Mamy 24 tyg, wiec wyglada na to, ze jestesmy w samym sercu skoku

Poprzedni skonczyl sie magicznie z dniem wybicia 19 tyg, mimo, ze Corcia urodzona 37i3, wiec spodziewalam sie przesuniecia. Byly wtedy klopoty ze spaniem, Malutka jeczala i krecila sie, ale wystrczylo Ja poklepac po kilka razy w nocy po pleckach i na chwile przyspiala.
A teraz .... uhhh, no w ogole ciezko bardzo zeby zasnela, staje na glowie doslownie. Widze, ze jest zmeczona, marudzi, placze, ale walczy z tym snem jak moze, wyrywa sie, rozpacza. Swiat sie zrobil za ciekawy na spanie.
Ale do sedna ... Od ukonczenia 2 miesiaca Corcia nie jada w nocy, jedyne pobudki, to takie wlasnie na poklepanie, zeby spala dalej, a jak nie ma skoku, to potrafi przespac calutka noc. A teraz zrywa sie w nocy z takim strasznym krzkiem ... no jakby Ja ze skory ktos obdzieral. I tak po kilka razy w nocy. Ona to robi przez sen !! Strasznie sie rzuca i drze, ale glowy nie oderwie od lozeczka, oczek nie otworzy. Musze Ja wziac na rece, to sie uspokoi, ale po godzinie, dwoch od odlozenia znowu to samo. Ona sie nie budzi, to wszystko dzieje sie przez sen. I raz sa to te straszne krzyki, a raz rzuca sie i gada i gada i gada. Wszystko spiac.
W opisie tego skoku jest napisane, ze mozna odniesc wrazenie, ze dziecko ma koszmary senne, wiem, ale czy az tak to moze wygladac? W dzien mi az tak mi sie nigdy nie drze.
Prosze napiszcie mi drogie mamy, na pocieszenie, lub nie, jak to u Was wygladalo. Czy bywalo az tak brutalnie?
dziekuje i pozdrawiam