Grzech piotrowski - SIN

[Gość: Mateusz]

Czy ktoś ma już tą płytę? Moim zdaniem jest rewelacyjna. Spokojny jazz, do
słuchania, przestrzeń i saksofon jak u Garbarka. Aż się dziwię, że w Polsce
udało się zrobić coś takiego. Idealny prezent dla dziewczyny. Płyta ma stronę
www.grzechpiotrowski.pl

[Gość: Mateusz]

Właśnie leci w Trójce

[Gość: mike]

1. Początek jest prosty.
2. Utwór ważniejszy niż tytułowy. Ten właśnie zapamiętacie, bo zawiera
najpiękniejsze motywy.
3. Sen o jawie. Poranny, a więc nie do końca zdefiniowany.
4. Każdy dźwięk i melodia rozdrażnia, pojawia się tylko na chwilę. Akcja
się uspokaja po ingerencji „cyfrowego saksofonu”. Zniekształcenia brzmią
znajomo.
5. Jeżeli wyleci z płyty, to niesłusznie. Nikt nie będzie wiedział, o co
dalej chodzi i nie będzie pamiętał, jak krzyczał saksofon.
6. W tym momencie każdy robi, co chce. Mniej zaangażowani mogą wyjść na
papierosa. Inni powinni posłuchać solówek. Idziemy dalej, to znaczy – lecimy.
7. Linia basu przypomina bredzenie dziecka, ale z każdym powtórzeniem się
uprawomocnia, w końcu nabierając znaczenia naturalnej skali. W tym duchu
improwizują pozostali muzycy. Koniec to lądowanie na ziemskim gruncie obcej
cywilizacji.
8. Akcja rozgrywa się pod wodą. Głębiej niż sięgają dźwięki.
9. Najważniejsza jest przestrzeń przed nami. Dalej każdy musi iść sam,
dopisać własną puentę