do zagranicznych-czy jestescie dumni

[bagatella]

z bycia polakiem w swiecie, z kuchni polskiej i jak ja propagujecie wsrod
swoich znajomych?
bo wlasnie ogladam program ewy dzyzgi/powtorke o polakach zagranicznych i
mam bardzo mieszane uczucia co do polskosci niektorych, bo ja jestem bardzo
dumna z tego ze jestem polka i jestem tzw 'ambasadorem' mojego kraju w moim
miescie, nikt w moim kregu nie powie zle ani o polsce ani o kuchni polskiej,
bo staram sie jak najlepiej goscic moich zaproszonych.
a jak u was?

w moim kręgu nikt nie powie

[Gość: ja]

coś złego o Polsce, nawet jak ich nie ugoszczę! :)))) Są nieprzekupni!

[bagatella]

lubie bardzo twoja logike myslenia, ale czasem szukasz dziury w calym. przede
wszystkim jestem bardzo dumna z bycia 'piekna' polka wsrod autochtonow a
kwestia dobrego i smacznego goszczenia bez przekupnosci jest jak najbardziej u
mnie naturalna, mam za punkt honoru aby kazdy gosc ktory wychodzi ode mnie mial
jak najlepsze zdanie i o polsce i kuchni polskiej, a goszcze ich nie tylko
ogorkami, ktore nota bene uwielbiaja, ale tradycyjna kuchnia polska

[Gość: szpak]

Nie "promuje" na sile polskiej kuchni. Nie "mam za punkt honoru aby kazdy gosc
ktory wychodzi ode mnie mial jak najlepsze zdanie (...) o kuchni polskiej".

Dla mnie istotniejsze jest to, ze tutaj szanuja i doceniaja moja prace, ze
uwazaja mnie za experta, ze widza, ze "Polak potrafi" (ugh, jak to brzmi!)
nijednokrotnie lepiej niz wiekszosc "tubylcow", niz to, ze komus smakowal moj
bigos, czy schabowy.

do szpaka

[bagatella]

no i super, i wlasnie o to mi chodzilo, nie wyobrazam sobie aby ktos myslal o
nas polakach inaczej, napisz tylko skad jestes, pozdrawiam

NIE "kazdy Polak to pijak i zlodziej"

[Gość: szpak]

Bagatello,
Pochodze z malego miasteczka opodal Wroclawia. Od 7 lat z kawalkiem mieszkam za
granica (najpierw Dania i Francja, od 5 lat Niemcy - Mainz, Duesseldorf,
Berlin).
Jestem takim "latajacym informatykiem" - firma wysyla mnie do pracy w
najrozniejsze miejsca zwykle w Europie, ale tez do Chin, USA. I jest dla mnie
wazne, ze mnie doceniaja, ze po paru latach pracy ze mna zatrudniaja kolejnych
Polakow, bo maja potwierdzenie, ze umiemy robic rzeczy szczegolne i -co rownie
wazne - chce nam sie chciec.

To nie kwestia "bycia pepkiem swiata", ani innej megalomanii, jak ktos tam
napisal w tym watku. Takie postawienie sprawy jest po mojemu zupelnie smieszne.
Jesli ktos przebywa wsrod takich "pepkoswiatowych" ludzi, to mu (jej)
wspolczuje srodowiska, w ktorym sie obraca, ale zdecydowanie nie zgadzam sie na
rozciaganie tego na wszystkich Polakow jak leci.

Dla mnie kwestia pokazania, ze stereotyp Polaka pijaka i zlodzieja to bzdura. I
to jest wazne.

Troche niekulinarnie sie zrobilo, heh, trudno.
Pozdrawiam.
szpak

[Gość: Thea]

Popieram twoja wypowiedz, w Polsce tez sa ludzie na poziomie.
Mimo to niepokoji nas ten polski nacjonalizm, media ktöre pisza
i glosza to co slina na jezyk przyniesie.
Nie sadzisz ze to osmiesza i niszczy opinie Polsce?

[Gość: melmire]

Nie jestem specjalnie dumna z polskiej kuchni ani z bycia Polka, nikomu na sile
nie wciskam barszczu z uszkami przebrana za krakowianke. Wole szpanowac gotujac
lokalne potrawy lepiej niz tubylcy :)
Ale fakt, zawsze przyjemnie spotkac kogos kto kuchnie nasza wyprobowal i
polubil. Spotkalam faceta ktory byl w Polsce i tak polubil pierogi ze zostal
pierogowym ekspertem, a nejwieksze moje zdziwienie wzbudzila "bretanka"
pochodzenia czadyjskiego ktora doslownie napadla na mnie zebym koniecznie
zrobila jej makowiec bo ona zna, kocha i uwielbia. Niestety nie moglam
przychylic sie do prosby z powodu braku maszynki do mielenia :(

[linn_linn]

Ja bede dumna, kiedy Wlosi beda kupowac nasze produkty spozywcze w swoich
sklepach albo opowiadac o tym, jak wspaniale sa polskie restauracje. Do tego
czasu to tylko ciekawostki towarzysko-kulinarne...

[syswia]

Nie ukrywam tego, ze jestem Polka, ale i nie epatuje na sile. Znam dobrze
kuchnie polska i polnocno-indyjska (jesli to tak mozna nazwac), nie stronie od
kuchni wloskiej. W rodzinie znana jestem z tego, ze dobrze gotuje i nie ma
zadnej roznicy miedzy pierogami czy matar panir. Jak ktos lubi i ma smykalke do
gotowania to po prostu przygotowuje smaczne jedzenie i tyle. Owszem, czesto sie
pytam, na co moi goscie maja ochote i co moga jesc. Mam w rodzinie wegan z
powodow religijnych, wiec nie bede im na sile wciskac kuchni polskiej, bo po
prawdzie, niewiele da sie z tego repertuaru wybrac dla nich odpowiedniego.
Pozdr,
S.

[Gość: ala]

Syswia, może zauważysz mój post i zechcesz mi pomóc? Za dwa dni będą u mnie
Hindusi z Delhi. Co z polskiej kuchni radziłabyś podać, żeby im smakowało?
Mięsa nie jedzą. Proszę o pomoc

[syswia]

Nie moge znalezc Twojego watku.
Duzo zalezy od tego, czy jadaja jajka. Wiele wyznan plw indyjskiego nie
dopuszcza w diecie jajek. Jesli jedza jajka, to sprawa jest latwiejsza.
Polecilabym nalesniki nadziewane bialym serem na slodko lub ze szpinakiem ...
Nalesniki lub krokiety (ja robie krokiety z ricotty, ze szpinakiem i czosnkiem
i ciesza sie ogromnym powodzeniem). Wszelkie zupy warzywne... np fasolowa bez
miesa, kalafiorowa albo grzybowa (ale powinny byc troszke ostrzejsze w smaku i
nie barszcz czerwony), pierogi grzybowe i nadziewane soczewica z cebula i
czosnkiem. "Moi Hindusi" lubia jeszcze polska salatke warzywna z majonezem,
salatke z pora z kukurydza (mozna zrobic w wersji bezjajecznej z vinegretem). Z
deserow polecam szarlotke i mazurek kaimakowy - ten ostatni bedzie im troche
przypominal burfi (taka hinduska slodkosc) i mozna je przyrzadzic na kruchym
spodzie bez jajek.
---
Jesli nie jedza jajek, to juz kompletnie inna para kaloszy. Na sniadanie mozna
podac twarozek ze szczypiorkiem, pieczywo z miodem, dzemem. Siostra mojego meza
byla zachwycona muesli z jogurtem. Na obiad pierogi w ciescie bez jajek,
ewentualnie kulebiaka w wersji bezjajecznej. Moze kasze gryczana z sosem
grzybowym/pieczarkowym. Do tego mozna podac jogurt/zsiadle mleko. I zupki i
salatki, i mazurki...
---
Generalnie "Hindusi" jadaja ostrzej niz my, ich sosy sa gotowane na bazie
cebuli, czosnku i przypraw, wiec nasza kuchnia moze im sie wydac mdla. Polecam
wiec hojna reka dodawac czaber, majeranek, pieprz i czosnek do wszystkiego, co
ugotujesz.
---
Lubia tez herbate z mlekiem, cukrem i przyprawami (cynamon, sunf-nie wiem jak
to po polsku- kminek obleci, gozdzik, kardamon)- do tego mile widziany jest
herbatnik (w Warszawie udalo nam sie nabyc pare paczek roznych bezjajecznych
dla cioci weganki kiedys)
Polecam sie,
S.

[Gość: ala]

Baaardzo dziękuję! Jestem Ci niezmiernie wdzięczna. Po prostu z nieba mi
spadłaś.
A.

[syswia]

Alez nie ma za co. W razie czego pytaj:)
S.

[jagoda85]

Oprócz gotowanych potraw to wiem, że zajadają się polskimi gruszkami, jogurtem,
kremówkami. Przynajmniej ci o których wiem od mojej bratanicy.

[samo]

Ja nie jestem dumna z bycia Polką ani z kuchni polskiej.Nie oznacza to,że
ukrywam swoje pochodzenie, natomiast nie widzę powodów do dumy czy wstydu.Dumna
bywam jedynie ze swoich osiągnięć. Kuchni polskiej nie propaguję.Gotuję potrawy
z wielu kuchni świata i moim znajomym smakuje wszystko. Nie cierpię bigosu, nie
mam cierpliwości do pierogów czy innych kluch, nie jem mięsa ani nabiału, więc
kuchnia polska mi nie leży.Mieszkam w Stanach i skwapliwie korzystam z
dostępności egzotycznych składników i przypraw. A jakbym miała spojrzeć na
swoje najczęstsze dania, to raczej bliżej mi do Morza Śródziemnego niż Bałtyku.

[Gość: Thea]

samo napisała:
> Ja nie jestem dumna z bycia Polką ani z kuchni polskiej.Nie oznacza to,że
> ukrywam swoje pochodzenie, natomiast nie widzę powodów do dumy czy
wstydu.Dumna bywam jedynie ze swoich osiągnięć. Kuchni polskiej nie
propaguję.Gotuję potrawy z wielu kuchni świata i moim znajomym smakuje wszystko.
Nie cierpię bigosu, nie mam cierpliwości do pierogów czy innych kluch, nie jem
mięsa ani nabiału, więc kuchnia polska mi nie leży.Mieszkam w Stanach i
skwapliwie korzystam z dostępności egzotycznych składników i przypraw. A jakbym
miała spojrzeć na swoje najczęstsze dania, to raczej bliżej mi do Morza
Śródziemnego niż Bałtyku.
================================================================================
Przylanczam sie do twojej wypowiedzi. Kuchnia polska jest tlusta, ciezka i
tuczaca a przedewszystkim pracochlonna na co nie ma sie za wiele czasu.
Najczesciej gotuje potrawy z kuchni wloskiej, greckiej i chinskiej.
Potrawy, ktöre sa swieze i w przeciagu 30min sa stawiane na stole.

[Gość: Jacek]

Jestem dumny ze urodzilem sie w Polsce. Wielu z nas Polakami juz nie jest, choc
w dalszym ciagu mowimy po polsku, czasami (jedynie) zjemy polskie jedzenie.
Wiekszosc z nas ktora chce co osiagnac na obczyznie musi sie z asymilowac.
Wczesnie czy pozniej trzeba sobie zdac sprawe kim chce sie byc. Osobiscie
uwazam sie za max 30% Polaka i 70% Kanadyjczyka. Bardzo chetnie kibicuje
kanadyjskim sportowcom (i czasami rowniez polskim). Niestety jest d. grupa
Polonii o b. jakby to powiedziec 'zamknietym' umysle'. Nic do nich nie dociera:
na imprezach i w domu jedza wylacznie polskie jedzenie, uwazaja ze Polacy sa
najmadrzejsi, mamy najlepsze wyroby, artystow, itd. Natomiast sa nieslychanie
krytycznie nastawieni do innych narodowosci. Po wielu latach w Kanadzie
osobiscie nie moge ich scierpiec. Poczatkowo probowalem z tym walczyc, czesto
spotykajac sie z wrogoscia. Z czasem dalem spokoj, po prostu wychodze albo nie
spotykam sie z takimi ludzmi. Wychodzi tutaj cala ta nasza 'zasciankowosc'
niestety, czest uwazajac ze Polska to centrum swiata. Jest tez waska(?)grupa,
ktora swoim zachowaniem, ciezka praca, otwarciem do innych grup etnicznych
spelnia b. pozytywna role w ksztaltowaniu oipinii o Polsce. Ci ludzie sie nie
afiszuja, ale w pozytywny sposob podkreslaja ze sa Polakami. Co do polskiej
kuchni, to nie jest ani najlepsza ani najgorsza, jest naprawde d. lepszych (i
zdrowszych)'kuchni' na calym swiecie. I jak ktos sobie z tego zda w koncu
sprawe to mu ta nasza rodzima bedzie o wiele lepiej smakowac.
Pzdr

[Gość: Jacek]

Jestem dumny ze urodzilem sie w Polsce. Wielu z nas Polakami juz nie jest, choc
w dalszym ciagu mowimy po polsku, czasami (jedynie) zjemy polskie jedzenie.
Wiekszosc z nas ktora chce co osiagnac na obczyznie musi sie z asymilowac.
Wczesnie czy pozniej trzeba sobie zdac sprawe kim chce sie byc. Osobiscie
uwazam sie za max 30% Polaka i 70% Kanadyjczyka. Bardzo chetnie kibicuje
kanadyjskim sportowcom (i czasami rowniez polskim). Niestety jest d. grupa
Polonii o b. jakby to powiedziec 'zamknietym' umysle'. Nic do nich nie dociera:
na imprezach i w domu jedza wylacznie polskie jedzenie, uwazaja ze Polacy sa
najmadrzejsi, mamy najlepsze wyroby, artystow, itd. Natomiast sa nieslychanie
krytycznie nastawieni do innych narodowosci. Po wielu latach w Kanadzie
osobiscie nie moge ich scierpiec. Poczatkowo probowalem z tym walczyc, czesto
spotykajac sie z wrogoscia. Z czasem dalem spokoj, po prostu wychodze albo nie
spotykam sie z takimi ludzmi. Wychodzi tutaj cala ta nasza 'zasciankowosc'
niestety, czest uwazajac ze Polska to centrum swiata. Jest tez waska(?)grupa,
ktora swoim zachowaniem, ciezka praca, otwarciem do innych grup etnicznych
spelnia b. pozytywna role w ksztaltowaniu oipinii o Polsce. Ci ludzie sie nie
afiszuja, ale w pozytywny sposob podkreslaja ze sa Polakami. Co do polskiej
kuchni, to nie jest ani najlepsza ani najgorsza, jest naprawde d. lepszych (i
zdrowszych)'kuchni' na calym swiecie. I jak ktos sobie z tego zda w koncu
sprawe to mu ta nasza rodzima bedzie o wiele lepiej smakowac.
Pzdr

[fridolino]

Moze wynika to ze specyfiki ludzi jakimi jestem otoczona (miasteczko universyteckie usa) ale tu wszscy chca probowac polskiej kuchni bo jest dostatecznie egzotyczna. Oczywiscie nie wystatiam na probe mocnych nerwow moich gosci flakami czy tatarem. Ale musze przyznac ze moi znajomi kochaja sie w zurku, (pierogi zawsze chcieli zebym robila, zrobilam raz z zapowiedzia pierwszy i ostatni) Jeden kolega wsunal 11 talezy barszczu z uszkami, chyba nie udawal ze mu smakuje??
Ale najbardziej mi sie chcialo smiac jak pokazalam pewnym amerykankom smalec ze skawarkami. Odmowily sprobowania ze tuczace. Najgrubsza polka przy stole nie byla grubsza niz najchudsza amerykanka. Ktos tu pisal o mozliwosciach pysznego jedzenia w usa. Moze w chicago czy w nowym yorku, jak w poblizu jest jakas wloska dzielnica w przecietnym miasteczku nie ma tu nic poza chamburgerami i kuchnia mexsykanska. Wszstko za slodkie i za tluste.

Co to takiego polskosc?

[allexamina]

Wyjechalam do USA w czasie studiow za komunizmu. W rodzinie umialy gotowac
babcie. Rodzice sa z pokolenia, ktore nie potrafi. W Polsce bylam niejadkiem.
Wszystko mi nie smakowalo. Bo i nie bylo co smakowac. Realia byly biedne,
pomysly kuchenne jeszcze biedniejsze. Nauczylam sie gotowac w USA. Poniewaz
uczyli mnie ludzie z innych kultur dopiero teraz ucze sie polskiej kuchni.
Najbardziej lubie kuchnie polnocnej Afryki, Tajlandii i Meksyku.

Zdarza sie ze slysze krytyczne uwagi o polskiej kuchni (mieszkam w Chicago,
tubylcy wiedza co to takiego). W tym kontekscie zwykle slysze, ze 'no przeciez
allexa dobrze gotuje'. I zaraz potem, 'no tak, ale ona NIE gotuje po polsku'.
Mam wiec wrazenie ze polska kuchnia dobrej renomy nie ma. Tak samo jak niemiecka
czy rosyjska. Nic w tym dziwnego, kuchnie klimatow umiarkowanych sa raczej mdle
kolorystycznie i smakowo, a to nie zachwyca. Prawde mowiac takie opinie ani mnie
ziebia ani grzeja...

Poza wszystkim, czy mozna byc dumnym z czegos czego sie nie zna? Moja Polska juz
nie istnieje. Te nowa odwiedzam na wakacje ale niewiele rozumiem z polskich
realiow. Czy mowa wiec o kulturze moich przodkow? Sa ludzie z ktorych jestem
dumna (taki Kosciuszko na przyklad zawsze mi ogromnie imponowal). I sa tacy, z
ktorych dumna nie jestem (Dzierzynski przychodzi na mysl). Chetnie opowiadam o
odbydwu stronach bo historia mnie bardzo fascynuje. Czy to aby po ambasadorsku?

Wszyscy wokol wiedza ze jestem Polka (akcent mam, jak mi wielokrotnie mowiono,
...holenderski). Kiedy cos sie w Polsce dzieje slysze gratulacje lub
kondolencje. Wiec znajomi doceniaja moje pochodzenie. Staram sie byc uczciwa w
moim zachowaniu choc nie jest to dyktowane zadna duma narodowa ale po prostu
checia uproszczenia sobie zycia. Czyzbym wiec byla kosmopolitanka?

Czy kwalifikuje sie na osobe o watpliwej polskosci, czy tez nie? I prosze mnie
uswiadomic jak te 'niewatpliwa polskosc' zachowac zyjac 20 lat poza granicami?

[Gość: Piecuch]

Allexo, mysle ze jak najbardziej jestes Polka, spojrz na Twoja piekna
polszczyzne. Wiekszosc nie potrafilaby tak ladnie poruszac w swoim rodzimym
jezyku juz po kilku latach emigracji. Moje gratulacje :)

[ampolion]

Ta cała duma to tylko chęć bycia "specjalnym", odmiennym od tych wszystkich
tubylców, którzy nie doceniają mojej "specjalności".
Ja po prostu jestem sobą wśród swoich choć często odmiennych. Jestem u siebie,
tutaj mój dom.

polski pseudonacjonalizm

[gosica37]

Duma i poczucie bycia pepkiem swiata to bardzo czeste odczucia wielu Polakow.
Coz z tego, skoro niestety odbierane jest to najczesciej w negatywny sposob i
ogranicza nasza asymilacje z otoczeniem.
Coz to oznacza,ze co niedziele zjadamy schabowy z surowka i popijamy polskim
koniecznie piwem, ze nie wyobrazamy sobie zjedzenia innego niz polskie jedzenie?
Polacy chca byc obywatelami swiata,ale najczesciej wola spedzac wieczorki ze
soba i najlepiej przy polskiej muzyce. Z dystansem podchodza do produktow
innych narodowosci i krytykuja styl zycia i odzywiania sie innych. Wiem o czym
pisze,od 12 lat jestem wegetarianka. W kraju moja dieta zawsze stwarzala
wielkie kontrowersje,jak to tak, bez schabowego,kurczaka? Zagranica Polacy
szydza z innej kuchni,czuja sie lepsi,a wychodza na prymitywnych i zacofanych.
Uwielbiam polskie wypieki,pierogi i pare innych potraw,ale to nie znaczy ,ze
jestem dumna oraz szczegolnie chwale sie tym,co gotuje na obiad.
Uwielbiam kuchnie Srodziemnomorska,japonskie sushi, chinskie sajgonki.
Odzywiam sie zdrowo i mam odwage czerpac garsciami z innych sposobow
przyrzadzania jadlospisu niz tylko polskiego. Pseudonacjonalizm polski mnie
irytuje i zawstydza. Czuje sie byc Polka,ale nie utozsamiam sie z preferowanym
stylem zycia prowadzonym przez rodakow zarowno w Londynie jak i w Polsce.

[Gość: Desi]

Od prawie 30 lat mieszkam we Wloszech ( Como ). Praktycznie mieszkam wiecej
tutaj niz w Polsce. Nigdy nie ukrywalam ze jestem polka.Wlosi po naszym
wielkim KAROLU....maja do nas ogromny szacunek i jestem z tego bardzo dumna. A
jesli chodzi o kuchnie polska....to moi znaiomi na kazde swieta blagaja mnie
aby zrobic salatke wloska.....ktora jest o wiele lepsza od insalata russa....
mdla i za duzo majonezu. Prosza o golabki, szarlotke, pasztet, wegorza
wedzonego, zubrowke i inne wodki aromatyzowane. VIVA POLONIA

[Gość: Desi]

Zapomnialam napisac ze polacy za granica stronia , nie chca nic miec wspulnego
z innymi polakami...i to mi sie bardzo nie podoba. Nie chodzi tylko o mnie.

[Gość: Thea do gosica37]

Popieram!!!

[jopowa]

tak ja tylko polska kuchnie gotuje nie za bardzo umiem inne potrawy chociaz
przypraw jest wiecej

Tłusta polska kuchnia????????

[Gość: zadumana]

Z przyjemnościa czytam wasze trzeźwe opinie. Moje pobyty zagraniczne plus nieco
wyobraźni pozwala mi zrozumieć wasz sceptycyzm całkowicie:)
Ale... Jest tylko jedno "ale" moim zdaniem. Związane jest z opinią o
polskiej "tłustej" kuchni.
Są różne style gotowania w obrębie jednej nacji. Tak jest też i w Polsce. Nasza
kuchnia nie musi być tłusta i może być nowocześnie smaczna. Zetknęłam się z tym
we własnym rodzinnym domu, gdzie dieta odtłuszczona, wymuszona chorobą taty
podyktowała mojej mamie na wiele lat ogólny styl dań nietłustych dla
wszystkich, żeby nie zwariować gotując ileś wariantów dań. I cały ten styl
polegał (dziś przejęty przeze mnie - polega) na gotowaniu wszystkiego "chudo".
Nie ma żadnego przymusu, żeby dodawać smalec do bigosu i nie mówcie, że to nie
będzie bigos. Będzie. Będzie smaczny.
Zupy nie muszą być gotowane na furze mięcha i kości, bo i po co? Będą smaczne
i "światowe".
Oczywiście, że nasze zrazy się duszą długo i nie jest to szybkie danie, ale nie
jest tłuste. Polacy używali kiedyś przypraw i można je do tych zrazów dokładać
nie twierdząc, że to już nie są polskie zrazy.
Poza tym boczek i smalec to był atrybut polskich pracowników fizycznych. I nie
ma sensu deprecjonować całej polskiej kuchni tylko z tego powodu, że oni go
jedli i stanowili trzon emigracji, a więc siłą rzeczy "tłustej" propagandy,
która poszła w świat.

Kiedy poczyta się obiektywnie polską kuchnię, to widać, że nie ma zupełnie
powodu do walenia masła i smalcu wszędzie. Wystarczy ją poczytać spokojnie i
bez rozgoryczenia i uprzedzeń. Polska kuchnia to kuchnia różnych środowisk (jak
wszędzie), równiez tych, które nie jedzą tłusto nie tylko z medycznych powodów,
ale dlatego, że lubią jeść w sposób zrównoważony.
Poczytajcie polskie tradycyjne książki kucharskie i spójrzcie na przepisy okiem
zimnego outsider'a. Jeśli można dać mniej pomidorów, czy pietruszki, to
dlaczego nie dać mniej masła? Albo dlaczego zamiast masła nie dać oliwy? Każda
kuchnia się zmienia. Zmieńcie kuchnię polską, ale polską.

[foxie777]

To ja pisalam, ze w Stanach mozna jesc wspaniale, bo mozna.
Wydaje mi sie, ze za bardzo uogolniamy kwestie Polskiej Kuchni.
Uwazam , ze mamy super dania i ja tez sie podpisuje pod stwierdzeniem,ze
\ dobre polskie jedzenie jest super.
Jak przychodzi okres Swiat, to moja amerykanska rodzinka dopomina
sie o bigosik, salatki jarzynowe,ze wymienie kilka.
Nawet nie wspomne, jaka furore robia moje nalewki wsrod zagranicznych
przyjaciol, i Polakow takze.
Czy jestem dumna, ze jestem Polka?. You bet.
Nie w jakims egocentrycznym , nadetym sensie. Po prostu normalnie.
Wspaniala tradycja, kultura itd, itp.
Co do smalczyku ze skwarkami, to do dzis pamietam jego smak.
Moja sp. Babcia, ktora nie miala nic wspolnego z klasa robotnicza,
robila wspanialy, i pierozki tez.
Co do polskich robotnikow, dlaczego mamy sie ich wstydzic?.
Popatrzmy, na inne narodowosci. Wlosi, Niemcy, Hiszpanie , lista dluga.
Nie widze specjalnej roznicy.
Mimo naszej tzw Tlustej polskiej kuchni, jak jestem w Kraju,to nigdy
powtarzam Nigdy nie widzialam takich grubasow jak tutaj.
Bardzo lubie gotowac,czytaj dobrze jesc.Uwielbiam kuchnie
japonska, wloska, francuska,i nasza polska.
Jako Polacy za granica, musimy sie asymilowac, ale pamietac
o naszych "korzonkach".

pozdrawiam

[Gość: Thea]

Tak masz racje musimy sie asymilowac poniewaz jest to podstawa zycia w
akceptacji w dobrym sasiedzctwie. Nie zapomnijmy tez akceptacji zwyczajöw i
tradycji tych dla ktörych zdecydowalismy sie opuscic kraj naszego pochodzenia -
Polske. (nie zaluje) Ale nie widze tu potrzeby narzucania innym na sile
polskosci. Sadze ze dobrym polskim ambasadorem jest ten kto nie ukrywa swoich
korzeni i swieci przykladem w swoim srodowisku.

[Gość: Xena]

W Belgii na szczescie nie ma przymusu goszczenia sie po domach i bardzo mi sie
to podoba bo dom to miejsce prywatne i nikt nie wpada z niezapowiedziana wizyta
oczekujac jedzenia ,kazdy zywi sie sam tym co lubi
Ludzie spotykaja sie w kawiarni czy barku i przy drinku i muzyce lub kartach
moga sobie pogadac
Jesli chodzi o polska kuchnie to lubie niektore wybrane potrawy ale rowniez
lubie potrawy z innych krajow calego swiata
Czasem zrobie sobie pierogi ruskie , niedawno zrobilam knedle ze sliwkami
( tez sobie bo moj facet sprobowal jako ciekawostke ale nie uznaje tego za
obiad ) Zupy rowniez jadam wylacznie ja , on lubi inne potrawy ja inne wiec na
sile nic nie wciskam jemu polska kuchnia nie lezy mnie tez ogolnie nie
Jesli mam byc z czegos dumna to owszem , moge powiedziec , ze umiem smacznie
gotowac ale nie widze w tym wielkiego zwiazku z polskoscia :-)
Tesknie tylko za fasola polska typu Mamut czy Bulgarka och tutaj takiej nie
ma a objadlam sie jej w lecie w kraju i do dzisiaj zapomniec nie moge

[Gość: foxie77]

To ja Ci troszke wspolczuje.
Nie mowie o tzw wpadaniu bez uprzedzenia,ale spotkania
towarzyskie w domu sa wspaniale.Ja po prostu lubie i jedno i drugie.
Na drinka do barku, swietnie, posluchac muzyczki super, kolacyjka
u przyjaciol, lub we wlasnym domu ,fantastico.
Czy to aby takie pewne u Belgow?.
Nie wiem jak dlugo tam mieszkasz, i w jakim srodowisku sie obracasz,
pamietam opowiesci o drinkach i slonych paluszkach w Stanach.
Moglabym dlugo opowiadac o przyjeciach, i pysznym "zarciu" w USA..

pozdrawiam

[fridolino]

slowem masz szczescie, Oxford, oh ma zaledwie 20,000 z czego zdaje sie 15,000 to studenci posiadam na liscie sklepow kroger, walmart. Restauracje: 1 mexykanska, 1 chinska, reszta amerykanski fastfood. Pierogis w postaci ruskich to nie pierogi :P

Methinks thou doth protest too much!

[allexamina]

Ostatnim razem jak przejezdalam przez Oxford, OH jadlam we francuskiej
restauracji - nie najelpsza ale OK (chyba sie nazywala Kona czy jakos tak).
Widzialam tez jakis Irish Pub. Po czym 30 minut pozniej dotarlismy do
Cincinnati, gdzie restauracji zatrzesienie, rowniez tych sushi. (Ja jezdze do
restauracji na poludniu Chicago - czasem i 40 mil oddalonych ode mnie: takie sa
realia amerykanskie, ze 40 mil to pestka. Choc jeszcze paru niekompetentnych
prezydentow i bedziemy tylko i wylacznie chodzic, i nie do restauracji tylko
zebrac.)

A 'pierogies' sa nie tylko z ruskie, ale takze z miesem i nadzieniem owocowym
(nawet ze sliwkami). Jak lokalny Kroger ich nie ma to trzeba pojsc do kierownika
sklepu i poprosic zeby zamowil.

P.S.: Pomachaj ode mnie Gorbaczowowi, jak bedziesz na spotkaniu z nim :)

[fridolino]

pomacham pomacham w poniedzialek :D

[Gość: Hanna]

Nie wyciagalabym wniosku o "polskosci" ludzi ,ogladajac jakis program
telewizyjny.To prywatna sprawa kazdego za granica. Czasem lepiej sie do tego
nie przyznawac.A juz zupelnie smieszne jest obnoszenie tego.
Polacy czasem mnie smiesza,tym "jestem Polakiem". To co, ze jestes, szukasz
jakiejs aprobaty, oklaskow? Wszyscy sa z jakiejs czesci swiata.
Nie spotklam ludzie z innych krajow, ktorzy by tak ciagle powtarzali skad sa,
jak nasi.
Tu gdzie jestem ,wlasciwie ta "polskosc" mi pomaga, bo inaczej to mnie biora za
Amerykanke, co w niektorych srodowiskach jest nie za dobrze widziane.
Byc Polka daje mi wiecej sympatii i oczywiscie -wiekszosc nie ma pojecia, gdzie
ta Polska jest, ale o Walesie i Papiezu-wiedza.
Co do kuchni-tu przyznam , mam przyjaciol, ktorzy lubia potrawy naszej
kuchni i prosza, abym na party cos polskiego przyniosla.Wyrobilam tez Polkom
opinie bardzo dobrych gospodyn i kucharek.
Ale podpisuje sie pod wypowiedzia Jacka z 18/10------mam ten sam poglad jak Ty
o tej sprawie. I tez takich Polakow spotykam, szkoda gadac.
W sumie----mam trzech synow-----dwoch urodzonych w Polsce i jeden w Stanach.
Jestem dumna, ze mowia i czytaja po polsku. I oczywiscie, jak zjada do donmu-z
przyjemnoscia jedza polskie potrawy.To mi wystarcza.