czwartek - papież jeszcze żyje...

[Gość: gienio]

obrzydzeniem napawa mnie publiczne śledzenie przypadłości starego,
schorowanego człowieka, to jest obrzydliwe, i to czekanie z numerami
specjalnymi wszystkich gazet, i te przygotowane layouty gazet w czarnym
kolorze, żyje jeszcze żyje, dajcie mu spokój...

[Gość: MYCHA]

Masz rację Gieniu, że to jest obrzydliwe, ale na nieszcęście papież jest osobą
publiczną i bardzo znaną w świecie i szanowaną, szalenie medialną. Na dodatek
śmiertelną, ciężko schorowaną i bardzo zaawansowanym wieku.
Więc się pisma i inne media szykują na to ostateczne i nieuchronne zdarzenie z
w życiu Jana Pawła II.
Chłodnie, do granic bólu profesjonalnie, wręcz cynicznie - bo liczy się nakład
i wielkość sprzedaży, czyli zysk z jednej strony - z drugej zaś zwykła ludzka
ciekawość i chęć posiadania w domu tego osnutego kirem dziennika, pisma,
periodyku.
Media muszę wyjść na przeciw tym oczekiwaniom i dostarczyć to swoim odbiorcom,
czego oni oczekują.
JP II jest osobą nietuzinkową, dla większości ludzi w Polsce - szczególną.
Nie dziw się, że redakcje przeglądają teraz archiwa, szykują stosowne okładki,
zdjęcia, przygotowują życiorys, archiwizują wydarzenia.
Czas płynie dla każdego nieuchronnie i nie cofa się
Z każdym dniem,z każdą godziną zbliża się ten moment w życiu Jana Pawła II, o
którym wielu nie ma odwagi myśleć.
Ale on po prostu nadchodzi. Nieubłagalnie.
Pozostaje mieć tylko nadzieję, że publikatory nie dostanie jakiegoś obłędu i
zachowają jakieś granice rozsądku i umiaru wobec tego aktu ostatecznego w życiu
Jana Pawła II.
Wierzącym - pozostaje zaś modlić się do Boga, by i tym razem JP II pokonał
trudności i kłopoty zdrowotne, albo był na tyle miłosierny, by pozwolił mu
odejść bez bólu, godnie i w spokoju.

[germanus]

Amen.

[henio56]

i robi przykrość dziennikarzom

[Gość: labatt]

A Gienio i Mycha podnosza temperature na forum.Dajcie spokoj..........czlowiek
slabnie..........Czy wazne jest co mysla sasiedzi?

[Gość: MYCHA]

Staram się ostudzić a nie podgrzewać.
W psychologi - pierszym stopniem do oswajania strachu i walki z lękiem jest
nazwanie rzeczy po imieniu. Wyartykuowanie.
Im szybciej ludzie przyjmą do wiadomości pewne nieuchronne fakty, tym
spokojniej zniosą sprawy otateczne.
JP II jest dla bardzo wielu ludzi w Polsce idolem, bez mała wyniesionym na
ołtarze. Dla innej części ludzi ten fakt jest wysoce irytujący. Więc z natury
rzeczy emocje są na bardzo podwyższonym poziomie.
I nie ja je podbijam.

[anamar]

wypowiedzi mychy przypomniały mi przeczytaną gdzieś opowieść bratkowskiego,jak
to wydzwaniali do niego po nocy sbecy,szepcac:zgiiiniiiesz,zgiiiiniesz....a
bratkowski rzekł do słuchawki:a ty ch...u,myślisz,że będziesz żył wiecznie?

[Gość: Jakub]

"Czas płynie dla każdego nieuchronnie i nie cofa się
Z każdym dniem,z każdą godziną zbliża się ten moment w życiu Jana Pawła II, o
którym wielu nie ma odwagi myśleć.
Ale on po prostu nadchodzi. Nieubłagalnie." Dla Ciebie też, Mycho, dla Ciebie też. Wiesz ile Ci jeszcze zostało? Może mniej niż Ojcu Świętemu? Oswajaj lęk, oswajaj.

piątek - i papież jeszcze żyje...

[zilbeer]

Pismactwo się niecierpliwi.

[Gość: gienio]

ciekawe który tygodnik (wprost, polityka czy newsweek) ma już gotowy do druku
numer specjalny... to nie makabryczny żart, to chyba prawdopodobne, kto
pierwszy rzuci na rynek coś takiego ten zgarnie niemały szmal...

Na co choruje papież

[Gość: MYCHA]

Media wiele piszą o chorobie Jana Pawła II, ale nie opisują co to za parszywa i
okrutna dolegliwość.
I na jakie rzeczywiście cierpienia jest przez nią skazany papież.
Poszperałam i postaram się jakoś wyręczyć oficjalne media w tym zakresie:
--------------------
Po raz pierwszy została opisana przez brytyjskiego lekarza Johna Parkinsona,
który w 1817 roku opublikował artykuł o dziwnej chorobie, nazywając ją drżączką
poraźną. W ciągu następnych 150 lat naukowcy starali się dociec przyczyn i
sposobów leczenia schorzenia, które na cześć odkrywcy nazwano chorobą
Parkinsona.
Schorzenie to, podobnie jak choroba Alzheimera, należy do grupy chorób
zwyrodnieniowych układu nerwowego. Ma charakter przewlekły, a jego objawy
pogarszają się wraz z rozwojem choroby.
Choroba Parkinsona jest najczęstszą formą tzw. parkinsonizmu, czyli grupy
chorób o bardzo podobnym obrazie klinicznym i podobnych objawach. Jej dokładna
przyczyna nie jest znana, w innych schorzeniach określanych mianem
parkinsonizmu znamy lub podejrzewamy przyczynę zaburzeń (np. miażdżyca,
zatrucia, urazy czaszki). Zdarza się też, że powodem objawów jest inny niż we
właściwej chorobie Parkinsona pierwotny proces neurologiczny.
---------------------
Kto choruje
Chorują na nią w takim samym procencie mężczyźni i kobiety, bez względu na
warunki ekonomiczne, społeczne i geograficzne, w jakich żyją.
Na chorobę Parkinsona cierpi około 60 tys. Polaków. Dotyka ona prawie 1,5%
populacji powyżej 65. roku życia, jest więc bardzo ważnym problemem nie tylko
medycznym, ale i społecznym.
Schorzenie to jest ściśle związane z wiekiem - dotyczy ono zazwyczaj osób
powyżej 50. roku życia. Przeciętny wiek, w którym pojawiają się objawy, to 60
lat. Jednak coraz częściej donosi się o przypadkach choroby Parkinsona o
wczesnym początku - 5-10% chorych ma mniej niż 40 lat.(…)
--------------------
Objawy
U podłoża choroby Parkinsona leży stopniowe zwyrodnienie i zanik tzw. istoty
czarnej - miejsca w głębi mózgu odpowiedzialnego za prawidłową koordynację
ruchów i odpowiednią sztywność mięśni. W związku z tym najważniejszymi
konsekwencjami choroby Parkinsona są:
• drżenie rąk, ramion, nóg, żuchwy i twarzy,
• sztywność kończyn i tułowia,
• spowolnienie ruchów,
• upośledzenie koordynacji ruchowej i równowagi.
Kiedy te objawy stają się coraz bardziej nasilone, u pacjenta pojawiają się
trudności z chodzeniem, mówieniem i wykonywaniem prostych czynności życiowych.
Takim specyficznym objawem jest drżenie pozostających w spoczynku dłoni,
obserwowane u 75% pacjentów. Innymi początkowymi dolegliwościami mogą być:
zmiany w mówieniu, trudności w przewracaniu się z boku na bok w łóżku oraz
kłopoty z chodzeniem (w tym z rozpoczęciem chodzenia), zmiany w piśmie (staje
się małe - mikrografia), nastrój depresyjny, ślinienie się (szczególnie w nocy).
Najbardziej dokuczliwe są tak zwane pierwotne objawy choroby Parkinsona:
sztywność mięśni, drżenie, powolność i ubóstwo ruchów, trudności w utrzymaniu
równowagi i w chodzeniu.
U części chorych pojawiają się symptomy wtórne. Niektóre wynikają z wpływu
jednego lub wielu objawów pierwotnych na daną grupę mięśni.
Na przykład trudności w mowie (objaw wtórny) są skutkiem sztywności, drżenia i
ubóstwa ruchów mięśni gardła. Czasami objawy wtórne mogą być bardziej
wyczerpujące niż pierwotne.
Oprócz trudności w mówieniu należą do nich: depresja, trudności w zasypianiu i
łatwe budzenie się, otępienie, ślinienie oraz trudności w połykaniu, zaparcia i
utrata wagi ciała. Dosyć nietypowym objawem jest blepharospasmus, wyrażający
się niemożnością otwarcia zamkniętych powiek lub utrzymania ich otwartych, co
dodatkowo utrudnia wykonywanie wielu codziennych czynności.
-----------------------
Utrudnione rozpoznanie
Choroba Parkinsona potrafi być bardzo podstępna. Na początku objawia się
niespecyficznie: osłabieniem, zmęczeniem, łatwą męczliwością, dlatego może być
przez dłuższy czas nierozpoznana. Dopiero w momencie pojawienia się bardziej
charakterystycznych symptomów lekarz ogólny albo neurolog może postawić
właściwą diagnozę.
Nie istnieje żadne badanie dodatkowe: zdjęcie rentgenowskie, badanie krwi,
tomografia komputerowa itp., które pozwoliłoby na potwierdzenie rozpoznania.
Nawet doświadczony neurolog może mieć trudności z postawieniem właściwej
diagnozy we wczesnym okresie choroby, zwłaszcza że często należy dłużej
obserwować pacjenta, aby dostrzec inne, poza drżeniem, objawy.
Dokładna diagnoza jest kluczowa dla leczenia, ponieważ różne formy
parkinsonizmu wymagają odrębnego postępowania.
----------------------
Leczenie
Objawy choroby Parkinsona są wywołane zaburzeniami w produkcji dopaminy. Zdrowe
komórki produkują dopaminę w kilku etapach. Najpierw zamieniają tyrozynę
(aminokwas) w L-dopę, a tę w dopaminę.
Dopamina nie jest jednak wykorzystywana natychmiast, przeciwnie, neurony
gromadzą ją w specjalnych pęcherzykach przy synapsach nerwowych, stanowiących
coś w rodzaju stacji przekaźnikowej pomiędzy dwiema komórkami nerwowymi. (…)
Naukowcy próbowali wykorzystać trzy różne strategie w walce z chorobą
Parkinsona: uzupełnić niedobór dopaminy, zahamować proces rozkładu tego
przekaźnika w mózgu lub dostarczyć organizmowi substancje, które działają
podobnie do dopaminy.(…).
Wymienione sposoby leczenia można łączyć ze sobą, wszystko zależy od wiedzy i
doświadczenia lekarza oraz (jak w każdej chorobie) od indywidualnego obrazu
klinicznego.
--------------------------------
Fragmenty artykułu lek. med. Marcina Pustkowskiego, z miesięcznika "Żyjmy
dłużej" 5 (maj) 1999

sobota. Co oni mi zrobili ? pisze papież na kartce

[Gość: H56]

a mówili ,że przed operacją był świadomy i nawet rano odprawił codzienną mszę.
Może w komiksie o papieżu są opisane dalsze jego losy, dlaczego nie ma
przedruków w prasie codziennej ?
Tak na poważnie, to chyba ta operacja uniemożliwi papieżowi mówienie. Ciekawe
czy teraz dadzą mu spokój, czy też zrobią go pierwszym w historii przywódcą
kraju ,który posługuje się jezykiem migowym, który zapewne jako poliglota
świetnie zna.

niedziela. Co oni mi zrobili ?

[henio56]

papież czuje się coraz lepiej, ale w okienku się nie pokaże. Spokojnie, to
tylko krtań, ale zalecone ma leżenie. Komunikaty o stanie zdrowia
papieża wydają teraz czarownicy w koloradkach, bo lekarze mogą powiedzieć
prawdę.

[Gość: post it!]

Jak czytam te posty Henia i Mychy, takie niby niewinne, a w rzeczywistości
naładowane nienawiścią, to zastanawiam się, czemu ludzie są tacy zli? Czy nie
możecie, mimo przeciwnych poglądów dać Papierzowi zmagać się z własną
słabościąz godnością, bez szukania brukowej sensacji, bez ploteczek rodem z
magla, bez tego sępiego wyczekiwania?

[Gość: kalamburyna]

Ja mogę powiedzieć tylko jedno. Papież jest świadom tego że to już zmierzch
jego życia. Wie dobrze że po tylu zabiegach mógłby odejść na "emeryturę" i
resztę swojego życia spędzić w domku w górach. Nie robi tego bo ma niegasnące
poczucie obowiązku i wie że jest na ziemi po to żeby służyć ludziom, a nie na
odwrót. Dlatego tak uparcie chciał wciąż odprawiać msze. A jesli chodzi o prasę
to niestety, za życia papieża wiele gazet robiło z niego gwiazdę, jakiegoś
popkulturowego przewodnika mentalnego. A to chyba nie o to chodzi. Teraz
doczekaliśmy się takich czasów że ludzie robią sobie interes z cudzej śmierci.
I ja nie chcę podawac konkretnych przykładów, bardzo niedawnych zresztą, ale to
nie zniknie. I ludzie którym zalezy na papieżu wiedzą co robić. I to właśnie
robią. Ot i tyle.

[Gość: MYCHA]

A gdzie przejawia się ta moja nienawiść wobec papieża Jana Pawła II-go? Ten
człowiek jest bardzo poważnie chory, nawet kardynałowie z Konsystorza są
wściekli,że ich nie informuje się o zdrowiu biskupa Rzymu.
Czy opis chory na którą cierpi Jan Paweł II, będacy cytatem medycznego arykułu
jest objawem ...nienawiści?
Nie pzryszło Ci do głowy, że jest próbą uzmysłowienia takim ludziom jak Ty, że
głowa Kościoła rzymskokatolickiego jest bardzo cierpiącym, bardzo poważnie
chorym i wiekowym człowiekiem, ktoremu należy się przede wszystkim spokój?
Że choroba jest postępująca i będzie z biegiem czasu w organiźmie Jana Pawła II
czyniła kolejne spustoszenia. I nic na to nie pomożesz, ani Ty, ani medycyna.
Czy prawda, nawet tak bolesna jak o Janie Pawle II - jest
objawem ...nienawiści?
Mnie w żadnym wypadku nie cieszą czyjeś cierpienia, nie czuję też żadnych
negatywnych uczuć wobec JP II - bo niby dlaczego miałabym je mieć?!
Czy Ty wogóle wiesz czym jest nienawisć i jak się ona objawia?
Jeśli cokolwiek czuję - to mniej więcej to samo co czują kardynałowie
konsystorza Kościoła rzymskoktolickiego - irytację wobec kamuflowania prawdy.
A propos - Ci kardynałowie, Twoim zdaniem, także czują nienawisć do papieża i
są jego wrogami?
Kościół na bardzo poważny problem, z ktorym musi się uporać. I nie jest to
znowu żadną tajemnicą. Sam zaczyna o tym mówić - a Ty wyskakujesz tu z jakimiś
ocenami psychologicznymi na temat moich uczuć i emocji? Zaiste dziwne...

[Gość: MYCHA]

A gdzie przejawia się ta moja nienawiść wobec papieża Jana Pawła II-go? Ten
człowiek jest bardzo poważnie chory, nawet kardynałowie z Konsystorza są
wściekli,że ich nie informuje się o zdrowiu biskupa Rzymu.
Czy opis chory na którą cierpi Jan Paweł II, będący cytatem medycznego arykułu
jest objawem ...nienawiści?
Nie przyszło Ci do głowy, że jest próbą uzmysłowienia takim ludziom jak Ty, że
głowa Kościoła rzymskokatolickiego jest bardzo cierpiącym, bardzo poważnie
chorym i wiekowym człowiekiem, ktoremu należy się przede wszystkim spokój?
Że choroba jest postępująca i będzie z biegiem czasu w organiźmie Jana Pawła II
czyniła kolejne spustoszenia. I nic na to nie pomożesz, ani Ty, ani medycyna.
Czy prawda, nawet tak bolesna jak o Janie Pawle II - jest
objawem ...nienawiści?
Mnie w żadnym wypadku nie cieszą czyjeś cierpienia, nie czuję też żadnych
negatywnych uczuć wobec JP II - bo niby dlaczego miałabym je mieć?!
Czy Ty wogóle wiesz czym jest nienawisć i jak się ona objawia?
Jeśli cokolwiek czuję - to mniej więcej to samo co czują kardynałowie
konsystorza Kościoła rzymskoktolickiego - irytację wobec kamuflowania prawdy.
A propos - Ci kardynałowie, Twoim zdaniem, także czują nienawisć do papieża i
są jego wrogami?
Kościół Katolicki to nie tylko papież - ale instytucja, którą trzeba sprawnie
prowadzić.
Trzeba wyraźnie oddzielać - to co jest w kategoriach osobistego dramatu Jana
Pawła II, jego choroby, jego stosunku do piastowanego urzędu i misji jaką
pełni, miłości wiernych, jaką się cieszy - od organizacyjnej istoty papiestwa,
traktowanego jako instytucja kościelna. To są dwie płaszczyzny, ktore wieńczy
jedne czlowiek - papież.
Dlugotrwała i postępująca choroba jakiegokolwiek szefa rządu czy tak
przeogromnuej instytucji, jaką jest Kościół katolicki - z jego biskupstwami,
hierarchami, zakonami, misjami, wreszcie państwem Watykan i jego
bamkieam,watykańskimi instytucjami i przeogromym majątkiem - powoduje poważne
perturbacje w ich funcjonowaniu.
W tym wypadku - trzeba bardzo realnie stąpać po ziemi, ktoś musi tym sprawnie
zarządzać, podejmować decyzje i składać podpisy.
Kościół na bardzo poważny problem, z którym musi się uporać.
I nie jest to znowu żadną tajemnicą. Sam zaczyna o tym mówić
- a Ty wyskakujesz tu z jakimiś ocenami psychologicznymi na temat moich uczuć i
emocji?
Zaiste dziwne...

[Gość: H56]

Poglądy Twojego 'Papierza' są w wielu kwestiach zbliżone do moich, szczególnie
te dotyczące ogólnie przyjętych, miedzyludzkich norm współżycia. Życzę mu
szybkiego powrotu do zdrowia i zmagania się z chorobą w świętym spokoju. Magiel
plotek i brukowej sensacji, napędza kościół katolicki chcąc wywołać u swoich
wiernych ogólnonarodową tragedię. Zapewniam cię ,że nie czekam na śmierć
papieża, ale dość juz mam tej histerii wywołanej jego chorobą i piastowaną
funkcją w całkowicie obcym i obojętnym mi kraju.

[Gość: do post it]

Czemu ty wywodzisz papieża od papieru ? Papież kolego to nie papierz.

[Gość: Jaro]

No tak, strach napisać coś poza tym, że papież czuje się świetnie i jakby
chciał, przebiegłby setkę w 10 sekund albo pobił rekord świata w skoku o
tyczce, bo zaraz posądzą cię o zło... A czytanie ze zrozumieniem jest przecież
takie proste...

[ja_aska]

a mnie ciekawi czemu nikt tu nie żałuje innych pacjentów z tej kliniki którym
zorganizowane grupu urzędzają koncerty i meetingi pod szpitalem? inni chorzy są
nieważni?

[Gość: Zuza]

Moja mama zmarła trzy lata temu na tą chorobę. Przeżywaliśmy tragedię
uczestnicząc w jej cierpieniach i sami chorowaliśmy w tym nieszczęściu.Mycha
wykazała wiele delikatności i zrozumienia opisując objawy i skutki tej choroby.
Ludzie, którzy opiekują się chorymi na Parkinsona wiedzą jak odbierać
informacje o stanie zdrowia naszego papieża. Jest im ciężej niż tym, którzy
mało o tej chorobie wiedzą.

lolek zdrowieje !

[henio56]

Te żaluzje na 11 pietrze są super, a jak go dobrze z dołu widać w tym oknie,
musi być chyba fotel z podnośnikiem. Ukazuje się w oknie jak jakiś Ojciec Boski
Krakowski. Życzę mu szybkiego powrotu do zdrowia i Domu Pogodnej Jesieni.

[Gość: XXL]

A Ty Henio idz sie pomódl o zdrowie bo o rozum to u Ciebie widzę za późno