Książki o muzykach

[jdrk]

Hej!

Znacie jakieś ciekawe książki o muzykach? Nie chodzi mi o biografie tylko
opowiadania/powieści, w których głównym bohaterem jest muzyk. Znam następujące:
Tomasz Mann "Doktor Faustus" (wzorem muzyka był A.Schonberg)
Pierre La Mure "Miłość niejedno ma imię" (o F.Mendelssohnie)
Pierre La Mure "Clair de Lune" (o K. Debussy'm)
Elfriede Jelinek "Pianistka"

[maro76]

mi z szeroko rozumianej beletrystyki przychodzą do głowy
tylko pozytywistyczne nowelki)

czytałem tez coś na kształt autobiografii Artura Rubinsteina
bez rewelacji w sensie literackim ale poznawczo niezłe

[littlun1]

O tak pozytywizm w to obfitowal wezmy takiego Tołstoja jest taka ksiazka jego"sonata kreutzerowska" i tam sa 2 opowiadania w tym jedno o muzyku ,nie jakims znanym ,ale bardzo zapalczywym w swoich dązeniach cos jak "janko muzykant" tylko uzbrojony w skrzypce na ktorych wlasnie wycinał beethovena .Mimo ze pozytywizm mnie mierzi to bylo conajmniej pochlaniające.

[bwv1004]

Pianista

[bwv1004]

sorry, miało nie być (auto)biografii, odwołuję

[apfelbaum]

David Weiss 'Miłość święta i nie święta' Być może nie arcydzieło, ale tak
pięknie gość pisze o życiu Mozarta
I jeszcze 'Appassionata', czyje - nie pomnę, ale wiadomo o kim
Za to 'Symfonia smutku i nadziei' o Piotrze Iljiczu szmirowate, wedle kawału -
(transkrypcja pewnie niefachowa):
Wsie znajut, szto Piotr Iljicz Czajkowskij był piederastom. No my jewo cenim
nie tol'ka za eto


Aha - Jan Krzysztof Rollanda!
No bo Dr Faustus się nie liczy?
Pozdr

[dobiasz]

Jest jeszcze "Niekończąca się melodia" jakiegoś Węgra o Wagnerze. Literacko mierna.

[jdrk]

apfelbaum napisał:
> I jeszcze 'Appassionata', czyje - nie pomnę, ale wiadomo o kim

Znalazłem autora: Józef Morton

> Aha - Jan Krzysztof Rollanda!

A o kim to?

> No bo Dr Faustus się nie liczy?

Pewnie, że się liczy (wymieniłem na początku - to arcydzieło!)

[jdrk]

bwv1004 napisał:
> Pianista
A czyje to i o kim?

[bwv1004]

No właśnie dałem plame, bo to autobiografia: Szpilmana o Szpilmanie.

Ale jak juz dałem, to dam jeszcze jedną: "Słuch absolutny" Slonimsky o
Slonimskym

[jdrk]

bwv1004 napisał:
> No właśnie dałem plame, bo to autobiografia: Szpilmana o Szpilmanie.
Aaaa - Pianista

> Ale jak juz dałem, to dam jeszcze jedną: "Słuch absolutny" Slonimsky o
> Slonimskym
A fajna chociaż?

[bwv1004]

> > Ale jak juz dałem, to dam jeszcze jedną: "Słuch absolutny" Slonimsky o
> > Slonimskym
> A fajna chociaż?

Moim zdaniem bardzo przyjemna!

[dobiasz]

> > Ale jak juz dałem, to dam jeszcze jedną: "Słuch absolutny" Slonimsky o
> > Slonimskym
> A fajna chociaż?

Bardzo ciekawa. Trochę fajnych anegdotek (niekoniecznie pochlebnych) o słynnych
dyrygentach epoki międzywojnia.

[apfelbaum]

Super jest Slonimsky, jakie życie! To jest gość, który z fasonem przeobił
Kusewickiemu partyturę Święta wiosny na 4/4, od początku do końca. Żył 102 lata.

[dobiasz]

apfelbaum napisał:

> Super jest Slonimsky, jakie życie! To jest gość, który z fasonem przeobił
> Kusewickiemu partyturę Święta wiosny na 4/4, od początku do końca. Żył 102 lata
> .

No i będąc w dość podeszłym już wieku ten człowiek niemal dziewiętnastowieczny
zagrał z Frankiem Zappą. R.E.S.P.E.C.T

[bwv1004]

Zdecydowanie historie z Kusewickim, zwłaszcza poprawianie go, oraz andegdotki o
dyrygentach są boskie.
Jest i mnóstwo innych smaczków: piękne historie jak redagował encyklopedię
muzyczną, jak wymyślał Grossmutterakkord i pisał "rezariusz Slumsky'ego" (nic z
tej części nie rozumiem, ale czyta świetnie), o dziadku, który wynalazł
telegraf, i wiele innych..
Zdecydowanie polecam.

[jdrk]

maro76 napisał:
> czytałem tez coś na kształt autobiografii Artura Rubinsteina
> bez rewelacji w sensie literackim ale poznawczo niezłe

A tytuł albo autor?

[zamek]

Albo "Moje młode lata" albo "Moje długie życie".

[maro76]

zamek napisał:

> Albo "Moje młode lata" albo "Moje długie życie".

tak
"My many years" w oryginale
angielski oryginał dostępny w BUW-ie na wynos

[jdrk]

maro76 napisał:
> zamek napisał:
> > Albo "Moje młode lata" albo "Moje długie życie".
> tak
> "My many years" w oryginale
> angielski oryginał dostępny w BUW-ie na wynos

Dzięki! Znalazłem. Są dwa tomy: "Moje młode lata" i "Moje długie życie" - i
przed chwilą zakupiłem je sobie na Allegro

[kanarek2]

Raczej o muzyce: "Podróż do źródeł czasu", Alejo Carpentier, świetna, muzyka
się przewija. Jak powiada Mój Socjusz, świetnie się słucha tego utworu czytając
o nim:

"Po ciszy przerwanej jedym gestem nastąpiła kwinta rogów przy akompaniamencie
drżących trioletów drugich skrzypiec i wiolonczel, a nad nią zarysowały się
dwie opadające nuty, jakby spadłe z pierwszych smyczków i altówek z miękkością,
która wkrótce przeszła w dręczący niepokój, imperatywną potrzebą ucieczki przed
straszliwym natarciem rozpętanej nagle siły..."

Jest to opis początku znanego czego?

[maro76]

kanarek2 napisała:

> Raczej o muzyce: "Podróż do źródeł czasu", Alejo Carpentier, świetna, muzyka
> się przewija. Jak powiada Mój Socjusz, świetnie się słucha tego utworu
czytając
>
> o nim:
>
> "Po ciszy przerwanej jedym gestem nastąpiła kwinta rogów przy akompaniamencie
> drżących trioletów drugich skrzypiec i wiolonczel, a nad nią zarysowały się
> dwie opadające nuty, jakby spadłe z pierwszych smyczków i altówek z
miękkością,
>
> która wkrótce przeszła w dręczący niepokój, imperatywną potrzebą ucieczki
przed
>
> straszliwym natarciem rozpętanej nagle siły..."
>
> Jest to opis początku znanego czego?

szczelam sobie luźno
Piąta Beethovena
słynne tadadadam tadadadam )

[kanarek2]

> szczelam sobie luźno
> Piąta Beethovena
> słynne tadadadam tadadadam )

Bardzo mi przykro, pudło, wygrał pan jednak bilet do autobusu 122 na piątek, do
odbioru w redakcji foruma.

k.

[maro76]

kanarek2 napisała:

> > szczelam sobie luźno
> > Piąta Beethovena
> > słynne tadadadam tadadadam )
>
> Bardzo mi przykro, pudło, wygrał pan jednak bilet do autobusu 122 na piątek,
do
>
> odbioru w redakcji foruma.
>
> k.


no masz, wiedziałem że mam ucho ciężkawe i niewyrobione ale żeby aż tak!
ten bilet mi osładza tylko minimalnie gorycz porażki

[arana]

kanarek2 napisała:
(...)wygrał pan jednak bilet do autobusu 122 na piątek...

Wakacyjne piątki nie w FN, a w 122! Chętnie, Kanarku, to również mój autobus.
Do zobaczenia!

[zamek]

Ja wiem, ale nie powiem

[schaetzchen]

Maro, byłeś blisko

[maro76]

schaetzchen napisała:

> Maro, byłeś blisko


pewnie stąd ten bilet jako nagroda pocieszenia
Kanarkowi dziekuje za tą zagadkę która pogłebiła moja erudycje,
musiałem az w oryginale szperac zeby znalezc rozwiązanie)

[apfelbaum]

Toż nie droczcie się, co tak jest pięknie opisane?
Też swoją drogą niezły zgryz dla pt. erudytów - rozpoznać utwór po opisie - i
to nawet dokładnym, zmysłowym

[schaetzchen]

Noooo ja stawiam na IX Beethovena.

[kanarek2]

Schaetz - jak zwykle niezawodna.
k.
ps. Ja myślę że to łatwo zgadywać gdy się zna rozwiązanie
Wczoraj na to konto posłuchałem sobie jak to robi Wand z NDRO, ach.

[apfelbaum]

Nie trawię Brucknera, ale jak słyszę Gunthera Wanda w VIII, to podziwiam,
rozumiem i - uwaga - czuję. Wspaniały! Gdzie się tu Ka-ra-jan umywa (to taki
ormiański dyrygent był ))
A dla forumowiczów zagadka, utwór znany bardzo - klasyka:
delikatny, niemal proszący dźwięk rogów, zawarty w ni to smutnej, ni wesołej
melodii, kusi do dalszej wycieczki, zachęcony ciepłym, wręcz przyzwalającym
gestem smyczków.
Idziemy dalej?
Idziemy.
Tu nam jakieś małe kamyczki przeszkadzają
Pośmiejcie się
apf

[kanarek2]

Niby początek 9 symfonii Schuberta, ale to co piszesz dalej wskazuje raczej na
uwerturę Rossiniego

[kanarek2]

Apfel, litości, ja myślę że już zrozumiałeś że jesteśmy beznadziejni i
spokojnie możesz podpowiedzieć.
k.

[bwv1004]

To już chyba wolę konkursym jakie kiedyś urządzaliśmy z innym forumowiczem na
audiostereo... odgadywanie muzyki po kształcie fali dźwiękowej lub po
spektrogramach

[maro76]

kanarek2 napisała:

> Schaetz - jak zwykle niezawodna.
> k.
> ps. Ja myślę że to łatwo zgadywać gdy się zna rozwiązanie
> Wczoraj na to konto posłuchałem sobie jak to robi Wand z NDRO, ach.

podobniez byla mala wojna miedzy Furtwanglerem i Toscaninim w temacie
rozpoczynania 9 symf - jeden (nie pamietam ktory) zaczynal w sposob
zamazany i niedookreslony a drugi jasno i wyraziscie

i ten co zamazywal trzasnal kiedys drzwiami podczas proby tego drugiego
nazywajac go aptekarzem lub jeszcze bardziej dosadnie

[dobiasz]

> i ten co zamazywal trzasnal kiedys drzwiami podczas proby tego drugiego
> nazywajac go aptekarzem lub jeszcze bardziej dosadnie

Furt o Toscaninim: ten wybijacz rytmu.

[kanarek2]

Hej!

No więc jest jeszcze jedna książka Aleja Carpentier, cała o muzyce i operze.
Raczej nowela, bo krótka, "Koncert barokowy", surrelistyczna i latynoska mocno.
Na przykład karnawał w Wenecji w czasach Vivaldiego. Czwórka podchmielonych
panów, w tym Vivaldi własnie, i Heandel, idą zjeść w spokoju drugie śniadanie
na cmentarz, gdzie znajdują grobowiec Strawińskiego.
"Dobry muzyk, powiedział Antonio - ale bardzo staroświecki w pomysłach. Czerpał
z tych samych tematów co zawsze: Apollo, Orfeusz, Persefona - jak długo tak
można?" "Znam jego Edypa Króla, powiedział Haendel. Niektórzy uważają, że przy
końcu pierwszego aktu muzyka przypomina moją." "Grano jego Canticum Sacrum w
Sw. Marka - mówi Antonio. Słychać tam ckliwości w sredniowiecznym stylu, ktory
my zarzuciliśmy już od bardzo dawna". Itd.

[arana]

Tę zagadkę już kiedyś podawałam, ale skoro są nowi forumowicze, to może
któregoś to zabawi. O której symfonii Beethovena tak napisano?I gdzie? Dodam
dla ułatwienia, że kompozycja utworu, w którym się pisze o utworze Beethovena,
jest zbudowana na kształt tej symfonii.Zaczyna się niepokojącym przesłaniem –
przestrogą Losu, prowadzi przez meandry życia aż po „heroiczny finał.

„Wśród ośmiu symfonii Beethovena znajduje się fantazja, wielka jak poemat,
która góruje nad finałem. Po długich przygotowaniach boskiego czarodzieja, tak
dobrze zrozumianego przez Habenecka, gest zachwyconego dyrygenta podnosi bogate
płótno dekoracji, wyczarowując pałeczką olśniewający motyw, w którym skupiły
się wszystkie potęgi muzyczne. Poeci, których serce bije wówczas, rozumieją, że
bal Cezara Birotteau był w jego życiu tym wrażeniem, jaki wywiera na ich dusze
ów płodny motyw, któremu symfonia zawdzięcza może swą wyższość nad wspaniałymi
siostrzycami. Promienna wróżka wznosi się w powietrze, migając laseczką.
Słychać szelest zasłon z purpurowego jedwabiu, rozsuwanych dłonią aniołów.
Złote bramy, rzeźbione jak bramy florenckiej kaplicy, obracają się na
diamentowych zawiasach. Oko gubi się we wspaniałych horyzontach, obejmuje
amfiladę cudownych pałaców, z których wychodzą orszaki nadziemskich istot.
Kadzidło pomyślności dymi, ołtarz szczęścia płonie, zapach unosi się w
powietrz! Istoty o boskim uśmiechu, ubrane w białe tuniki z niebieskim
szlakiem, przechodzą lekko przed waszymi oczyma, ukazując twarze nadludzkiej
piękności, kształty nieskończenie doskonałe. Amory bujają siejąc płomienie
swych pochodni! Czujecie się kochani, jesteście szczęśliwi szczęściem, które
wdychacie nie rozumiejąc go, kąpiąc się w falach tej harmonii, która spływa i
leje każdemu ambrozję wedle jego smaku. Czujecie się nasyceni w waszych
tajemnych nadziejach, które spełniają się w jedną chwilę. Oprowadziwszy po
niebiosach, głębokim i tajemniczym przejściem basów czarodziej zanurza was w
bagnie rzeczywistości, aby was zeń wydobyć, kiedy budzi w was pragnienie jego
boskich melodii i kiedy dusza wasza krzyczy: Jeszcze! Psychika
najświetniejszego punktu tego pięknego finału jest historią wzruszeń
roznieconych przez tę uroczystość w sercu Cezara i Konstancji.”

PS Zauważcie, że gdy powstawały te słowa, było tylko osiem symfonii pana B.

[arana]

Piękna analiza "Mojżesza" Rossiniego jest w "Massimilli Doni" Balzaka

[bwv1004]

>O której symfonii Beethovena tak napisano?I gdzie?

Ja wiem, ale oszukałem szukając googlem więc nie powiem

BTW. Wersja tekstu, którą znalazłem, ma jawne odniesienia do symfonii. czy w
polskim tłumaczeniu jest inaczej, czy też sama usunęłaś te odniesienia?

[arana]

bwv1004 napisał:
> Ja wiem, ale oszukałem szukając googlem więc nie powiem

Jeśli wszyscy zechcą Cię naśladować, to chyba nikt nie odpowie, bo któż, ach,
któż czyta dziś idola piętnastoletniej Arany!?



> BTW. Wersja tekstu, którą znalazłem, ma jawne odniesienia do symfonii. czy w
> polskim tłumaczeniu jest inaczej, czy też sama usunęłaś te odniesienia?

Jasne, że usunęłam. Cóż zastałoby do odgadnięcia, gdybym podała tonację?! To z
szacunku dla forumowiczów. Obraziliby się, i słusznie

[jdrk]

Zgaduję: chodzi o piątą?

A propos Beethovena. Zakupiłem sobie wreszcie komplet jego symfonii w wykonaniu
Warszawskich Filharmoników pod dyr. Kazimierza Korda:

www.cdaccord.com.pl/album.php?acd=075

[dobiasz]

jdrk napisał:

> A propos Beethovena. Zakupiłem sobie wreszcie komplet jego symfonii w wykonaniu
> Warszawskich Filharmoników pod dyr. Kazimierza Korda:

Bosz. Też nie miałeś na co pieniędzy wydać?

[jdrk]

Nie byly wcale drogie - cena tego kompletu to dwie normalne CD. A szczerze
mowiac nie mialem dotad wiekszosci Symfonii Pana B. (nie przepadam za nimi) -
tylko jakies dwa slowackie wykonania (Pesek) zakupione w Barcelonie dawno temu.
A Kord jest o niebo od nich lepszy Moze kiedys poszukam czegos lepszego...

[marekkrukowski]

> mowiac nie mialem dotad wiekszosci Symfonii Pana B. (nie przepadam za nimi) -
> Moze kiedys poszukam czegos lepszego... ;

Nie mozesz przepadać za nimi, nagrania synfonii Beethovena są najwiekszą
rzadkością na rynku muzycznym i zapewne po prostu ich nigdy nie słyszłeś. Pod
nazwą "symfonie Beethovena" sprzedaje się bowiem prawie zawsze dzieła
niejakiego Brahmsovena, mało zdolnego kompozytora z drugiej połowy XIX wieku.
Napisał on 9 utworów, które w zapisie nutowym nie róznią się wcale od symfonii
Beethovena, ale poniewaz rozumienie nut za czasów Beethovena oraz Brahmsovena i
jego nastepców było zupełnie rózne, to pod wzgledem brzmieniowym nie mają z
nimi absolutnie nic wspólnego. Jeszcze większe róznice są w warstwie
semantycznej - symfonie Beethovena są odbiciem platońskich (mniej wiecej) idei,
symfonie Brahmsovena sa starannie wyprane z jakiegokolwiek sensu.

Jedyne znane mi nagranie, w którym spod Brahmsovena wynurza się niekiedy
Beethoven to nagranie The Hannover Band pod Royem Goodmanem i Monicą Huggett.

Słyszłam kiedys Brahmsovena pod Kordem w FN. Było to z ćwierć wieku temu. Od
tego czasu nie bywam w filharmonii.

[apfelbaum]

Brawo, świetne
Rozumiem, Brahmsoven trzyma się nieźle, ale czy jest szansa na usłyszenie
Beethovena?
I czy Brahmsoven miał jakieś tajne dojścia do tajemnic mistrza?
No wiesz - aby je skryć

[marekkrukowski]

> Rozumiem, Brahmsoven trzyma się nieźle, ale czy jest szansa na usłyszenie
> Beethovena?
> I czy Brahmsoven miał jakieś tajne dojścia do tajemnic mistrza?
> No wiesz - aby je skryć

Brahmsoven wzbogacony o koncepcje Mendelssohna, Brucha, Brahmsa potrafił
wyobrazić sobie orkiestrę jako pojedynczy instrument, niejako mówiący jednym -
choć złożonym i zmiennobarwnym - głosem. Koncepcje te zastosował do muzyki
Beethovena pisanej w oparciu o zupełnie inne założenia - w partyturach klasyka
głosy nie zlewają się w jeden, ale ostro sobie przeciwstawiają. W ten sposób
uczynił dzieła Beethovena interesującymi dla gwiazd dyrygentury. Wcześniej
kapelmajstrowie mogli tylko pilnować instrumentalistów, by wchodzili we
właściwych miejscach, a jakość wykonania zalezała juz od bigla, z jakim grali
ci ostatni. W utworach Brahmsovena kapelmistrzowie mają prawo zakazać
instrumentalistom grania z sensem, zmuszając ich do porzucenia naturalnego toku
muzyki na rzecz zaokraglonej, uproszczonej linii, która bez trudu splecie się w
homogeniczna całość z pozostałymi. Szczególne zasługi w zastąpieniu
beznadziejnej z punktu widzenia herrkapelmajstrostwa muzyki Beethovena jedynie
słuszną twórczoscią Brahmsovena połozyli Arturo "Kataryniarz Grande" Toscanini
i Wilhelm "Nur Oberpanzercrescendo" Furtwaengler. Co prawda symfonie
Brahmsovena w najmniejszym nawet stopniu nie przypominały pod względem stylu
utworów kameralnych i fortepianowych Beethovena, ale różniły się od symfonii
innych kompozytorów na tyle, ze publiczność uwierzyła, że styl Brahmsovena jest
w ogóle możliwy. Tej nowej brahmsovenowskiej zasadzie nie potrafili się
sensownie przeciwstawić - o ile mogę wnioskowac ze słyszanych w tych
wykonaniach utworów - nawet muzycy tacy jak Hogwood, Brueggen, Gardiner, że nie
wspomnę o Norringtonie. Wyjątkiem jest dość bezkompromisowe nagranie Hanover
Band.

[jdrk]

marekkrukowski napisał:
> Nie mozesz przepadać za nimi, nagrania synfonii Beethovena są najwiekszą
> rzadkością na rynku muzycznym i zapewne po prostu ich nigdy nie słyszłeś. Pod
> nazwą "symfonie Beethovena" sprzedaje się bowiem prawie zawsze dzieła
> niejakiego Brahmsovena, mało zdolnego kompozytora z drugiej połowy XIX wieku.

Aaaa - to wszystko jasne

> Jedyne znane mi nagranie, w którym spod Brahmsovena wynurza się niekiedy
> Beethoven to nagranie The Hannover Band pod Royem Goodmanem i Monicą Huggett.

Dzięki - poszukam

> Słyszłam kiedys Brahmsovena pod Kordem w FN. Było to z ćwierć wieku temu. Od
> tego czasu nie bywam w filharmonii.

Było aż tak źle?

[dobiasz]

> > Słyszłam kiedys Brahmsovena pod Kordem w FN. Było to z ćwierć wieku temu.
> Od
> > tego czasu nie bywam w filharmonii.
>
> Było aż tak źle?

Ja będąc młody i naiwny kupiłem kiedyś Vi Brahmsovena pod Kordem. Było źle.
Próbowałem to nawet opchnąć na Allegro bez ceny minimalnej i nie poszło. Może na
eBayu jakiś naiwny niemiaszek kupi

[marekkrukowski]

> > Słyszłam kiedys Brahmsovena pod Kordem w FN. Było to z ćwierć wieku temu.
> > Od tego czasu nie bywam w filharmonii.

> Było aż tak źle?

Gorzej. Było zupełnie nijako. Nuty, nuty, nudy, nuty.

(A swoja droga sprawdziłem dokładniej ile to czasu minęło - w momencie
wysyłania poprzedniego tekstu, było to ćwierć wieku bez jednego dnia.)