Muzycy z Woodstock - znani czy nieznani? - Muzyka - Forum dyskusyjne

motyla.noga Re: Muzycy z Woodstock - znani czy nieznani? 25.02.04, 01:42

Jeśli chodzi o Sly & the Family Stone - ktoś mi to podsunąl jakiś czas temu i
od tamtej pory często sie kręci w moim odtwarzaczu. Najbardziej lubię "There's
a Riot Goin' On" oraz "Fresh" i "Stand!", niezła jest też ich pierwsza
płyta "Whole New Thing".
Mam tylko jedną produkcję Cosby Stills Nash & Young - Déjŕ Vu i to chyba
(chyba!) najlepsza pozycja w ich dorobku, w każdym razie właśnie wtedy dołączył
Young. Album otwiera numer Carry On - jeden z pierwszych lub nawet pierwszy w
filmie o Woodstock. Następna w kolejności chronologicznej była płyta
koncertowa, ale niestety, nie znam.

motyla.noga CSN& Y-errata 25.02.04, 01:52

Errata - Dajr Vu - najlepsza jak najlepsza, ale właściwie to jedyna Tzn.
było więcej, ale zespół w składzie z Youngiem nagrał tę jedną, "zasadniczą". A
potem po jakimś czasie ukazał się ten album koncertowy.

vulture zależy 25.02.04, 05:31

pixie napisała:

> Jestem ciekawa, czy znacie i słuchacie wykonawców, którzy pojawili się na
> scenie Woodstock '69? Mnie akurat interesuje taka muzyka i będę wdzięczna za
> jakieś bliższe informacje, polecenie mi najlepszych płyt itp. Trochę już
> wiem, ale od przybytku głowa nie boli wink

Chodzi mi o:

> Crosby, Stills & Nash (and Young)

Nie słucham dużo, ale omijaj nagrania z lat 90-tych.

> The Grateful Dead

Znam, ale nie słucham raczej.

> The Incredible String Band

Nie znam.

> Creedence Clearwater Revival

Znam, polecam, zwłaszcza płytę "Mardi Gras", ale i inne też. Kopalnia
przebojów, wspaniałe, zdecydowane brzmienie. Dość dobrą kontynuację tradycji
CCR stanowią płyty solowe wokalisty i gitarzysty CCR, Johna Fogerty. Polecam
ostatnią (jak na razie) "Blue Moon Swamp". Kiedyś założyłem wątek o Fogertym,
ale nikt się nie dopisał big_grin

> Blood, Sweat & Tears

Wspaniałe brzmienie rocka z sekcją dętą, podobne do wczesnych płyt Chicago (i
vice versa).

> Mountain

Przede mną.

> Jefferson Airplane

Znam, ale przesłuchanie całych płyt było raczej nieciekawym doświadczeniem w
moim przypadku. Grace Slick ma świetny głos, ale czasem zespół odlatywał w
kierunku bliżej nieokreślonym.

> Sly & The Family Stone

Znam, nie słucham.

> Canned Heat

Świetny bluesowy zespół; wprawdzie jeg najważniejszy skład długo nie potrwał
(śmierć liderów), ale polecam nagrania z lat sześćdziesiątych. Tych "nowszych"
nie znam (bo zespół zdaje się istnieje cały czas).

> The Band

Świetne brzmienie, mnóstwo hitów ("Stagefright", "Shape", "The Night They Drove
Old Dixie Down", sporo przeróbek Dylana), polecam gorąco i bezkrytycznie.

> Ten Years After

Znam, ale nie słucham.

> Joan Baez

j.w.

> Country Joe McDonald & The Fish

Nie znam.

> Richie Havens

Nie znam.

> Melanie

Hm, można posłuchać z ciekawości. Efektowna przeróbka "Ruby Tuesday" i nagrany
niedawno przez Meredith Brooks "Lay Down" to dość dobre wizytówki Melanie Savka
(bo tak się ta pani zwie). Coś pomiędzy Baez a Faithfull.

> John B. Sebastian

Ten pan wcześniej chyba był muzykiem Lovin' Spoonful. Ostatnio widziałem go w
serialu NBC o historii rock and rolla. Solowych nagrań nie znam.

> Paul Butterfield Blues Band

Nie znam.

> Arlo Guthrie

Znam, nie słucham.

> Sha-Na-Na
> Sweetwater
> Bert Sommer
> Quill
> The Keef Hartley Band

Nie znam.

> Tim Hardin
> Johnny Winter
> Ravi Shankar

Znam, nie słucham.

A reszta jest dość oczywista.

pixie Vul, nie znasz Sha-Na-Na?! ;)) 25.02.04, 19:41

vulture napisał:

> > Creedence Clearwater Revival
>
> Znam, polecam, zwłaszcza płytę "Mardi Gras",
> ale i inne też. Kopalnia
> przebojów, wspaniałe, zdecydowane brzmienie.
Mam nawet ich "teledysk", chociaż dotąd słuchałam tylko pojedynczych piosenek.
Spróbuję z tym "Mardi Grass" (trochę za późno, ale trudno

> > Blood, Sweat & Tears
Do nich mam pecha i ciągle czekają w kolejce zespołów do poznania.

> > Jefferson Airplane
>
> Znam, ale przesłuchanie całych płyt było raczej nieciekawym doświadczeniem w
> moim przypadku. Grace Slick ma świetny głos, ale czasem zespół odlatywał w
> kierunku bliżej nieokreślonym.
Na razie znam tylko "White Rabbit", ujdzie, ale bez rewelacji.

>
> > Canned Heat
>
> Świetny bluesowy zespół; wprawdzie jeg najważniejszy skład długo nie potrwał
> (śmierć liderów), ale polecam nagrania z lat sześćdziesiątych.
Tych "nowszych"
> nie znam (bo zespół zdaje się istnieje cały czas).
Bardzo mi się podoba piosenka "On the Road Again", a zwłaszcza głos wokalisty

> > The Band
>
> Świetne brzmienie, mnóstwo hitów ("Stagefright", "Shape", "The Night They
Drove
> Old Dixie Down", sporo przeróbek Dylana), polecam gorąco i bezkrytycznie.

Na razie znam pierwszą płytę - "Music from Big Pink". Przebojowość
rozleniwiająca jak gorące letnie popołudnie, musiałam do tego przywyknąć,
ale "The Weight" uwielbiam od dawna.

> > Melanie
>
> Hm, można posłuchać z ciekawości. Efektowna przeróbka "Ruby Tuesday" i
> nagrany niedawno przez Meredith Brooks "Lay Down" to dość dobre wizytówki
> Melanie Savka (bo tak się ta pani zwie). Coś pomiędzy Baez a Faithfull.
Znam jej "What Have They Done To My Song Ma", które brzmi jak przeróbka
piosenki Piaff. Całkiem fajne.

> > Tim Hardin
> > Johnny Winter
> > Ravi Shankar
>
> Znam, nie słucham.
>
> A reszta jest dość oczywista.
>
Może tak więcej szczegółów?

Gość: Maciek Makowski Michael Shrieve IP: *.acn.waw.pl 25.02.04, 10:34

pixie napisała:
> Oczywiście na Woodstock wystąpili również Hendrix, The Who, Joe Cocker, Janis
> Joplin i Santana, ale to banał wink

Okazuje się, że z Santaną to nie taki znowu banał. Odkryłem ostatnio solową
twórczość Michaela Shrieve'a

pixie Re: Michael Shrieve 25.02.04, 19:56

Gość portalu: Maciek Makowski napisał:

> pixie napisała:
> > Oczywiście na Woodstock wystąpili również Hendrix, The Who, Joe Cocker, Ja
> nis
> > Joplin i Santana, ale to banał
> Okazuje się, że z Santaną to nie taki znowu banał.
Banał, bo są najbardziej znani spośród muzyków Woodstock, przynajmniej w
Polsce, ale nikomu nie bronię o nich pisać, jeśli ktoś ma ochotę, zwłaszcza o
The Who - zaczynam ich lubić

> Odkryłem ostatnio solową
> twórczość Michaela Shrieve'a

ihopeyouwilllikeme Re: Muzycy z Woodstock - znani czy nieznani? 25.02.04, 11:47

pixie napisała:

> Creedence Clearwater Revival

Mam ich debiut, " Creedance Clearwater Revival ", polecam, wzorowa psychodelia
( " Susie Q, baby I love you... " )

> Ten Years After

Znam trochę ( ze dwie płyty powinienem mieć ), miłe.

Gość: Luliszek Re: Muzycy z Woodstock - znani czy nieznani? IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 25.02.04, 19:13

CSNY - w tych czasach świetny zespół(na składance Woodstock jest wspaniałe
wykonanie Suite:Judy's Blue Eyes),co do Jefferson to kiedyś słuchałem całego CD
z ich woodstockowego koncertu i polecam zwłaszcza Somebody To Love i Volunteers.

fubb Re: Muzycy z Woodstock - znani czy nieznani? 26.02.04, 10:28

dorzucę jeszcze kilka słów od siebie:

Blood, Sweat & Tears
godne polecenia są zwłaszcza płyty nagrane z Davidem Clayton-Thomasem w roli
wokalisty: BST 2 (ze "Spinning Wheel") i BST 3 (z "Hi-De-Ho" i "Lucretia Mac
Evil" i fajną wersją "Sympathy for the Devil"). Można posłuchać pierwszej,
nagranej z Alem Kooperem na wokalu i BST 4, ale ona jest już dużo słabsza od
dwóch, które wymieniłem

Jefferson Airplane
Można posłuchać płyty Surrealistic Pillow - właśnie tam jest "Somebody to Love"
i "White Rabbit". Jak kogoś rusza taka muzyka to może dorzuć np. Volunteers -
to płyta mocno "rozpolitykowana"

Canned Heat
Ja mam ich tylko jedną płytę - Boogie with Canned Heat - tam jest "On the Road
Again" i "An Owl Song" - jeżeli ruszy Cię takie granie (kołyszące boogie z
elementami bluesa) to można sięgnąć po resztę ich wczesnych płyt

Ten Years After
Moim zdaniem jeden z najciekawszych zespołów blues-rockowych z fenomenalnym
Alvinem Lee na gitarze i świetną swingującą sekcją rytmiczną. Trzeba
posłuchać!!! Z albumów studyjnych polecam blues-rockowy Cricklewood Green
(z "Love like a Man") i mniej zadziorne A Space in Time (tutaj jest "I'd love
to Change the World" - chyba ich najbardziej znany kawałek. Płyty koncertowe są
nawet lespsze - warto znać Undead (w nowej, zremasterowanej i rozszerzonej
wersji) oraz Recorded Live

Keef Hartley Band
Fantastyczne granie!!! Keef Hartley to przez pewien czas perkusista Johna
Mayalla. Po rozstaniu z Mayallem zebrał swój zespół i nagrał świetną płytę
zbliżoną do dokonań Mayalla. W zespole znaleźli się m.in. Miller Anderson
(pojawił się na solowej płycie Jona Lorda Pictured Within i zaśpiewał m.in.
tytułowy utwór - był nawet w Polsce podczas koncertów DP z LSO) oraz Gary Thain
(basista Uriah Heep). Muzyka na płycie Halfbreed to blues ostro przyprawiony
dęciakami z taką trudną do opisania melancholijną atmosferą. Płyta jest
niestety bardzo trudno osiągalna, ale jakby co, to okładkę z Indianinem można
brać w ciemno. Podobno nagrali jeszcze 2 płyt, ale tych już nie znam.

Miłego słuchania!!!

Pozdrowienia

pixie On the Road Again... :) 03.03.04, 19:57

Wciąż poznaję muzykę z Woodstock i okolic, dzięki za Wasze rady, na pewno z
nich skorzystam. A przy okazji własnych poszukiwań znalazłam kilka
ciekawostek...

Sweetwater
Poznałam pierwszą płytę tego zespołu, pochodzącą z 1968 roku. Muzyka Sweetwater
dość mocno przypomina dokonania zespołu The United States of America, chociaż
nie jest aż tak dobra - dość przeciętne psychedelic, ale słucha się przyjemnie.
Zespół chyba nie zrobił większej kariery, do czego zapewne w dużym stopniu
przyczynił się wypadek samochodowy, jaki w grudniu 1969 przydarzył się
wokalistce Nansi Nevins, która miała wtedy zaledwie dwadzieścia lat. Doznała
ona poważnego urazu głowy, a jej struny głosowe uległy uszkodzeniu.
Rekonwalescencja zajęła jej kilka lat i mimo, że wzięła udział w kilku
nagraniach na drugą płytę zespołu, nie była w stanie na stałe dołączyć do
grupy. W ten sposób Sweetwater straciło swoją szansę, która przeminęła razem z
popularnością gatunku psychedelic.

Arlo Guthrie
Dawno, dawno temu w polskiej telewizji obejrzałam dość zabawny film o epoce
dzieci kwiatów pt. „Alice's Restaurant” (1969). Główną rolę w nim grał właśnie
Arlo Guthrie, a jego najbardziej znany utwór nazywa się „Alice's Restaurant
Massacree” i pochodzi z albumu „Alice's Restaurant” (1967). Cały utwór jest
bardzo zabawny i dość wymagający zarówno dla słuchacza, jak i dla wykonawcy,
ponieważ Arlo przez ponad osiemnaście minut opowiada publiczności swoje
perypetie pod prostą melodię graną przez niego na gitarze akustycznej. Zaczyna
się tak: „This song is called Alice's Restaurant, and it's about Alice, and the
restaurant, but Alice's Restaurant is not the name of the restaurant, that's
just the name of the song, and that's why I called the song Alice's
Restaurant.” smile

Arlo jest synem Woody’ego Guthrie, pieśniarza folk, którego
twórczość inspirowała m.in. Boba Dylana i Bruce’a Springsteena.

Bert Sommer
Poznałam jak dotąd bardzo ładną piosenkę „We're All Playing in the Same Band” z
solowej płyty Sommera, która na liście Billboardu (kategoria single pop)
osiągnęła zaledwie (albo aż) 48 miejsce. Bert śpiewał również w zespole pop-
barokowym The Left Banke, ale dopiero w schyłkowym okresie ich kariery.
Odznaczał się bardzo ładnym, „anielskim” głosem.

Ravi Shankar
O Ravim Shankarze wiem na razie tylko tyle, że nauczył George’a Harrisona grać
na sitarze. Jego dziełem jest też córka znana jako Norah Jones smile

Muzycy z Woodstock - znani czy nieznani?

Najnowsze z forum Muzyka

Zaloguj się