Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i grzyby

mamciulka-nikulka Re: Owsiki, Owsica 11.01.09, 12:00

Owsik ludzki występuje wyłącznie u człowieka. Samica owsika ma długość około 1
cm i szerokość nitki 0,4 mm; tylna część jej ciała jest charakterystycznie
zaostrzona i przejrzysta. Samiec, wałeczkowaty, o długości kilku mm jest trudno
dostrzegalny gołym okiem.
Samice owsika żyją około 4 tygodni. Po tym czasie wychodzą one czynnie przez
otwór odbytowy, kilkanaście minut pełzają po skórze krocza i wysychając giną.
Jaja, w liczbie około 11 000, są przylepiane do skóry w ślad za wędrującym
pasożytem. Z większości jaj larwy inwazyjne rozwijają się już w ciągu 6 godzin.
Zdarza się, że larwy opuszczają otoczkę jajową na skórze odbytu i wnikają
czynnie z powrotem do przewodu pokarmowego (zjawisko retroinwazji). Częściej
jaja inwazyjne trafiają do tego samego lub nowego żywiciela przez usta lub jamę
nosowo-gardłową. Larwy inwazyjne opuszczają wówczas otoczkę jajową w jelicie
cienkim i osiedlają się początkowo w jelicie krętym.
Postacie dojrzałe pasożyta bytują w jelicie ślepym; dość często wnikają do
wyrostka robaczkowego.
Mimo że owsik żyje około 1 miesiąca, owsica utrzymuje się często latami, dzięki
łatwo następującej autoinwazji (w tym retroinwazji) lub stałemu dokażaniu się z
zewnątrz.

JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA?
Zarażenie szerzy się często w środowisku rodzinnym oraz w placówkach
dziecięcych, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.
Owsik przenosi się łatwo drogą pokarmową i inhalacyjną, korzystając z
zabrudzonych rąk, środków spożywczych lub kurzu.
Do zakażenia jajami owsika mogą przyczynić się zarówno zanieczyszczone palce, co
spowodowane jest brakiem nawyków higienicznych (ssanie palców, obgryzanie
paznokci, niemyte ręce szczególnie po toalecie) jak i przedmioty, jak np.
bielizna, ręcznik, zanieczyszczone pożywienie.
Inwazyjne jaja owsika zachowują żywotność co najmniej przez kilka tygodni,
zwłaszcza w pomieszczeniach klimatyzowanych, o stałej temperaturze i
odpowiedniej wilgotności. Stąd też środowisko zewnętrzne, np. mieszkania,
sypialnie internatów, klasy szkolne lub pomieszczenia przedszkolne, może być
traktowane jako rezerwuar inwazji.
Inwazję nabywa się zwykle poza domem, np. w przedszkolu, szkole, miejscu pracy.
Rozwija się ona jednakże w domu lub w zamkniętych zakładach, w których skażenie
środowiska zewnętrznego wokół nosiciela inwazji jest znaczne. Owsica jest więc
częstą inwazją u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, u młodzieży
korzystającej z internatów i domów studenckich. Może być również traktowana jako
inwazja zawodowa u nauczycieli, personelu oddziałów dziecięcych, sprzątaczek.
Bardzo intensywna owsica rozwija się u małych dzieci w przypadkach
bezpośredniego przenoszenia inwazyjnych jaj ab ano ad oiem. U niektórych osób
dorosłych, u których występuje zjawisko retroinwazji, owsica jest zwykle
uporczywa, ale mało intensywna.
Obecność pasożytów w jelicie krętym lub ślepym powoduje łagodne zmiany nieżytowe
błony śluzowej, rzadziej z drobnymi wybroczynami i ubytkami nabłonka oraz
przerostem aparatu chłonnego. Obecność pasożytów w wyrostku może nie wywoływać
zmian, częściej jednak prowadzi do silnie wyrażonego odczynu zapalnego, niekiedy
z rozległą martwicą, wybroczynami, tworzeniem się otorbionych drobnych ropni
wokół martwych pasożytów lub jaj.
W owsicy przewlekłej w okolicy odbytu zazwyczaj występują zmiany wypryskowe i
wtórne zmiany spowodowane drapaniem. Uporczywy świąd odbytu, obserwowany u
niektórych nosicieli, ma tło uczuleniowe, lub też zależy od drażnienia przez
pasożyta śluzówki uprzednio już zmienionej, np. przez przewlekłe zapalenie
jelita prostego lub guzy krwawnicze.

OBJAWY
Przebieg owsicy zależy od intensywności inwazji, czasu jej trwania i
indywidualnej tolerancji inwazji przez osobę zarażoną. Obecność pasożyta może
być przypadkowa, jednorazowa i nie doprowadzić do przewlekłej inwazji.
W inwazjach mało intensywnych u dorosłych może występować okresowość objawów,
odpowiadająca okresowemu pojawianiu się samic i okresowemu ponownemu zarażaniu się.
Intensywne inwazje, najczęściej o charakterze przewlekłym, cechuje stałość objawów.

Najczęstszym objawem charakterystycznym dla owsicy jest:
* świąd odbytu, nasilający się zwykle w godzinach wieczornych
* zaczerwieniona skóra w okolicy odbytu
* niepokój i podniecenie ruchowe
* zgrzytanie zębami
* obgryzanie paznokci
* trudności w skupieniu uwagi
* bezsenność
* ból głowy
* osłabienie
* brak apetytu
* nudności, bóle w jamie brzusznej
* anemia
* podkrążone oczy
* ciągłe osłabienie
* zaburzenia snu
* zmiany wypryskowe w okolicy odbytu
Owsiki mogą dostawać się do sromu i pochwy, stając się przyczyną zmian zapalnych
narządu rodnego.

ROZPOZNANIE
Białawe samice owsików o kształcie nitkowatym można dojrzeć gołym okiem w
świeżym kale lub przy oglądaniu wieczorem okolicy odbytu śpiącego dziecka
(najlepiej w 2 godziny po zaśnięciu, gdy odbywa się proces składania jaj)
Owsicę rozpoznaje się na podstawie stwierdzenia obecności samicy lub jaj
pasożyta. W kale jaja owsika są znajdowane przypadkowo (u 15% nosicieli), Metodą
diagnostyczną z wyboru są wymazy z okolicy odbytu; wykonane trzykrotnie rano po
obudzeniu się pozwalają wykryć 90% inwazji.

PROFILAKTYKA I ZAPOBIEGANIE
Przestrzeganie higieny osobistej (regularna zmiana bielizny, mycie rąk) i
mieszkania (czystość pomieszczeń, osobne łóżko, oddzielne pomieszczenia
sypialne) ma duże znaczenie w zwalczaniu owsicy. Osobom z uporczywą owsicą
poleca się spanie w pidżamach (spodnie utrudniają rozprzestrzenianie się
inwazyjnych jaj pasożyta) oraz podmywanie w okolicy odbytu rano po obudzeniu się
(letnia woda i mydło zmywają 90% jaj pasożyta złożonych w okolicy odbytu w ciągu
nocy). Konieczne jest utrzymanie wręcz przesadnej higieny osobistej domowników
(podmywanie się po korzystaniu z ubikacji, częste mycie rąk, zmiana bielizny
osobistej, gotowanie pościeli i ręczników). Podczas kuracji na noc należy
zakładać dziecku obcisłe majtki, które rano pierzemy i gotujemy. Myjemy też
zabawki, dezynfekujemy przedmioty osobistego użytku i obcinamy krótko paznokcie,
aby nie dopuścić do wtórnego zakażenia.
Dokładne pranie pościeli i ręczników niszczy jaja owsika, co wraz z reżimem
higieny osobistej przerywa łańcuch zakażeń.

Ale uwaga!
Jeżeli choroba nie będzie wyleczona, łatwo dochodzi do kolejnego samo zarażenia
się, gdyż wydalane z kałem jaja owsików są inwazyjne już po kilku godzinach.

mamciulka-nikulka Re: Zdjęcie owsików 11.01.09, 12:07
mamciulka-nikulka Re: Zdjęcie owsików 11.01.09, 12:09
- mamciulka-nikulka Re: Glista ludzka 11.01.09, 12:17
  
  Glista ludzka jest największym nicieniem pasożytującym w jelicie cienkim
  człowieka. Samica ma 20- 40 cm długości, a samiec 15- 25 cm. Glista jest obła, o
  średnicy ciała wynoszącej 3- 6 mm. Pokryta jest grubym, delikatnie prążkowanym,
  napiętym oskórkiem, barwy różowej lub kremowej.
  Samica glisty produkuje około 200 000 jaj na dobę, tj. około 72 milionów w ciągu
  życia; postać dojrzała glisty ludzkiej żyje 6- 12 miesięcy.
  Gdy wydalone z kałem jaja dostana się do gleby w warunkach odpowiedniej
  wilgotności, temperatury i dostępności tlenu odbywa się dalsze dojrzewanie larw
  do postaci inwazyjnej.
  Po połknięciu jaja inwazyjnego larwa glisty uwalnia się z otoczki jajowej i
  czynnie przedostaje się do naczyń krwionośnych i chłonnych, następnie wraz z
  prądem krwi, wędruje do wątroby do serca i droga małego krążenia do płuc. Z
  płuca larwa wedruje przez oskrzela i tchawicę do jamy ustnej, po czym przez
  przełyk i żołądek przechodzi ponownie do jelita cienkiego. Cały okres wędrówki
  trwa około 10 dni.
  W jelicie cienkim w ciągu 2- 3 miesięcy larwa glisty ludzkiej dorasta do postaci
  dojrzałej.
  
  JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA?
  Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową przez połknięcie jaj, przenoszonych przez
  brudne ręce, zanieczyszczony kałem pokarm lub wodę.
  Człowiek zakaża się jajami glisty:
  * za pośrednictwem środowiska zewnętrznego (gleba, woda)
  * spożywając surowe warzywa i owoce z ogrodów nawożonych odchodami ludzkimi
  * dzieci w czasie zabawy
  * dorośli przy pracach w polu i ogrodzie
  
  Człowiek nie może się zarazić bezpośrednio od drugiego człowieka.
  
  Zapadalność na glistnicę jest najwyższa w grupie wieku 3- 10 lat i wiąże się ze
  zwiększoną ekspozycją dzieci przedszkolnych i młodszych klas szkolnych na zarażenie.
  
  OBJAWY
  Wędrówka larw w ustroju wywołuje objawy skórne i płucne spowodowane reakcją
  alergiczną.
  U części osób zarażonych glistą ludzką występują:
  * objawy alergiczne
  * napady duszności
  * bóle brzucha, kolki
  * omdlenia
  * drgawki
  * wzdęcia, zaparcia lub luźne stolce
  * obniżenie zdolności do pracy i nauki
  
  W czasie wędrówki larw przez płuca pojawia się ponadto zapalenie oskrzeli,
  odoskrzelowe zapalenie płuc lub naciek płuca.
  
  Obecność glist w jelitach powoduje: nudności, wymioty, biegunki, bóle w jamie
  brzusznej oraz osłabienie, brak apetytu, bóle głowy, rozdrażnienie, bezsenność.
  
  Możliwe powikłania
  * Niedrożność przewodu pokarmowego spowodowana nagromadzeniem się glist w
  jelicie cienkim
  * Zapalenie płuc
  
  Charakterystyczne objawy u dzieci:
  * wzmożona pobudliwość nerwowa
  * bóle brzucha i wymioty
  * zmiany skórne - świąd skóry, pokrzywki, wypryski
  * zapalenie spojówek
  * napady astmy oskrzelowej.
  * z czasem może dojść do zahamowania wzrostu i niedoboru masy ciała.
  
  ROZPOZNANIE GLISTNICY
  Jest często przypadkowe – poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub
  zwymiotowanej treści pokarmowej. W przypadku podejrzenia choroby podstawowe
  znaczenie ma badanie kału na obecność jaj pasożytów. Przy dolegliwościach
  płucnych wykonuje się zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej.
  
  W glistnicy wyróżnia się trzy odrębne zespoły patogenetyczne, związane z:
  1. wędrówką postaci larwalnych,
  2. pobytem postaci dojrzałych w jelicie cienkim i
  3. powikłaniami wywołanymi przez postacie dojrzałe glisty
  
  Glisty wywierają wyraźne działanie toksyczne, zwłaszcza u dzieci. Wyraża się ono
  m.in.:
  * zahamowaniem rozwoju fizycznego i umysłowego dzieci intensywnie zarażonych
  * wzmożoną pobudliwością nerwową
  
  Tkanki i produkty przemiany materii glist posiadają silne właściwości
  antygenowe. Stąd glistnicy towarzyszą często zmiany skórne, zapalenie spojówek,
  napady dychawicy oskrzelowej. Mogą one wystąpić również u osób z otoczenia
  chorego lub mających kontakt z wydalonym pasożytem. Objawy ze strony jamy
  brzusznej (bóle brzucha, nudności, sporadyczne wymioty) są niecharakterystyczne;
  u niektórych osób są one dokuczliwe i nękające.
  
  Glisty ludzkie stają się szczególnie niebezpieczne z chwilą podrażnienia, np.
  dietą bogatą w przyprawy lub pokarmy kwaśne, podwyższoną temperaturą ciała,
  niektórymi lekami, narkozą wziewną, zabiegiem chirurgicznym w jamie brzusznej.
  Podrażnione glisty skupiają się w kłąb, doprowadzając do niedrożności jelita,
  lub wędrują do dróg żółciowych, wyrostka robaczkowego, trzustki, a nierzadko
  również do przełyku, gardzieli i tchawicy. Zdarza się, że glisty przedostają się
  do jamy otrzewnej pomiędzy szwami rany pooperacyjnej jelita. Śmiertelność przy
  niektórych powikłaniach glistnicy (zapalenie otrzewnej, ropień wątroby) jest
  znaczna.
  
  PROFILAKTYKA I ZAPOBIEGANIE
  Glistnicy zapobiega się:
  * przestrzegając podstawowych zasad higieny osobistej i żywienia
  * myjąc jarzyny i owoce przeznaczone do spożycia
  * unikając używania niekompostowego kału ludzkiego do nawożenia ogródków,
  zwłaszcza tych, w których uprawia się truskawki i sałatę. Ogródki już
  zanieczyszczone inwazyjnymi jajami glisty należy przeznaczyć na kilka lat pod
  uprawę roślin okopowych.
  * poprzez picie przegotowanej wody
  * uczulając dzieci aby myły ręce przed jedzeniem, zwłaszcza po każdej zabawie z
  rówieśnikami oraz po skorzystaniu z toalety
  - mamciulka-nikulka Re: Zdjęcia glisty ludzkiej 11.01.09, 12:19
    - oli.nek Re: Zdjęcia glisty ludzkiej 11.01.09, 19:56
      
      super wątek. super, że udało ci się wkleić zdjęcia pozdr!
      - mamciulka-nikulka Re: Włosogłówka 12.01.09, 10:22
        
        Włosogłówka ludzka jest nicieniem, bytującym w jelicie grubym
        człowieka. Postać dojrzała włosogłówki składa się z dwóch części:
        przedniej (3/5), nitkowatej, i tylnej (2/5), wałeczkowatej, u samca
        spiralnie zakręconej. Długość ciała samicy i samca jest podobna i
        wynosi 3-5 cm. Przednią częścią ciała pasożyt wnika do błony
        śluzowej jelita grubego, a zwłaszcza do jego części ślepej.
        Samica płodzi dziennie około 2000 jaj, o charakterystycznym
        kształcie beczułki. Rozwijają się one podobnie jak jaja glisty
        ludzkiej w glebie. Inwazyjne larwy włosogłówki nie odbywają wędrówki
        w organizmie człowieka, a osiedlają się bezpośrednio w jelicie
        krętym, skąd po kilku tygodniach lub miesiącach przechodzą do jelita
        grubego. Włosogłówki żyją długo: 3- 5 lat.
        
        Włosogłówka występuje kosmopolitycznie obok glisty ludzkiej, z tym
        że jaja tego pasożyta, jako bardziej wrażliwe, rozwijają się gorzej
        w klimacie kontynentalnym. W rejonach tropikalnych intensywność
        inwazji może być znaczna- ponad tysiąc pasożytów u jednego żywiciela.
        
        JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA?
        Jaja włosogłówki wydalane z kałem nie wywołują od razu zarażenia.
        Muszą najpierw dojrzeć w wilgotnej i ciepłej glebie, a w ich wnętrzu
        powstać larwy. Człowiek zaraża się, spożywając produkty
        zanieczyszczone jajeczkami zawierającymi już rozwinięte larwy. W
        zarażeniu pośredniczą muchy, które przenoszą jajeczka z larwami z
        odchodów i gleby na produkty spożywcze. Innym ogniskiem zarażeń
        jest „ droga brudnych rak”.
        Do zarażenia dochodzi na drodze feralno- oralnej, przy braku higieny
        osobistej.
        Zarażenie człowieka następuje wyłącznie jajami przebywającymi w
        glebie.
        
        OBJAWY
        Przy małej intensywności inwazji pasożytów zazwyczaj nie występują
        widoczne objawy. Toteż w co 4-tym przypadku zarażenie układu
        pokarmowego włosogłówką przebiega bezobjawowo. Włosogłówki żywią się
        krwią.
        Może to doprowadzać do:
        -zapalenia wyrostka robaczkowego
        -anemii i chorób wrzodowych przewodu pokarmowego
        -biegunki, niekiedy śluzowo-krwawa
        -bóle w jamie brzusznej,
        -spadek masy ciała
        -mogą pojawiać się objawy skórno-alergiczne
        -brak apetytu, rozdrażnienie, bezsenność, bóle głowy, osłabienie
        
        PROFILAKTYKA I ZAPOBIEGANIE
        Ochrona produktów spożywczych przed zanieczyszczeniem ich glebą
        staranne mycie warzyw i owoców spożywanych w stanie surowym
        (wskazane jest sparzenie wrzątkiem, który szybko niszczy jaja
        włosogłówki)
        sanitarna ochrona gleby przed zanieczyszczeniem fekaliami ludzkimi
        ścisłe przestrzeganie higieny osobistej- dokładne mycie rak przed
        jedzeniem i przed przygotowaniem posiłków.
        
        mamciulka-nikulka Re: Zdjęcia włosogłówki 12.01.09, 10:34
        
        mamciulka-nikulka Re: Węgorek jelitowy 14.01.09, 18:49
        
        Węgorek jelitowy (Strongyloides stercoralis) jest jednym z niewielu pasożytów
        człowieka, który zachował zdolność rozwoju poza żywicielem i posiada cykl
        rozwojowy, w którym mogą wystąpić pokolenia wolno żyjące i pasożytnicze.
        
        Samica pasożytnicza węgorka jest drobnym nicieniem, o długości około 2,2 mm.
        Bytuje ona w ścianie dwunastnicy i jelita czczego, rzadziej w tkance płucnej.
        
        W pasożytniczym cyklu rozwojowym samce z reguły nie występują.
        Rozwój tego pasożyta odbywa się w dwóch cyklach: wolnożyjącym i pasożytniczym.
        Dojrzałe samice, wdrążają się do błony śluzowej jelita cienkiego, gdzie
        składają jaja, z których następnie wykluwają się larwy rabditopodobne.
        Larwy rabditopodobne wylęgają się z delikatnej błoniastej otoczki jajowej już w
        błonie śluzowej jelita. Larwy mają około 250 um, krótką jamę gębową, przełyk
        typu rhabditis oraz rozdwojony koniec ciała. Larwy rabditopodobne mogą przejść w
        inwazyjne larwy filariopodobne w przewodzie pokarmowym człowieka
        (endoautoinwazja) lub w okolicy odbytu (egzoautoinwazja).
        Larwy filariopodobne są dłuższe, mają około 55 um, długi przełyk, pozbawiony
        rozszerzeń charakterystycznych dla larw rabditopodobnych. Inwazyjne larwy
        filariopodobne wnikają do człowieka przez skórę i odbywają wędrówkę podobną jak
        larwy glisty ludzkiej.
        Dzięki autoinwazji endo- lub egzogennej inwazja węgorka może utrzymywać się
        dziesiątki lat. W cyklu wolno żyjącym węgorka występują samice i samce, jaja,
        larwy rabditopodobne i filariopodobne. Pokolenia wolno żyjące rozwijają się w
        glebie lub na pożywce sztucznej przy odpowiedniej wilgotności i temperaturze.
        
        OBJAWY
        Larwy filariopodobne wnikają czynnie przez skórę, osób chodzących na boso lub
        pracujących gołymi rękami w terenie zanieczyszczonym fekaliami ludzkimi.
        W miejscu wnikania larw węgorka (stopy, pośladki) powstają zmiany skórne o
        charakterze rumieni wędrujących, swędzących, znikających w ciągu kilku godzin,
        dni. Inwazji węgorka towarzyszą niekiedy zmiany w miąższu płucnym o charakterze
        ognisk bronchopneumonicznych. Są one związane z wędrówką larw przez płuca lub z
        rozwojem postaci dojrzałych węgorka w miąższu płucnym.
        Mało intensywna inwazja węgorka powoduje najczęściej dyskretne powierzchowne
        zmiany w jelicie cienkim.
        W inwazjach intensywnych zmiany są rozległe i głębokie; mają one charakter
        rozlanego nieżytu z owrzodzeniami. Inwazje intensywne rozwijają się u osób
        skąd-inąd wyniszczonych, np. przewlekłą chorobą nowotworową lub w trakcie
        leczenia sterydami i środkami immunosupresyjnymi, zmniejszającymi odporność chorego.
        Węgorzyca wykazuje tendencję do nieregularnego przebiegu, z okresami remisji i
        zaostrzeń, związanych z porą roku lub stanem odporności organizmu. Dość stałym
        objawem towarzyszącym inwazji węgorka jest eozynofilia, niekiedy bardzo wysoka
        (do 50%), oraz przelotne, rumieniowe zmiany skórne.
        
        Objawy ze strony jamy brzusznej są mało charakterystyczne, podobne do tych,
        które spotyka się w chorobie wrzodowej dwunastnicy lub w przewlekłych nieżytach
        dwunastnicy i jelita cienkiego:
        * bóle w nadbrzuszu
        * nudności
        * brak łaknienia
        * biegunki
        * ogólne złe poczucie chorego
        
        W okresie remisji inwazja może być bezobjawowa, natomiast w okresie narastania
        intensywności inwazji, np. pod wpływem leczenia sterydami lub środkami
        immunosupresyjnymi, węgorzyca może przebiegać w sposób burzliwy i znacznie
        pogarszać stan chorego, głównie przez biegunki i szybko postępującą utratę
        białka, elektrolitów i wody.
        
        PROFILAKTYKA I ZAPOBIEGANIE
        * sanitarna ochrona gleby przed zanieczyszczeniami fekaliami ludzkimi
        * przestrzeganie higieny osobistej
        * noszenie obuwia i rękawic przy robotach ziemnych
        * wodę przeznaczoną do picia należy przegotować
        
        mamciulka-nikulka Re: Zdjęcie węgorka jelitowego 14.01.09, 18:52
        
        mamciulka-nikulka Re: Włosień kręty 14.01.09, 19:17
        
        Jest to drobny żyworodny obleniec (długość 1,4-4 mm)rozwijający się w jelitach i
        mięśniach człowieka oraz wielu ssaków. Włośnica przekazywana jest od jednego
        zwierzęcia do drugiego podczas spożycia mięsa, w którym znajdują się larwy
        włośnia. W jelitach larwy opuszczają osłonki, zagnieżdżają się w ściance i rosną
        przez 4-5 dni, a następnie przeobrażają się w dorosłe osobniki. Każda
        zapłodniona samica zostawia ponad 1500 larw. Uwalnia je bezpośrednio do naczyń
        limfatycznych. Larwy wraz ze strumieniem limfy roznoszone są do wszystkich
        narządów i ostatecznie osiadają w poprzeczno-prążkowanych mięśniach ciała, gdzie
        po pewnym czasie otorbiają się i przebywają w uśpieniu przez długie miesiące.
        Między 5 a 6 dniem u zarażonego włośniem człowieka następuje ogólne rozchwianie
        ekologii w postaci alergii. Stan ten może być podobny do grypy, reumatyzmu
        połączonego z bólem w sercu i stawach, ogólnego osłabienia, a nawet do stanu
        osoby chorej na tyfus. Temperatura podwyższa się do 38-40 stopni, z możliwymi
        obrzękami twarzy. Czasami pojawia się wysypka.
        Zarażenie włośniem ma miejsce najczęściej podczas spożycia surowego, lub
        półsurowego mięsa wieprzowego.
        Szczególnie silne zaostrzenie objawów chorobowych przy włośnicy ma miejsce
        między 4 a 7 tygodniem choroby. Czasem taki stan trwa nawet 2 miesiące, a
        niekiedy dochodzi do zagrożenia życia.
        
        mamciulka-nikulka Re: Zdjęcie włośnia 14.01.09, 19:19
        
        mamciulka-nikulka Re: Tęgoryjec 14.01.09, 19:40
        
        Są to robaki o długości 0,5-1,5cm. Występują głównie dwa gatunki tęgoryjca:
        dwunastnicy i amerykański. Miejscem pasożytowania tęgoryjca jest dwunastnica
        człowieka. Za pomocą torebki gębowej pasożyt przytwierdza się do błony śluzowej
        jelita. Tnącymi listewkami otworu gębowego wgryza się w kosmki systemu
        wchłaniania ścianki jelita i odżywiają się wypływającą krwią. Długość ich życia
        to 4-8 lat. Zarażenie tęgoryjcem może być przyczyną znacznej utraty krwi i w
        konsekwencji anemii oraz niedokrwistości. Zarażenie tęgoryjcem szczególnie
        ciężko przebiega u dzieci, powodując opóźnienia w rozwoju i poważne problemy
        zdrowotne. Podczas migracji larw tęgoryjca pojawia się swędząca pokrzywkopodobna
        wysypka skórna, zapalenie płuc, kaszel i ból w piersiach. Zazwyczaj osoby
        zarażone tęgoryjcem charakteryzują się bladością skóry, opuchniętą twarzą i
        spuchniętymi nogami. Cierpią na częste biegunki, zawroty głowy i zadyszki.
        Samice składają codziennie do 10 tys. jajeczek. Jajeczka, dostając się do gleby
        wraz z kałem, przechodzą w fazę larwalną i cykl się powiela. Z jajeczek
        znajdujących się w glebie, wykluwają się larwy, które szybko rosną i po upływie
        5-7 dni są zdolne do wnikania do ciała i wywoływania zarażenia. Mogą wnikać do
        organizmu przez uszkodzoną skórę rąk i nóg. Przewiercając się przez warstwy
        skóry, larwy tęgoryjca dostają się do naczyń krwionośnych i ze strumieniem krwi
        przemieszczają się do serca i płuc, gdzie pozostają przez pewien czas. Tam
        ponownie rozrywają naczynia włosowate i ścianki pęcherzyków płucnych, przenikają
        do oskrzeli i przełyku, a następnie są połykane przez żywiciela i osiadają w
        jelitach. W ciągu 4-6 tygodni larwy przekształcają się w dorosłe osobniki, które
        składają jajeczka i proces się powtarza.
        W początkach choroby pojawia się swędzenie i pieczenie skóry między palcami nóg.
        Zazwyczaj chorobie towarzyszy zapalenie oskrzeli, osłabienie, bóle głowy,
        bladość skóry i anemia.
        
        mamciulka-nikulka Re: Zdjęcie tęgoryjca 14.01.09, 19:42
        
        mamciulka-nikulka Re: Tasiemce 14.01.09, 20:03
        
        Tasiemczyce należą do chorób inwazyjnych przewodu pokarmowego, wywoływanych
        przez grupę robaków płaskich. Inwazja dojrzałych postaci tasiemców może
        przebiegać bezobjawowo, ale najczęściej wywołuje różnorodne objawy kliniczne:
        * bóle i zawroty głowy,
        * nudności, bóle brzucha,
        * nieregularne stolce,
        * ogólne osłabienie,
        * chudnięcie, niepokój,
        * rzadziej objawy alergiczne.
        W inwazji bruzdogłowca szerokiego obserwuje się objawy niedokrwistości
        megaloblastycznej ze znacznym obniżeniem poziomu , witaminy B12 w surowicy krwi
        (strobila tasiemca wchłania znaczne ilości tej witaminy). Przebieg inwazji
        tasiemca karłowatego (H. nana) ma zazwyczaj przewlekły charakter i u małych
        dzieci, zwłaszcza niedożywionych, może doprowadzić do znacznego upośledzenia
        stanu zdrowia.
        W naszej szerokości geograficznej odgrywają rolę: tasiemiec nieuzbrojony (Taenia
        saginata, tasiemiec uzbrojony (Taenia solium); bruzdogłowiec szeroki
        (Diphyllobothrium latum); tasiemiec karłowaty (Hymenolepis nana).
        Człowiek jest ostatecznym żywicielem tych tasiemców, ponieważ w jego jelitach
        żyją postacie dojrzałe pasożyta. W przypadku tasiemczyc T. saginata i T. solium
        człowiek może być również żywicielem pośrednim wskutek inwazji form larwalnych,
        - umiejscowionych w różnych narządach (mięśnie, wątroba, mózg, serce i in.).
        Jednakże wągrzyca (cysticercosis) T. saginata należy do rzadkości, natomiast
        wągrzyca T. solium występuje częściej.
        
        Postać dojrzała tasiemca składa się z główki (skoleks), krótkiej szyjki, od
        której odrastają nowe człony (progłotydy), tworzące wstęgę tasiemca (strobila).
        Tasiemiec T. saginata ma długość 4- 10 m, liczbę członów 1000- 2000, główkę
        zaopatrzoną w 4 przyssawki. Długość T. solium wynosi 2- 3 m, liczba członów 800-
        900, główka uzbrojona w podwójny wieniec haków. Wągier ma kształt pęcherzyka,
        wypełnionego płynem, zawiera jedną uzbrojoną główkę. Człony maciczne
        (przejrzałe) tasiemca odrywają się od strobili i są wydalane z kałem; człony T.
        saginata są obdarzone zdolnością samoistnego ruchu i wypełzania przez otwór
        odbytowy. Uwolnione z proglotydów jaja tasiemca mogą w środowisku zewnętrznym
        przeżyć kilka miesięcy. Dalszy rozwój jaja do postaci inwazyjnego wągra odbywa
        się w ustroju żywiciela pośredniego: krowy - dla T. saginata i świni dla T.
        solium. U zwierząt wągry usadawiają się najczęściej w mięśniach żuchwy,
        szyjnych, międzyżebrowych i innych. Mogą przetrwać w mięśniach około roku,
        zachowując zdolność do zakażenia żywiciela ostatecznego.
        
        Bruzdogłowiec szeroki, pasożyt jelita cienkiego człowieka i ssaków, żywiących
        się rybami (np. kot, pies, lis, świnia, niedźwiedź) ma długość 15 i więcej
        metrów, główkę zaopatrzoną w 2 bruzdy czepne i 3- 4 tysiące proglotydów.
        Produkuje do miliona jaj dziennie. Wymaga do swego rozwoju 2 żywicieli
        pośrednich. Gdy jajo wydalone z kałem dostanie się do środowiska słodkowodnego,
        w ciągu 2- 4 tygodni wykształca się zarodek (koracidium); uwolniwszy się
        następnie z otoczki, zarodek swobodnie pływa w wodzie, gdzie może przeżyć 1-2
        dni. Połknięty przez pierwszego żywiciela pośredniego - raczka-oczlika rozwija
        się do pierwszej postaci larwalnej (procerkoid). Dostawszy się do ryby (drugi
        żywiciel pośredni), która żywi się skorupiakami, procerkoid przekształca się w
        następną postać larwalną - plerocerkoid. Ta postać może żyć w tkankach ryby
        przez kilka lat i jest inwazyjna dla żywiciela ostatecznego, który spożyje
        zakażone ryby. W Polsce wśród ryb najczęściej mogą być zakażone: szczupak, okoń,
        miętus, sielawa, łosoś, węgorz.
        
        Tasiemiec karłowaty (H. nana) ma długość 0,5- 6 cm, około 200 proglotydów,
        główkę z 4 przyssawkami i wieńcem 20- 30 haków. Cały cykl życiowy H. nana może
        się odbywać w ustroju jednego żywiciela. Końcowe proglotydy maciczne rozpadają
        się w świetle jelita, po czym część jaj zostaje wydalona z kałem, a w części
        onkosfera wnika do kosmków jelitowych (endoautoinwazja); w ciągu 4 dni rozwija
        się cysticerkoid, który dostaje się db światła jelita czczego i w ciągu dalszych
        10-12 dni osiąga dojrzałość płciową. Dojrzały tasiemiec żyje w jelicie tylko
        kilka tygodni, ale dzięki łatwemu zakażeniu się drogą endo- i egzoautoinwazji
        (droga odbyt-usta) populacja pasożytów intensywnie się odnawia (może pasożytować
        kilka tysięcy egzemplarzy).
        
        Tasiemczyce występują na całym świecie. Tasiemczyce T. saginata i T. solium
        występują głównie na terenach, gdzie jest prowadzona intensywna hodowla bydła i
        trzody chlewnej w nieodpowiednich warunkach sanitarno-higienicznych oraz przy
        utrzymującym się wśród ludności zwyczaju spożywania surowego lub półsurowego
        mięsa. W Polsce rejestruje się rocznie około 4000 przypadków tasiemczycy.
        Średnia zapadalność wynosi 14 na 100 000 i jest wyższa w mieście niż na wsi.
        Tasiemczycą wywołana przez T. solium występuje w Polsce rzadko, około 30
        przypadków rocznie.
        
        H.nana jest najbardziej rozpowszechnionym tasiemcem na świecie, z przewagą
        jednak krajów o ciepłym klimacie (np. Afryka południowa, Azja
        południowo-wschodnia). W Polsce ogniska hymenolepidozy utrzymują się w
        niektórych zakładach dziecięcych (domy dziecka, klasy szkolne), gdzie nie
        przestrzega się zasad higieny. W ostatnich latach rejestruje się po
        kilkadziesiąt przypadków rocznie.
        Rezerwuar zarazka. Człowiek; w przypadku D. latum również zwierzęta żywiące się
        rybami.
        Źródło zakażenia: bydło - T, saginata; świnie - T. solium; ryby -
        D. latum; człowiek oraz pośrednio żywność i zakażone przedmioty środowiska
        zewnętrznego- H. nana.
        
        JAK DOCHODZI DO ZAKAŻENIA?
        Zarażenie człowieka wągrami T. saginata \T. solium może nastąpić po jednorazowym
        nawet spożyciu surowego lub niedogotowanego mięsa wołowego, wieprzowego lub jego
        przetworów. Zakażenie D. latum występuje po zjedzeniu surowej lub półsurowej
        ryby, wątroby rybiej, ikry. Człowiek, jako ostateczny żywiciel tasiemców, staje
        się siewcą jaj, które trafiając do środowiska zewnętrznego, są spożywane z
        pokarmem i zanieczyszczoną wodą przez bydło, świnie, a także przez raczki i
        ryby. Ważnym czynnikiem szerzenia się infekcji od ludzi do bydła, świń, ryb jest
        woda ściekowa. Jaja T. solium i H. nana mogą się przenosić bezpośrednio z
        człowieka na człowieka poprzez zakażone jajami ręce („choroba brudnych rąk”,
        żywność, wodę, itp. W odniesieniu do tych tasiemców ma miejsce również autoinwazja.
        
        Tasiemiec uzbrojony - T. solium
        Jest to odzwierzęca inwazja pasożytnicza przewodu pokarmowego lub narządów
        wewnętrznych, wywołana przez postać dojrzałą lub larwalną tasiemca uzbrojonego
        (Taenia solium). Wągrzyca, zwłaszcza mózgowia, jest często śmiertelna.
        Postać dojrzała tasiemca uzbrojonego (Taenia solium) różni się od tasiemca
        nieuzbrojonego (T. saginata) tym, że jest krótsza (2- 3 m długości), posiada
        mniej członów (800 - 900), ma główkę uzbrojoną w podwójny wieniec haków, człony
        mniejsze, w członach macicznych macica posiada jedynie 7- 12 odgałęzień po
        każdej stronie. Człony maciczne T. solium odrywają się od strobili odcinkami po
        kilka i są wydalane biernie z kałem.
        Wągr typu cysticercus jest pęcherzykiem, o wielkości 5- 10 mm, wypełnionym
        płynem i zawierającym wewnątrz jedną uzbrojoną główkę. Wągry T. solium rozwijają
        się w tkance mięśniowej świń, jako żywicieli pośrednich. Mogą one również
        rozwijać się u człowieka po wprowadzeniu do ust inwazyjnych jaj tasiemca lub
        przez autoinwazję, następującą wewnątrz przewodu pokarmowego u nosicieli postaci
        doj-rzałej tasiemca .
        
        PROFILAKTYKA I ZAPOBIEGANIE
        Zapobieganie indywidualne polega na wstrzymaniu się od spożywania surowego mięsa
        wieprzowego nie badanego przez lekarza weterynarii oraz na przestrzeganiu
        czystości ustępów, rąk i środków spożywczych, które mogą być zanieczyszczone
        jajami tasiemca i doprowadzić do wągrzycy T. solium.
        Okres inkubacji od połknięcia wągra do wystąpienia objawów wynosi kilka dni lub
        tygodni, do odrywania się członów przejrzałych — 2 — 3 miesiące.
        
        W tasiemczycy T. solium istnieją bezwzględne wskazania do
        
        mamciulka-nikulka Re: Zdjęcia tasiemców 14.01.09, 20:12
        
        Tasiemiec karłowaty:
        
        Tasiemiec nieuzbrojony:
        
        Bruzdogłowiec szeroki:
        
        Na razie na tym kończę, bo mi słabo
        
        patrycjagr Re: Zdjęcia tasiemców 17.02.09, 17:00
        
        straszne są te wszytskie robale.i pomysleć że to w nas siedzi.brrr
        
        anyx27 Ciekawy link - pierwotniaki (toxo + lamblie) 02.04.09, 12:49
        
        www.pfm.pl/u235/navi/199264
        
        tikuoshi Re: Tęgoryjec 08.09.14, 11:18
        
        Witam, nie znam się na medycynie i nawet nie wiedziałem że coś takiego jak tęgoryjec istnieje.... wiedziałem że są pasożyty ale nie wiedziałem akurat o tym. Bardzo się martwię bo mam dziwne objawy po powrocie z Japonii, byłem tam ostatnio kilka tygodni i próbowałem wiele różnorodności, klimat jest tam bardzo zmienny, są rejony jak np; w Okinawie, gdzie tempratury są bardzo tropikalne, a z kolei bliżej stolicy jest głównie duchota ale klimat jest bardziej znośny. Będąc właśnie w Okinawie próbowałem owocy morza bo zawsze chciałem ich spróbować. Dwa dni później musiałem wracać do Polski a co ciekawe w samolocie pojawiły się bóle brzucha i nudności... z początku myślałem że może to związane z lotem ale dzień po powrocie stan się pogorszył. Nie dość że złapałem zadyszkę przez spacer to jeszcze osłabłem, prawie zemdlałem... zaczęło mnie wszystko swędzieć i zbladłem jak śmieć. Te objawy były bardzo dziwne i własnie dotarłem do tej choroby. Znalazłem też objawy tutaj: www.zawodowe.objawy.net/Objawy+t%C4%99goryjca+dwunastnicy ... jestem załamany a bardziej chyba przestraszony... tego podobno w Polsce nie ma- mogłem to świństwo przynieść ze sobą? Czy objawy pojawiają się dopiero po dniu czy dwóch jak u mnie? Podobno to prowadzi do anemii... czyli, co mam robić? Jak to w ogóle leczyć? Sądzę że to właśnie przez to owoce morza mam to dziadostwo bo pochodzi to z krajów tropikalnych po kontakcie np; z niedomytym owocem lub jedzeniem. Jadłem owoce morza więc widzę tutaj powiązanie... jakie badania wykonać?! gdzie iść to w ogóle sprawdzić, czy zwykły szpital mi pomoże? Jestem oczywiście ubezpieczony. Pozdrawiam i liczę na odpowiedzi.
kasiawojniak65 Re: Owsiki, Owsica 24.04.13, 14:30

Tu więcej jeszcze o owsicy i wielu innych pasożytach pasozyty-leczenie.pl/owsica

randolf7 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 28.09.09, 23:18

Tak robactwo po pierwsze i grzyby (plesni) po drugie.Praktycznie
nalezy do tego podejsc jak do potencjalnego raka.A wiec totalna
detoksyzacja,czyli lewatywy w tym lewatywy z kawy (Gerson)Rownoczasne
uzupelnianie witamin i enzymow (Pauling,Rath),pestki z dyni i w
ograniczonej ilosci pestki z moreli.Dieta na surowo przy duzej ilosci
sokow.Dodatkowe uzupelnienie krzemu.Jezeli do tego dolaczymy
ozonoterapie (gazowa)picie wody ozonowanej,oliwa ozonowa i masc
ozonowa to powoli grzybice przejda do historii.To jest zlozony proces
ale mozna sobie z tym dac rade.Mojego ojca chcieli pochowac 23 lata
temu (rak z przerzutami).Owszem umarl ale w tym roku.

szila2008 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 04.04.10, 23:03

Może ktoś z was wie co to może być.Już drugi raz podczas podcierania
sie papierkiem zauważyłam czarnego robaka wielkości połowy paznokcia
z nóżkami z przodu.Bardzo sie martwię co to może być.

Wiola
- katina79 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 24.03.12, 21:36
  
  Weź tego robala do pojemniczka na kał i zanieś do analizy laboratoryjnej.

kaaasia78 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 23.02.11, 09:57

Dziewczyny ja byłam właśnie na tym szkoleniu w www.dobrauczelnia.pl z pasożytów i muszę przyznać, że było warto. Dowiedziałam się jak sobie z tym radzić, jak chronić moje maleństwa i jak zaradzać, a to ważne dla nas. Są jeszcze terminy 28.III. 04.IV. 11.IV 18.IV Spotkania odbywają się w godz. 17.00-20.00
Ale ponoć bardzo szybko miejsca się kurczą

rudolfinkaruda Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 20.05.11, 23:45

Ja ze swoimi corkami byłam na badaniu w W-wie. Zostały sprawdzone na Vega-Teście i potwierdziły się moje przypuszczenia. Myslałam, że mają lamblie, a okazało się że są jeszcze glisty. Myślałam że się załamie, ale pani, która je sprawdzała zrobiła też im zabieg elektronicznego usuwania pasożytów i kazała pić w domu mieszankę ziołową.
Gbybym nie zobaczyła co wydaliły, to bym nie uwierzyła. Sam zabieg usuwania pasożytów jest niebolesny, dziewczynki tylko źle się czuły wieczorem. Pani Dorota zaleciła jeszcze lewatywy w domu i to własnie dzięki nim zobaczyłam te świństwa. Najważniejsze, że dzieciaki zdrowieją.
- ameboda Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 22.11.11, 18:52
  
  Bardzo proszę o opinie na temat zabiegu elektronicznego usuwania pasożytów - czy jest skuteczny , ile kosztuje i gdzie go można wykonać . Z góry dziękuję za pomoc
  - ameboda Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 22.11.11, 18:53
    
    ameboda napisała:
    
    > Bardzo proszę o opinie na temat zabiegu elektronicznego usuwania pasożytów -
    > czy jest skuteczny , ile kosztuje i gdzie go można wykonać . Z góry dziękuję
    > za pomoc
    - katina79 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 24.03.12, 21:06
      
      A skąd jesteś?
      - tobi-sz5 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 07.11.12, 21:46
        
        Pasożyty niestety towarzyszą nam na codzień i jeśli nie zadbamy o odpowiednią higienę, odporność organizmu, dietę to będziemy musieli zmierzyć się z tymi mało widocznymi niszczycielami naszego organizmu od środka.
        
        Żeby tego dokonać należy zastosować dobrze sprawdzone metody, bo wbrew pozorom pasożyty są trudne do wyniszczenia. Każdy pasożyt wymaga odpowiednego podejścia, najpierw trzeba go poznać, żeby wiedzieć jak go zniszczyć i usunąć z organizmu.
        
        Glista ludzka, lamblia, toksoplazmoza czy też nieco groźniejsze pasożyty czyli np. Candida, gronkowiec złocisty można wyeliminować sięgając po wielofunkcyjne rośliny, które mają działania bakteriobójcze, przeciwpasożytnicze.
        zwalcz-pasozyty.pl/

goo-nia Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 04.11.12, 23:05

Polecam szybkie i pewne badanie na obecność pasożytów metodą Volla w Małopolskim Centrum Promocji Zdrowia w Krakowie. Warto również podjąć się skutecznej terapii polegającej na elektronicznym usuwaniu pasożytów, bakterii, grzybów, wirusów.
Więcej na www.instytutvolla.pl

unhappy Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 05.11.12, 13:01

goo-nia napisała:

> Polecam szybkie i pewne badanie na obecność pasożytów metodą Volla w Małopolski
> m Centrum Promocji Zdrowia w Krakowie. Warto również podjąć się skutecznej tera
> pii polegającej na elektronicznym usuwaniu pasożytów, bakterii, grzybów, wirusó
> w.
> Więcej na www.instytutvolla.pl

Co, spamowanie z konta madzior89 już nie było fajne? Przecież jeszcze macie fajnaeva.

kasiawojniak65 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 24.04.13, 14:32

Tu jeszcze więcej o owsicy innych pasożytach pasozyty-leczenie.pl/owsica

unhappy Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 24.04.13, 14:39

kasiawojniak65 napisał(a):

> Tu jeszcze więcej o owsicy innych pasożytach pasozyty-leczenie.pl/owsica

Spam revitum. Spoko. Ale na stronie hit miesiąca:

"Metoda dr Volla jest uznawana za jeden z najlepszych, nieinwazyjnych sposobów diagnostyki na świecie."

Bez komentarza
- szerad Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 04.10.13, 12:44
  
  Byłem wczoraj w Łodzi na teście EAV. Czuję się jak nabity w butelkę. Zawsze śmiałem się z ludzi którzy korzystają z usług 'uzdrowicieli" i sam dałem sie na to nabrac.
  Miejsce gdzie to się odbywa bardzo na ulicy struga 26, żle oznakowane, nie wiadomo gdzie się udać, żadnej recepcji, żywej duszy, na drzwiach karka ksero z napisem Revitum, za nimi "gabinet". Zadnej informacji o jedynej osobie która diagnozuje i przeprowadza test. Rzeczy osobiste kładziemy na krzesełku ( brak wieszaka) i zaczynamy test, który trwa około 45 minut, po nim, nie mamy nawet gdzie umyc dłoni bo toalety tam nieuświadczymy. Wszystko zakonspirowane i przypominajace spotkanie z wróżką. Jak jest napisane na kartce którą dostajemy na koniec do podpisania - "Pomiary tą metoda ukazuja szczegółowy obraz stanu organizmu..., testy EAV nie stanowia diagnozy lekarskiej..., Revitum nie jest przychodnia lekarska, a organizatorem testów i sprzedawca suplementów!!! Mam 42 lata, osobiście stosuje diete, nie pale nie piję, uprawiam sport, a na badaniach kardiologicznych 3 miesiące temu - wyniki świetne...
  Po tescie - problemy z sercem, Podwyzszone ciśnienie, problemy z układem kostnym, problemy z oddychaniem, nietolerancja kazeiny, straszne zagrzybienie jelit, nieszczelność jelit, problemy watrobowe, problemy ze snem, problemy, ucisk na pień mózgu, problemy z prostata w przyszłosci, zatoki (TRAFIŁA!!!) i co najlepsze BORELIA w organizmie!!! Po spytaniu o konieczność testu na borelioze, dowiedziałem sie, że dwa tradycyjne testy przeprowadzane w Polsce nie wykryja prątków borelii w moim ciele, a tylko specjalistyczne testy w NIEMCZECH!!! Co za nowatorska metoda to EAV (HA HA HA). REVITUM - to brak odpowiedzialności za co kolwiek, za to świetny i sprytny sposób do sprzedaży suplementów podrzędnej firmy StarLife!!! Diagnoza ktora otrzymujemy jest ściśle powiazana z produktami którymi handluja, a sprowadza się do tego wszystkiego co mozemy przeczytac w gazetach - Nie spozywać cukrów prostych, pic dużo wody, stosować zbilansowaną diete bez tłuszczów trans, ruszac sie itd.
  Piszę to bo czuje sie jak skończony kretyn, w dodatku totalnie schorowany!!! Na szczęście przed chwila zadzwoniła pani z Revitum, w celu sfinalizowania zakupu suplementów diety, które zarekomendowała PANI ZNACHORKA!
  Pozdrawiam wszystkich i przestrzegam przed naiwnoscią jakiej czasami zdesperowani ulegamy, a która wywołuje jeszce wiekszą frustracje.
  - astra.0212 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 09.02.14, 10:48

eagles11 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 13.02.20, 00:12

Odsprzedam nadwyżkę leku na pasożyty ZENTEL 400 mg i PRAZYKWANTEL 600 mg (Distoside z USA). Kontakt - Małgorzata tel. 736 295 107

trebor1978 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 19.07.20, 13:25

Pasożyty zjadają od środka golead.pl/p/QIxQ/Rxyu/KQDm

antek_1980 Re: Pasożyty: robaki, pierwotniaki, bakterie i gr 12.08.20, 20:36

Witam, Dysponuję Alinią 500mg sprowadzaną z niemieckiej apteki. Zostało trochę po kuracji. Data ważności 12/2022. Jeśli ktoś by potrzebował zapraszam na priv. antek_1980@gazeta.pl
Pozdr,
A

Najnowsze z forum Pasożyty, candida

Zaloguj się