żałoba

[gabi_niedzisiejsza]

Dziś mija jedenaście lat od śmierci mojego taty.

[gabi_niedzisiejsza]

Mówiła że naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni
nie zasypiają
mają okrągły czas więc się nie spieszą
spokojni ponieważ niczego nie wykończyli
nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi
nie połykają tak jak my przerażonego sensu
nie udają ani lepszych ani gorszych
nie wydajemy o nich tysiąca sądów
zawsze ci sami jak olcha do końca zielona
znają nawet prywatny adres Pana Boga
nie deklamują miłości
ale pomagają znależć zagubione przedmioty
nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć
nie straszą pustka pełną erudycji
nie łączą świętości z apetytem
bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdżali na chwilkę
przechodzą obok z niepostrzeżonym ciałem
ocalili znacznie więcej niż duszę

[nienill]

zawsze bawia mnie stwierdzenia o tym, ze ktos ze zmarlych caly czas sobie lata wokol

gdy po raz pierwszy zmarl ktos mi bliski i pomyslalam sobie o takiej mozliwosci,
to przerazilam sie smiertelnie
jak dziecko, do konca i do samej głebi
zrealizowla sie w mojej glowie najczarniejsza wizja Wielkiego Brata, ktory PATRZY

a inni w tym ukojenie znajdują

<nienill upada po raz polejny>

[nienill]

czyli zadna zaloba, tylko rocznica

[gabi_niedzisiejsza]

żałoba jest w duszy, a nie w kalendarzu

[nienill]

gabi_niedzisiejsza napisała:

> żałoba jest w duszy, a nie w kalendarzu
to pisz o duszy, a nie o kalendarzu

[gabi_niedzisiejsza]

Dzięki. Sprowadziłaś mnie na ziemię. Już sie nie mażę.