Wychowanie w PRL - czytalyscie?

[aguacate]

www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,2189529.html
Wychowywano was tak?
Moja miastowa babcia zalecala wychowywanie mnie dokladnie wedlug
tych regul Ponoc zanosilam sie od placzu z glodu, ale nie wolno
bylo karmic "bo nieodpowiednia godzina", ale tez nie mozna bylo mnie
ukoic "bo sie przywyczai".

Aha! i haslo: "niech cwiczy pluca" !!!

Moja wiejska babcia (ktora zapewne tych rewelacji nie czytala)
wychowywala mnie "normalnie".

[totorotot]

tia, ja byłam tak własnie ubierana, byłam oczywiście w wyniku tego wyjątkowo chorowitym dzieckiem

moje dziecko lata z gołą dupą itp. i nigdy nie miało kataru. mój ojciec dostawał zawału, gdy mój noworodek a później niemowlak nie miał dwóch czapeczek itp., trochę juz się przyzwyczaił chyba, a na jego propozycje założenia czapeczki słyszy: tata sam założy czapeczkę/sweterek/rajstopki

[olinka20]

Mnie babcia próbowała oduczyć "leworęczności". Teraz to normalne, ze
człowiek jest leworęczny, wtedy wstyd dla rodziny straszny.
Ale sie nie dalam!

[doral2]

niemniej jednak jest tak kilka rad, które są stosowane do dzisiaj.
może nieco zmodyfikowane, ale jednak.

z całą pewnością dzisiejsze matki mogą pozazdrościć ówczesnej dostępności
żłobków i przedszkoli oraz zwiększenia zatrudnienia kobiet, czyż nie?

czy zdanie by dziecko miało swój, czysty pokój jest bezsensowne?
czy zdanie o niemożności porozumienia się między matka a córką jest nieprawdziwe??
zgoda, inaczej się kiedyś dzieci chowało, ale też i inna wiedza była na ten temat.
to tak, jakbyśmy się teraz zaczęły wyśmiewać, że ludzie kiedyś żyli w jaskiniach.
świat się zmienia i co w tym dziwnego??

[doral2]

wyśmiewane jest karmienie co 3 godziny, a jednocześnie zaleca regularne
jedzenie. to kiedy zacząć uczyć dziecko jadania regularnych posiłków?
wyśmiewane są beciki, ale nikt nie pamięta, że kiedyś w domach nie było tak
ciepło jak teraz.
wiele matek ciasno opatula swoje dziecko kocami, bo wtedy dziecko czuje się
bardziej zacisznie, zdaje się że to chyba Zuzanka stosowała takie opatulanie.
wyśmiewa się "że jak najedzone i nie płacze, to zostawić w spokoju", a ja uważam
że słusznie, bo matka tez człowiek i musi mieć chwile czasu dla siebie, żeby
chociaż wysikać się bez niemowlęcia na ręku.
a to że się dzieci do noszenia na rękach przyzwyczajają, to niedawno miałyśmy
przykład w waciku, nie pamiętam kto go założył, ale chodziło o to, że dzieciak
się awanturował całą drogę ze sklepu, bo chciało na ręce.
ten artykuł na prawdę zawiera parę fajnych rad. tylko trzeba je przełozyć na
dzisiejsze warunki.

Doral

[olinka20]

Masz całkowita rację z ta dostepnością do złobek i przedszkoli. Jako
dziecko chodzilam do 3 róznych przedszkoli, mama zmieniała pracę i
siłą rzeczy wolała miec mnie blisko, bo ona mnie odprowadzała.
I nie było zadnych problemow ze zmianą. Teraz to niewyobrażalne!

[totorotot]

tak, ten artykuł to po prostu krystaliczne źródło wspaniałych rad nt. wychowywania dziecka... Tako rzecze świątynia mądrości ustami Doral...

Po prostu my nie zrozumiałyśmy przesłania tego artykułu, a to dlatego, że nie umiemy czytać ze zrozumieniem DD

[doral2]

totorotot napisała:

"..Po prostu my nie zrozumiałyśmy przesłania tego artykułu, a to dlatego, że nie
umiemy czytać ze zrozumieniem.."

to raczej ty nie umiesz czytać ze zrozumieniem moich postów.
a właściwie to się nawet nie wysilasz, by to robić, zadawalając się
przyjebywaniem do mnie o cokolwiek.

możemy się tak długo bawić, mam więcej czasu od ciebie, nie muszę dzieci
usypiać, ani męża do seksu zmuszać.
i wieku kiedy ty wierzyłaś, że od macanek zachodzi się w ciążę i latałaś z tym
po ginekologach, ja już dawno wiedziałam, że ciąża jest wynikiem współżycia
seksualnego.

[totorotot]

> możemy się tak długo bawić, mam więcej czasu od ciebie, nie muszę dzieci
> usypiać, ani męża do seksu zmuszać.


wiesz, z takich właśnie czynności sklada się życie w realu. Ty nie musisz ani zmieniać osranych pieluch, ani smażyć kotletów, ani zmuszać męża do niczego. Nie masz w zasadzie NIC do roboty. Mąż w trasie, dzieci się już dawno wyniosły i nie masz dla kogo smażyć tych kotletów. Masz za to czas, aby machnąć 40 000 postów na forum.
Chwała Ci za to, że wierzysz, że te Twoje cytryny są bardzo słodkie...

[kai_30]

doral2 napisała:

> wyśmiewane jest karmienie co 3 godziny, a jednocześnie zaleca regularne
> jedzenie. to kiedy zacząć uczyć dziecko jadania regularnych posiłków?

A regularnie to znaczy co trzy godziny?? O 6.00. 9.00, 12.00 itd? Z całą
pewnością nikt dziś nie zaleca karmienia piersią wedle wskazań zegara, ba -
butelką również niekoniecznie.

> wyśmiewane są beciki, ale nikt nie pamięta, że kiedyś w domach nie było tak
> ciepło jak teraz.

Ale dziecko do beta z reguły wsadzano niezależnie od warunków pogodowych, latem
również. Mój nieślubny pamięta, że jeszcze jego najmłodszy brat pierwsze pół
roku leżał w becie, a potówki miał nawet we wnętrzach dłoni.

> wiele matek ciasno opatula swoje dziecko kocami, bo wtedy dziecko czuje się
> bardziej zacisznie, zdaje się że to chyba Zuzanka stosowała takie opatulanie.

"Ciasno" niekoniecznie znaczy "w puchowym becie", nie? I raczej noworodki do
spania, a nie całymi dniami przez kilka miesięcy. Poza tym - jedne dzieci lubią,
inne wierzgają z furią.

> wyśmiewa się "że jak najedzone i nie płacze, to zostawić w spokoju", a ja uważa
> m
> że słusznie, bo matka tez człowiek i musi mieć chwile czasu dla siebie, żeby
> chociaż wysikać się bez niemowlęcia na ręku.

Ale tu nie chodzi o zostawienie niemowlęcia, żeby się wysikać. Tylko o
zostawienie, bo "najedzone, sucho ma, to ma leżeć samo". Tak jakby niemowlęta
innych potrzeb nie miały, jak tylko jeść i sucho mieć.

> a to że się dzieci do noszenia na rękach przyzwyczajają, to niedawno miałyśmy
> przykład w waciku, nie pamiętam kto go założył, ale chodziło o to, że dzieciak
> się awanturował całą drogę ze sklepu, bo chciało na ręce.

No jasne. Bo dwulatki (jeśli dobrze pamiętam wacik) to się nosi całymi dniami.
Na litość, doral, o niemowlętach mowa! Nie o dwu-, trzy-, cztero-, pięcio- i
piętnastolatkach!

> ten artykuł na prawdę zawiera parę fajnych rad. tylko trzeba je przełozyć na
> dzisiejsze warunki.

no, nic dziwnego w sumie, że tak uważasz. przecież Ty z tej generacji właśnie,
nie? zimny wychów na całego, bo inaczej dziecko na głowę wejdzie.

cóż można dodać, chyba tylko - współczuję Twoim wnuką i synowej

[doral2]

kai_30 napisała:

"...>
> cóż można dodać, chyba tylko - współczuję Twoim wnuką i synowej ""

stęskniłaś się za mną?? czy też może na łupsie nudno się zrobiło i tu szukasz
wrażeń??

eny łej, rozgość się

powyciągamy sobie to i owo

[karra-mia]

a ja się z doral zgodzę
pozwolisz?

To karmienie co 3 godzi, dla niektórych to głupie, ale dla innych to mądre i zbawienne, bo inaczej dzieć by wisiał przy cycu non stop mlaszcząc sobie tylko.
To z tym zostawianiem w spokoju - ja mojego syna też zostawiałam, bo ani on nie jest pępkiem świata ani ja nie jestem cyborgiem, który działa na pełnych obrotach z dzieckiem na ręku.

ale jak pisałam niżej - wszystko trza przefiltrować przez zdrowy rozsądek. Bo dziewczyny bez przesady, ale niektóre dzisiejsze zasady też sa tak głupie, ze az śmieszne...

[kai_30]

forum.gazeta.pl/forum/w,34708,59189550,,Kto_jeszcze_robi_za_konia_.html?v=2
Ależ prosz

Poproszę tylko, żebyś doprecyzowała, czy rzeczywiście zgadzasz się z tym, że
każdego noworodka należy bezwzględnie karmić, obojętnie, piersią lub
butelką, co trzy godziny przez nie dłużej niż 15 minut i po karmieniu odkładać
do łóżeczka, nawet jeśli będzie przez te trzy godziny ryczał?

Bo tak to w praktyce wyglądało. Nie chodziło o odkładanie spokojnego,
najedzonego noworodka do łóżeczka, żeby matka miała chwilę dla siebie. Tylko
zakładano z góry, że 15 minut ssania piersi ma wystarczyć na trzy godziny, a
noworodek ma leżeć w łóżeczku. Bo inaczej się "rozpuści".

[karra-mia]

powtórzę raz jeszcze - do wszystkiego zdrowy rozsądek. Nie wyśmiewam dawnych metod i nie jestem ślepo zapatrzona w dzisiejsze. Mam swój rozum i tyle. Może karmienie co 3 godz przez 15 min to przesada, ale już samo karmienie co 3 godz jest wg mnie sensowne. Doprecyzowałam?

[kai_30]

karra-mia napisała:

ale już samo karmienie co 3 godz jes
> t wg mnie sensowne. Doprecyzowałam?

No jeszcze nie, bo zabrakło odniesienia do najważniejszego: a jeśli dziecko
rozpaczliwie płacze już po dwóch godzinach np? I tak za każdym razem, aż nie
dostanie jeść? Niech cwiczy płuca, czy jednak podać mu pierś wcześniej? A może
butelkę, bo z piersi się ewidentnie nie najada, skoro już po dwóch godzinach głodny?

[ciociacesia]

moja była głodna po godzinie. pamietam ze jak miala 3 mies matka zaczela mi d
truc zeby ja 'uregulowac' ale ja nic lepszego do roboty nie mialam niz sie nia
zajmowac i gnussniec na macierzynskim to sie nie stresowalam. ale chyba mój bład
bo mnie facet zostawił wiec moze trzeba bylo regulowac? hmmm

[furioza]

doral2 napisała:
> wyśmiewa się "że jak najedzone i nie płacze, to zostawić w spokoju", a ja uważam
> że słusznie, bo matka tez człowiek i musi mieć chwile czasu dla siebie, żeby
> chociaż wysikać się bez niemowlęcia na ręku.
a tatuś gdzie?świetnie robi dla chwili dla siebie, IMO

[doral2]

może w tym czasie akurat w pracy, nie sądzisz??

[furioza]

rozumiem, że matka ma obowiązek mieć chwile wytchnienia wyłącznie w godzinach
pracy ojca dziecka
w sumie logiczne, jak ojciec dziecka sam się nie obsłuży
albo bywa

[figrut]

> a tatuś gdzie?świetnie robi dla chwili dla siebie, IMO
Tatuś niegdyś miał zarabiać/utrzymywać rodzinę, tylko wojna a później
u nas PRL wszystko popier... . Kobiety odbudowywały Polskę, po czym
tak sobie z biegu na traktory wskoczyły. Nic dobrego z tego nie wyszło,
tylko się role poplątały. Piszę to jako mechanik i blacharz samochodowy
z konieczności, a z zawodu wyuczonego marynarz, bom buntownikiem była
aż takim, że musiałam przeć z duchem czasu i się do typowo męskiego
zawodu pchać co mi na dobre nie wyszło.

[zuzanka79]

doral2 napisała:

> wiele matek ciasno opatula swoje dziecko kocami, bo wtedy dziecko
> czuje się bardziej zacisznie, zdaje się że to chyba Zuzanka
> stosowała takie opatulanie.

Stosowałam właśnie dlatego, że Małej było ... zaciszniej, i
cieplej ( proszę nie mylić z przegrzewaniem ) bo malutka szybko się
wyziębiała, robiła się taka sina i od razu dostawała czkawki. Poza
tym łatwiej było mi ją karmić i nosić. I nie iwdziałam nic złego w
tym, że moje dzieko leżało sobie zadowolone zawinięte w taki
kokonik
Nawet teraz przytulam ją gdy płacze w taki "specyficzny sopsób"
otylając jak najciaśniej swoimi rękami. Ciekawe co zrobię jak mi się
zasięg skończy noszenie w chuście wręcz uwielbia - ja
niekoniecznie.

[aguacate]

Oj Doral, spokojnie. Ja nie twierdze, ze wszystko jest bez sensu,
ale jednak kilka absurdow kladziono mlodym matkom do glowy. I nie
jest to wysmiewanie, ze zylo sie inaczej, tylko raczej refleksja,
ile to sie zmienilo w ciagu 20-30 lat. Nie tylko w kwestiach
higieny, ale przede wszystkim podejscia do dziecka.

A przywleklam ten artykul, bo naswietla skad sie biora
niektore "genialne" rady matek i babc dotyczacych wychowywania
dzieci.

Pax?

[minerallna]

Ot, głos rozsądku. Amen.
Mogę się tylko podpisać... jeśli mogę...

[bernimy]

Masakra ale faktycznie taka "zimnica" w wychowaniu była zalecana.

A co do leworęczności, niestety jeszcze pokutuje w społeczeństwie
jako odmienność, którą należy wyeliminować. Nawet u młodych matek!

[figrut]

> Masakra ale faktycznie taka "zimnica" w wychowaniu była zalecana.
Możesz to poprzeć jakimś fragmentem ? Ja niżej udowodniłam, że tak nie
było, że liczyło się z potrzebami dziecka.

[figrut]

Moja Mama pochodząca z maleńkiej wioski wychowywała nas raczej według zasad tych
czasów. Każde kwęknięcie to byliśmy na rękach i bujani, jedzenie musiało być z
naszej albo dziadkowej działki i dziadkowego podwórka, karmieni byliśmy kiedy
wydawaliśmy się głodni no i oczywiście mlekiem niebieskim dostępnym w sklepie
spożywczym, a nie w aptece lub mlekiem od krowy rozcieńczonym wodą i
zagęszczonym mąką. W becikach po za starszym bratem byliśmy tylko podczas
powrotu ze szpitala (oczywiście bez fotelików). Starszy urodził się w grudniu i
mieszkał w pokoiku na strychu który ogrzewała ściana kominowa (rano w mrozy woda
w misce zamarzała). Czapka była obowiązkowa, ale latem z etaminki, zimą jakaś
gruba. Byliśmy jako niemowlęta ubierani dużo lżej niż rówieśnicy, bo Mama przez
tradycyjne przegrzewanie jako niemowlę u bram św.Piotra stała (dostała jakiejś
zapaści jak ją babcia ciepłym latem w wózku szczelnie kocem okryła). Na porządku
dziennym były rajstopki zamiast spodni w domu i mimo lżejszego ubioru zawsze
mieliśmy w mieszkaniu długie rękawy, choć czasami pot po tyłku się lał
(mieszkaliśmy przy cukrowni która nadwyżkę pary dawała przez kotłownię na
kaloryfery.
Jako chyba jedyni w naszej wsi byliśmy na spacerze mając kilka dni, a nie
miesięcy (wszyscy wychodzili dopiero po chrzcie).

[karra-mia]

Ale dlaczego piszesz "normalnie"?
Wtedy dla tamtego pokolenia było to własnie normalne, teraz jest to dla nas nienormalne, bo nauka poszła do przodu, bo w psychologii się wiele zmieniło, bo świat pędzi. Ale nie wiemy, czy za 15 lat nasze metody będą takie ocxzywiste prawda?

Większość z tamtejszych metod jest wg mnie faktycznie przesadzone, ale niektórych zasad ze starej ksiązki "Małe dziecko" i ja się trzymię, niektóre stosowałam.
A wyśmiewanie się, ze wanienki były cynkowe, że kaftaniki jakieś tam - jezu czy to ważne? Ale były prawda? na kartę ciązy za darmo dostępne w aptece - czyż to jest takie nienormalne?

Raczej jestem ostrożna,a le ja się nie stosuję sztywno ani do zasad dzisiejszych ani tamtejszych ani żadnych. Każdą radę, zasadę przepuszczam przez sito zdrowego rozsądku i mojej matczynej intuicji.

[setia]

moja teściowa do dziś przechowuje książeczke zdrowia swojego syna, w której po
wyjściu ze szpitala miała zapisane zalecenia, zeby karmić piersią co 3 godz nie
dłużej niż przez 15 min.(dziecko darło się z głodu w niebogłosy, a ona z
zegarkiem w ręku pilnowała 3 godz przerwy).
kolejnym debilizmem było to, że dziecko z powodu rzadkich stolców (co przecież
jest normalne przy karmieniu piersią) przez kilka m-cy dostawało penicylinę.

ło matko jedyna

[18_lipcowa1]

toś to jakaś masakra

jak ja sie ciesze ze zyjemy w innych czasach

[dlania]

18_lipcowa1 napisała:

> toś to jakaś masakra
>
> jak ja sie ciesze ze zyjemy w innych czasach

LIpcowa, twoja wnuczka powie ci to samo, jak sie dowie, jak wychowywalas jej
matkę

[figrut]

Dawno temu to było, ale mówiąc szczerze, to ja sobie nie przypominam
jakiegoś wielogodzinnego płaczu na naszej klatce schodowej, a dzieci
mniejszych ode mnie było tam wtedy dużo. Na mojej klatce schodowej
mieszkało 11 dzieci minimum 5 lat młodszych ode mnie ( i więcej), a
spazmów sobie nie mogę przypomnieć, choć sobotnie śpiewy sąsiada
pamiętam dokładnie i to od momentu, kiedy się przeprowadziliśmy do
bloku, czyli 3 lata miałam. W becikach też dzieciaków nie pamiętam, a
przykrytych kołderkami w szytych przez matki i babcie powłoczkach
(był czas, kiedy chyba wszystkie dzieci z bloku miały pościele żółte
w czarne koła ). Pamiętam za to smród przesuszanych pieluch z
jednego domu w którym koleżankę miałam, ale taki smród poczułam też
20 lat później w innym domu, więc to raczej nie epokowa przypadłość.

[aguacate]

Niestety, musialam wyjsc w samym srodku dyskusji, ale moim zdaniem:
- absurdalna dla mnie jest ta "kategorycznosc" tych regul. Bo
o ile brzmi sensownie "karmic regularnie", to zalecenie "co 3
godziny i ani minuty wczesniej ani pozniej" jest absurdalne. A tak
wlasnie kazano.

- oczywiscie, do wszystkich zalecen nalezy dolozyc wlasne zdanie,
doswiadczenie, przefiltrowac to. Ale ton tych cytowanych ksiazek
brzmial jak rozporzadzenie wojskowe, a nie jak porady dla mlodych
matek

- i przede wszystkim: stosunek niegdysiejszy do dzieci: przewinac,
nakarmic, niech sie samo soba zajmie - to chyba jest najbardziej
przykre w tych "poradnikach"

[figrut]

Ale ton tych cytowanych ksiazek
> brzmial jak rozporzadzenie wojskowe, a nie jak porady dla mlodych
> matek
>
> - i przede wszystkim: stosunek niegdysiejszy do dzieci: przewinac,
> nakarmic, niech sie samo soba zajmie - to chyba jest najbardziej
> przykre w tych "poradnikach"
Ale tak nie było. Tak napisano w poradnikach, ale rodzice raczej
podpierali się poradnikami, a nie stosowali do nich.
Ile znasz osób które ściśle trzymają się dzisiejszych zaleceń -
karmić piersią minimum do 6 miesiąca, werandować dziecko przed
pierwszym wyjściem na spacer, nie dawać chodzika, stronić od
słodyczy, nie podawać glutenu do któregoś tam miesiąca itd.itd....
Nikły procent się do tego bezwzględnie stosuje i tak było też
dawniej.

[doral2]

figrut napisała:

> Ale ton tych cytowanych ksiazek
> > brzmial jak rozporzadzenie wojskowe, a nie jak porady dla mlodych
> > matek
> >
> > - i przede wszystkim: stosunek niegdysiejszy do dzieci: przewinac,
> > nakarmic, niech sie samo soba zajmie - to chyba jest najbardziej
> > przykre w tych "poradnikach"
> Ale tak nie było. Tak napisano w poradnikach, ale rodzice raczej
> podpierali się poradnikami, a nie stosowali do nich.
> Ile znasz osób które ściśle trzymają się dzisiejszych zaleceń -
> karmić piersią minimum do 6 miesiąca, werandować dziecko przed
> pierwszym wyjściem na spacer, nie dawać chodzika, stronić od
> słodyczy, nie podawać glutenu do któregoś tam miesiąca itd.itd....
> Nikły procent się do tego bezwzględnie stosuje i tak było też
> dawniej...'

właśnie o tym też mówię.
nie wszystkie rady są głupie, trzeba je tylko zmodyfikować i przystosować do
siebie. no, ale o tej modyfikacji to już pisałam, to co się powtarzać będę...

[karra-mia]

otóz własnie to
poradnik poradnikiem, ale co matka robiła z dzieciem to jej sprawa, sprawa jej zdrowego rozsądku, jej działania prawda?
No bo chyba nie powiemy, ze wszystkie mamy z tamtego okresu byly dośc ograniczonymi istotami, że ślepo polegały na poradnikach i traktowały rady zawarte tam jak świete prawda?

[kai_30]

karra, ale rzecz nie tylko w poradnikach. rzecz również w zaleceniach pediatrów,
położnych, wpisach do książeczki zdrowia itp. poradniki można olać, lekarza nie
posłuchać trudniej, zwłaszcza jak się jest niedoświadczoną matką.

[figrut]

Teraz i wtedy część rodziców miała i ma w d... zalecenia pediatrów i
choć rodzice się nie stosowali, to lekarze nie mieli prawa odmówić
leczenia gdy było potrzebne. Ja np. mimo kilkunastu recept na
antybiotyki nie podałam ich dzieciom - nie zastosowałam się do rad
pediatry. Kiedyś też tak było.

[doral2]

mnie to najbardziej dziwi fakt, że ktoś sobie przeczytał stary poradnik dla
rodziców i od razu przyjął za pewnik, że wszyscy tak robili.
co za płytkie myślenie.

[mathiola]

Ja np. mimo kilkunastu recept na
> antybiotyki nie podałam ich dzieciom - nie zastosowałam się do rad
> pediatry. Kiedyś też tak było.

na bank tak NIE było.
Dawniej - raz - że nie było takiej świadomości (ani wśród lekarzy ani wśród
rodziców) odnośnie ubocznych skutków antybiotyków i podawano je bezkarnie jak
leciało, a dwa - lekarz to był autorytet, którego słuchać się należało. Coś jak
ksiądz.

[doral2]

mathiola napisała:

> Ja np. mimo kilkunastu recept na
> > antybiotyki nie podałam ich dzieciom - nie zastosowałam się do rad
> > pediatry. Kiedyś też tak było.
>
> na bank tak NIE było.
> Dawniej - raz - że nie było takiej świadomości (ani wśród lekarzy ani wśród
rodziców) odnośnie ubocznych skutków antybiotyków i podawano je bezkarnie jak
leciało, a dwa - lekarz to był autorytet, którego słuchać się należało. Coś jak
ksiądz. .."


Match, ale jakie wtedy antybiotyki były?? biseptol i penicylina, to o czym tu
dyskutować??

[lolinka2]

ja jestem rocznik twoich dzieci, doral. Pamiętam z dzieciństwa
znaaaaaaacznie więcej antybiotyków niż tylko penicylina (vel
najsłynniejsza pochodna ampicylina) czy omawiany biseptol. Tetracykliny
w najrozmaitszych postaciach na ten przykład kojarzę, jak się dobrze
skupię, to i cefalosporyny wspomnę.... i mówię o tym, co mi dawali
PRZED UKOŃCZENIEM 6 LAT.

[lolinka2]

o, i jeszcze aminoglikozydy z ich ototoksycznością, którą straszyli też
pamiętam...

[doral2]

Lolinka, ale ja mówię o czasach jeszcze wcześniejszych.

dziwi mnie jedynie wyśmiewanie ówczesnych poradników. poradniki były takie, jaka
była ówczesna wiedza.
teraz poradniki są inne.
prawdopodobnie za 30 lat zostaną tak samo wyśmiane i osoby, którym się wydaje ze
teraz pozjadały wszystkie rozumy w kwestii wychowywania dzieci, za te 30 lat
mogą być tak samo za jaskiniowców poczytane.
nie mówię, że ówczesne poradniki były doskonałe. były takie, jaki był stan
wiedzy w tamtych latach. i mówię, że nie wszystkie porady w nich zawarte są psu
na budę, bo z wielu rad korzysta się do dzisiaj, tyle że w zmodyfikowanej formie.

Antybiotyk jest antybiotykiem

[mathiola]

Co za różnica ile ich było na rynku (erytromycyna jeszcze była).
I tak: zaczerwienione gardło - biseptol, katar - biseptol, kaszel - biseptol.
Dopiero stosunkowo niedawno lekarze poszli po rozum do głowy, ale rodzice nadal
mają z tym często problem (dobre leczenie = szybkie leczenie = antybiotyk).

[lolinka2]

mathiola, ja nie mówię o stanie rynku farmaceutycznego, ale o tym, co
na mnie, dziecięciu wiecznie chorym, przetestowano...

[mathiola]

ale ja nie do ciebie, tylko do Doral, co powiedziała, że kiedyś były tylko dwa
więc o czym tu dyskutować

[figrut]

> Co za różnica ile ich było na rynku (erytromycyna jeszcze była).
> I tak: zaczerwienione gardło - biseptol, katar - biseptol, kaszel -
biseptol.
> Dopiero stosunkowo niedawno lekarze poszli po rozum do głowy, ale
rodzice nadal
> mają z tym często problem (dobre leczenie = szybkie leczenie =
antybiotyk).
Tym samym właśnie mamy dowód na to, że było tak jak teraz, czyli
jedni się stosowali, inni tak ja ja olewali i robili po swojemu.
Wejdź na forum niemowlę i poczytaj ile dzieci do pierwszego roku
życia dostało już duomox, augmentin, ospamox i inne - DO PIERWSZEGO
roku.
W TEJ epoce pisałam kilka razy na forum, że nie podaję antybiotyku na
zapalenie oskrzeli, czerwone gardła i inne popularne wśród dzieci i w
TEJ epoce większość matek była tak ślepo zapatrzona w pediatrę, że
zmieszała mnie z błotem i kwitowana słowami "jak uważasz, że jesteś
mądrzejsza od lekarza, to nie chodź do niego po poradę".

[figrut]

Math, ja się wychowałam na wsi i choć prawdą jest, że jak lekarz
przepisał antybiotyk, to rodzic ze strachu przed niemal śmiertelną
chorobą ten antybiotyk podał (nie przepisywało się penicyliny na
czerwone gardełko, a na poważne choroby - dostałam serię 12
zastrzyków penicyliny i raz kurację biseptolem przez całe moje
dziecięce życie). Jednak gdy lekarz zalecił kurację przy lekkiej
chorobie, to wielu rodziców mówiło "dohtory są głupie, na to to
szałwia działa, tabletek nie trzeba". Ja tylko piszę, że i wtedy i
dziś nie wszyscy rodzice stosują się do zaleceń lekarzy.

[mathiola]

No, a mój skład chemiczny to 50% biseptolu i cała reszta niezbędna do życia

[karra-mia]

> położnych, wpisach do książeczki zdrowia itp. poradniki można olać, lekarza nie
> posłuchać trudniej, zwłaszcza jak się jest niedoświadczoną matką.

to się nawet do dzisiejszych czasów może odnieść.
Każda z nas chyba urodziła się bądź była małym dzieckiem w czasach PRL, czy zatem mamy powiedzieć, ze nasze mamy były ogłupiałe przez system kobiety i robiły nam ogromną krzywdę?
tak dla przykładu - moja mama nie przegrzewała mnie, wręcz przeciwnie hartowała, dzięki czemu jedyne choroby jakie mnie dopadły to choroby wieku dziecięcego typu ospa, różyczka. Żadnych przeziębień, katarów, infekcji.
I takich mam bylo więcej, tak samo jak były tez te ślepo zapatrzone w "rady". Ale tak samo jest teraz. Ja sama mam w pobliżu mnie znajomą tak zapatrzoną w te wszystkie mądre, święte rady pediatrów, rehabilitantów, specjalistów, alergologów i kogo tam jeszcze, ze gdzieś się jej mózg zagubił chyba. I teraz też jest w ciąży i mam kobietę rodem z CiPa obok. Także nie generalizujmy.

[totorotot]

> No bo chyba nie powiemy, ze wszystkie mamy z tamtego okresu byly dośc ograniczo
> nymi istotami, że ślepo polegały na poradnikach i traktowały rady zawarte tam j
> ak świete prawda?
>

Każda z nas ma jakis obraz matki, najczęściej swojej własnej. Jeśli Twoja nie trzymała się sztywno podręcznika, zakładasz, ze wszystkie mamy "miały swój rozum". Jeśli - powiedzmy- moja podręczniki traktowała z nabożnością, jestem skłonna przypuszczać, że większość ówczesnych matek była jednak trochę lekturami ograniczona.
Tak już jest, że osobiste poglądy i doświadczenia podświadomie przeciągamy na ogół społeczeństwa. Tyle ze strony psychologicznej.

Jak to wygladało wówczas możemy wnioskować w zaszłościahc z tamtego okresu stosowanych np. w szpitalach współcześnie- naleśnikowanie noworodków, dwie czapeczki, karmienie co trzy godziny itp.

[karra-mia]

Wiesz totorotot, nie wiem dlaczego przeciwniczki PRL tak usilnie próbują pokazac, jak to wtedy dzieci źle wychowywano, karmiono, ubierano itd. Doprawdy nie rozumiem tego, bo czy to oznacza, z emy teraz jesteśmy najmądrzejsze, wiemy najlepiej tak?
Pokolenie mojej babci znów wychowywało dzieci podobnie do nas, jak dzieciak boso biegał to nic, bo przeciez kiedyś dzieci tak łaziły i żyły i dlatego też pokolenie naszych mam stało w opozycji do metod babć, tak jak my teraz stoimy w opozycji do metod mam.

> Tak już jest, że osobiste poglądy i doświadczenia podświadomie przeciągamy na o
> gół społeczeństwa. Tyle ze strony psychologicznej.
>
> Jak to wygladało wówczas możemy wnioskować w zaszłościahc z tamtego okresu stos
> owanych np. w szpitalach współcześnie- naleśnikowanie noworodków, dwie czapeczk
> i, karmienie co trzy godziny itp.

I nie wiem, coście sie tak uczepiły tego karmienia co 3 godziny? Zawsze znajdziemy jakieś minusy plusy, tak samo teraz.
Mam taki poradnik z tamtego okresu i na karmienie jest tam poświęcone zaledwie kilka zdań, za to jest bardzo dużo innych rad, n iektórych bardzo praktycznych i przydatnych.

Także skonczmy już udowadniac, jak to wtedy było źle, jak to matki były zapatrzone w idiotyczne ksiązki, jak to dzieci źle się miały.

[totorotot]

Karra, ja tak piszę przez pryzmat własnych doświadczeń jako dziecko, często traumatycznych o czym już pisałam na tym forum. Moi rodzice niestety z tych pedantycznie nawiedzonych,nauczycielska rodzina to i musi być zgodnie z ustaleniami świętego podręcznika... Być może wyolbrzymiam, bo mama podchodziła raczej luzacko w porównaniu do ojca, jednak jak teraz słyszę jego "światłe" rady nt. mojej córki i sobie przypominam dwie pary rajstopków na sobie, to mi się drobne w kieszeni nie zgadzają

Co do tego karmienia co 3 godz. to i teraz zaleca się karmione mlekiem sztucznym dziecki karmic co 3 godziny (co jest moim zdaniem sensowne, że ok. co 3 godz. dziecko jest głodne po treściwej butli), to samo zaleciły mi mylnie karmionej cycem (czyli mlekiem mniej sycącym) córce pielęgniarki jak wypisywałam ją ze szpitala (trafiła tam w 6.dobie zycia), jednak ja tam jej dawałam niemal non stop

Pamiętam jak opiekunka zabraniała mojej mamie podejść do mlodszej siostry gdy ta płakała, żeby sobie dziecko płucka ćwiczyło. Z tego co wiem, wiejskie mamy były pod względem rozsądku i kierowania się intuicją bliższe współczesności niż mamy miastowe, ale to moja prywatna opinia

[kai_30]

Figrut, ale teraz nie ma jedynie słusznej linii. Nawet jeśli propaguje się
wyłączne karmienie piersią do pół roku, to jednocześnie można znaleźć masę
tekstów o karmieniu butelką bez poczucia winy. Jedne poradniki zalecają
werandowanie, w innych na pytanie "kiedy na pierwszy spacer" znajdziesz
odpowiedź w stylu: "Twoje dziecko było już na pierwszym spacerze, jak
przywiozłaś je ze szpitala. Spokojnie możesz z nim wychodzić nadal".

Kiedyś zalecenia podręczników pokrywały się z zaleceniami lekarzy i obowiązywała
jedna, jedyna linia postępowania i jeśli kobieta wychowywała dzieci inaczej, nie
mogła znaleźć wsparcia "autorytetów". teraz jest inaczej - dopuszcza się myśl,
że matki są różne, dzieci są różne, i to, co sprawdza się u jednych,
niekoniecznie będzie pasowało innym.

[figrut]

Kiedyś teś nie było jedynie słusznej linii. Jak najbardziej popierało
się karmienie piersią i to nie przez dwa-cztery tygodnie. Propagowało
się też zakładanie maseczek na twarz w czasie karmienia dziecka, a
zapytaj jakiejkolwiek matki z tamtych czasów, czy zakładała
KIEDYKOLWIEK maseczkę na twarz przy swoim dziecku.

[kai_30]

figrut napisała:

> Kiedyś teś nie było jedynie słusznej linii. Jak najbardziej popierało
> się karmienie piersią i to nie przez dwa-cztery tygodnie.

Figrut, teoretycznie się popierało, a w praktyce już gorzej Choćby to
nieszczęsne karmienie na godziny - Ty w to nie wierzysz, ale większość matek
naprawdę tego przestrzegała! Przed godziną karmienia dziecko wyło, więc się je
nosiło (to ta część, która słuchała intuicji, że dziecko nie powinno wyć samo w
łóżeczku), część poiła rumiankiem albo wodą z cukrem, część poddawała się i
przechodziła na butelkę, bo miała "za słaby pokarm" - no ewidentnie za słaby,
skoro nie wystarczał na trzy godziny, nie?

Dziesiątki takich przykładów z własnego otoczenia znam. Jeszcze moja siostra
(starsza ode mnie) karmiła "na godziny" (mój siostrzeniec jest rocznik 1981),
dopajając hektolitrami herbatki z rumianku, wcześnie wprowadzając mannę na mleku
podawaną na noc itd itp. Ja w 1998 roku karmiłam już na żądanie, wyłącznie
piersią, i wysłuchiwałam wydziwiania starszego pokolenia, że tak się nie
powinno, że żołądek musi dziecku odpocząć, że będzie zapasione itd itp.

[figrut]

"Płacz i krzyk nie powinny wpłynąć na zakłócenie ustalonego trybu
dnia. Można niemowlę uciszyć przez samo podejście do niego, uśmiech,
zainteresowanie go jakimś przedmiotem. W ten sposób wychodzimy
naprzeciw potrzebom psychicznym niemowlęcia: budzącym się uczuciom i
chęci nawiązywania kontaktu. Więź uczuciowa powstaje przede wszystkim
między dzieckiem a matką lub opiekunką, która matkę zastępuje.
Utrwala się w dziecku przekonanie, że ta najbliższa istota zawsze i w
każdej okoliczności udzieli pomocy, pocieszy....."
Wychowanie w okresie niemowlęctwa, Poradnik Gospodyni rok 1975

[kai_30]

Figrut, ale to, co wkleiłaś, jest idealne na poparcie moich tez...

figrut napisała:

> "Płacz i krzyk nie powinny wpłynąć na zakłócenie ustalonego trybu
> dnia.

Czyli: ma nie wymuszać płaczem, nieważne, płacze czy krzyczy, trzeba
przestrzegać regularności np posiłków.

Można niemowlę uciszyć przez samo podejście do niego, uśmiech,
> zainteresowanie go jakimś przedmiotem.

Zauważ - o wzięciu na ręce, przystawieniu do piersi ani słowa nie ma. Jest
"podejście" i "uśmiech", ewentualnie pomachanie grzechotką.

W ten sposób wychodzimy
> naprzeciw potrzebom psychicznym niemowlęcia: budzącym się uczuciom i
> chęci nawiązywania kontaktu. Więź uczuciowa powstaje przede wszystkim
> między dzieckiem a matką lub opiekunką, która matkę zastępuje.

O, to brzmi nawet ładnie, gdyby nie stało w sprzeczności z tym, co było na
początku i tym, co potem:

> Utrwala się w dziecku przekonanie, że ta najbliższa istota zawsze i w
> każdej okoliczności udzieli pomocy, pocieszy....."

A jeśli dziecko płacze z głodu, bo pora karmienia nie nadeszła? Obawiam się, że
samo gruchanie nad łóżeczkiem niespecjalnie pomocne w takich przypadkach jest.
No, chyba że ma się szczęście i dziecko należy do kategorii aniołków, którym
rzeczywiście niewiele trzeba i które łatwo akceptują wszystko, co im się narzuca.

[figrut]

Mylisz się, to całkowicie burzy Twoją tezę. Czytaj w całości i cały
fragment przytaczaj. Nie na darmo przepisywałam całość bez wycinania
mniej istotnych fragmentów.

[kai_30]

No cóż, ja uważam inaczej Nie ominęłam ani jednego fragmentu, btw. Mogę
przepisać tak, żeby było w całości, ale to juz nie dziś, bateria mi w laptopie
pada, czas spać

A o karmieniu coś znajdziesz?

[figrut]

Mam tu i o karmieniu, rozszerzaniu diety, spacerach i wysokości oraz
przewiewności wózka i nie stawianiu budki kiedy nie pada i nie wieje
wielki wiatr. Jest też o przetworach, pojeniu, diecie karmiącej matki
(czyli duże urozmaicenie i brak głodowania), przewijanie, kąpiel,
technika karmienia, higiena otoczenia i zestaw chorób dziecięcych z
opisami.

[kai_30]

No i?

Co piszą o tym karmieniu? Zeby co trzy godziny, czy tak często, jak dziecko
chce? Jeśli to drugie, to odszczekam

[figrut]

O karmieniu jest napisane, aby noworodka karmić siedem razy na dobę i
w nocy zrobić dłuższą przerwę. Nie ma tam określonego czasu
karmienia, tylko ilość karmień. Jak sobie przypominam, to moich chyba
rzadziej karmiłam niż te siedem razy z tym tylko, że córa najadała
się w pół godziny, starszy syn potrafił wisieć przy piersi 1,5
godziny, a młodszy najadał się w czasie krótszym niż dziesięć minut i
nocki od 21 po kąpieli do 6-7 rano przesypiał całe od noworodka.
To prawda, że schematycznie wychodzi co trzy godziny, ale nigdzie nie
podali czasu jednego posiłku.
Zarzuca się tamtej epoce przegrzewanie, a w poradniku mam całkowitą
odwrotność, więc to przegrzewanie to nie wina poradników, a słuchania
babć i cioć "bo dziecko musi mieć ciepło". W poradniku napisane jest,
żeby becika nie używać chyba, że w nie dogrzanym mieszkaniu, a na
forum zarzuca się, że poradniki nakazywały trzymanie dzieci w
becikach - to nie poradniki, to matkom podpowiadały ich matki, ciotki
i koleżanki. Nie widzę w zasadzie nawet różnicy między dzisiejszym
przegrzewaniem a dawnym. Zmieniło się tylko opakowanie, ale warstwa
ocieplacza jest ta sama + w dzisiejszych czasach tak niezwykle
popularne przykrycie od wózka na ten cały opatulacz, czego w
poradniku moim unikano, bo musi być przewiew aby skóra dziecka mogła
oddychać.
Większość rzeczy wyśmianych w artykule i tu na forum są przedstawione
jako poradnikowe, a z poradnikiem nie mają nic wspólnego, bo to
wymysły naszych babć i prababć które dawały nauki pielęgnacji naszym
matkom.
Nie czepiaj się jednej wady z tamtych czasów tylko po to, aby móc się
doczepić do całości na zasadzie "skoro jedno było durne, to całe
poradniki same bzdury zawierały". Na siłę szukasz solidnego haka, a
znajdujesz tylko drobne zadry które usilnie na haki chcesz przerobić.

[magiczna_marta]

Madrego to i przyjemnie poczytac.

[doral2]

Figrut, jesteś bardzo mądrą osobą

[kai_30]

aguacate napisała:

> Niestety, musialam wyjsc w samym srodku dyskusji, ale moim zdaniem:
> - absurdalna dla mnie jest ta "kategorycznosc" tych regul. Bo
> o ile brzmi sensownie "karmic regularnie", to zalecenie "co 3
> godziny i ani minuty wczesniej ani pozniej" jest absurdalne. A tak
> wlasnie kazano.

Dokładnie tak. Zero zrozumienia, że dzieci są różne, ba - że nawet noworodki są
różne. Jednym co trzy godziny wystarczy, inne potrzebują częściej. Jedne lubią
być ciasno owinięte, inne śpią spokojnie tylko wtedy, kiedy nic ich nie krępuje.
Jedne bez problemu będą zasypiać same w łóżeczku, inne chcą się przytulać...
itd. itp.

[figrut]

> Dokładnie tak. Zero zrozumienia, że dzieci są różne
Ale tak nie było. Poradniki były czymś w rodzaju wskaźnika, ale matki
miały swój rozum i swoją intuicję. Jak już pisałam wcześniej, nie
pamiętam płaczu dzieci z mojej klatki schodowej. Teraz też tak nie ma,
że matki stosują się bezwzględnie do zasad z poradników, tylko prawie
każda modyfikuje do potrzeb swoich i swojego dziecka. Kiedyś matki nie
miały kamienia zamiast serca tylko dlatego, że PRL był.

[kai_30]

figrut napisała:

> > Dokładnie tak. Zero zrozumienia, że dzieci są różne
> Ale tak nie było. Poradniki były czymś w rodzaju wskaźnika, ale matki
> miały swój rozum i swoją intuicję.

Owszem. Z tym zerem zrozumienia miałam na myśli tzw autorytety

Część matek słuchała własnej intuicji, ale jeśli to robiły, to raczej nie miały
wsparcia "odgórnego", poza rodziną - lekarz darł mordę, jeśli się przyznawały,
że np karmią w nocy, nie mówiąc już o tym, że reżim zaprowadzany był już na
położniczym, i wiele kobiet nie karmiło piersią, bo laktacja nie miała szans się
rozbujać. Stąd funkcjonujące do dziś mity o "braku pokarmu po cesarce".

Niemowląt karmionych wyłącznie piersią dłużej niż kilka tygodni było naprawdę
niewiele - o czym to świadczy? Że kiedyś matki nie miały pokarmu, a dzisiejsze
jakoś zmutowały i mają? Kiedyś gremialnie nie chciały, a dziś chcą? Nie - przede
wszystkim o tym, że kiedyś zalecenia pediatrów i poradników bardzo utrudniały
sukces w karmieniu piersią.

Krótko mówiąc - łatwiej było słuchać intuicji, jeśli chodzi o tulenie płaczącego
niemowlęcia, niż o sprzeciwienie się wyraźnym, popartym "naukowymi"
uzasadnieniami zaleceniom dotyczącym żywienia niemowlęcia.

[doral2]

rozumiem kai, że w latach 1950-1970 wychowałaś co najmniej trójkę dzieci i
jesteś autorytetem w kwestii metod wychowawczych w tamtych czasach, tak??

[kai_30]

doral2 napisała:

> rozumiem kai, że w latach 1950-1970 wychowałaś co najmniej trójkę dzieci i
> jesteś autorytetem w kwestii metod wychowawczych w tamtych czasach, tak??

Miło mi, że uważasz mnie za autorytet, sama bym nie śmiała takich wniosków
wyciągać

Chciałam jednakowoż zauważyć, że żeby mieć wiedzę z historii, dajmy na to z
okresu wojen napoleońskich, niekoniecznie trzeba żyć na początku XIX wieku.
Można i współcześnie, wiedzę czerpiąc z materiałów źródłowych.

[mathiola]

Moja mama mimo nikłego wykształcenia (wynikającego z warunków)jest bardzo mądrą
osobą z wielką intuicją (po kimś to mam, no nie? )
I ta moja mama karmiła mnie normalnie piersią, mimo iż z zaleceń ówczesnych
wynikało, że pierwsze 2 tygodnie piersią a potem to już mleko sztuczne plus
zupki. I nikt nie karmił dzieci piersią wtedy, jak teraz.
A ona mnie tą piersią karmiła do 8 miesiąca, póki kiedyś nie pojechała ze mną do
swojej mamy a mojej babci i mnie z nią zostawiła. I zagadawszy się, spóźniła się
na karmienie. A ja taka rozdarta byłam, że spóźnienie 5-minutowe w karmieniu
oznajmiałam całemu światu wielkim wrzaskiem. Więc babcia nagotowała mi kaszy na
mleku i nakarmiła mnie smoczkiem. I od tamtej pory nie chciałam piersi, mama
cierpiała na zapalenie piersi przez to gwałtowne odstawienie.
Więc w miarę chyba "normalnie" byłam wychowana.

[figrut]

".... Niestety nie ma recepty pedagogicznej która pasowałaby do
wszystkich dzieci bez wyjątku, ponieważ każdy człowiek jest inny i
posiada cechy sobie tylko właściwe, a rozwój fizyczny i psychiczny
dziecka jest procesem ciągłym i żadna cecha nie zjawia się nagle, ani
żadna luka w wychowaniu nie mija bezkarnie..."

[figrut]

" Łóżeczko
Najlepsze są łóżeczka metalowe, bo najłatwiej utrzymać je w czystości,
wyścielone materacykiem z włosia, trawy morskiej lub siana. Tradycyjne
beciki nie są wskazane, gdyż krępują ruchy niemowlęcia i niepotrzebnie
przegrzewają. Mają zastosowanie wyłącznie wówczas, kiedy np. w zimie
nie można dostatecznie ogrzać mieszkania. Wówczas spód becika , na
którym leży niemowlę, należy wypchać sianem, a nie pierzem, w górną
część - w pokrowiec - włożyć miękki kocyk."

[aguacate]

Figrut, oczywiscie, ze bylo roznie, zalezy, czy ktos scisle
przestrzegal zalecen, czy sluchal intuicji, doswiadczen innych
matek. ALE wiekszosc poradnikow z tych lat byla w jednym
tonie, nie bylo takiego wyboru, nie bylo netu, itp. Wiec czesc matek
sluchala sie tych poradnikow, pediatrow i stosowala te rady, mimo
wyszstko.

Ja akurat napisalam o doswiadczeniach mojej (i tylko mojej) mamy. I,
jak pisalam, jej tesciowa kazala jej karmic na godziny i nie nosic,
a jej wlasna matka stosowala praktyki wyniesione z domu, z
doswiadczenia. Jedno dziecko - dwie rozne metody. Wiec - jak widac-
bywalo roznie.

Jednak, gdyby nie to, ze zawiozla mnie do swojej matki, to pewnie
bylabym chowana tak, jak w przytoczonym artykule. Pewnie bym nie
umarla. Ale czy moja mama byla szczesliwa widzac swoje dziecko
wyjace z glodu, samotnosci w lozeczku, nudow, itp?

Powtarzam, ton tych podrecznikow i zalecen jest tragiczny.

[bernimy]

Różnica polega na tym, że teraz matki maja do wyboru 1000
poradników, internet i dużo książek do poczytania plus filmy i
programy edukacyjne! Mądra matka wybierze co jest dla Niej
priorytetem (Jej wola chwila -"jesteś tego warta", czy spokój
psychiczny dziecka i naturalne podejście do potrzeb Maluszka).

Weźcie choćby te 3 godz. przerwy, my mamy wielgachne żołądki a
niejednokrotnie częściej sięgamy po jędzenie czy też po minionych 3
godz. nie zjemy nic bo nam się po prostu nie chce! A taki Malec nie
ma wyboru, jak trafi na głupią matkę, która przeczyta, że co 3 godz.
to tak ma być i koniec!
A w tamtych czasach wydany poradnik był JEDYNYM słusznym i
większość matek jak owce szły za tym, co wyczytały i to było
najgorsze!

Zresztą takie poradniki były też dotyczące intymnego życia (boki
zrywać można jak się to czyta) czy też poradnik typu jak być idealną
gospodynią dodmową! Czytałam i polecam! Z tych poradników
żadna z nas mądrości nie chciałaby wyciągnąć dla siebie a z
poradnika o wychowaniu dzieci już tak?!

[figrut]

Zgadza się, że różnie było i jak widzisz, rozpiętość tej różnorodności w
postępowaniu była ogromna. Nie jesteśmy wyjątkami na tym forum których matki i
tak robiły po swojemu, bo takich matek była zdecydowana większość. Ton nie ma
nic do rzeczy, bo kiedyś taki był styl pisania poradników, a i tak większość
miała w głębokim poważaniu ścisłe trzymanie się tabelek. Przestrzegano wtedy
przed chodzikami ze względu na częste problemy z klatką piersiową (chodzik to
było małe koło na górze i duże na dole), a i tak chyba co drugie dziecko miało
chodzik. Nakazywano pranie i gotowanie pieluch zasikanych, a ile z nas rocznik
60-70 nie zna domów w których śmierdziało moczem od przesuszanych pieluch ?
Nakazywano swobodę ruchów, nie krępowania w becikach, a i tak część osób miała w
tyłku te nakazy i pakowała dziecko w bet.
Karmienie co trzy godziny - w moim poradniku jest napisane, że noworodka karmi
się siedem razy na dobę przy czym nie ma określonej długości karmienia, a jest
podany schemat "na przykład o 6-9-12,... "

[zuzanka79]

aguacate napisała:

> Figrut, oczywiscie, ze bylo roznie, zalezy, czy ktos scisle
> przestrzegal zalecen, czy sluchal intuicji, doswiadczen innych
> matek. ALE wiekszosc poradnikow z tych lat byla w jednym
> tonie, nie bylo takiego wyboru, nie bylo netu, itp. Wiec czesc
matek
> sluchala sie tych poradnikow, pediatrow i stosowala te rady, mimo
> wyszstko.

Jeśli myślisz, że teraz co do poradnictwa jest inaczej to grubo się
mylisz. Czasopism dla mam i kobiet w ciąży od groma, ale w każdmym
TO SAMO. Bo ile można pisać o 9 miesiącach ciąży, co zmienia się w
życiu dziecka w poszczególnych miesiącach życia. Czy nasze dzieci w
pierwszym półroczu swego życia rozwijają się inaczej niż my?
Co do poradników książkowych, to nie wiem czy zauważyłaś, ale
zdecydowana większość z nich jest amerykańska. Nasze życie tu i
teraz to dla Amerykanów głęboki PRL XXI wieku.

[zuzanka79]

Ja miałam to szczęście, że jako niemowlę i małe dziecko mieszkałam
na wsi. Moja mama wróciła do pracy po trzech miesiącach od porodu.
Zostałam pod opieką babci – i całe szczęście. Babcia przeżyła II WŚ,
okupację i miała gdzieś te wszystkie poradniki i zalecenia, bo ich
nie znała, nie stosowała przy wychowywaniu mojej mamy i dwóch jej
starszych sióstr.
Znam wiele matek tak ślepo zapatrzonych w pediatrę swego dziecka,
położną czy wszystkie zalecenia dla naszych czasów, że nie raz to mi
ręce opadają.
Nam też do książeczki zdrowia dziecka wpisują zalecenia - chociażby
witaminę K dla dzieci mam karmiących.
Na jednym z forów to mnie omal matki nie zjadły jak napisałam, że
zdarza mi się smoczek dziecku oblizać. Nie- absolutnie nie,
niehigieniczne, a położna mówiła i tak w kółko
To samo dotyczy ekspozycji na gluten po 6 miesiącu. Siedem lat temu
rodziłam i o żadnej ekspozycji nie czytałam, nie słyszałam . A teraz
1 łyżeczka kaszy manny przez jakiś czas, potem zwiększać. I pyta się
matka jedna z drugą, a co jeśli dziecko nie zje tej porcji, jak to
przeliczyć na biszkopty. U mnie Marysia dostała do łapki kawałek
bułki, dziąsłom ulżyło i dziecko zostało wyeksponowane.
Ile mam pcha w dzieci nie potrzebnie całą masę sztucznych witamin,
bo pediatra zalecił. Mało która zapytała po co dziecku (przeważnie
zdrowemu) te witaminy. A pediatra zalecił, bo producent witamin
zafundował pediatrze tydzień w Egipcie. To samo ze szczepionkami.
Który pediatra poinformuje mamę o powikłaniach poszczepiennych,
który znając dziecko, jego przeszłość chorobową, podatność
genetyczną na choroby dobierze indywidualny program szczepień? Który
pediatra zanim zaleci antybiotyk zrobi antybiogram.? I pomimo
dostępności do netu, czasopism, opracowań chociażby WHO taka mama
zapatrzona jest w swego pediatrę jak w święty obrazek..
Piszą w tych mundrych gazetach, że najlepszy dla dziecka to wózek
taki a taki ( tak ja w przypadku PRL-owskich metalowych łóżeczek) i
70% mam kupuje właśnie TE wózki płacąc po dwa, trzy tysiące , bo w
TEJ i TEJ gazecie tak napisano. A nikt nie pomyśli o tym, że za tym
wózkiem stoi szeroko pojęty marketing i ileś tam procent z ceny tego
wózka to właśnie to, że w TEJ gazecie o nim napisali. To samo
dotyczy kosmetyków, leków, butelek czy zabawek.

I tak sobie nie raz myślę, że to właśnie teraz, gdzie wszystko jest
przydaje się o wiele więcej zdrowego rozsądku niż w dalekim PRL-u.
Po to mam rozum i po to mam instynkt - by używać

Nocnik

[zuzanka79]

Trening i nocnik (cytat z artykułu linkowanego)
Autorom podręcznika nie przychodzi do głowy, że warto zaczekać,
kiedy siadanie na nocniku jest własną decyzją dziecka - nauka trwa
wtedy krótko, efekt jest trwały, a dziecko dumne. Z "Małego dziecka"
dowiadujemy się, że najodpowiedniejszy czas na trening czystości to
dziewiąty miesiąc życia dziecka. Wysadzać malucha trzeba przed
każdym posiłkiem. Należy robić to bardzo systematycznie, a ponadto
wyczulić swoje zmysły i nauczyć się, kiedy dziecko daje sygnały, że
ma ochotę "zaspokoić fizjologiczną potrzebę". "Moment oddawania
stolca będzie nam łatwiej uchwycić niż moment oddawania moczu. Przed
oddaniem stolca dziecko wyraźnie zmienia wyraz twarzy. Jedno nadyma
się i czerwienieje, inne pomrukuje, jeszcze inne milknie. Trzeba
umieć tylko sprytnie podpatrzyć malca, a na pewno w odpowiedniej
chwili posadzimy go na nocniczku. Pamiętajmy jednak, by nie
przetrzymywać go na nim zbyt długo..."

Teraz to się nazywa Elimination Communication; zalecają stosowanie
we wczesnym niemowlęctwie i jakoś dziś nikt nie widzi w tym nic
złego. Metoda ta współcześnie wzbudza wręcz zachwyt tych „TrendyMam”.

ekobaby.pl/ec_wstep.php Cytat ze strony:
A więc raz jeszcze: każdy zdrowy noworodek jest świadomy swoich
procesów fizjologicznych i jest w stanie nauczyć się odpowiedniego
reagowania. Jeśli w to nie wierzysz to po prostu zdejmij swojemu
dziecku pieluchę i obserwuj jego reakcje podczas wypróżniania. Na
pewno przekonasz się, że twoje maleństwo doskonale wie co się w tym
momencie z nim dzieje. Twoje dziecko zrobi wszystko co w jego mocy,
aby cię o tym poinformować, ale jeśli będziesz ignorować jego
sygnały i nie podejmiesz komunikacji to w końcu przestanie
sygnalizować.
I jeszcze jeden link:
parenting.pl/doradca-ds-naturalnej-higieny-niemowlat/4453-naturalna-higiena-niemowlat-czyli-o-najwiekszej-przygodzie-mojego-
macierzynstwa.html

No tak PRL żeczywiście było do ... dupy, bo trzebabyło czekać z
nocnikowaniem do dziewiątego miesiąca . Ile prań podaremnie to
tylko Frania wiedziała

"rzeczywiście" miało być na końcu :)

[zuzanka79]

[jkk74]

moja matka uważa, że kłopoty zdrowotne mojego syna to wina
wyziębienia... powinnam go PRZEGRZEWAĆ, bo to jest zdrowsze niż jak
mu jest ciut za chłodno...
do spania powinnam na ful odkręcać kaloryfer, tak żeby było w pokoju
25 stopni...

ogólnie widzę, że moje metody uważa za najgorsze a jedynie słuszne
to tej stosowane przez nią...
ciekawe tylko czemu mój syn u mnie w domu jak jest niby za zimno -
ma problemy oddechowe, ale bez typowych objawów przeziębieniowych
(lekarka podejrzwa, że mu astma wyłazi, niestety)
a jak wraca po nocowaniu od mojej matki to syn nie tylko źle oddycha
ale i ma gorączkę, katar, kaszel itp...

część przyjemności opisanych w artykule mnie ominęło...
na szczęście...

[figrut]

> część przyjemności opisanych w artykule mnie ominęło...
> na szczęście...
Przeczytałam ten artykuł i naprawdę, niewiele ma wspólnego z
poradnikami, a przynajmniej z tym, który ja posiadam (1975 rok). Prawdą
jest, że media żywią się trupem i w tym przypadku właśnie tak jest.
Przesadza się w jednym, pomija milczeniem drugie. Artykuł ma być
poczytny, a czytamy najchętniej rewelacje, a nie flaki z olejem.

[dragica]

Cztajac Niemowle i Male Dziecko ja osobiscie zauwauam,ze niewiele sie
zmienilo.Dzieci sa nadal przegrzewane,nadal zaklada sie im czapke po
kapieli,ubiera w 10 warstw,kisi w domu zima,wklada do rozka.A ile jest watkow na
niemowlu o nienoszeniu dziecka ,bo sie przyzwyczaii o niedowolnej ilosci
mleka,bo matka karmi jak w zegarkuNihil novi.Jedynie zmienilo sie oficjalne
podejscie do dziecka,czesto takie na pokaz-w stylu jacy my jestesmy in
rodzice,nosimz w chuscie,karmimy dlugo itd

[doral2]

o, dzięki dragica

[bei]

Niezaleznie od zaleceń ówczesnych poradników na świecie żyły też
matki rozsądne
Moja mama urodziła swoje pierwsze dziecko w wieku 20 lat (rok 1956)
W lutym brat miał pol roku, zachowały sie zdjęcia, jak z kolezanką,
która miala nieco starsze dziecko siedzą w sadzie- dzieci na rękach,
jest lipiec.
Moj brat ma na sobie majtki z pieluchą, kapelutek z płótna i
koszulkę z krotkim rękawem z batystu- widac jak bardzo jest
cieniutka. Stópki są bose.
Mama w letniej sukience.
Obok siedzi kolezanka w szortach i staniku do opalania..
Na kolanach trzyma dziecko- chyba wówczas 8 miesięczne ubrane w
sweterek,
czapeczkę z dzianiny, spodnie długie z dzianiny (KOMPLECIK,
buciki trzewiki- sznurowane.

Gdy miałam 11 lat w roku 1974 w pazdzierniku przyszedł na swiat
mój młodszy brat.W domu było ciepło- pierwsze dwa, trzy dni leżał w
rożku -cieniutkim kocyku w poszewce- był niskowagowy- pojawiły sie
potówki więc mama z rozka zrezygnowała- ubierany był w
cienką bawełnę, przykrywany do snu dwiema flanelowymi pieluszkami.
Karmiony mlekiem w proszku takim z apteki- z dzidziusiem na
opakowaniu. Od 2giego miesiaca zalecenia lekarzy- mieszanki z maką.
Mama kupowała gotowe apteczne- Laktowitt itp.
Pojawiło sie na rynku bebiko. Brat był noszony po nocach, zabawiany
w dzien- wpierw sypiał w koszu wiklinowym takim niemowlęcym- kosz
był przynoszony do kuchni, do pokoju w ktorym toczyło sie normalne
zycie- gdy mały zasypiał nosilimy do dziecięcego pokoju by mial
spokoj.
Mial dwie pieluszki z dziwnie ufakturowanej syntetycznej dzianinki-
wkladało sie ją pod pieluche terowa na spacer.
Dzianinka miała własciwosci takei, ze była sucha przy ciele-
kosztowała pol pensji budzetówki mojej mamy.
Mama nie mogła długo karmic piersią- chorowała, ale nie widac było
po niej traumy z powodu utracenia laktacji- stwierdziła, ze butelka
jest bardzo wygodna.Miałam 11 lat i od początku zajmowałam sie
bratem.
Rodzice palili- mama paliła w ciąży, gdy brat miał z 3 lata kopcila
przy nim np. w kuchni, czy dziennym pokoju.- tylko w naszych
pokojach dzieciecych i w sypialni dym papierosowy nie unosił się.
Rodzice uwazali opalenizne za oznake zdrowia- byłam wyganiana na
siłe an lezak, babcia malowała mi pomadką rumience- byłam blada, nie
wypadało by ludzie mysleli, ze jestem chorowitkiem
Oznaką zdrowia była tusza dziecka- jako chudzielec nie byłam „ładnym
dzieckiem”
Ładne było o wygladzie młodego buddy.- fałdki, fałdeczki, im wiecej
tym lepiej, noga powinna byc solidna, złoniowa, nie chude patyczki
Była niania- ale ciagle cos sie jej przydarzało- rano wpadała i
oznajmiała- ze nie moze pracowac- wówczas nie szłam do szkoły.
Mama gdy mnie urodziła była "na językach" w miasteczku- bo gdy szła
do pracy do mnie przeychodziła niania.
Inne panie z biura po prostu wypadały z pracy na chwile by cos tam
zrobic przy dziecku- nakarmic, przewinać i znowu biegły do pracy na
4 godziny. Sąsiadka zostwiała bliżnięta, gdy nauczyły sie chodzic co
troche ktos je zgarniał z poza posesji i przyprowadzał do niej do
pracy. Gdy miały z połtora roku doskonale znały okolicę, same
chodziły na spacery!!!
Gdy brat był niemowlakiem dom był obwieszony zabawkami-wisiały one
na gumach u żyrandola, wokol kosza niemowlecego na szafkach,
meblosciankach, wokoł łózeczka
- gdy mały czuwał dbalismy o to by mu sie nie nudziło.
Do trzech miesiecy noce mamy (rodzice i ja) nieprzespane- noszenie
niemowlaka na
rękach

Moj najstarszy syn ma 27 lat- urodził się w sierpniu.
Jako jedyny na odziale nie miał potówek- bo lezał ubrany tylko w
Pieluszkę i przykryty terowymi pieluszkami- jedna lub dwiema (były
upały, mały był niskowagowy)
Karmienie co 3 godz- no tak, ale ten cykl bardzo pasował maluchowi.
Zalecano wprowadzac pokarmy „ pozapiersiowe” od 4 miesiaca
W komisach mozna było kupic Milupę-( jedna osma pensji budzetówki),
w zaleceniach dalej były
mieszanki mączne i kaszka manna. Była też modna kaszka kukurydziana.
Pieluchy tetrowe lub bella jednorazowe o wyglądzie wielkich podpasek.
Mały wyedukował się nocniczkowo w wieku połtora roku. Tetra była
dyskomfortowa- mokro, nieprzyjemnie. Były w użyciu ceratki- by
uchronic odzież przed przemoczeniem.Ubranka z NRD, butelki-takie
estetyczne. Syn był "wrzaskunem"- do pol roku nocki noszenie na
rękach, w absorbował na maksa- myslałam, ze wszystkie dzieci takie
własnie są i juz. Już wtedy w poradnikach zalecano, by uspokajac
niemowlę, by nie leżało w stresie i lękach, ze jest takie same.
Drugi syn - miałam 27 lat.
Pieluchy jednorazowe,Humana, szał ładnych butelek z Węgier,karmienie
co 3
godz, smoczki ze Szwecji. Edukacja nocniczkowa w wieku 2 lata i 2
miesiace- udana.
Ze starszym tez nie było wczesniejszego "wysadzania" -sam
zainteresował się nocnikiem. Przedszkole- żaden problem- kazdy
zakład pracy mial przedszkole.

Najmłodszy-teraz pieciolatek-wisiał na cycu po 12 godzin- służyłam
za smoczekspał w
naszym łóżku, na widok swojego lózeczka trzymiesięczniak podnosił
wrzask.
Jak kazdy z moich synów wrzaskunów, noszony do zasniecia do
pierwszej w nocy by
Po krótkiej drzemce znowu pragnąć zabawianai
Przeczytałam po kilku tygodniach rady zaklinaczki niemowlaków
Nauczyłam małego samemu zasypiać-gdy był najedzony, wybawiony-
odkładany do
lózeczka, płacze - USPOKOIĆ- za kazdym razem wyjmowałam, utulałam,
spokojnego kładłam- tak z kilkaset razy w ciagu dnia i po dobie
nauczył sie zasypiac sam
Wiszenie na cycu- po długiej drzemce jedzenie- odpowiedni czas
przystawienie do piersi- kazdy płacz po najedzeniu w czasie ok 2,
2,5 godzin oznaczał juz inną potrzebę malucha. Matak z
doswiadczeniem uczyła sie wsłuchiwać w dziecko


Myśle, ze żadni rodzice (poza patologią) chcą dla dziecka jak
najlepiej. Czasy się zmieniają, łatwiejszy dostęp do wiedzy.
Moi rodzice poswiecali nam bardzo mało czasu- bylismy zadbani,
ładnie ubrani, ale nie było spacerów, wakacji z rodzicami.
Sprzedawali urlopy, zatopieni w pracy zawodowej, dom musiał lśnic,
obiad z dwóch dan plus deser.
Dzieci gdzies dalej, a przeciez dla nich najważniejsze na świecie.

Pamietacie przesąd, ze od placzu dziecko dostaje przepukliny?
On świadczy o tym, ze zalecenia zaleceniami, a kobiety reagowały na
płacz dziecka