doświadczenia poza akademią

[eeela]

Macie? Jakie? Jak długie?

Ja zdobywałam przez rok po studiach magisterskich orazprzez całe studia
doktoranckie (i nadal zdobywam). Było to w sumie wynikiem konieczności
życiowej (niskie stypendium na utrzymanie), ale absolutnie nie żałuję, mimo że
spowolniło to moją pracę nad doktoratem. Mam też komfortowe poczucie, że nie
mam ograniczonych mozliwości, i w razie braku ofert na uniwersytetach, mam to
zabezpieczenie, że mogę zarabiac gdzie indziej.

Na dodatek każdą w zasadzie pracę, której się podejmowałam, lubiłam. Może to
jest dowód na niskie wymagania w stosunku do życia, ale nie mam z tym problemu
- im niższe, tym łatwiej o satysfakcję ;-)

Co robiliście poza badaniami, pisaniem, wykładaniem? W czym czulibyście się
pewnie w 'wielkim świecie' poza akademią?

[4wilk]

webmastering :)))

[eeela]

A no proszę, jakie chwytne zajęcie :-) Widma głodu nie ma ;-)

[4wilk]

Niekoniecznie - takich speców jest na pęczki.

[taktyl]

Ja takze przez caly okres studiow doktoranckich (ktorych jeszcze nie skonczylam) pracuje na pelny etat (od pewnego czasu pod grozba odejscia z pracy dzialam w firmie na wymuszone pol etatu). Zasadnicze dwa powody to koniecznosc utrzymania sie (nie mam stypendium) oraz fakt ze firma daje solidny pakiet socjalny i (jako ze to linie lotnicze :) mozliwosc prawie darmowego latania po swiecie:]
To racja ze "normalna" praca bardzo spowalnia pisanie doktoratu. Wzasadzie to takie ciagle bycie miedzy i niepewnosc. Wiem ze nie pisze tak intensywnie jak bym chciala (po 8h godzinach pracy to czasami nie ma sily na nic, a juz najmniej na dzialanosc naukowa), z drugiej w prace zawodowa nie angazuje sie na tyle, zeby "robic kariere". Ciagle mam przekonanie ze w mojej firmie jestem tylko na chwile i ze generalnie juz za niedlugi czas czeka mnie wietlana przyszlosc akademicka (za polowe tego co zarabiam teraz, a i to pewnie jak dobrze pojdzie).
W pracy uwazana jestem ze ekscentryka i przyklad pozytywnego dziwaka:) ale koledzy mnie aktywnie w doktoratowych trudach dopinguja i wspieraja z szefostwem wlacznie. Na uczelni jest w zasadzie podbnie (praca poza nauka jest tu pewna ekstrawagancja).
Przez prace mam generalnie poczucie kontaktu z "prawdziwym" zyciem i "prawdziwym" swiatem. Wydaje mi sie, że przez 7 lat studiow zylam pod jakims kloszem i gdybym do pozaakademickiej pracy nie poszla - byloby tak chyba nadal.

[eeela]

Wydaje mi sie, że przez 7 lat studiow zylam pod jakims kloszem i gd
> ybym do pozaakademickiej pracy nie poszla - byloby tak chyba nadal.

Dokładnie to samo wrażenie miałam po studiach magisterskich, na których moim
jedynym pozauczelnianym zajęciem było dorywcze dawanie korepetycji. Jest jednak
spora różnica między dawaniem sobie rady na uniwersytecie a poza nim - są,
oczywiście, przydatne do szerokiego używania umiejętności, które się nabywa i
podczas studiów, ale jednak wyjście 'w świat' bardzo się przydaje.

[4wilk]

W niektórych niemieckich uniwersytetach technicznych jawnie oczekuje się od
aplikującego na stanowisko profesorskie kilkuletniego doświadczenia w przemyśle.

[niewyspany77]

i slusznie. teoretykowac mozna, ale praktyka czesto pokazuje co innego. latwo
sie o tym przekonac vide wymowne pukanie sie w czerep przez calkiem spore grono
nauczycieli w odniesieniu do prawd objawionych profesury.

[dala.tata]

ja sie od 2 roku studiow utrzymywalem sam. glownie z nauki jezyka angieslkiego w
przeroznych firmach, szkolach oraz prywatnie. nie cierpialem tego.

ale lubilem troche kursy dla doroslych. bo sobie stawialem ktore osoby polacza
sie w pary i przestana przychodzic. bo dla polowy kursantow, kursy to byl sposob
na znalezienie milosci zycia, dla drugiej polowy sposob na uzasadnione wyjscie z
domu. nauczyc sie angielskiego chcialy nieliczne jednostki :-)

[4wilk]

ha! Pod tym kątek na to nie patrzyłem. A właśnie dzisiaj wpadła mi w oko pewna
szkoła niemieckiego na całkiem zadbanym osiedlu...

[eeela]

Myślałam, że Ty już masz rodzinę :-)

[4wilk]

I co z tego? Czy na przykład fakt, że mieszkam w Poznaniu oznacza, że nie mogę sie wybrać na fajną sztukę do Wrocławia?

www.teatrpolski.wroc.pl/archiwum.php?sezon=2007_2008&&id=20najsmieszniejszych

[eeela]

Nie traktuję jednakowo ludzi i sztuk teatralnych. Z ludźmi trzeba obchodzić się
ostrożniej, żeby ich nie ranić - sztuka teatralna w Poznaniu nie poczuje się
skrzywdzona, kiedy pojedziesz obejrzeć inną we Wrocławiu ;-)

[4wilk]

Po pierwsze, należy zadbać, by się wzajemnie o sobie nie dowiedziały. Sztuki nie
lubią porównywania.
Po drugie, niektóre sztuki też się czasami wystawiają na wyjazdach co poznać
można po wprowadzonych do repertuaru nowych technikach aktorskich.

[eeela]

Nie chcę się wtrącać w Twoje prywatne życie i prywatne zainteresowanie teatrem.
W sumie jest mi to obojętne, jak ludzie sobie pod tym względem układają życie -
ale ja zdecydowanie preferuję bezpieczną monogamię, jeżeli chodzi o ludzi
(teatry lubię zmieniać). Pomijając już moje naturalne skłonności do czepiania
się jednego egzemplarza na dłużej, uważam, że występuje za duże ryzyko
skrzywdzenia którejś z osób, które się przecież poniekąd lubi ;-)

[4wilk]

Poniekąd. I właśnie poniekąd dlatego nie ma się pretensji gdy przez 8 miesięcy
wstaje się z łóżka tylko na parę kęsów. Seks zaczął mi wracać nieśmiało po 2 latach.

[eeela]

Mam wrażenie, że z tą dyskusją powinniśmy się przenieść na inne forum :-)

[4wilk]

Mam wrażenie, że w ogóle nie powinno do niej dojść.

[niewyspany77]

ja przed, w trakcie i po doktoracie zajmuje sie belferka. w sumie nie jest to co
chce w zyciu robic, ale chwilowo jeszcze sie na powaznie nie zaczelem
interesowac praca na uczelni. jest to robota w ktorej czuje sie dobrze, tych
kilku uczniow w kazdej klasie dla ktorych tak naprawde pracuje daje mi
satysfakcje. zarabiam porownywalnie z adiunktem, wiec jedyne in minus to
permanentny brak czasu. jednak, mimo tego braku czasu udalo mi sie byc obecnym w
PoP i scholar, w przeciwienstwie do mojego promotora, recenzenta i paru
'autorytetow' z mojego obszaru zainteresowan.

[kachna79]

Ja doktorat zrobiłam w cztery lata (czyli planowo) z tego przez trzy
lata uczyłam chemii w gimnazjum (praca na około pół etatu). Nie
szukałam innego zajęcia, bo zależało mi na terminowym skończeniu
studiów. Tak przy okazji, jako doktorantka, urodziłam dwoje dzieci.
Dzięki pracy w szkole otarłam się o "normalny" świat i wypracowałam
sobie opinię dobrego korepetytora. A jeśli chodzi o dzieci to na
studiach je "podchowałam" i w miarę sprawnie mogłam podjąć pracę.

[eeela]

No to jest opowieść robiąca wrażenie. Doktorat, pół etatu i dwoje dzieci?
Człowiek czy maszyna, Kachno, przyznaj się? ;-)

[4wilk]

Androidka :)

[kachna79]

eeela napisała:

> No to jest opowieść robiąca wrażenie. Doktorat, pół etatu i dwoje
dzieci?
> Człowiek czy maszyna, Kachno, przyznaj się? ;-)

Wiesz jak przeczytałam to co napisałam to też się zdziwiłam, ale jak
widać da się:)
Tak na serio to przez te cztery lata niewiele spałam (ale sama
chciałam), a końcówki pisania pracy doktorskiej to wogóle nie
pamietam. Natomiast sama obrona w natłoku zajęć jakoś mi niemal
umknęła:)

[alba.alba]

eeela napisała:

> No to jest opowieść robiąca wrażenie. Doktorat, pół etatu i dwoje dzieci?
> Człowiek czy maszyna, Kachno, przyznaj się? ;-)

Przy tylu obowiązkach to tu trzeba raczej o poziom doktoratu pytać;)

[kachna79]

> Przy tylu obowiązkach to tu trzeba raczej o poziom doktoratu
pytać;)

Widzisz ja zdolna jestem:)

[carnivore69]

Na studiach - glownie korepetycje, a podczas wakacji malowanie biur, tudziez
ukladanie biznesplanow. Po - poczatek "obiecujacej kariery" w firmie
audytorskiej, z ktorej jednak zrezygnowalem na rzecz studiow doktoranckich. Od
tego czasu - brak kontaktu z pozaakademicka rzeczywistoscia ;-)

Pzdr.

[niiikaa]

W czasie studiów (dziennych)od 2 roku pracowałam w biurze. Głównie chodziło o załatwianie różnych rzeczy w urzędach i wypełnianie absurdalnych ilości kwestionariuszy i rozmaitych druków w kilku jednobrzmiących egzemplarzach, ręcznie i koniecznie niebieskim długopisem. Ale zawsze był to jakiś zastrzyk gotówki. W wakacje siedziałam na recepcji/sekretariacie. I mam nadzieję, że nie będę musiała do tego zajęcia wrócić ;)

Po studiach przez rok pracowałam w laboratorium komercyjnym. Po kilku miesiącach działałam jak automat. Wspominam to jako niezły koszmarek. Przy pierwszej okazji postarałam się o pracę naukową. Po prostu takie zajęcie bardzo spodobało mi się przy robieniu magisterki.
I mam nadzieję, że w takiej pracy dotrwam do emerytury :)

[eeela]

A ja całkiem lubię pracę biurową. Lubię porządkować rzeczywistość oraz pomagać
ludziom, a tam jest do tego sporo okazji :-)

Jak policzę, to ładna lista mi wychodzi z tych pozaakademickich zajęć:
korepetycje, praca w archiwach, praca biurowa, praca biblioteczna, organizowanie
imprez, advertising ;-) na targach edukacyjnych, małe teksty do czasopism, praca
na infolinii, a nawet elementy doradztwa personalnego :-)

[niiikaa]

Musze przyznać, że praca biurowa dała mi świetne podstawy do utrzymywania porządku w dokumentach. Zwłaszcza jak chodzi o katalogowanie protokołów z doświadczeń. I systematyczne odbębnianie statystyki. Robię na bieżąco i nie czekam na sam koniec doktoratu.

Ale moja obecna praca daje mi dużo więcej satysfakcji :)

[eeela]

> Musze przyznać, że praca biurowa dała mi świetne podstawy do utrzymywania porzą
> dku w dokumentach. Zwłaszcza jak chodzi o katalogowanie protokołów z doświadcze
> ń.


O, to to, organizacja materiału jakoś sprawniej idzie. Nie wiem, może ja jestem
jakaś mało wymagająca, bo mnie równą przyjemność sprawiają prosta praca biurowa
i praca naukowa - prawda, że satysfakcja z tej drugiej jest niewspółmiernie
większa, ale poziom 'lubienia' zajęć w sumie ten sam.

[niiikaa]

Zdecydowanie wolę prace w laboratorium. Tylko u mnie to jest takie "prawdziwe" laboratorium - próbówki, pipety, odczynniki (niektóre kolorowe):)

Jak chodzi o papierkową robotę - statystyka, protokoły doświadczeń etc. to za tym nie przepadam podobnie jak za pracą w biurze.
Ale gdybym nie mogła kontynuować pracy naukowej po doktoracie to wolałabym wrócić do biura niż do labu usługowego.

[wedrowiec2]

niiikaa napisała:

> Zdecydowanie wolę prace w laboratorium. Tylko u mnie to jest
takie "prawdziwe"
> laboratorium - próbówki, pipety, odczynniki (niektóre kolorowe):)
>
> Jak chodzi o papierkową robotę - statystyka, protokoły doświadczeń
etc. to za t
> ym nie przepadam podobnie jak za pracą w biurze.


Musisz polubić, a przynajmniej zaakceptować konieczność starannego
wykonywania tych czynności. Pamięć jest ulotna, a czasami szczegół
może zaważyć na losach eksperymentu. Bez statystyki nie ma już pracy
laboratoryjnej.


> Ale gdybym nie mogła kontynuować pracy naukowej po doktoracie to
wolałabym wróc
> ić do biura niż do labu usługowego.

Zgadzam się. Usługówka wyjaławia człowieka. Po doktoracie odeszłam z
uczelni, kilka lat pracowałam w laboratorium usługowym, zrobiłam
specjalizacje zawodową. Gdy zorientowałam się, że nie ma dalszych
możliwości rozwoju z płaczem wróciłam na uczelnię;) Z radości
zrobiłam habilitację w cztery lata:)

[niiikaa]

wedrowiec2 napisała:

> Musisz polubić, a przynajmniej zaakceptować konieczność starannego
> wykonywania tych czynności. Pamięć jest ulotna, a czasami szczegół
> może zaważyć na losach eksperymentu. Bez statystyki nie ma już pracy
> laboratoryjnej. <

Traktuje to jako bardzo przykrą konieczność. Na szczęście nie trzeba liczyć ręcznie - są odpowiednie programy.

> Zgadzam się. Usługówka wyjaławia człowieka. Po doktoracie odeszłam z uczelni, kilka lat pracowałam w laboratorium usługowym, zrobiłam
> specjalizacje zawodową. Gdy zorientowałam się, że nie ma dalszych
> możliwości rozwoju <

Na szczęście pracę komercyjną zaliczyłam tuż po studiach - jak do tej pory nie spotkałam nic bardziej odmóżdżającego.

Mam cichutką nadzieję, że po doktoracie znajdę etat i będę mogła zrobić habilitację, a nie dołączę do rzeszy post-doc'ów (jak to napisać? - postdoków), którzy nie wrócili bo nie mieli perspektyw rozwoju w macierzystym kraju.