walca, zesz walca grac mi tu prosze

[ondine]

a propos komentarzy online.
kolejny nudny walc, to chyba najslabsza czesc tego etapu! przeciez to powinny
byc zywe jajca, elegancja francja, panowie w melonikach, panie w wieczornych
toaletach i ogolny glanc! a ludzie to graja jak przymus. wiem, ze duzo pracy
trzeba wlozyc zeby to wyszlo tak spontanicznie i elegancko zarazem, ale tym
razem jest bezpiecznie i na tym sie konczy.
taka durna mala forma, a jaka trudna! duch epoki, kochani, duch epoki.
chociaz levkovitch jak zakrecil walczyka...no ale tam levkovitch, chyba mam
obsesje nowa, slawofilka.

slawofilka?

[zamek]

To ja się tylko uśmiechnę... ))

[jdrk]

A przed chwilą walczyka grał chińczyk/niemiec, który u Królowej zajął II
miejsce. Walczyk szybki, gładki, przemkał po nim płynnie, ale walca z nim dużo
nie bylo - takie mam wrazenie.

Polak, jako całość zagrał nieźle, choć nie zachwycił - ale uważam, że i tak
najlepiej z Polsków od poniedziałku. Ale Walc słaby.

[a000000]

jakżesz młodzież walca zagrać ma, skoro nawet zatańczyć nie potrafi?????

Przygotujmy się na cierpienia okołopolonezowe i horror mazurkowy.

[jdrk]

a000000 napisała:
> jakżesz młodzież walca zagrać ma, skoro nawet zatańczyć nie potrafi?????
Trafiłaś w sedno! Kto lubi tańczyć ten gra Walce trochę lepiej, a mało kto
(jeśli w ogóle) tańczył walca w partnerką. Nie wiedzą co stracili

> Przygotujmy się na cierpienia okołopolonezowe i horror mazurkowy.
Oj może być strasznie Ale może trafi się jakiś drugi Fou Tsong, który Mazurki
gra wyśmienicie

[a000000]

Ja na miejscu szanownego ciała pedagogicznego, zanim pokazałabym uczniowi nuty z
walcami, polonezami, mazurkami, na kurs tańca bym posłała.
Sugano Masanori gra właśnie walca w cis. Wydziwia. Pedał bym zdemontowała. Chyba
pianiści nadużywają. Pedał należy szanować.

[arana]

ondine napisała:

> [...] przeciez to powinny
> byc zywe jajca, elegancja francja, panowie w melonikach, panie w wieczornych
> toaletach i ogolny glanc! [...]

A w czyim wykonaniu to wszystko słyszysz?

[ondine]

starych mistrzow, starych mistrzow.. przedwojennie i najlepiej z winyla.

[a000000]

A żebyś wiedziała! tam siedział DUCH tańca. Bez udziwnień i unowocześnień. Jeśli
chcesz sięgnąć do ideału, zwracaj się do korzeni. Bo pianista w końcu jest
ODTWÓRCĄ. Oprócz tego artystą, ale nie gra własnych dzieł.
Za chwilę żółty i utytułowany Amerykanin. Znikam.

[jdrk]

Wracam sobie dziś z pracy (zapowiadają akurat nie-do-wymówienia nazwisko)
Koreankę. Zaczęla coś tam grać (Etiudy). Potem autobus. Wysiadam z autobusu.
Słyszę w słuchawkach: zaczyna się Walc. Ale jaki Walc! Piękne piątkowe,
słoneczne popołudnie i człowiekowi aż tańczyć się chce ))

A podobno to specjalistka od Etiud (nagrała op.10 i op.25) - ale e Etiudach są
od niej lepsi (patrz relację w innym wątku).

Ondine, oglądaj dzisiejsze retransmisje o 22:30 i oceń sama jej Walca

[jdrk]

Co tam Koreanka. Nasz Piotruś Szychowski jest geniuszem tańca Jak on zagrał
dziś Walca A-dur, a potem Tarentelę As-dur! Nic tylko tańczyć, skakać, szaleć!
No w Taranteli mógł być jeszcze bardziej szalony - ale nie wiem czy nie
przekroczyły wtedy dobrego Chopinowskiego smaku

Ja chcę słuchać jego Walców, Mazurków i Polonezów! ))

[w.a.n.i.l.i.a]

jdrk napisał:
>Nic tylko tańczyć, skakać, szaleć!
Tak właśnie mi się skojarzyło, jak któregoś niedawnego dnia w akademiku kolegom
z wokalu zachciało się poćwiczyć tańcowanie walca na zajęcia, a że akurat wtedy
się u nich gościłam założyli, że ja umiem tańczyć walca, więc zostałam
wyniesiona na rękach przez jednego z nich na korytarz i ćwiczyliśmy do upadłego
to w jedną to w drugą stronę długiego korytarzu Się pokręciłam, niestety bez
odpowiedniej muzyki, ale następnym razem zadbamy i o muzykę Taranteli jeszcze
nie próbowałam, ale czemu by nie

[ondine]

taniec, taniec to baza. moze jestem pokurczem fizycznie ale tak z bazy to ja
mialam tanczyc nie grac. zreszta swiadomosc ruchu jest tak wazna nie tylko przy
muzyce stylizowanej! ale nie o tym teraz.
osobiscie wciaz zabietam sie do naukli flamenco, ale osadzona jestem
absolutnie na poludniu i hiszpanskosc sama z siebie mi wychodzi. np w
mazurasach musze sie z deka czasem przyhamowac bo mi wierzby sie w palmy i
pinie zamieniaja..patrzcie, jakie to nielogiczne. kiedys mi pan azzucarro
powiedzial przy sali pelnej hiszpanow ze rozumiem to lepiej niz oni, ale
obciach ale za to skoro chinczyk moze mazurki zagrac..

polonez sam w sobei jest strasznie trudny do uchwycenia. latwoi przedobrzyc,
latwo tez stworzyc zbyt siermiezny styl.

walc za to to ciezka robota. zalezy jeszcze jaki. walce szlachetne i
sentymentalne (taka polska wersja tytulu?) ravelca to cos co mi pasi, bo to
parodia i to ravelec- nic dodac nic ujac. w chopinie trzeba bylo sie
napracowac. mialam garc As dur i zaraz potem po nim mial pojsc a moll drugi z
opusu... beee nikt ich nie gra w takiej kombinacyi. dla mnie bomba, po
podskokach radosnych przywalasz sluchaczowi atmosfera calkowitego dola.. ach
jaki to piekny walczyk. a te radosne, coz- trzeba sie przylozyc, by wczuc sie
w epoke!

mazurki tak na koniec, mimo ze mnie ciagnie nieco na poludnie z zasady, bardzo
ale to bardzo lubie grac. no i poza tym nigdy sie nie czepiaja, gdy gram
mazurki, wiec zawsze sa bezpieczne do wykonywania
nie umialabym komus wytlumaczyc, jak zagrac mazurka. chyba niekoniecznie trzeba
byc do tego polakiem, ale napewno trzeba miec jakas specyficzna wrazliwosc. co
do rubata- uznalam ze jest skutkiem gruzlicy tak to tlumacze japonczykom hihi

[dwakretki]

no to pozdrawiam

a propos walca i tego, kto co jak czuje

[zamek]

okazało się ongiś, że mimo ściśle ponoć słowiańskiego pochodzenia muszę mieć
domieszkę wiedeńskiej hemoglobiny; po pierwsze - walc wiedeński to jedyny
taniec, do którego znam kroki; po drugie (i tu przechodzimy do samej historyjki)
w junge österreichische philharmonie graliśmy kiedyś program straussowski i ja
byłem prowadziłem jako zwykle altówki; a co mają altówki u J. Straussa jednego,
drugiego i trzeciego? - "um, pa, pa"! rzecz tylko w tym, że aby uzyskać sławetny
wiedeński "schmalz", pierwsze "pa" musi być nieco przed dwa w takcie, a drugie -
ciut po trzy; rzecz jest właściwie niemierzalna, ale niezwykle istotna, wprost
konieczna, bo bez tego charakter tańca leży i nie wstaje; za pierwszym razem nie
wyszło wcale, więc po próbie poszedłem sobie w kąt poćwiczyć i trochę potańczyć;
na kolejnej próbie - metamorfoza! zagraliśmy tak, że ci, co w danej chwili nie
grali, sami poszli zatańczyć do naszego um-pa-pania, a piszący te słowa został
ogłoszony "Expert im Wiener Waltz"
nawiasem mówiąc uwielbiam pisać walce

[dwakretki]

z tym "ciut przed i ciut po" bywa tak, że ci "lepsiejsi" wykonawcy grają
ósemkę, ćwierć i ósemkę, wychodzi im dwie czwarte, ale im to nie przeszkadza,
bo przecież ciut, to ciut.
czy ciut jest mniejszy od "odrobiny"?

[zamek]

A wiesz, ci którzy tak grają albo śpiewają, to mają ze mną straszne sęki na
solfeżu... ;P
Wg SI: 1 ciut (1 cu) = 2,54 odrobiny (2,54 nic) = 1/π^2 sekundy

[w.a.n.i.l.i.a]

Aleście się wdrążacie w szczegóły Ja osobiście wolę tańce dworskie, barokowe.
I te też najbardziej lubię grać, choć nie gram rewelacyjnie :] Nie znam się na
tych ciut czy nie ciut, czy um pa pa w walcach, ale to jest kwestia wyczucia, a
takie matematyczne obliczenia na niewiele się chyba zdają, ale to jest moje
zdanie. Jeśli ktoś muzykuje to przecież czuje, a jeśli nie potrafi poczuć, to
tak jak Zamek powinien wypróbować różne inne sposoby, aby poczuć w naszym
przypadku to "ciut". I to się wtedy tak ładnie nazywa "powołaniem" Bo jeśli
ktoś wie jaką pełni funkcję, to angażuje się w to całym sobą i nigdy nie idzie
na tzw. "łatwiznę". Z tym wszystkim łączą się też ambicje, wyobraźnia i brak
jakiegoś skrępowania, bo coś mi się wydaje, że nie każdy instrumentalista
wpadłby na pomysł przetańczenia swojej partii i nie każdy by się na to odważył,
bo zazwyczaj ludzie wstydzą się tańczyć, jeśli twierdzą, że nie potrafią.
Kwestia potrafienia, czy nie potrafienia jest jak najbardziej "bzdurna", gdyż-
i tu trochę zmienię ...
...tańczyć każdy może, trochę lepiej lub troche gorzej...
Niech jeszcze każdy zaglądnie oczkiem na przytoczony przeze mnie poniższy cytat
A Tobie Zamku gratuluję takiego oddania sztuce

[jdrk]

w.a.n.i.l.i.a napisała:
> bo zazwyczaj ludzie wstydzą się tańczyć, jeśli twierdzą, że nie potrafią.
> Kwestia potrafienia, czy nie potrafienia jest jak najbardziej "bzdurna", gdyż-
> i tu trochę zmienię ...
No niestety nie jest tak fajnie Ja swego czasu na kursie tanca towarzyskiego
pomagalem co bardziej "kwadratowym" kolegom uchwycic rytm np. Walca
Wiedenskiego. I udawalo sie im go "zlapac"

A jesli chodzi o muzykow i ich (nie)umiejetnosci tanecznej gry, to wg mnie
wlasnie najgorsza rzecza jest te "ciut" tlumaczyc sobie 16- czy 32-kami. Nic to
nie da! Dalej to bedzie kanciaste i sztuczne jak, nie szukajac daleko: japonskie
"robociki" chopinowskie

I powtorze za Azerka:
"Ja na miejscu szanownego ciała pedagogicznego, zanim pokazałabym uczniowi nuty
z walcami, polonezami, mazurkami, na kurs tańca bym posłała."

Jesli nie ma sie tanca "we krwi", to jest jedyna(!) metoda

> ...tańczyć każdy może, trochę lepiej lub troche gorzej...
O wlasnie! ))

[zamek]

Podziękować za dobre słowo ))
Szczerze? Ja też się nie znam na tym, ile ma być tego "ciuta". I znać się nie
chcę. Grałem tak, jak mnie nogi nosiły i serducho dyktowało, no i okazało się,
że właśnie o to chodziło

[dwakretki]

ale pewna pani prof. wykonała cały opus mazurków na 2/4, tak się biedna
przejęła tymi "ciutami"

[jdrk]

Słyszeliście austriaka? Pan Ingolf Wunder gra walca jak przystalo na prawdziwego
wiedenczyka Buja sie pieknie, nie ma moze w tym szalenstwa, ale jest bardzo
taneczne, eleganckie i stylowe (jak to w Wiedniu) ))

[dwakretki]

bujało ładnie i tyle w tym zabawy i smuteczków. wszystko było jakby umowne i
ugrzecznione, w rękawiczkach. no ładnie pan grał, ŁADNIE!

[jdrk]

No Ondine zaluj, ze nie slyszalas Walcow Rafala

Zagral po kolei walce z op.64: Walc Des-dur, potem cis-moll i na koniec As-dur.
Chlopak na pewno tanczy! No nie moge tego inaczej wytlumaczyc Wszystkie
pieknie rytmicznie, wirowaly i bujaly sie tak, jak bujaja sie pary taneczne,
nawet momenty zmiany figury (kto tanczyl, ten wie o czym mowie) idealnie
zaznaczone No rewelacja! Byly ani za szybkie (ale poczatek Ds-dur dosc
szybki) ani za wolne (pieknie z gracja zagrany cis-moll) - dokladnie takie jak
trzeba! Niech sobie pianisci posluchaja, gdzie nalezy robic te "ciut" Ale...
sluchanie nic nie da (czego przykladem byl wystepujacy zaraz po Rafale grajacy
Francuz), trzeba tanczyc, tanczyc... a potem grac! ))

[a000000]

jdrk napisał:

> Francuz), trzeba tanczyc, tanczyc... a potem grac! ))

no bo, aby coś słuchaczom przekazać, trzeba samemu wpierw tekst zrozumieć.

[jdrk]

a000000 napisała:
> no bo, aby coś słuchaczom przekazać, trzeba samemu wpierw tekst zrozumieć.
Walc to latwo - wystarczy potanczyc troche. A jak zrozumiec Nokturn?

Ja to wspolczuje pianistom na takim konkursie, bo kaza im grac jeden obok
drugiego utwory o calkiem roznym zabarwieniu emocjonalnym, np. Walca i Nokturn.
Trzeba byc na prawde dobrym aktorem, ktory potrafi momentalnie zmienic swoje
uczucia z radosci w smutek lub odwrotnie. Ja bym tak nie mogl

[a000000]

Owszem, to trudne. Dlatego pianista to artysta.

Mnie Nocturn wydaje się jednym z najłatwiejszych muzycznie utworów. Wyraz
Nocturn tłumaczy się : nocą..... A to cała paleta barw i odcieni do dyspozycji.
Gorzej z mazurkami. Tam nie ma wyboru - i pilnuj się bo zagrasz kujawiaka. Albo
sonaty, to dopiero kobyła. Z różnych kawałków złożyć całość. Wogóle Chopin jest
boski. I dla wtajemniczonych. Wartość sama w sobie.

[ondine]

a wlasnie mozliwosc zmiany jest cudowna!!! szczegolnie na konkursach bogatszych
repertyarowo- np boski jest final elzbiety, grasz wczesna klasyczna sonate,
potem nagle wspolczeche z orkiestra nauczona w tydzien na miejscu a potem od
razu koncert romantyczny (hity to raczej te bigi ruskie, 3 rachma, czajko,
2 proko).
albo granie w kwintecie tak jak na vin cliburnie!
daje ci slowo jedrku-marku ze wlasnie cudowna mozliwosc zmiany sprawia, z etak
nas to wkreca!a zagrac jest trudno w jednym stylu...szukjamy zawsze maksimum
roznic , zeby potem z tego lepic odwolania, zaleznosci, utaczac forme jak
balwana.
zmiany sa piekne nawet na etapie jednego taktu, chodzi mi o bogactwo
funkcji,barw, drzenia kazdej tonacji w inny sposob (tu w ogole kroluje brahms,
zbija zbija czlowieka tymi miksami modulacyjnymi)
zmiana jest istota ciaglosci, ale trzeba wciaz miec w sobie odnosnik do tego
co bylo i do tgeo co bedzie.
jak w zyciu, bo przeciez muzyka jest jak zycie, tetni jak krew i w sensie
filozoficznym jest jak zycie- z upadkami, odrodzeniami itd...
Taka jestem kobieca, że aż wstyd, aż śmierdzi po prostu z lekka czymś takim,
wicie, bardzo nieprzyzwoitym a powabnym.

[jdrk]

ondine napisała:
> daje ci slowo jedrku-marku ze wlasnie cudowna mozliwosc zmiany sprawia, ze
> tak nas to wkreca! a zagrac jest trudno w jednym stylu...
Ja to chyba jestem z tych, co to wola lagodne zmiany nastroju (dlatego Brahms mi
nie lezy za bardzo). Ale za to lubie rozkoszowac sie dzwiekiem, jego zmiana,
barwa, modulacja, dynamika...

> zmiana jest istota ciaglosci, ale trzeba wciaz miec w sobie odnosnik do
> tego co bylo i do tgeo co bedzie.
A to mi sie bardzo podoba jak muzyk potrafi wrocic do glownego tematu _idealnie_
tak jak brzmial poprzednio (jesli tak chcial kompozytor oczywiscie). Trudna to
sztuka - slychac nawet na Konkursie

> jak w zyciu, bo przeciez muzyka jest jak zycie, tetni jak krew i w sensie
> filozoficznym jest jak zycie- z upadkami, odrodzeniami itd...
Oh jak romantczynie sie zrobilo ))

[arana]

Słyszałam dziś wypowiedź prof. Jasińskiego, narzekał na brak ducha, przewagę
techniki i właśnie na słabe walce - nie wyróznił nikogo pod tym względem, ani
Rafała, ani Lewkowicza, bohaterów tego wątku z walcem.
Sama nie przysłuchiwałam sie zbyt uważnie tegorocznym Walcom, ale kiedyś
ogromne wrażernie zrobiły na mnie Walce Hoffmana mimo całej niedoskonałości
technicznej nagrania.

[schaetzchen]

Taaaaa, Hoffmannnnn )) Ten jego Walc Des-dur...

[arana]

Nie pamietam, jaki?

[schaetzchen]

On gra Walca "minutowego" w takiej wersji (chyba swojej?) z dodanym głosem przy
powrocie tematu. Niestety nie mam tej płyty, wyciągnę od znajomego i sprawdzę
dokładnie kto to wydał.

[cymber.gaj]

The Complete Josef Hofmann, Vol. 2
The Golden Jubilee Concert
VAI Nr kat. 1020

lub

The Complete Josef Hofmann Vol 6 - Casimir Hall Recital
Marston Nr kat. 52014

lub

Chopin: 3 Notturni, Etc / Josef Hofmann
Urania Nr kat. 229

[jdrk]

arana napisała:
> Słyszałam dziś wypowiedź prof. Jasińskiego, narzekał na brak ducha, przewagę
> techniki i właśnie na słabe walce - nie wyróznił nikogo pod tym względem, ani
> Rafała, ani Lewkowicza, bohaterów tego wątku z walcem.

Przeciez nie mogl nikogo wyrozniac - konkurs jeszcze trwa! Ale to fakt, ze walce
byly slabo zagrane (na co narzekalismy i w tym watku). Mi sie podobalo doslownie
kilka wykonan z wysluchanych ponad 80 (niektorzy grali po 2-3 walce).