"Wywyższenie ludzkiej natury"

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20080504.htm
"Jeden z Trójcy stał się człowiekiem, a jeden z ludzi zasiada po prawicy Boga.
Wniebowstąpienie jest wywyższeniem ludzkiej natury i zapowiedzią tego, co nas
czeka. Świętowanie tego dnia ma w nas obudzić pragnienie nieba, ma nam dodać
otuchy w drodze do domu Ojca. Niech ten dzień będzie też okazją do dzielenia
się z braćmi tym, w jaki sposób doświadczamy, że Jezus wciąż jest wśród nas –
w słowie, sakramentach i w mocy Ducha Świętego."

o. Błażej Matusiak OP, „Oremus” maj 2005, s. 34

Rzeźbiące ograniczenia

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20080504.htm
"Gdybyśmy lepiej rozumieli tajemnicę dzisiejszej uroczystości, kościoły byłyby
pełne. Ich pustka to znak małej wiary odnośnie tajemnic naszej wiary. Niewielu
dziś przychodzi do świątyni, aby podziękować Bogu za otwartą drogę do świata
prawdziwej wolności. Dzisiejsza uroczystość mówi nam o tej wartości, której
wszyscy szukają, a znaleźć nie mogą, mówi o prawdziwej wolności.

Kiedy uważnie obserwujemy nasze życie doczesne, okazuje się, że jesteśmy bardzo
ograniczeni i zniewoleni. Ograniczeni swoimi siłami, talentami, ilością
pieniędzy w kieszeni, układami politycznymi, gospodarczymi, społecznymi, na
które nie mamy większego wpływu. Ograniczeni dziurą ozonową, zatrutym
powietrzem, wodą. Ograniczeni ilością przeżytych lat. Już nie wspomnę o
chorobach i kalectwach. A jednak w sercu człowieka jest wielka tęsknota do
pełnej wolności. I oto dzisiejsza uroczystość mówi nam o świecie pełnej
wolności. Spośród naszych ograniczeń Chrystus wychodzi i przechodzi w świat
wolności.

Syn Boga przychodząc na ziemię chciał nam powiedzieć coś więcej. Doczesność to
nie tylko więzienie, czasami bardzo ciasne, takie niewygodne jak wózek, na
którym siedzi kaleki człowiek, jak łóżko ciężko chorego człowieka, który czeka,
aby go ktoś obrócił. To są te straszne więzienne cele na ziemi. To także wielka
szansa wykorzystania wszystkich ograniczeń do kształtowania własnego serca, do
dojrzałości. To jest tak, jakbyśmy byli w bardzo ciasnej formie, w której
kształtuje się nasze serce do pełni wolności. Chrześcijaństwo to radość nie
tylko czekania na wolność, ale radość twórczego przeżywania każdego dnia.

Podziękujmy dziś Chrystusowi zarówno za to, że otworzył przed nami drogę do
świata prawdziwej wolności, jak i za to, że możemy razem z Nim przyjąć te
wszystkie ograniczenia wiedząc, że kształtują one nasze serce.

Tu jest czas na zasługę, tu jest czas na dojrzewanie. A ponieważ każdego z nas
rzeźbią inne ograniczenia, kształtuje się w nich indywidualność niepowtarzalna.
Nie ma na świecie dwu identycznych ludzi. Każdy człowiek to niepowtarzalne
arcydzieło, które wielbić będzie Boga w świecie pełnej wolności przez wieki.
Zanieśmy dziś do Boga dziękczynienie za świat wolności, do którego zmierzamy, i
dziękczynienie za to, że Syn Boga nauczył nas w ziemskich ograniczeniach
kształtować nasze serce."

Ks. Edward Staniek

Niebo i piekło

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20080504.htm
"Gdyby grzesznik został wprowadzony w grono świętych, to nie będzie wiedział, że
jest w niebie, bo on w to grono razem z sobą zaniesie piekło. Gdyby człowiek
czystego serca, wypełniony Bogiem, znalazł się wśród potępionych, nie będzie
wiedział, że jest w piekle, bo on w sercu ciągle przeżywa radość nieba. Nie
szukajmy nieba na górze, a piekła na dole. Niebo jest w ludzkim sercu i piekło
jest w ludzkim sercu. Człowiek, który odkryje Chrystusa w sobie, pójdzie przez
świat zawsze ze szczęściem na twarzy. Tym szczęściem będzie zdumiewał innych i
tego szczęścia będą mu zazdrościli.

Niech Chrystus, który w sposób eucharystyczny, sakramentalny się spotka z nami
przy ołtarzu, pomoże nam uczynić z naszego serca niebo, pomoże nam odsunąć to
wszystko, co je jeszcze zakrywa, pomoże nam odkryć prawdziwe szczęście."

Ks. Edward Staniek