spowiedź generalna

[she_angel]

Od 20 lat nie byłam w kościele,bywam tam okazjonalnie gdy jest pusty,wtedy potrafię rozmawiać sama z sobą.Jestem przed ważną decyzją,chce zmienić swoje życie,odeszłam za daleko,zrobiłam wiele złych rzeczy i po raz pierwszy w życiu bardzo tego żałuję i chcę naprawić swoje życie. Wyparłam się wiary,szydziłam z ludzi którzy żyją bliżej Boga,teraz wstydzę się tego.Niestety nie wiem jak na nowo odnaleźć się w tej rzeczywistości,nie wiem jak po kolei wrócić,bardzo chcę się wyspowiadać ale po 20 latach nie wiem jak podejść (byłam do spowiedzi przed bierzmowaniem),myślę,że to powinna być spowiedź generalna,Poszukuję spowiednika w Krakowie,który da mi szanse,nie nakrzyczy i nie wyrzuci mnie,to nie może być zwykła spowiedź,to przecież 20 lat......Bardzo Was proszę o pomoc i wskazanie takiej osoby dla takiego "przypadku" jak ja.Dziękuję z góry.

[marian.radom]

she_angel napisała:

> Od 20 lat nie byłam w kościele,bywam tam okazjonalnie gdy jest pusty,wtedy potr
> afię rozmawiać sama z sobą.Jestem przed ważną decyzją,chce zmienić swoje życie,
> odeszłam za daleko,zrobiłam wiele złych rzeczy i po raz pierwszy w życiu bardzo
> tego żałuję i chcę naprawić swoje życie. Wyparłam się wiary,szydziłam z ludzi
> którzy żyją bliżej Boga,teraz wstydzę się tego.Niestety nie wiem jak na nowo od
> naleźć się w tej rzeczywistości,nie wiem jak po kolei wrócić,bardzo chcę się wy
> spowiadać ale po 20 latach nie wiem jak podejść (byłam do spowiedzi przed bierz
> mowaniem),myślę,że to powinna być spowiedź generalna,Poszukuję spowiednika w Kr
> akowie,który da mi szanse,nie nakrzyczy i nie wyrzuci mnie,to nie może być zwyk
> ła spowiedź,to przecież 20 lat......Bardzo Was proszę o pomoc i wskazanie takie
> j osoby dla takiego "przypadku" jak ja.Dziękuję z góry.
>

Bardzo dobrze że chcesz powrócić do kościoła.
Jezus znajdzie rozwiązanie tego " przypadku " jak mówisz.
Nikt na ciebie nie nakrzyczy ,przypomnij sobie przypowieść
o Synu Marnotrawnym

[frankafiranka1]

A dlaczego się wyparłaś wiary? I dlaczego teraz chcesz wrócić? Tak z ciekawości pytam.

[piwi77]

she_angel napisała:

> Bardzo Was proszę o pomoc i wskazanie takiej osoby dla takiego "przypadku" jak
> ja.Dziękuję z góry.

A dlaczego szukasz jakiegoś specjalnego funkcjonariusza, a nie wystarczy Ci po prostu pierwszy z brzegu? Podobno każdy z nich ma identyczną moc przebaczania win, nie jesteś co do tego przekonana?

[wayout]

Cześć :) Chcesz wrócić do wiary czy do religii? To różnica. Duża

Wyobraź sobie, że masz różne problemy w osobistym życiu i proponuję Ci wizytę w organizacji "Psychologowie dla Ciebie", która jest znana, oferuje pomoc w układaniu sobie życia, wskazuje, jak powinno się żyć, określa jaka powinna być hierarchia wartości w życiu każdego człowieka. Masz ochotę skorzystać z propozycji, ale dowiadujesz się, że osoby udzielające pomocy w ramach tej organizacji, są masowo uwikłane w afery pedofilskie, a zarząd organizacji w ich tuszowanie, organizacja jest także zamieszana w afery finansowe i wyłudzenia majątku od Skarbu Państwa. Gdy to wszystko jest ujawniane, to organizacja odpowiada, że to jest atak na nią. Nie współpracuje przy wykrywaniu przestępców, zamiata pod dywan co może. Czy wciąż skorzystałabyś z propozycji? Nie?

A dlaczego chcesz wiązać się z Kościołem? To jest dokładnie taka właśnie organizacja. Co Ci pozwala oślepnąć w przypadku Kościoła na rzeczy, które spowodowałyby, że odrzuciłabyś każdą inną organizację? Tradycja? Ona stawia Kościół w jeszcze gorszym świetle: masowe ludobójstwo rdzennych mieszkańców Ameryki pod sztandarami Jezusa, wojny religijne, pogromy, torturowanie i palenie ludzi na stosach w imię miłości Chrystusowej. Historia Kościoła to historia schizofrenii.

Kościół to nie wiara. W dodatku Kościół manipuluje wiarą dla własnych korzyści, przywilejów, dla utrzymywania hierarchii, tak jak w zasadzie wszystkie religie. I robi jedną okrutną rzecz: od dziecka zaszczepia w ludziach poczucie winy i lęk przed karą. W dzieciach!!! Rozumiesz to? To jest zaszczepianie w młodych umysłach całkowicie psychotycznego, paranoicznego widzenia świata. Kościół nie zmienia się. Obecny papież wierzy w realność piekła! To jest straszne! Psychotycy wychowują i kształtują paranoików do życia w psychozie. Dokąd zmierzasz? Gdzie kierujesz swoje kroki?

Nie jestem związany z żadną religią, sektą, czy organizacją, a jednak wierzę w Boga w sposób wręcz ekstremalny. Żyję wiarą. Bez rytuałów, hierarchii, spowiedzi, bez manipulacji. I codziennie spotykam żywego Boga, którego nie mogą spotkać zaślepieni hierarchowie wszystkich religii, choć jest tuż przed ich nosem, bliżej niż skóra. Bóg jest miłością i wolnością, a nie zniewoleniem i manipulacją. Bóg nie straszy, lecz miłuje.

Zobacz, w Tobie już działają mechanizmy poczucia winy. Wiedz, że wszelkie poczucie winy pochodzi od ego, tej myśli przeciwnej Bogu, która spowodowała nasz upadek. Zrozumiałaś swoje błędy, to świetnie, to zmień swoje postępowanie, ale bez kościelnego samobiczowania się, bez widzenia się grzeszną, niedobrą, małą, niewiele znaczącą, a ten schemat myślenia o sobie znów wszczepi Ci Kościół. Hell reloaded - po co Ci to?

f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=4564631
Pozdrawiam :)

[kotekali]

ja zrezygnowalem z kk wlasnie z tych wyzej wymienionych powodow....i nie sadze abym kiedykolwiek wrocil ...bo tez nie wierze by kk sie kiedykolwiek zmienil...a juz przynajmniej za mojego zycia....poprostu nie lubie byc oszukiwany....zycie duchowe nie wymaga by byc katolikiem czy jakimkolwiek zaszufladkowanym zwolennikiem tego czy tamtego....nalezy siegac do wielu zrodel...i byc krytycznym....i rozwijac sie w oparciu o grono przyjaciol i dobrych znajomych...ludzi wyprobowanych....tam rowniez szukac wsparcia...a nie u obcego faceta, ktory nie wiadomo kim jest...w gruncie rzeczy....

[a-ssistant]

Witaj!
Rozumiiem Twoje rozterki bo znam je - przechodziłam przez to samo. Uważam, że słusznie mówisz, ze to nie powinien byc pierwszy lepszy ksiądz. Polecam Ojców Dominikanów. Oni są w tym dobrzy. musisz wczesniej sie umówic na taka spowiedx, bo ona nie zajmuje 5 czy 10minut. ja własnie tak zrobiłam i z góry poprosiłam tez o pomoc w odbyciu takiej spowiedzi. To jest cięzkie przezycie, bardzo trudne ale warte tego, A po odbyciu takiej spowiedzi dobrze by było, żebyś spowiadała sie juz u niego zawsze.

[magda0001-84]

Wita!Mam na imię Magda długo zastanawiałam się co Ci odpisać na twoją prośbę.Zdaję sobie sprawę że nie łatwo jest wrócić po 20 latach do Boga,ale wiedz,że nigdy nie jest zapóźnić, bo On wciąż czeka na Ciebie.Wiedz,że w oczach Boga wciąż jesteś jego dzieckiem, tylko musisz przyjść do niego i wyznać Mu swoje grzechy,słabości. Pamiętaj,że Bóg jest miłością i nie odwraca się od dzieci które go potrzebują,ale wyciąga do nich pomocną dłoń.W dzienniczku siostry Faustyny kowalskiej Jezus powiedział ,,Niech się nie lęka zbliżyć do mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jak szkarłat.''Pamiętaj ,że Jezus Cię kocha i czeka na Ciebie w konfesjonale zaufaj jemu On Cię uleczy bo jest najlepszym lekarzem dusz ludzkich a po spowiedzi przekonasz się jak Ci będzie lekko na duszy i zupełnie inaczej zaczniesz funkcjonować. A co do spowiednika to myślę,że Bóg postawi na twojej drodze odpowiedniego kapłana. Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę wszystkie

[miriam_73]

AKurat w Krakowie masz szeroką "gamę" mozliwości :))), niemniej proponowałabym Ci zajrzeć do oo. Dominikanów - są dostępni przez cały dzień (tu masz bieżący grafik: www.krakow.dominikanie.pl/spowiedz.html ). Jeśli mogę coś zasugerować, to żebys spróbowała "złapać" np. o. Aleksandra Kozę, albo o. Pawła Kozackiego. Na stronie klasztou powinny byc tel. kontaktowe - spróbuj może zadzwnić i umówić się poza konfesjonałem.

[piwi77]

she_angel napisała:

> Poszukuję spowiednika w Krakowie,który da mi szanse,nie nakrzyczy i nie wyrzuci mnie,to
> nie może być zwykła spowiedź,to przecież 20 lat

Dorzucę jeszcze taka uwagę zatwardziałego ateisty - Ty chyba w Boga nie wierzysz i w to, że to w gruncie rzeczy on, nie ten czy inny ksiądz, dokonuje aktu odpuszczenia grzechów. Gdybyś wierzyła w Boga, albo bys w ogóle zrezygnowała z usług księży, albo traktowałabys wszystkich spowiedników jednakowo, jedynie jako niewiele istotnych pośredników.

[wayout]

Twoja uwaga jest słuszna, ale nie ma nic wspólnego z ateizmem :) Jestem całkowicie wierzący w Boga i uważam tak samo. Po co komu pośrednicy, którzy obwieścili się jedynymi uprawnionymi intepretatorami Biblii czyli pamiętników dawnych, prymitywnych pasterzy kóz (zainspirowanych zapewne jakimiś opowieściami niedouków, którzy w podróżach na Wschód coś tam usłyszeli), założyli złote szmaty, wybudowali pałace i każą się utrzymywać, po co? Chyba tylko po to by na pewno nie zrozumieć idei Boga.

[kotekali]

podpisuje sie pod tym obiema rekoma :) ale jesli juz tak bardzo chcesz sie spowiadac to najlepiej u abepe Michalika....juz on ci tam w uszy....napluje :)

[megi1973]

ale po co chcesz się spowiadać? wystarczy przekaz na kościółek albo wiadome radio;)

[krzys12]

1. Nie czekaj dłużej
Podejmij decyzję! Wystarczająco długo ją odkładałeś. Nigdy nie będziesz czuł się naprawdę gotowy, a w myślach robiłeś to już tyle razy. Poza tym, po co dźwigać ten ciężar? W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem (2 Kor 5, 20).

2. Miej cel przed oczami
Pamiętaj, idziesz się pojednać, a nie rozliczyć. Bóg nie jest księgowym. Nie chce cię ukarać. Nie ma grzechów niewybaczalnych! A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego Ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go (Łk 15, 20).

3. Módl się po swojemu
Tak jak potrafisz, najlepiej swoimi słowami. Czeka na ciebie ten sam Bóg, do którego się modlisz, którego potrzebujesz, przeczuwając, że jest samym dobrem i tylko dobro może spotkać Cię z Jego strony. Miłosierny jest Pan i łaskawy, nieskory do gniewu i bardzo łagodny (Ps 103, 8).

4. Zwyczajnie się zastanów
Przeczytaj Dekalog i pomyśl, przykazanie po przykazaniu, co złego zrobiłeś, co zaniedbałeś, kogo skrzywdziłeś, jaki byłeś wobec Boga, wobec ludzi, wobec siebie. Nie przywiązuj zbyt dużej wagi do gotowych rachunków sumienia wyliczających wszystkie możliwe grzechy. Wprowadzają w błąd sugerując, że wszystko jest tak samo ważne.

5. Znajdź spowiednika
Nie idź do przypadkowego księdza! Raczej do kogoś poleconego, albo upatrzonego przez siebie, nawet jeśli kryteria wyboru są subiektywne i tylko tobie wiadome. Powiedz dlaczego tak długo cię nie było i dlaczego dziś przychodzisz. Wspomnij o swoich obawach i trudnościach.

6. Trzymaj się konkretów
Nie musisz wszystkiego powiedzieć. Do pełnej i ważnej spowiedzi wystarczy wyznanie grzechów ciężkich – dotyczących Dekalogu, popełnionych świadomie i z wyboru. Bóg jest większy od naszego serca i zna wszystko (1 J 3, 20).

7. Nie usprawiedliwiaj się
Nie bój się poczuć odpowiedzialnym, czy też winnym, za to co zrobiłeś. Nie musisz się tłumaczyć, ani usprawiedliwiać. To Bóg chce Cię usprawiedliwić i przyjąć. W Chrystusie Bóg pojednał świat ze sobą (2 Kor 5, 19).

8. Idź drogą wiary
Jak już będziesz po spowiedzi, to pamiętaj, że najważniejsza jest twoja wiara. Troszcz się o nią przez modlitwę, czytanie Biblii i sakramenty. Daj temu wyraz w konkretnych decyzjach.

[feelek]

Długo pan myślał nad odpowiedzią, panie krzys12.
Pytanie od she_angel padło 10 lat temu.
W tym kontekście rada: "... nie czekaj dłużej..." brzmi cokolwiek groteskowo
.
Moja prywatna rada jest: przychodź tutaj. Ta rada nie daje gwarancji, że ci to pomoże w rozstrzygnięciu jakiegoś ważnego problemu. Zawsze można spróbować: w powodzi rozmaitych poglądów, często rzeczy nieważnych, niepotrzebnych (hejtu, niestety), zawsze trafi się czyjaś myśl, czyjeś przemyślenie, które akurat komuś może pasować.
To ww. nie jest "zamiast" - nikomu nie odmawiam prawa do pójścia do np. spowiedzi, jego życie, jego wybór, jego sprawa...
Ta rada jest "obok", jak chcesz skorzystaj, przymusu nie ma.

[kociak40]

"zawsze trafi się czyjaś myśl, czyjeś przemyślenie..." - feelek

Nie wszystkie zakręty w życiu są oznakowane. Niejeden zabłądził na ziemi - kierując się znakami na niebie.

[kociak40]

krzys12 podał rady do spowiedzi. Ja tylko mogę je uzupełnić.
Najlepiej jest także, spowiadać się z grzechów jeszcze niepopełnionych.
Mając już je odpuszczone, jak je popełnimy, nie ma grzechu, może być tylko przyjemność.
Dotyczy to raczej grzechów, z których żal się spowiadać, mamy upodobanie do nich, dla nich warto żyć.