Może by to wszystko rzucić

[poledownunder]

i wyjechać do Nowej Zelandii albo na Nowa Zelandie
(znowu). Czemu nie? Brzmi kuszaco.

Milej lektury.

[kowalsia]

Zatesknilam za NZ po tym artykule... Chodzi mi artykul z papierowej wersji
wyborczej, bo Ty ustawilas ten link na forum na czesci artykulu, ktory chyba
jest napisany przez naszego kolege Jasyra. Losy wygladaja na podobne do jego,
ale moze sie myle...

Ogolnie sama prawda o podejsciu do czlowieka w NZ. Szacunek dla czlowieka
niezaleznie od pracy jaka wykonuje. U mojego meza pracy (ok. 20 osob) w NZ tez
biuro sprzatala siostra prezesa, ktora zajmowala sie jednoczesnie sprawami
administracyjnymi firmy. Nie wynajmowali sptrzataczek. Z kolei u kumpeli firmie
wszyscy pracownicy sprzatali - lacznie z szefami - kazdy mial swoj dzien w
miesiacu. Zapewnie w duzych firmach jest inaczej, ale w mniejszych nikomu nie
ujmuje dorywcza praca sprzatacza. Sprobujcie wprowadzic taki system w PL, heheh.

Jestem na biezaco z pracodawcami w Polsce. Rynek juz sie zmienil i jest
znaczniej milej byc szukajacym pracy niz kiedys. Mimo to, jednak mentalnosc
Polakow jeszcze dlugo bedzie sie zmieniac lub tez nigdy sie nie zmieni. Pan dyr.
w PL to przewaznie bostwo - oczywiscie sam dla siebie Styl naszych managerow
to zazwyczaj rzady autorytarne. Czesto wchodze do firmy, w ktorej mam rozmowe i
juz w sekretariacie widac, jaki model rzadzenia jest w firmie. Najczestszy
niestety jest ten, gdzie podwladny ma miec wyglad marny i durnowaty, zeby
przypadkiem lepiej od szefa nie wygladac (byl kiedys taki tekst historyczny o
tym, jak ma wygladac i zachowywac sie podwladny - moze ktos to pamieta
dokladniej niz ja?)

Polacy maja malo szacunku do siebie i do innych, przez co swoj staraja sie
autorytet budowac nadymajac sie jak balony...

[kowalsia]

O kurna, ale bylam dzis w przyjaznej firmie na rozmowie! Istna Nowa Zelandia! Az
nie moge uwierzyc, a to mala zwykla firemka. Powiedzieli, ze cenia czas wolny i
nie chca, zeby firma byla dluzej otwarta niz do 16 max 17, nie chca stresu i
nerwow, w weekendy nigdy nie pracuja, zalezy im na dobrej atmosferze w firmie
itp. Az dziw bierze! I jeszcze kase calkiem fajna daja!

Sa jeszcze Polacy, ktorzy maja szcunek do siebie i innych

[poledownunder]

To miejmy nadzieje, ze dostaniesz te prace i bedziesz miala swoj kawalek NZ w
Polsce! Daj znac jak Ci idzie.

Co do linka, to w pospiechu zalinkowalam do ostatniej strony artykulu, ale
latwo mozna przeskoczyc do wczesniejszych. Nie tylko kolege Jasyra mozna tam
rozpoznac.

Sporo ciekawych wypowiedzi w dyskusji, ktora sie pod nim wywiazala (tudziez
sporo ponizej pasa, dla rownowagi).

[iza42]

To ten arykul pisal Jasyr? Ciekawe. Ubawila mnie lektura tego artukulu ,jest
bardzo stronniczy, roi sie w nim od bzdur. Prawde mowiac wydaje mi sie ,to
troche niebezpieczne pisac takie teksty ,naiwni kandydaci na emigracje sklonni
sa w to uwierzyc , rzucic wszystko , utopic w NZ duzo pieniedzy , spedzic tutaj
pare lat zycia i w efekcie znienawidziec ten kraj. Czy nie ma nikogo , kto zna
sie na tyle aby napisac bardziej obiektywny artykul albo przynajmniej
przytoczyc opinie z obu stron?

[poledownunder]

Artykulu Jasyr nie napisal, ale jest w nim cytowany, na stronie 4 do ktorej
niechcacy podalam link zamiast do strony 1. Obok niego cytowanych jest jeszcze
kilka osob.

Tez wydaje mi sie, jak to napisalam w komentarzu do artykulu, ze jest
przeslodzony. Stronniczy to lepsze slowo. Autor dobral tylko ludzi, ktorym
sie tu udalo, ale sa przeciez tez tacy, ktorym sie nie powiodlo i dlatego
uwazam ze nieslusznie calkowicie pominieto ludzi jak Kaszub z opowiesci. Brak
tej rownowagi moim zdaniem zaszkodzil artykulowi.

Kolega pod nickiem MP, ktory tez jest w artykule cytowany bardzo sensownie w
dalszych komentarzach zaznaczyl: "po pierwsze kazdy jest odpowiedzialny za
siebie i swiat, jaki sobie buduje. ani ja, ani autor artykulu nikomu nic nie
obiecujemy. mowimy, ze mozna. w Polsce nikt nie wierzy, ze mozna, a w NZ po
prostu mozna."

Szkoda, ze ta mysl nie jest zawarta w samym artykule, bo mozna go faktycznie
odebrac tak, ze kazdy ma tu sukces gwarantowany.

[kasia763]

Iza to nie tak, przynajmiej w moim przypadku - autor z rozmowy ze mna wybral
tylko te slodkie rzeczy. cala reszte pominal. Nie wiem, czy tak samo postapil z
innymi, ktorzy sie wypowiedzieli. On po prostu chcial napisac artykul w ten
sposob. W komentarzu do tekstu zalaczylam wiec drugi, ten gorzki, kawalek. Ale
przeciez wiekszosc Polakow przeczyta papierowa, hurra-optymistyczna wersje...
Bedzie tak samo jak z emigracja do UK, wielu sie natnie. Na szczescie
wyjechanie do NZ wymaga tak wielu pieniedzy i zachodu, ze malo ludzi sie na to
porwie. Mam nadzieje

[iza42]

Moze autor jest na uslugach NZ urzedu immigracyjnego ? W koncu immigracja tzw
skilled workers przysparza krajowi duzo pieniedzy i nakreca business.

Jasyr jest chyba

[iza42]

jeszcze na etapie tzw honeymoon period. Nie dziwie sie , sama to mialam po
przyjezdzie tutaj , trzeba czasu i wysilku aby nauczyc sie widziec kraj takim
jak on jest naprawde.Wielu ludzi tkwi w tzw denial i zaprzecza jakimkolwiek
problemom ze strachu aby nie wyjsc na fajtlapow inni jak Kaszub widza tylko
ciemne strony medalu .

[poledownunder]

Ja nigdy nie mialam do tego stopnia zeby porownywac backpackersow do hoteli
czterogwiazdkowych.

Mnie bardziej poruszylo zagrzewanie innych zeby ruszyli jak on, czyli na
wariata, klamiac na granicy ze jada jako turysci, zeby potem szukac pracy na
akord, dzieki ktorej podroz sie zwroci z nawiazka. Raz, ze to nieuczciwe, dwa
ze nie zawsze sie udaje i mozna sie przejechac.

Ciekawi mnie tez ta realna, na wyciagniecie reki szansa emigracji. Skoro jest,
czemu jej Jasyr nie lapie, o ile pamietam od zarania jego planem bylo zostac tu
na stale, co sie zmienilo? Cos mi sie historyjka kupy nie trzyma.

Jasyr, jestes tam? Odezwij sie moze.

[iza42]

Masz racje Pole , po co obiecywac nic nie wiedzacym ludziom zlote gory chociaz
swietnie wiadomo , ze jest inaczej? Jesli ktos jest poszukiwaczem przygod i
podroznikiem i przyjezdza tutaj aby zobaczyc kawalek swiata to inna sprawa ,ale
necic rodakow perspektywa swietnego ulozenia sobie zycia dzieki pracy sezonowej
na farmie w NZ to lekka przesada.
A lepszy odpoczynek od tlumnej cywilizacji europejskiej predzej znalesc mozna w
buddyjskiej swiatyni w Nepalu niz na farmie w Hawkes Bay .

[poledownunder]

Zwlaszcza, ze z ta praca sezonowa moze byc roznie. Od przyszlego
miesiaca Seasonal Work Permit Scheme ktory pozwala farmerom itp.
latwo i szybko zalatwic wize pracownicza dla backpackersow
(Emergency Work Permit - o tym chyba pisze Jasyr) bedzie zastapiony
Recognised Seasonal Employer Scheme. Zeby zatrudniac obcokrajowcow
ten sam farmer bedzie musial byc wpisany na specjalna liste w UI, co
jest obwarowane przepisami, kosztowne i preferuje pracownikow z Wysp
Pacyfiku. Nie bedac na liscie bedzie mogl zatrudniac tylko kiwich i
narodowosci objete Working Holiday Scheme (co wyklucza Polakow).

Ponizszy artykul dopowiada brakujace szczegoly dot. legalnej pracy
na farmach.
www.stuff.co.nz/4158894a3600.html

[myshen82]

mnie ten artykul zirytowal, jesli mam byc szczera... jest nieobiektywny i
przedstawia NZ jako kraj mlekiem i miodem. Wiem, z wypowiedzi dziewczyn, ze
autor cos tam poprzekrecal i wybral co mu podpasowalo... szkoda. Artykul jak
kazdy inny.
Skad oni wzieli niektore ceny?!?!? Fryzjer za $80? za podciecie? ja tam sie
strzyge za $25
Przeczytalam cala dyskusje pod artykulem, ale nie dodalam niczego, bo poziom w
pewnym momencie sie zrobil zenujacy. Te slowne przepychanki i wymienianie kto co
i za ile sobie kupil. I te madrosci Kaszuba o myciu kibli i jedzeniu kielbasy
dla psow. Niedobrze mi sie zrobilo i szkoda mi ludzi, ktorzy przeczytaja ten
artykul i rzuca w diably wszystko zeby dostac sie do raju. eh. Zeby nie bylo ze
sie madrze - wiem, ze jestem tu krotko (rok niedlugo stuknie) ale staram sie
patrzec na ten kraj trzezwym wzrokiem i nie przeginac ani z ochami i achami, ani
z krytyka

[kasia763]

To ja wam wkleje calosc, ktora do pana wyslalam i bedziecie mieli mozliwosc
porownac. Podrecznikowy przyklad manipulacji medialnej


Wyjechalam z Polski do Londynu w styczniu 2003 z zamiarem nauczenia sie jezyka
angielskiego. Oczywiscie podstawy znalam ze szkoly i studiow, ale jakos nigdy
nie bylam szczegolnie zainteresowana jezykami obcymi i stwierdzilam, ze jedyna
mozliwosc nauczenia sie go, to byc w Anglii. Przez pierwsze poltora roku
chodzilam wiec na kurs angielskiego w pelnym wymiarze godzin, a zeby sie
utrzymac w Londynie sprzatalam domy i opiekowalam sie niepelnosprawnymi, oraz
wykonywalam rozne inne dorywcze prace.

Jak sie okazalo nauka szla mi calkiem niezle, poznalam tez mnostwo sympatycznych
ludzi, zdobylam paru dobrych przyjaciol i swietnie sie tu czulam. Po
przystapieniu Polski do UE postanowilam wiec zostac w Wielkiej Brytanii.

W styczniu 2005 roku dostalam prace w biurze podrozy, ktore zatrudnialo bardzo
duzo osob z Australii, Poludniowej Afryki i Nowej Zelandii. Po 2 miesiacach
pracy zostalam wyslana na tygodniowe wakacje razem z innymi pracownikami.
Pomiedzy nimi znalazl sie pewnien sympatyczny Nowozelandczyk, ktory bardzo
cierpliwie uczyl mnie jezdzic na nartach oraz rownie cierpliwie sluchal mojego,
ciagle lamanego, angielskiego.

Wrocilismy do Londynu i moj Kiwi (tak sie tu mowi na obywateli Nowej Zelandii) w
dalszym ciagu wykazywal swieta cierpliwosc do mojego angielskiego oraz
zainteresowanie moja osoba. Mnie on rowniez nie byl obojetny J Zaczelismy ze
soba chodzic, jednak juz na poczatku znajomosci Nick powiedzial, ze jest w UK
tylko na wakacjach (troche dlugich, bo w tej chwili to juz 4 lata) i pewnego
dnia wroci do domu.

Po paru miesiacach zamieszkalismy razem, pojechalismy razem do Polski na Boze
Narodzenie 2005 i postanowilismy nastepne swieta dla odmiany spedzic na Nowej
Zelandii.

Polecielismy tam w listopadzie 2006 na ponad miesiac. W tym czasie objechalismy
prawie cala wyspe polnocna, odwiedzilismy rodzine i znajomych mojego chlopaka.
Troche to bylo stresujace, bo nie byl to do konca wyjazd turystyczny –
przygladalam sie wszystkiemu pod katem mozliwosci zamieszkania w tym kraju.

Moze dlatego Nowa Zelandia wcale mnie nie zachwycila. Jako miejsce na wakacje,
na egzotyczna wyprawe jest cudowna. Piekne plaze, blekitne morze, dzikie,
wulkaniczne krajobrazy i lagodne, trawiaste wzgorza, czysto i spokojnie. Ja
jednak patrzylam na to troche inaczej.

Po zatloczonym Londynie i „starej” Europie Nowa Zelandia byla dla mnie
przerazliwie pusta i wszystko bylo zupelnie inne niz w Europie – drewniane domy,
niektore bardzo ladne, ale sporo wygladalo jak nasze altanki. Brak historii,
zabytkow, tych paru tysiecy lat cywilizacji, ktore w Europie odczuwa sie na
kazdym kroku. Male miasteczka zagubine nie wiadomo gdzie. Boze Narodzenie w
postaci pikniku na plazy, z indykiem i szynka, bez zadnej swiatecznej atmosfery.
Takze prawie 30 godzin lotu, zeby sie tam w ogole dostac. O czestym odwiedzaniu
rodziny czy znajomych w Europie nie ma mowy.

Po powrocie do Londynu przez 2 miesiace dyskutowalismy z chlopakiem, czy na
pewno chcemy sie tam przeniesc. On oczywiscie nie mial zadnych watpliwosci,
uwaza Nowa Zelandie za swoj dom. Ja zas stwierdzilam, ze Londyn mnie coraz
bardziej meczy, ze zaczynam miec dosc tlumow, samochodow, domow, miasta, ktore
sie nigdzie nie konczy i potrzeba paru godzin, zeby z niego w ogole wyjechac.
Angielska pogoda takze nie nalezy do moich ulubionych.

Posiadanie wlasnego domku z ogrodkiem, w spokojnym miejscu, z przyjaznymi ludzmi
dookola wydalo mi sie kuszaca perspektywa. Zwlaszcza, ze osiagnelismy juz wiek,
w ktorym zaczynamy powoli myslec o powiekszeniu rodziny. Nick przekonuje mnie,
ze standard zycia i bezpieczenstwo jest w NZ duzo wyzsze niz w Londynie i
zapewne ma racje.

Spotkalam kilka osob w podobnej do mnie sytuacji, czesc juz wyjechalo i jest na
Nowej Zelandii, czesc dopiero sie szykuje. Wszystkie byly bardzo sympatyczne,
nikt nie gonil za pieniedzmi, ktorych podobno tam sie nie da zrobic. Natomiast
powiedziano mi, ze to jest cudowny kraj na normalne, spokojne, dostatnie zycie,
na wychowanie dzieci, na podroze i odkrywanie swiata. To chyba najbardziej mnie
przekonalo.

Od marca zaczelam wiec zbierac dokumenty potrzebne do wizy partnerskiej, a jest
ich cale mnostwo. M.in. zaswiadczenia od polskiej i brytyjskiej policji o
niekaralnosci, wszystkie mozliwe badania lekarskie, dokumentacja naszego zwiazku
itd. Jak na razie jedyny problem mialam z polskimi urzedami. Przez 4 lata w
Londynie nie mialam tyle stresu, co przez ostatnie kilka dni w Polsce, kiedy to
usilowalam zalatwic badania lekarskie (kosztuja mniej wiecej ¼ tego, co
zaplacilabym w UK, ale nie wiem czy warte byly moich nerwow...).

Poczatkowo planowalismy wyjechac pozna jesienia 2007, zeby miec lato 2 razy w
tym samym roku. Jednak oboje wlasnie zmienilismy prace, wiec jesli wszystko
ulozy sie po naszej mysli, wyjedziemy jesienia 2008. Wczesniej chcemy jeszcze
pojezdzic troche po Europie i spedzic pare tygodni z moja rodzna w Polsce.

Rzecz, ktora mnie najbardziej martwi, zostawilam na koniec. Ciagle bowiem nie
mam odpowiedzi na pytanie „Co ja tam bede robic?”. Na stanowisko zony przy mezu
absolutnie sie nie nadaje Z wyksztalcenia jestem polonistka, co jest
nieszczegolnie uzyteczne poza Polska. Jednak na to pytanie tak samo musialabym
sobie odpowiedziec, gdybym chciala zostac na stale w Wielkiej Brytanii. Od ponad
2 lat pracuje w turystyce i jest to bardzo przyjemne, interesujace zajecie.
Prawodopodobnie bede musiala isc na kolejne kursy, ktore podniosa moje
kwalifikacje i przystosuja je do nowozelandzkich warunkow. Chyba jednak najpierw
sie przeprowadzimy i rozejrze sie na lokalnym rynku pracy, a pozniej bede
podejmowala decyzje.

[kiwigirl]

Kasiu, czy ja cię mogę zacytować i wkleić tę całośc w wątku który zaczął sie od
tego artykułu na naszym "mieszanym" forum ?

[kiwigirl]

> Od marca zaczelam wiec zbierac dokumenty potrzebne do wizy partnerskiej, a
jest ich cale mnostwo. M.in. zaswiadczenia od polskiej i brytyjskiej policji o
niekaralnosci,

mam pytanko - serio chcieli od ciebie zaświadczeń o niekaralności - a na jak
długo chciałaś tę wizę ? bo w papierkach które otrzymaliśmy z ambasady jest info
ze wymagają tego jeśli sie zamierza pracować w NZ dłużej niż 24 miesiące (w
ogóle byłam pewna ze te wizy to są na max 2 lata... )

[kasia763]

Hallo

Prosze uprzejmie, mozna mnie cytowac, najlepiej w calosci, zeby znowu
landrynkowo nie wyszlo.

Zlozylam papiery na wize partnerska, chyba na rezydenta W sumie sama nie
wiem, bo chlop poszedl do ambasady, pogadal z nimi i dali mu caly potrzebny
komplet, razem z wyjasnieniami i wydrukami, co mamy zalaczyc. Na pewno potrzeba
zaswiadczenie o niekaralnosci z Polski i kazdego kraju, w ktorym sie spedzilo
wiecej niz 12 miesiecy.

[kiwigirl]

landrynek nie będzie - zapewniam. wręcz wspomniałam w pierwszym moim komentarzu
do artykułu , ze z tego co wiadomo to to wszystko nie jest takie łatwe

na naszym wydruku niekaralność wymagają tylko jak chcesz pracować ponad 24
miesiace. hmmm... czyżby cię twój kiwi przerabiał na kiwijkę cichaczem ?

[kasia763]

Siem okazalo, ze aplikowalam o rezydenta NZ Chyba to samo co
Kinga zrobilam.

[kiwigirl]

nam powiedziano ze najlepiej wize na rok - dwa i dopiero tam rezydenta, taniej i
szybciej.

ciekawości ile taka "przyjemnosć" jak rezydent kosztuje ? myślę o opłacie
wizowej i badaniach ?

[kinga1512]

hm, ja po zestawieniu plusow i minusow zdecydowalam sie applikowac o
rezydenta. nie pamietam dokladnie kosztow, ale to co mi w glowie
swita to:
- ok 220 pln za badania plus 60 za zdjecie rentgenowskie pluc,
wszystko robione w Polsce
- zaswiadczenie o niekaralnosci: 50pln i 50 pln tlumacz przysiegly
- akt urodzenia: 50pln i 50 pln tlumacz przysiegly
- zaswiadczenie o niekaralnosci z UK: L10
- oplata przy zlozeniu aplikacji: L420
- migrant levy (po tym jak rezydencja zostaje przyznana) L105

podsumowujac:
- L535 (funty)
- 480 pln

za rezydentem przemawialo to ze planujac zostac tutaj na pare (?)
lat:
- za rok/dwa nie bede musiala znow zbierac wszystkich papierkow, co
moze byc trudniejsze bedac juz w NZ niz Polsce/UK
- podczas szukania stalej pracy lepiej miec rezydenta niz wize na
rok, czesto majac tylko wize na rok trudniej jest dostac cos stalego
- majac tylko wize na 1-2 lata nie ma sie dostepu do opieki
medycznej (nie dotyczy ACC)

caly proces od zlozenia papierow do naklejki w paszporcie zajal mi
niecale 2 miesiace, ale przyznam ze pod koniec wysylalam im faksy
zeby sie pospieszyli bo niedlugo wyjezdzam.

Kiedy kiwigirl planujecie przyjechac?

[kasia763]

Dokladnie takie same koszty, tylko lekarz w Polse wzial troche wiecej:
- 300 pln badanie glowne + rentgen
- 107 pln za badanie krwi i wszystkie inne wyniki

do tego podniesli w tej chwili oplate za wize do 460 gbp

[kiwigirl]

hmmmm to ja widze sporą różnice.
za wize dla partnera, taka na 2 latka płaci się około 400 ale PLN (na stronkach
nz wyczytałam ze 280 kiwidilców)

znana wam paniusia w ambasadzie nie wiedziała dokładnie (bo to nie jej działka
(??) normalnie :grrrr: to po co ona tam do cholery jest ? ) ale tak czy kwak 400
czy 600 PLN to jednak nie 460 GBP (2600pln)

nam w tej chwili rezydent nie potrzebny, bo planujemy na razie wyjazd krótki, co
by się porozglądać, zdecydować czy chcemy zostać, czy nie, czy w ogóle damy rade
tam mieszkać, czy nie. pojechać chcemy, moze troche zarobić żeby tutaj po
powrocie chatę kupić. no taki plan mamy teraz.

jeśli nam się odkręci w trakcie pobytu tam, to tam zaaplikujemy o residence -
tez bagatela róznica w cenie jest zamiast tutaj bulić 1200 kiwidolców tam płaci
się 700. to spora róznica. zakładam - choć wiadomo plany planami a życie zyciem
- ze jeśli się na taki krok zdecydujemy to poprzedzony on będzie wyprawą tutaj,
wiec tak czy kwak sobie niezbędne papierki typu karalność załatwię.

my na razie tylko się przygladamy i przymierzamy. postawnowiliśy zacząć od choc
ogólnego biznesplanu, bo to może połozyc całe przedsięwzięcie na łopaty w
pierwszej fazie...

bo cena biletu na rok co najmniej, w opcji flexi zeby móc datami manipulowac na
powrocie czy przedłuzac to niestety wiecej kosztuje niż promocja na pobyt 3
miesięczny ...

"plan" co by go szumnie nazwać zakłada, ze może wiosną (naszą) jeśli by nam
odbiło, a najpewniej jesienią next year. bo raczej na najbliższą jesień się nie
wyrobimy finansowo

[poledownunder]

z wynikow sondazu, ktore pojawily sie przy artykule wynika na ponad
1600 glosujacych, 90% chcialoby pracowaz w NZ, a po 5% albo nie
chcialoby albo nie wie. artykul zrobil swoje.

[kiwigirl]

Pole, ale "chciałbym tam pracować" to jedno, a "ok jade do NZ " to już inna bajka

głupi przykład - sondaże przedwyborcze, ogromna większość deklaruje głosy na
pana X, a wygrywa pan Y bo... większość tej większości nawet nie poszła na
głosowanie.

akurat jak ktoś wyżej wspomniał - NZ jest na tyle daleko, ze nikt na huraaa
nie wsiądzie do autokaru czy "latającego pksu" z biletem one way za 300 pln. i
dobrze

[iza42]

Zadziwiajace jest to ,ze autorzy artykulu oparli sie na wywiadach , ktore albo
dopiero co wyemigrowaly do NZ albo stoja w tym kraju jedna noga i nie bardzo
wiedza jeszcze gdzie ich los zaprowadzi.
Dlaczego malo informacji od tych , ktorzy spedzili w tym kraju jakies
kilkanascie lat ? przeciez tacy Polacy rowniez istnieja ,ich opinie moglyby
zrownowazyc troche te jednostronne zachwyty nad NZ.
To tylko potwierdza moja teorie ,ze autor zdecydowal sie przekonac czytelnikow
,ze emigracja do NZ jest wspanialym pomyslemm na zycie.

[beatrix10]

Pan chcial napisac szybki artykul , wyslal do nas maile z prosba o
pomoc w jego napisaniu a ze przewazajaca wiekszosc ludzi na forum o
Nowej Zelandii jest zadowolona ze swojego zycia w NZ wiec artykul
wyszedl na mega pozytyw.A dlaczego nie poczytac sobie o czyms
pozytywnym i tak juz bez mruczenia i narzekania i doszukiwania sie
dziur w calym?

[iza42]

beatrix10 napisała:

> Pan chcial napisac szybki artykul , wyslal do nas maile z prosba o
> pomoc w jego napisaniu a ze przewazajaca wiekszosc ludzi na forum o
> Nowej Zelandii jest zadowolona ze swojego zycia w NZ wiec artykul
> wyszedl na mega pozytyw.A dlaczego nie poczytac sobie o czyms
> pozytywnym i tak juz bez mruczenia i narzekania i doszukiwania sie
> dziur w calym?
Dlatego ,ze artykul byl adresowany dla Polakow poszukujacych pracy za
granica a nie turystow wielbiacych piekne zakatki na odleglym swiecie. Autor
powinien byl rzetelnie napisac prawde na temat jakie sa mozliwosci pracy i
zarobkow w tym kraju dla POlakow zamiast pisac bzdury np o tym ,ze kraj bardzo
potrzebuje lekarzy i lekarze maja tutaj bonusy.
Zarobki i ceny podane rowniez byly nierzetelnie. Wogole wiekszosc informacji
ogolnej na temat kraju podana byla nierzetelnie.
Indywidualne doswiadczenia to osobna sprawa.
Tak na marginesie to ja rowniez bardzo lubie NZ ale uwazam ,ze obraz kraju w
artykule jak ten powinien byc przedstawiony uczciwie. Z racji swojego zawodu
wiem troche na temat problemow , z jakimi spotykaja sie tutaj emigranci, wiem
cos nie cos na temat ich cierpien.
Moglabym na ten temat napisac cos co zrownowazyloby te okrzyki zachwytu.

[astarte4]

Nikt nas nie pytal. Moze wychodzac z zalozenia ze mamy wypaczone poglady albo
jestesmy malo gramotni. Chociaz i nam staruchom zdarza sie uzywac internet.

[abere8]

iza42 napisała:

> Zadziwiajace jest to ,ze autorzy artykulu oparli sie na wywiadach , ktore albo
> dopiero co wyemigrowaly do NZ albo stoja w tym kraju jedna noga i nie bardzo
> wiedza jeszcze gdzie ich los zaprowadzi.
> Dlaczego malo informacji od tych , ktorzy spedzili w tym kraju jakies
> kilkanascie lat ?

Z mojej strony to wygladalo tak, ze autor artykulu do mnie napisal i poprosil
dodatkowo o kontakt z innymi Polakami. Dalam mu namiary do Marcina, ktory tez
sie zgodzil. Marcin jest tu od roku i wlasnie dlatego o nim pomyslalam, mimo ze
znam tu Polakow od dzieci z Pahiatua, po osoby ktore przyjechaly tu w latach
osiemdziesiatych czy urodzone tutaj w polskich rodzinach w latach 60-70. Cale
spektrum emigracji z Polski. Poniewaz artykul skierowany byl do osob, ktore
rozwazaja wyjazd z Polski, stwierdzilam, ze wlasnie osoba, ktora swiezo ma za
soba zdobywanie wiz i pozwolen, bedzie najlepsza, bo jej doswiadczenia beda
najbardziej przydatne dla tych, ktorzy powiedzmy zdcyduja sie na przyjazd w
przyszlym roku.

[jasyr100]

Kurcze, mialem tego artykulu nie komentowac, ale chyba nie mam
wielkiego wyboru. Zostalem wywolany do tablicy, wiec sprobuje sie
ustosunkowac.

Tekst zostal napisany bardzo nierzetelnie, nigdy nie widzialem jego
roboczej wersji, nie spodziewalem sie, ze taki ksztalt przybierze.
To co przeczytalem w Wyborczej zjezylo mi wlosy na glowie, ale po
chwili pomyslalem sobie, ze i tak w sumie nie ma to wiekszego
znaczenia.

Troche bardziej emocjonalnie zareagowalem dzisiaj, gdy odkrylem, ze
pan Brzostek wykorzystal w wersji netowej fragmenty dwoch moich
listow. Z reguly w tego typu publikacje wglad ma korektor, tym razem
proces byl odwrotny - zamiast redukowac ilosc bledow, namnozyl je,
dodajac mase literowek, dokonujac absurdalnych skrotow zmieniajacych
sens wypowiedzi, wtlaczajac w istniejace wzglednie zgrabne zdania
jakies slowa, ktore spowodowaly, ze tego rzekomo mojego tekstu
wlasciwie sie nie da czytac. To troche zabawna sytuacja, ze moj
oryginal, ktory napisalem na kolanie, niezobowiazujaco, zawiera
znacznie mniej bledow stylistycznych niz wersja "ostateczna".

Poza tym myslalem, ze to co do pana Brzostka napisalego zostanie
strzeszczone opisowo, bez cytatow, tymczasem w wersji netowej jest
to jakby post scriptum do artykulu. Kompletnie odjechane.
Gdybym wrzucil tutaj na forum oryginalne wersje obu listow
zorientowalibyscie sie, ze maja zupelnie inna wymowe, wlasciwie sa o
czyms innym. Jest tam sporo zartow i prowokacji, dla mnie
charakterystycznych, ktore tutaj - po wykastrowaniu ich z kluczowych
zwrotow - nabieraja znaczenia czegos idiotycznego.

Oczywiscie poczulem sie troche urazony faktem, ze z osoby, ktora
wedle niektorych pisze wzglednie poprawnie, objawilem sie jako
polanalfabeta, ktorym sie - z przykroscia Wam to obwieszczam - nie
czuje.

Jezeli zas chodzi o moje intencje... gdy pisalem tamte slowa...
pozniej tak znieksztalcone - jak zawsze przyswiecala mi swieta
zasada, by podkreslac, niezmiennie, zawsze i wszedzie, ze moje
przezycia sa tylko i wylacznie moimi przezyciami, moje wrazenia sa
tylko moimi wrazeniami, moje wnioski formulowane sa wylacznie na
uzytek opisu mojej indywidualnej sytuacji. Owszem, zalezy mi by
zachecic przynajmniej 47 milionow Polakow do przyjazdu do Nowej
Zelandii, ale nie za pomoca tak tendencyjnie napisanych bredni.
Dlatego nie biore odpowiedzialnosci za to co tam jest napisane. Moje
poglady odrobine znacie z innych moich wypowiedzi, ktore na forum
Paihy zamieszczalem. Z kolei ludzie, ktorzy mnie nie znaja, a beda
czytac te nieszczesne slowa, pomysla sobie, ze to jakis debil
wyskrobal i dobrze, i niech im bedzie, mnie to zupelnie nie
przeszkadza.

Pan Brzostek postawil sobie pewna teze, do ktorej dobieral
okreslone "fakty", zas wszystkie, ktore do tezy nie pasowaly z gory
odrzucal. Pachnie to elementarnym wrecz brakiem profesjonalizmu, ale
nie o tym, nie o tym.

Nie ma sensu bym wypowiadal sie na temat artykulu, ktory w moim
rozumieniu i w moim odczuciu bardziej ludzi zraza do przyjazdu do NZ
niz ich do tego zacheca. Poza tym jest napisany slabiutko, nasaczony
ogromna iloscia merytorycznych bledow. Niektore konkluzje autora czy
tez jego swoiste "odkrycia" utwierdzaja mnie tylko w przekonaniu, ze
o Nowej Gwinei, czy jak to sie tam nazywa, nie powinien pisac
czlowiek, ktory nigdy w niej nie byl.

Co do honeymoon period, to mylisz sie, Izo. Widocznie masz potwornie
negatywne zdanie o mojej inteligencji, skoro mi cos takiego
imputujesz. Oczywiscie masz pelne prawo do wlasnego zdania na moj
temat, opartego na moich licznych i obszernych wpisach, wiec nie
bede probowal sie bronic. Powiem tylko, ze nie nosze rozowych
okularow, uwazam sie za osobe racjonalnie myslaca, ktora stac na
obiektywizm, ktorego tak bardzo temu artykulowi zabraklo. Zarzucasz
mi, ze nie wykonalem wysilku, by nauczyc sie widziec kraj takim
jakim on jest naprawde. I tutaj popelniasz zasadniczy blad, bo co to
znaczy "kraj taki jaki jest naprawde"? Wybacz za to slowo, ale to
czysty belkot. Ten kraj zupelnie inaczej wyglada z Twojej
perspektywy, zupelnie inaczej widzi go Poledownunder a zupelnie
inaczej postrzegam go ja. Moglbym byc zlosliwy i stwierdzic, ze
trzeba czasu i wysilku by zrozumiec, ze pkt widzenia zalezy od pku
siedzenia, a Ty tego wysilku nie wykonalas. I choc twoja wiedza nt.
kraju, o ktorym cos tam ciagle wspominamy, jest nieporownywalnie
wieksza od mojej, to pamietaj, ze kazdy czlowiek rzeczywistosc
uchwytuje inaczej i nie tylko wiedza o tym decyduje. Bardzo bardzo
bardzo wiele czynnikow. Innymi slowy nie ma jednego czy jedynie
slusznego obrazu Nowej Zelandii. I dlatego tak dobrze jest
dyskutowac, wymieniac sie wrazeniami, osobisty obraz konfrontowac z
obrazami innych osob, by sobie horyzont zdziebko poszerzac.

[jasyr100]

Poledownunder, jak zwykle promienieje zyczliwoscia, o ktorej tyle
ciagle mowi. Ten przyklad bezinteresownej, cieplej, serdecznej
kobiety, ktora na kazdym kroku zachwyca sie jacy to ci Kiwusi
wspaniali i cudowni, tylko do rany przyloz, po raz kolejny wzruszyla
mnie swoja naturalna dobrocia i tym wszystkim co znalazla w postawie
swoich sasiadow.
Poledownunder w prywatnej korespondencji uslyszala juz ode mnie tyle
milych slow, ze tutaj sobie chyba daruje. Powiem tylko, ze o ile
rzeczywiscie wielu Kiwusow to ludzie zyczliwi i naprawde pomocni
(moje osobiste doswiadczenie, nie chce tego ryzykownego wniosku
rozciagac na caly narod, tym bardziej, ze mam tez odmienne
doswiadczenia), to Poledownunder musi sie jeszcze wiele od nich
nauczyc.
Przede wszystkim by nie uzywac takich slow jak "klamie", gdy sie
znaczenia tego slowa nie rozumie, oraz wszelkich stopniowan z nim w
jakis sposob powiazanych.

Zdecydowana wiekszosc ludzi, ktorzy przyjezdzaja do tego kraju, na
poczatku skwapliwie odbieraja wize turystyczna, by potem - w
zaleznosci od potrzeb - kategorie wizowe zmieniac. W backpackersach
nie poznalem ani jednej ooby, ktora wjechala do tego kraju na wizie
innej niz turystyczna (co nie znaczy, ze ich nie ma, rzecz jasna,
zeby znowu ktos mi czegos nie wmowil), natomiast spotkalem sporo
osob, ktore w trakcie pomieszkiwania i podrozowania po NZ, zmienily
decyzje dotyczace swojego zycia i przebukowaly sobie wize na
bardziej stala, np work permit, a potem czesto residence.

Co do backpackersow, ktore sa komfortowe, to nie od dzis wiadomo, ze
obraz Nowej Zelandii widziany oczami Poledownunder nie uchwycil
wszystkich szczegolow dotyczacych jej drugiej ojczyzny. I to nie
jest zarzut, bo wyzej napomknalem przeciez, ze pkt widzenia zalezy
od siedzenie, jezdzenia, czy moze nawet od jedzenia, nie wiem,
pogubilem sie. Zarzutem jest jednak to, ze Poledownunder wypowiada
sie czesto w sposob kategoryczny na tematy, o ktorych nie ma
pojecia, lub to pojecie jest u niej mocno zawezone. Z jednej strony
sa backpackersy, ktore wygladaja jak hotele, albo nawet jak rudery,
ale z drugiej strony calkiem spora ilosc tych tanich hosteli, to
cieple, przytulne domy, sprawnie zarzadzane, z fantastyczna
atmosfera w srodku, przypominajaca troche domowa, rodzinna. Gdy ktos
mnie zapyta co wybiore, zimne hotelisko o wysokim standardzie, czy
czysty, przyjazny, przytulny dom pachnacy bamboszami, ksiazkami
gesto zapelniajacymi wszedobylskie polki, rozbrzmiewajacy spod
kominka gitarowa muzyka (grana na zywo przez mieszkancow), to
wybiore byc moze inaczej niz Poledownunder.
Czy to jest jasne, czy ktos ma jeszcze jakies pytaia?

Co jest uczciwe to uczciwie. Nikogo nigdy nie okradlem, w NZ
pracowalem uczciwie i ciezko. Wszystkie pieniadze, ktore zarobilem,
a z biegiem czasu zarabialem wiecej i wiecej, moze wyrwalem z gardla
zawistnej i mrocznej Poledownunder, ale nikomu innemu. Uzywam tych
mocnych slow, nie ze wzgledu na uzyte przez nia slowo "klamac"
psiamac, ale dlatego, ze Poledownunder zieje do mnie bezinteresowna
niechecia, ktora - kiedykolwie moze - objawia, a to czego ja nie
trawie najbardziej, to wlasnie bzinteresownej niecheci,
bzinteresownej podlosci, niczym nieusprawiedliwionej. Kiedys
powiedzialem do Poledownunder, ze jest zwyrodniala pod wzgledem
moralnym i zdanie to - mimo ze nie znam jej prawie wcale - musze
podtrzymac.
Wystarczy mi sposob w jaki wyraza sie ona na temat ludzi, ktorych
nie zna, ktorzy nigdy ni zlego jej nie zrobili. Wylazi z jej
licznych wypowiedzi pewien okreslony, odrazajacy moim zdaniem system
wartosci, nie majacy nic wspolnego z zyczliwoscia i serdecznoscia,
czyli ze slowami, ktorych tak czesto uzywa, narzekajac, ze w
Polszcze tego typu postaw jest tak malo.

A co do historyjki, ktora sie kupy nie trzyma, to kolejna wrecz
chamska, tak dla niej charakterystyczna, wycieczka pod moim adresem,
pod adresem osoby, o ktorej dzialalnosci w NZ nie miala i nie ma
zielonego pojecia. To z jakimi zamiarami ja tu przyjezdzalem to
wylacznie moja sprawa, to jakie mam teraz motywacje, ambicje i cele,
to tez tylko i wylacznie moja sprawa. Twoja plotkarska natura tego
faktu nie zmieni, Poledownunder.

[jasyr100]

Ale opowiem Ci pewna historyjke, ktora moze sie nie trzymac czego
chce, nie dbam o to, bo jest prawdziwa. Pewien czlowiek przyjechal
do NZ z referencjami zaswiadczajacymi, ze 11 lat pracowal jako
kreslarz autocadowy w pewnym warszawskim biurze projektow. Mial ze
soba sample, czyli probki jego radosnej tworczosci. W pewnym
okreslonym miejscu, w pewnym okreslonym miescie, zostal zaproszony
do biura raczej malo przypominajacego wygladem jego mecierzyste w
celu zademonstrowania swoich umiejetnosci. Czlowiek ten niczego
sobie po tym nie obiecywal, ale juz po 20 minutach widac bylo w
oczach jego gospodarzy, ze sa pod wrazeniem.

Nigdy nie twierdzilem, ze jestem specem od autocada, jezyk autolispa
znam szczatkowo, a w 3D praktycznie nigdy nie pracowalem. Jednak to
co pokazalem wystarczylo, nie dlatego, zem taki dobry, tylko ze
wzgledu na to, ze w tym kraju brakuje fachowcow tej specjalnosci. A
ci, ktorzy sa - widzialem to na wlasne oczy - czesto maja takie
pojecie o autocadzie, ktore mozna okreslic slowe "zadne".

I stad apetyt na moja osobe, oraz tysiac roznych deklaracji, jak to
bedzie fajnie, pieknie i cudownie. Jednak, i o tym Poledownunder nie
musi wiedziec, ja bylem juz wtedy na innym etapie swojego zycia (w
bodaj 6 miesiacu pobytu w Nowej Zelandii), mialem zupelnie inne
plany co do swojej osoby, i do tego dosc konkretne. Bo teraz wiem co
chce robic, dokad chce zmierzac, czego chce sie uczyc i ogolnie
jakim kosmonauta chce byc. Moja wizyta w biurze projektow nie
wiazala sie z zadnymi zobowiazaniami, ta oferta pojawila sie sama
poprzez mojego kiwuskiego znajomego, narzucila sie wrecz.

A potem byla nastepna, kolejna historyjka, ktora sie kupy nie
trzyma. Zupelnie inna, w zupelnie innej atmosferze i okolicznosciach
toczona. Zabawne, ze kiedy chcialem na stale mieszkac w NZ, wszystko
mi sie walilo, bylem niezorganizowany, bezradny, niesamodzielny i
kompletnie zagubiony. Podjecie pracy na byle farmie wydawalo mi sie
czyms szalenie trudnym, a moze nawet prawie niemozliwym. Kilka
miesiecy zycia w NZ spowodowalo, ze zmienily mi sie priorytety, ale
tez zmienila mi sie percepcja.

I teraz wiem, cokolwiek bedzie Wam mowila Poledownunder, ktora ma
takie ograniczenia jakie ma, teraz wiem, ze jezeli ktos naprawde
bardzo chce pozostac w NZ, to pozostanie. Moze historyjki nie beda
trzymaly sie kupy, moze beddzie klamal, moze backpackersy beda
lepsze niz hotele czterogwiazdkowe, ale jest to realne, jest to
mozliwe i przy odrobinie wysilku powinno sie udac.

Z tym, ze ja nie mam chorych ambicji by decydowac za innych ludzi.
Chcialbym przestrzec podobnych do mnie desperatow, ze nic nie jest
takie proste jak sie wydaje, przede wszystkim w sferze psychicznej.
Bo mozna wjechac, bedac w zyciowym slepym zaulku, do NZ, z zamiarem
dozywotniego strzyzenia owiec, ale w praniu czy tez w strzyzeniu te
marzenia moga ulec pewnej korozji czy raczej ewolucji. Wlasnie pod
wplywem nowych doswiadczen. Nikt kto przyjedzie do NZ nie bedzie
mial takich doswiadczen jak ja, wiec nie wiem co mu pod wplywem
urokow zycia w NZ strzeli do glowy. Mnie strzelilo o co strzelilo,
sprawy sie wyklarowaly, wyrownaly, a z perspektywy czasu wyraznie
widac, jak nigdy dotad, ze decyzja o przyjezdzie do NZ byla zapewne
najgenialniejsza w moim zyciu. Ale to moje zycie i na nikogo innego
przekladac swoich wnioskow nie zamierzam. Bo ja to ja, w zadnym
razie nie jestem Poledownunder i bardzo prosze nigdy mnie z nia nie
mylic.

Nie zmienia to jednak faktu, ze wciaz nie moge dostrzec zagrozenia
wyplywajacego z przyjazdu do NZ powiedzmy na rok. Przyjazdu
polegajacego na wykrojenia ze swojego zycia jednego, jedynego roku,
ktory to zycie - o ile bylo nudne, szare i nieznozne - moze,
naprawde jest to mozliwe, odmienic. Moze nie odmienic diametralnie,
ale wprowadzic nowe zmienne, ktore we wspolpracy ze starymi
uelastycznia dotad nie do konca sprawny mechanizm. Ale nawet nie o
mechanizmach o roznej sprawnosci chcialbym tu mowic, doslownie
kazdego gotow bylbym zachecic do przyjazdu do Nowej Zelandii, bo
nawet jezeli jego zycie jest piekne i cudowne, to nigdy za wiele
nowych, wspanialnych wrazen. A rok w NZ, albo kilka miesiecy,albo
kilka tygodni, to wszystko ma sens, ma racje bytu i moim zdaniem
jest czynnikiem ewidentnie czlowieka wzbogacajacym. Jak kazda
odmiana, jak kazde nowe doswiadczenie...

[jasyr100]

Nie spotkalem ani jednej osoby, ktora ucierpiala z powodu przyjazdu
do NZ w celach turystycznych. Jezeli chciala poznac ten kraj lepiej,
gruntowniej, postarala sie po 3 miechach (w kazdym konkretnym
przypadku) o wize uprawniajaca do podejmowania pracy sezonowej i w
ten sposob laczyla przyjemne z pozytecznym. A wiec podrozowala, a na
to podrozowania zarabiala pieniadze na miejscu, z blogoslawienstwem
panstwa nowozelandzkiego, w ktorym chronicznie brakuje tego typu
pracownikow. Czy to jest nieuczciwe? Taki sposob myslenia moze
zalegnac sie tylko w nie do konca zdrowej glowie, taka jest moja
prywatna opinia.

W nielicznych przypadkach, ale mi znanych, ludzie podejmowali
decyzje o tym by zostac tu dluzej niz rok i raczej bez wiekszych
trudnosci im sie to udawalo. Taka jest prosta prawda, jedynie
sluszna, bo moja. Dlatego moje subiektywne zdanie jest takie, ze
jezeli bardzo bardzo bardzo chce sie tu zostac, to sie tu zostanie,
natomiast niekoniecznie takia musze byc zamierzenia, a poza tym
wszelkie zamierzenia moga ulegac zmianom, w sposob naturalny.

Ja, gdy przyjezdzalem do NZ w listopadzie 2006, zupelnie inaczej
widzialem swiat, NZ, Polske oraz samego siebie. Bardzo duzo sie od
tamtego czasu zmienilo, dlatego wahalbym sie dzisiaj ferowac wyroki.
Jezeli chcesz przyjechac na stale do NZ, okay, ale najpierw ja
poznaj, pozyj tu przez chwile, dopiero potem podejmij ostateczna
decyzje. W zadnym razie nie pal za soba mostow bedac swiecie
przekonanym, na podstawie wpisow Poledownunder czy innych
forumowiczow, ze wiesz co to znaczy Nowa Zelandia. Wez przyklad pana
Brzostka, ktory zebral sporo materialow na temat NZ by o tym kraju
cos powiedziec, ale szkopul w tym, ze sam w nim nie byl. No i wyszlo
mu jak wyszlo. Dlatego przekonaj sie osobiscie co to za kraj, co to
za slonce, co to za powietrze, co to za woda, zanim sprzedasz matke,
psa i kaloryfer, i przylecisz tutaj myslac, ze to jest Twoj Raj na
Ziemi.

Moim zdaniem nie ma Raju na Ziemi, ale to moja odosobniona,
subiektywna opinia, ktora nikt nie musi sie kierowac. Niektorzy
znalezli w tym kraju szczescie, ale szli swoimi sciezkami, ktorych
nikt nie jest w stanie odtworzyc.

Ale z drugiej strony, jak mawial mleczarz Tewie, nikt nie ma prawa
odbierac ludziom marzen. Niech sami sie przekonaja czy dobra droga
ida w ich poszukiwaniu. Wyjazd zalozmy na rok do NZ jest bezpieczny,
tak ja to widze i do tego bede wszystkich napotkanych zachecal.

Pozdrawiam wszystkich, Ciebie rowniez, Poledownunder. Wspolczuje Ci,
ale chce wierzyc, ze poza tymi paskudnymi cechami, ktore tak czesto
objawiasz, masz jednak jakies dobre, np odrobine wrazliwosci.

[jasyr100]

jeszcze tylko maly aneks kuchenny - w jednym miejscu pisze, ze
poznalem sporo osob, ktore przedluzyly sobie pobyt ponad rok, by w
innym stwierdzic, ze byly to nieliczne przypadki. Jak zwykle
pospiech troche zmacil moja - za przeproszeniem - mysl. Zdecydowana
wiekszosc ludzi, ktorzy wlocza sie po NZ z wizami typu holiday czy
seasonal, kraj ten po roku lub wczesniej opuszcza. Nieliczni z nich
zostaja dluzej, bo tak im sie podoba. Jednak w przypadku NZ sprawa
ma charakter szczegolny. Przez ten kraj przewala sie
nieprawdopodobna liczba turystow, naruszajac nieco proporcje
pomiedzy stalymi mieszkancami a tymczasowymi. Jedna kolezanka, ktora
zwiedzila pol swiata, powiedziala mi, ze drugiego takiego kraju
jeszcze nie widziala, ze ten kraj pod tym wzgledem jest naprawde
wyjatkowy. Pomieszkujac w backpackersach zwielokratnia sie wrazenie
wielokulturowosci tego kraju, bo wszedzie, na kazdym kroku spotyka
sie ludzi z najrozniejszych stron swiata, do tego stopnia, ze Kiwusi
w tym wszystkim wydaja sie byc niemal w mniejszosci.
Owszem, wiekszosc "turystow" wraca do Europy i innych Stanow
Zjednoczonych, ale nie zmienia to faktu, ze liczba pozostajacych
dluzej wciaz jest niebagatelna, stad moje okreslenie, ze poznalem
takich ludzi sporo. Bo bylo ich sporo, tak czysto liczbowo,
abstrahujac od wszelkich proporcji.
I to by bylo na tyle. Moze w pospiechu popelnilem inne bledy tego
typu, ale jestem zbyt zmeczony by to teraz zauwazyc. Zdrowia i
czystych skarpetek zycze.

[poledownunder]

jasyr100 napisał:
>
> Ale z drugiej strony, jak mawial mleczarz Tewie, nikt nie ma prawa
> odbierac ludziom marzen. Niech sami sie przekonaja czy dobra droga
> ida w ich poszukiwaniu. Wyjazd zalozmy na rok do NZ jest
bezpieczny,
> tak ja to widze i do tego bede wszystkich napotkanych zachecal.
>
> Pozdrawiam wszystkich, Ciebie rowniez, Poledownunder. Wspolczuje
Ci,
> ale chce wierzyc, ze poza tymi paskudnymi cechami, ktore tak
czesto
> objawiasz, masz jednak jakies dobre, np odrobine wrazliwosci.

Zgadzam sie jezeli chodzi o nieodbieranie ludziom marzen, ale dodam
tez druga strone rownania, mojego rownania, i nikomu go nie
narzucam. Jezeli taka a nie inna droge wybierasz, musisz tez byc
przygotowany poniesc tego wyboru konsekwencje. Teraz piszesz, ze
ludzie "Niech sami sie przekonaja czy dobra droga ida w ich
poszukiwaniu". Wtedy pisales, ze nie mam prawa mowic Ci jak masz
zyc swoje zycie (prawda), ale mam obowiazek wziac na siebie
konsekwencje Twoich wyborow bo... urodzilismy sie w tym samym
kraju. Ja to widze inaczej i tym zasluzylam sobie na zwyrodnienie
moralne i kilka innych niewybrednych okreslen. Wykazujesz brak
zrozumienia zaimka "sam", bo wielokrotnie pokazywales, ze oczekujesz
zeby ktos Cie goscil, karmil, szukal pracy itp. kiedy Ty "sam"
szukasz drogi do spelnienia marzen. I moze jestem wredna i
nieczula, i zasluguje na Twoje wspolczucie (jakos w to ostatnie
watpie), ale koniec koncow to czy i komu ktos pomaga to jego
osobista decyzja i ani ja ani nikt inny tutaj nie ma pod tym
wzgledem w stosunku do Ciebie zadnych zobowiazan, wiec
powiedzialabym, ze swoim wypominaniem tez ujawniles kilka paskudnych
cech, poza ktorymi, jestem przekonana, masz rowniez dobre. Osobiscie
cenie sobie Twoje obserwacje i lekkosc piora, mam nadzieje ze pomimo
antypatii ktora do mnie czujesz, bedziesz sie tu czasem dzielil
swoimi wrazeniami.

[jasyr100]

zdaje sie, ze zniknal jeden moj post, w ktorym tlumaczylem jedna
pozorna sprzecznosc w moim tekscie, ale skoro zniknal, to znaczy, ze
musial
p.s. z gory informuje, ze nie zawieral wulgaryzmow i nie lamal
zadnych regulaminow
Zdrowia

[poledownunder]

Jasyr, nie bede sie przed Toba bronic, bo to strata czasu.

Powtorze tylko to, co napisalam Ci juz w naszej szeroko cytowanej
przez Ciebie korespondencji prywatnej. Zacznij od pokazania ze
chcesz pomoc sam sobie, wtedy inni, w tym moze i ja, beda bardziej
sklonni pomoc Ci okazac. Pomoz sam sobie chociazby uczac sie
angielskiego (to bylo ok. roku przed Twoim wyjazdem z Polski, wiec
czas byl). Odpisales mi ze angielskiego nie bedziesz sie uczyl, bo
masz wazniejsze sprawy na glowie, a ja jestem podla... reszte
czulostek sam przytoczyles.

Ja podtrzymuje swoje: zyczliwosc nie rowna sie frajerstwu. Chetnie
pomagam ludziom, ale jak ktos chce mi stanac na progu goly, wesoly,
i z walizka pelna roszczen, raczej nie moze na mnie liczyc.

Jezeli jeszcze cos do mnie masz, prosze na prive a nie tutaj. Twoj
post jest na pograniczu netykiety, i gdyby atakowal kogos innego a
nie mnie, juz bylby wyciety.

Przy okazji dziekuje za wyjasnienie Twojego stanowiska wobec
artykulu ktorego ten watek dotyczy.

[kasia763]

Nie martw sie Jasyr, ja tez wyszlam na totalna kretynke, ktora sobie dorwala
nowozelandzkiego faceta i cala jest w skowronkach i ustawiona na reszte zycia.
Zaloze sie, ze teraz mnie juz wszystkie byle kolezanki z Polski nienawidza calym
sercem. Tyle, ze ja znalam wczesniej ralia dziennikarskie i tego sie spodziewalam.

Tak przy okazji zastanawiam sie, czy pan mi przysle obiecany egzemplarz gazety,
bo mi sie nie chce internetowej wersji czytac.

[kiwigirl]

kasia763 napisała:

> Nie martw sie Jasyr, ja tez wyszlam na totalna kretynke, ktora sobie dorwala
nowozelandzkiego faceta i cala jest w skowronkach i ustawiona na reszte zycia.
Zaloze sie, ze teraz mnie juz wszystkie byle kolezanki z Polski nienawidza calym
sercem.

Kasiu, nie nienawidzą, a zazdroszczą pewnie po stokroć i pakują walizy co by się
zaprosić na "wakacje u koleżanki w NZ"...

[iza42]

Jasyr, po pierwsze cieszy mnie ,ze podobnie jak ja uwazasz ,ze artykul napisany
byl stronniczo i bardzo nieprofesjonalnie.
Zupelnie niepotrzebnie przypisujesz mi jakies zlosliwe intencje jakobym watpila
w Twoja inteligencje itp. Jezeli wspomnialam o honeymoon period to dlatego ,ze
takie byly moje poczatkowe doswiadczenia w NZ i wydawalo mi sie , ze inni ludzie
moga oceniac ten kraj w podobny sposob jak ja , co oczywiscie w nie musi sie
stosowac do Ciebie. Ja poczatku bylam oczarowana tym krajem iabsolutnie
wszystko tutaj wydawalo mi sie wspaniale , dopiero po jakims czasie jak
ochlonelam zaczelam zauwazac rzeczy troche mniej fajne , potem jak poznalam
innych emigrantow dowiedzialam sie o ich doswiadczeniach , w efekcie
zrewidowalam swoja ocene NZ, i wcale nie wstydze sie do tego przyznac.
Twierdzisz , ze moje stwierdzenie o dazeniu do poznania prawdy o NZ to belkot i
ze istnieje tylko subiektywna prawda inna dla kazdej osoby , ktorej
doswiadczenia sa nieporownywalne z innymi osobami.
Nie bardzo sie z tym zgadzam. Gdyby tak bylo nie byloby zadnych drogowskazow w
zyciu bo skoro to co robisz jest tak unikalne i indywidualne i zadne porownania
nie maja sensu to kazdy spedzilby zycie na budowanie swoich wlasnych prawd .
Uwazam ,ze dazenie do poznania obiektywnej prawdy o NZ pozwala na unikniecie
wielu bledow , do ktorych ludzie , ktorzy tutaj mieszkaja boja sie czasem
przyznac utwierdzajac nieswiadomych nowoprzybylych emigrantow w mniemaniu ,ze
jezel cos im nie idzie to tylko i wylacznie z ich wlasnej winy.
Nie chce sie nad tym rozpisywac z braku czasu i z obawy ,ze znowu bede zle
zrozumiana .
pozdrowienia
Iza

[jasyr100]

Izo, podoba mi sie pare zwrotow, ktorych uzylas, a ktore moglyby byc
zaczatkiem bardzo polemicznej i interesujej dyskusji na temat
filozofii. Ja takie dyskusje prowadzic KOCHAM. Nie zgadzam sie z
Toba, ale Twoje argumenty sa logiczne, sensowne, wynikaja po prostu
z innych nieco zalozen.
Niestety, mam bardzo ograniczony dostep do netu. Poprzednio mialem
dwutygodniowa przerwe, teraz zanosi sie na cos podobnego.
Dlatego jak tylko znajde czas i mozliwosc skorzystania z netu, to
odpowiem na Twoj i Poledownunder post (posty).

Przepraszam za wpis, w ktorym uzalam sie, ze niby cos mi wycieto.
Nic nie wycieto, ale wine za to nieporozumienie zwalam na mocno
niedoskonaly komputer, z ktorego teraz korzystam.

Pozdrawiam