21.37

[alaudin]

Rok temu mój domowy zegar zatrzymał się o 21.37.
Nie mogłam uwierzyć, a jednak...
W kościele bywam rzadko, tylko przy specjalnych okazjach. Rok temu była
specjalna okazja. Tak specjalna, ze szukałam otwartego kościoła w środku nocy.
Potrzebowałam wtedy być z ludźmi jak nigdy dotąd.
Dziś odwiedziłam Puszczańską Madonnę w Studzienicznej. Zapaliłam znicz,
pomodliłam się trochę, wciąż wzruszam się i płaczę, choć nie rozumiem tego do
końca, bo przecież nigdy nie spotkałam się z Nim osobiście. Miałam tylko
kiedyś przedziwny sen z Nim związany.
Dziękuję Bogu za Niego.

[ewik25]

Alaudin i pewnie wielu z nas tak ma. Ja tez nie jestem w stanie oddac i nazwac
tego slowami co czuje tak do konca. Cisnie sie na usta az tak wiele slow. Odkad
sie urodzilam Ojciec Sw. juz byl ,razem z Nim dorastalam, robilo mi sie tak
cieplo i spokojnie gdy widzialam go w telewizji....gdziekolwiek....miał haryzme
<i nadal ja ma>,ktora dzialal na osoby niewierzace,watpiace,ktore bladza i sie
nie moga odnalezc.
Jestesmy Polakami a to byl nasz Papiez Polak , Nasz rodak i chociaz wiele
razy juz mowiono o tym byl takim normalnym ,ale Wielkim czlowiekiem , ktory
swoja postawa,zyciem ,naukami zmienial ludzi i Swiat.Jednoczyl sie ze wszystkimi
....bez wyjatku .... i mozna by bylo tak mowic o Nim bez konca.Co rok bedziemy
Go wspominac ,nie tylko 2 go kwietnia w dzien Jego smierci,ale zawsze w
modlitwach,w zyciu codziennym bedzie naszym swiatlem i wsparciem ...juz nie tu
na Ziemi ,ale w Niebie. Bedzie zawsze z nami duchowo, modli sie za Nas i jest ....

Starajmy sie życ tak jak chce tego Chrystus ....tak jak pragnie tego Nasz
Papiez....Jan Pawel II bo On zawsze będzie Naszym Papiezem...