z2006
19.12.09, 09:47
mateusz.pl/czytania/2009/20091219.htm
(Sdz 13,2-7.24-25a)
W Sorea, w pokoleniu Dana, żył pewien mąż imieniem Manoach. Żona
jego była niepłodna i nie rodziła. Anioł Pana ukazał się owej
kobiecie mówiąc jej: Otoś teraz niepłodna i nie rodziłaś, ale
poczniesz i porodzisz syna. Lecz odtąd strzeż się: nie pij wina ani
sycery i nie jedz nic nieczystego. Oto poczniesz i porodzisz syna, a
brzytwa nie dotknie jego głowy, gdyż chłopiec ten będzie Bożym
nazirejczykiem od chwili urodzenia. On to zacznie wybawiać Izraela z
rąk filistyńskich. Poszła więc kobieta do swego męża i tak rzekła do
niego: Przyszedł do mnie mąż Boży, którego oblicze było jakby
obliczem Anioła Bożego - pełne dostojeństwa. Rzekł do mnie: Oto
poczniesz i porodzisz syna, lecz odtąd nie pij wina ani sycery, ani
nie jedz nic nieczystego, bo chłopiec ten będzie Bożym
nazirejczykiem od chwili urodzenia aż do swojej śmierci. Porodziła
więc owa kobieta syna i nazwała go imieniem Samson. Chłopiec rósł, a
Pan mu błogosławił. Duch Pana zaś począł na niego oddziaływać.
(Łk 1,5-25)
Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem
Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na
imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i
postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów
Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była
niepłodna; oboje zaś byli już posunięci w latach. Kiedy w
wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed
Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł los, żeby
wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud
modlił się na zewnątrz w czasie kadzenia. Naraz ukazał mu się anioł
Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na
ten widok Zachariasz i strach padł na niego. Lecz anioł rzekł do
niego: Nie bój się Zachariasz! Twoja prośba została wysłuchana: żona
twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. Będzie to
dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszyć się
będzie. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie
będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym. Wielu
spośród synów Izraela nawróci do Pana, Boga ich; on sam pójdzie
przed Nim w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku
dzieciom, a nieposłusznych - do usposobienia sprawiedliwych, by
przygotować Panu lud doskonały. Na to rzekł Zachariasz do anioła: Po
czym to poznam? Bo ja jestem już stary i moja żona jest w podeszłym
wieku. Odpowiedział mu anioł: Ja jestem Gabriel, który stoję przed
Bogiem. A zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę wieść
radosną. A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia,
w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się
spełnią w swoim czasie. Lud tymczasem czekał na Zachariasza i dziwił
się, że tak długo zatrzymuje się w przybytku. Kiedy wyszedł, nie
mógł do nich mówić, i zrozumieli, że miał widzenie w przybytku. On
zaś dawał im znaki i pozostał niemy. A gdy upłynęły dni jego posługi
kapłańskiej, powrócił do swego domu. Potem żona jego, Elżbieta,
poczęła i pozostawała w ukryciu przez pięć miesięcy. Tak uczynił mi
Pan - mówiła - wówczas, kiedy wejrzał łaskawie i zdjął ze mnie hańbę
w oczach ludzi.
____________________________
"Rodzice Samsona, podobnie jak rodzice Jana Chrzciciela, nie byli
ludźmi sukcesu. Największym jednych i drugich bogactwem była wiara.
Mimo że nie mieli potomstwa, nie popadali w rozpacz, tylko z
ufnością modlili się do Boga. Przez nich Pan Bóg dał narodowi
wybranemu wielkich mężów, którzy okazali się błogosławieństwem także
dla nas. Pan Bóg nigdy nie odwraca się od ludzi pokornych, którzy w
Nim pokładają nadzieję. Właśnie ich wybiera, aby wypełnić swoje
plany."
O. Jakub Kruczek OP, „Oremus” grudzień 2003, s. 79
