Będzie dobrze!!

[sclavus]

Prof.Staniszkis powiedziała, że naród zasługuje na Kaczyńskiego (J)..
A że jej przepowiednie pięknie się spełniają, to będzie
dobrze...
I lepiej, nawet :)
www.tokfm.pl/Tokfm/1,102433,7796428,Wybory_2010__Staniszkis__Ludziom_nalezy_sie_wiecej.html

"ma szansę wygrać, ale to wymaga wiary" ;)))

[ave.duce]

"Polska się zmieniła i tej Polsce pokazały te kolejki w Warszawie" ( to chyba po wolsku albo co?)

Eh, te wieczne tęsknoty za PRLem!



:p

[inna57]

A co ma nie tęsknić, wtedy była młoda, zdrowa i szczęśliwa. Faceci ją podrywali,
a dziś, no cóż starość to raczej nie jest najlepsza perspektywa oglądu
rzeczywistości.

[ave.duce]

Sądzisz, że nie jest szczęśliwa?

:p

[sclavus]

Kiedy wygłasza te swoje, to na pewno tak...
Boć dużo zależy od ego, jakie się ma ;)

[airam.as]

ave.duce napisała:

> Sądzisz, że nie jest szczęśliwa?
>

Hehehe, wiesz jak poeta mawiał : szczęśliwi są tylko dzieci i idioci. Opcja
pierwsza odpada, nad opcja drugą można się zastanawiać. ;)

[ave.duce]

Dzięki! :)

:p

Wiary ?

[gat45]

Naprzód wiara, stać spokojnie
Tylko wara płakać po mnie ....

takie mi ze zwojów z pamięcią wylazło i straszy melodyjką

[ave.duce]

A mię takię >

Hej! Czuwaj wiara i wytężaj słuch,
pręż swój młody duch,
pracując za dwóch!
Czuwaj wiara i wytężaj słuch,
pręż swój młody duch
jak stal!

:p

[gat45]

No jasne, że teraz musi za dwóch :((( A jego i jednego było dość,
żeby nie powiedzieć, że za dużo

a mój fragmencik ma to do siebie, że nie ma sensu. Jak wiara ma stać
spokojnie idąc naprzód ? Tam chyba inne słowo jest na początku, ale
nie mam czasu szukać. Baczność ?

Proszę Pani Gat

[inna57]

Stary Kapral powrót

Naprzód, naprzód marsz, rębacze,
Broń na ramię, wszak nabita
Dajcie fajkę, precz te płacz,
Pożegnajcie mnie i kwita.
Posiwiały w służbie włosy,
Czym źle zrobił, trudno dociec,
Lecz na musztrach, ej, młokosy,
Byłem dla was jako ojciec.

Naprzód, wiara, iść przytomnie,x2
Tylko wara płakać po mnie!

Młody rotmistrz mi uwłacza,
Więc mu pięścią dałem buzi;
Sąd wojenny nie przebacza;
Stary kapral umrzeć musi.
Tak potrzeba na przestrogę,
Zawiniłem, prawda szczera,
Lecz obelgi znieść nie mogę,
Jam był w służbie bohatera!

Naprzód, wiara ...

Bądźcie mężni, o kamraci!
Nieście w służbie krew i zdrowie;
Choć się noga, ręka straci
Krzyż ozdobi honorowie:
Jam go zyskał w dobrej sprawie,
Ej, bywało, bracia mili,
Ja wam stare boje prawię,
Wy gorzałkęście płacili.

Naprzód wiara ...

Tam do licha, fajka zgasła,
O! Nie, jeszcze... już my w kole.
Do szeregu! Czekać hasła!
Oczu wiązać nie pozwolę.
Ej kamraci! Ej najszczersi!
Wara płakać! Broń gotowa;
Strzelać celnie, w same piersi!
I niech Pan Bóg was zachowa!

Naprzód wiara ...

Dzięki, o Pani Inno(?)57

[gat45]

Ja żem to w szkolnym chórze śpiewała, jak wiele, bardzo wiele innych
głupot. Odę do Partii (tytuł roboczy mój) już kiedyś cytowałam, bo
mi zapadła w pamięć ogromnie, a mało kto zna ten cud piękności. Jak
są chętni, mogę powtórzyć. Nadaje się na przerobkę dzisiejszych
poezji jak ulał.

A Starego Wiarusa śpiewał kolega z liceum pedagogicznego, z którym
moja szkołą ćwiczeniówką zwana była stowarzyszona. Chłopakowi bas
głęboki dość wcześnie się puścił i kochały się w nim wszystkie
soprany oraz połowa altów. On robił solówkę, a my za pienia
anielskie przepięknem mruczando towarzyszyli. Mamy i ciocie łzy zza
dekoltów zbierały. Ale nie takie, jak przy "czerwonych makach" ani
przy "w mojej ojczyźnie", dwóch hitów nie do przebicia.

Nie wiedziałam, że tym drugim tytułem tak bliską przyszłość sobie
wtedy wykrakałam :((((

A co mi tam, przytoczę, bo znalazłam w archiwum

[gat45]

A były to czasy, kiedy jeszcze nie wyciągałam polskich czcionek
pisząc na forach...



Uwaga, osoby z zaawansowanym syndromem antykomunizmu - wstrzymac
sie ! Dalsze czytanie grozi kalectwem lub smiercia !


(andante maestoso, basy, barytony i alty) :

Wiodla nas na krwawy boj
Hartujac piesn roboczych mas
Harda piesn z plomieni hut
Wolnosci spiew dla wsi i miast

(lento quasi una canzona, wchodza soprany) :

W czas gdy pod ciosem narod padl
Szla rwac zelaza wrazych krat
Wiec chwala tej, co dzwiga lud
I zbroi dlon do walki klas

(allegro molto, tutte voce - no i koniec tego dobrego, muzyka sie
komplikuje, ale nie pozbawie Panstwa przyjemnosci dowiedzenia sie,
jak to sie konczy)

Partia nas wezwala na zwycieski boj
Gdy nad swiatem huczal grom
Partia nam radoscia dzis uskrzydla znoj
I braterstwa wznosi dom
Do ojczyzny socjalizmu
Jej sztandarom narod wiesc
My pojdziemy za nia, wierni naszym snom
Chwala, chwala, naszej Partii
Chwala Partii, czesc !!!!!!!

Najpierw niemy zachwyt publicznosci, potem burza oklaskow - burnyje,
prodalzzajuszczyjes'a appladismienty], owacja na stojaco...

Tęsknota to piękne uczucie

[inna57]

jednym pozwala zostać, innym każe wracać.

W mojej ojczyźnie - Czesław Miłosz
W mojej ojczyźnie, do której nie wrócę,
Jest takie leśne jezioro ogromne,
Chmury szerokie, rozdarte, cudowne
Pamiętam, kiedy wzrok za siebie rzucę.

I płytkich wód szept w jakimś mroku ciemnym,
I dno, na którym są trawy cierniste,
Mew czarnych krzyk, zachodów zimnych czerwień,
Cyranek świsty w górze porywiste.

Śpi w niebie moim to jezioro cierni.
Pochylam się i widzę tam na dnie
Blask mego życia. I to, co straszy mnie,
Jest tam, nim śmierć mój kształt na wieki spełni

Pamiętam z przeszkola...

[sclavus]

Na barykady, funt marmolady,
pół kostki masła i jedYn ślYdź...
albo
szirakastra namajara dnaja...
Sporo później było lepiej:
U łukomoria dub zielenyj,
złataja cep' na dubie tom,
I dniom i noczju kot uczonnyj
wsio chadit' pa cepi krugom... czyli: nie było już źle a w każdym
bądź razie nie tak...

Zaś w liceumie...

[tojajurek]

Męskim - oczywiście - do którego żęch uczęszczał, uczyła nas
polskiego Mademoiselle Sztaudyngerowa (-ówna raczej), siostra owego
Jasia Sztaudyngera, którego nazywała bezecnym zboczeńcem i
zakazywała wspominać o jego istnieniu. Otóż z okazji jakiegoś
martyrologicznego święta nakazała nam, gwoli zbiorowej chóralnej
deklamacji, nauczyć się wiersza. Z deklamacji nic nie wyszło, bo
jakoś się sprawa rypła, ale za to przez rok, gdy Mademoiselle
zbliżała sie korytarzem do klasy, ryczeliśmy na cały głos kawałek
owego wierszydła (nie wiem nawet czyjego), w grobowej tonacji, rżąc
ze śmiechu.
Zapamiętałem tylko tyle:

Wzieli ją z ziemi na ramiona
I w białe róże otulona,
Zakuta w trumnę, ale dumna,
Bo jej nie mogła objąć trumna.
Szła pieśń...

Nawiasem mówiąc, teraz byłoby jak znalazł.

[sclavus]

Wzieli ją z ziemi na ramiona
I w białe róże otulona,
Zakuta w trumnę, ale dumna,
Bo jej nie mogła objąć trumna.
Szła pieśń...
... jakie to wzniosłe! ... i nawiasem mówiąc - właśnie jak znalazł!!
:)

[remez2]

Bardzo mądrze mówi i pięknie się maluje. cbdo

[damakier1]

Z malowaniem zgoda, ale plecie trzy po trzy, para piętnaście!

[remez2]

> Z malowaniem zgoda, ale plecie trzy po trzy, para piętnaście!
Ja bym postawił znak znak równości pomiędzy jednym i drugim. :-)