Przyłączyć się do chóru

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20070413.htm
"Jan opowiada (21, 1-14) jeszcze ukazanie się Jezusa nad Jeziorem
Tyberiadzkim, po nocy, jaką Apostołowie spędzili na bezużytecznym połowie. Nie
poznają Go. Stosują się jednak do Jego zalecenia, by ponownie zarzucić sieć, a
ta napełniła się tak, że „nie mogli jej wyciągnąć”. Natychmiast „uczeń,
którego Jezus miłował”, dostrzega w nadzwyczajnym połowie „znak” obecności
Mistrza i mówi: „To jest Pan!” Miłość uczyniła Jana bardziej spostrzegawczym
od innych; lecz ta sama miłość czyni Piotra szybszym: zaraz rzuca się do wody,
by jak najprędzej znaleźć się przy Panu. „Każdy — wyjaśnia św. Jan Chryzostom
— pozostaje wierny swojemu charakterowi, jeden posiadał większą
spostrzegawczość, drugi nie mniejszą żywość. Jan pierwszy rozpoznał Jezusa,
lecz Piotr pierwszy wyszedł Mu naprzeciw”. Z pełną znaczenia subtelnością Jan,
bohater i sprawozdawca wydarzenia, tak tutaj jak i przy grobie podkreśla
pierwszeństwo Piotra, uznając chętnie ten prymat, jakiego sam Jezus mu udzielił.

„To jest Pan!” Pod tą nazwą, miłą dla Apostołów, Jan rozpoznaje i wskazuje
Jezusa; lecz teraz, po Jego zmartwychwstaniu, tytuł ten nabiera nowej
doniosłości, głębszego życiowo znaczenia. Pascha jest istotnie uwieńczeniem
panowania Jezusa. Teraz już wszystkie stworzenia należą do Niego, bo je
odkupił za cenę swojej krwi, swojego wyniszczenia oraz posłuszeństwa aż do
śmierci na krzyżu. „Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu
imię ponad wszelkie imię; aby... wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest
Panem, ku chwale Ojca” (Flp 2, 9-11). Wszelki język powinien głosić z
radością, że Jezus zmartwychwstały jest „Panem”. Poczynając od proroctw aż do
Apokalipsy, całe Pismo święte głosi Jego chwalę: „Baranek zabity jest godzien
wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę” (Ap 5, 12).
Chrześcijanin powinien przyłączyć się do tego powszechnego chóru i wyśpiewywać
na cześć Zmartwychwstałego, pozwalając zatriumfować w sobie Jego władzy. Przed
Nim ma ustąpić wszelkie prawo i wielkość; Jemu każdy winien się oddać bez
zastrzeżeń, bo On jest jedynym Panem naszego życia."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 444