Pomocy!!!

[29-kasiula]

Jestem na skraju załamania nerwowego.
Mój mąż zamiast byc mi przyjacielem jest katem.Nie dam rady juz
funkcjonować.Mamy 2 dzieciw tym wcześniaczka który niedawno miał zapalenie
płuc.Ja teraz jestem chora -grypa.On niestety

[martha-s]

a co zamierzsz z tym zrobic?
kazdy jest kowalem swojego losu, takie zycie sobie wybrałas i tylko
ty mozesz cos w swoim zwiazku zmienic. Nie napisalas zadnych
konkretow o co naprawde chodzi. Czy to tylko twoj zły dzien czy
naprawde mieszkasz z katem, jesli tak to dlaczego sie na to godzisz,
dlaczego tkwisz w zwiazku ktory nie daje ci nic pozytywnego. Rozmowy
z meżem i dzialanie tylko tyle moge ci doradzic. Co z twoja agresją?

[szachula30]

Rzeczywiście mało napisałaś i trudno tu coś doradzić. Jak dawno
urodziło się drugie dziecko? Pracujesz? Czy rzeczywiście mąż nie
chciał dzieci, a tylko Ty ich chciałaś? Dlaczego więc z nim jesteś? W
sumie nie wiem, może powinnaś z nim przeprowadzić rozmowę, starając
się przedyskutować jakiś kompromis, ale bez wyrzutów i wzajemnych
pretensji. Niewiele piszesz, ale czy problemy dotyczą tylko
zajmowania się dziećmi? Jeślirozmowa nic nie da, to nie wiem, może
udaj się po pomoc specjalisty (psycholog, psychiatra)?

[kicia031]

Rozwiazanie krotkoterminowe - poszukaj jakies pomocy w rodzinie,
gdziekolwiek, zebys mogla choc odrobine odpoczac i wyleczyc grype.

Dluzejterminowo - powazna rozmowa z mezem na temat podzialu
obowiazkow w rodzinie.



-----------
Jeśli nie układa ci się z kochankiem, możesz po prostu wyjść z
łóżka. Co jednak masz zrobić, jeśli pieprzy cię twój własny kraj?
Nancy Mann
Wiedzmowo

[29-kasiula]

Przepraszam że mało napisałam i strasznie chaotycznie ale byłam pod wpływem
silnych emocji.

Jesteśmy ze sobą od 12 lat i tyle samo mieszkamy wspólnie.Małżeństwem jesteśmy
od 5 lat.Do dziś wydawało mi się że chciał dzieci.Sam nigdy bym się na nie nie
zdecydowała to miała być wspólna świadoma decyzja.Nie będę jego stwierdzenia
tłumaczyć dzisiejszą poranną kłótnią zwłaszcza że słyszała to Mała.Wiele razy
prosiłam abyśmy nie podejmowali "trudnych rozmów" przy dziecku ale to jak
grochem o ścianę.
Nie mówię że mąż jest najgorszy,utrzymuję rodzinę i niby mamy jakiś podział
obowiązków ale ja coraz bardziej czuję się
niedoceniana,zmęczona,wykorzystywana.Mówiłam o tym głośno.Mówiłam o swoich
potrzebach.Bez skutecznie.
Nie mamy możliwości pomocy ze strony naszych rodzin.
Wcześniej pracowałam i bardzo brakuje mi kontaktu z ludźmi ,samorealizacji w
innym charakterze niz tylko mama i żona.
Sytuacja jest trochę trudna i bardzo złożona.
Urodziłam wcześniaczka,dramat i stres ciągnie się do dziś od stycznia.
Brakuje mi w tym wszystkim siebie.W naszym związku też przekroczone zostały
pewne granice,próbowałam reanimować go pokazując mężowi problemy ale to tylko
doraźnie poprawiało stan związku.I tak stoimy ciągle w tym samym miejscu.
To tylko taki krótki zarys tego bigosu w którym tkwię i sam tworze.

[ewufi]

Mam podobnie jak ty, więc cię rozumiem. Wszelkie obowiązki spadły na
mnie: zakupy, gotowanie,płacenie rachunków, odbieranie dziecka z
przedszkola, spacery z nim, nawet kąpiel. W wolne dni idę sama z
dzieckiem na plac zabaw czy wycieczkę, nigdy z nami nie wychodzi.
Przykre to wszystko i czasem brak mi sił, a jeszcze jak usłyszę
słowa: "bo sama jesteś sobie winna" czy "jesteś niedobra" to nóż mi
się w kieszeni otwiera, chociaż to i tak lepsze od jego
kilkutygodniowego obrażania się. Próbowalam oczywiście z nim
rozmawiać, ale skutku to nie odniosło, czuję że to mnie przerasta i
nie potrafię ani go zrozumieć ani do niego dotrzeć.
Jedynym wyjściem jest tu chyba terapia, bo sami sobie nie pomożemy.
Może dla Ciebie też to jest wyjście?

[url=http://www.szipszop.pl][img]
http://www.szipszop.pl/tickers/25060.gif[/img][/url]
[url=https://www.suwaczki.com/][img]
https://www.suwaczki.com/tickers/oar8ol2a01wck5x3.png[/img][/url]

[mozambique]

"Do dziś wydawało mi się że chciał dzieci".

Wydawało się ? czyli tak podsatwowej kwestii jak rozmanżanie sie nie
omówiliście PRZED slubem ?

"Sam nigdy bym się na nie nie > zdecydowała to miała być wspólna
świadoma decyzja"

A BYŁA ?????

Kasiula

[kicia031]

pamietam twoje posty z forum Wczesniaki i pamietam, ze moglas
podczas problemow z ciaza liczyc na pomoc meza. Ze wlasciwie jego
stanowcze dzialania, przeniesienie cie do innego szpitala uratowaly
waszego maluszka.

macie za soba bardzo ciezkie chwile i mysle, ze puszczaja wam nerwy
obojgu. Ale jedyna na to rada, to rozmawiac, rozmawiac, rozmawiac.
Niekoniecznie opd razu o roblemach, bardziej o tym co
osiagneluiscie, co was laczy, jakie macie plany na przyszlosc.
latwiej jest rozwiazywac [roblemy, kiedy odzyska sie wzajemna
bliskosc...

[29-kasiula]

To fakt mąż przyczynił się do przeniesienia mnie do innego szpitala ale to nie
zmienia faktu jak jest obecnie.Już przed druga ciążą coś się psuło.Wiem ze oboje
nie byliśmy przygotowani na takie szokowe doznania.Ale gdzie podziało sie
wzajemne wspierania .Zostałam pozostawiona sama sobie jakby teraz rodzina miała
być tylko moim planem na przyszłośc.Ja nie mam czasu dla siebie stąd frustracje
i przemęczenie.Mąz ma czas dla siebie i swoich pasji kosztem rodziny jak dla
mnie to bardzo egoistyczne.
Rozmowy kończą sie monologiem.

[megi1973]

następna która uszczęśliwiła faceta dziećmi na siłę bez jego zgody i
wiedzy!!! mąż ma w 100% rację!!!

[29-kasiula]

Decyzja o dzieciach była podjeta przez nas oboje to dopiero teraz mój 100%
mający rację mąż swierdził coś innego .widać sytuacja go przerosła.Nie należę do
kobiet które świadomie pchają się w niejasne układy.

[megi1973]

jakby decyzja o dzieciach była podjęta wspólnie to by nie wykrzyczał
ci w twarz tego zdania "ja się o dzieci nie prosiłem" co sama
napisałaś w poście!!!

[kicia031]

Ale jestes glupia. To po prostu przerazajace. Pamietam, jak moj ex na kolanach
blagach o reke zapewniajac o dozgonnej milosci, a 2 lata pozniej oswiadczyl, ze
nigdy mnie nie kochal. Oczywiscie juz potem, jak zmienilam zamki w dzwiach.

Ludzie zmieniaja zdanie, slyszalas o tym?

[kulma.m]

A ja mam swoje zdanie, moj maz bardzo chcial dziecka, ja nie za
mocno (takie gadanie dziala na facetow, jak kobieta mowi ze nie chce
miec dzieci, to kazdy jakiego znalam byl pierwszy do przedluzania
gatunku:). Jak zaszlam w ciaze to go doslownie dreczylam... hahah no
moze nie az tak, ale bardzo wymuszalam na nim aby byl
wspolodpowiedzialny (wlaczalam go doslownie we wszytsko, od grzybicy
jaka zlapalam i musialam "przez niego" cos tam, po przytycie 30 kilo
w ciazy (on lubi szczuple kobiety, a ja po porodzie schudlam w rok i
dzis waze tyle ile przed ciaza) ale zawsze, ale to
zawsze "zaznaczalam" jego wklad w moje zmieniajace sie cialo,
hormony itd. Wiec jak urodzila sie mala, on stal sie najlepszym
tatusiem na swiecie bo wmowilam mu ze to jego pomysl. I tak jest do
dzis a mala ma juz prawie 2 latka (w styczniu). On zawsze pamieta o
niej przed swoimi potrzebami (ja pracuje odkad mloda miala skonczone
4 miesiace, on zreszta tez :)
Wzbudzilam w nim poczucie winy, ale to tez nauczylo go konsekwencji
oewnych dzialan. Facet mysli ze jak splodzi dziecko to sama radocha,
bo to kobieta przejdze ciaze, urodzi, wychowa itp.
Zlamalam konwenase, i nawet jak ten moj nie byl gotowy na "takie"
poswiecenia zrecznie go w to wmanewrowalam.
I teraz nie ma tak ze to ja tylko. Wszystkie obowiazki przy Oliwce
dzielimy na pol (raz ja usypiam, raz on, raz ja karmie, raz on, raz
ja wstawalam, raz on).
Oczywiscie nie robilam nic pyskowka, ale zreczna rozmowa, jak facet
widzi ze sie gubisz, boisz, wtedy mozesz wymoc kazda obietnice, a
potem juz tylko... EGZEKWOWAC :)

[joanna35]

A ileż ten biedny misio miał lat, że nie wiedział skąd się biorą
dzieci? Bo chyba nie sugerujesz, że atykoncepcja jest tylko i
wyłącznie sprawą kobiety?

[panna08]

a ja myślę, że czas pomyslec o sobie, odstaw męża na boczny tor, spróbuj zorganizować opiekę, wyjdz gdzieś, nie podejmuj dyskusji z meżem, najpierw odbuduj swoje poczucie wartości, może jednak powrót do pracy? musicie tez pózniej znależć czas dla siebie bez dzieci, przypomnijcie sobie jak to było wyjść gdzies bez dzieci, wyjechac na jedną chociaz noc, pomysl o tym, wiem że masz do niego duzo żalu, ale na razie nie rozmawiajcie o tym, moze przyjedzie Twoja lub jego mama i zostana z dziećmi, wiesz zwiazek to tez praca, a stres zwiazany z urodzeniem wczesniaka obojgu sie dał we znaki, więc zrób cos dla siebie, koniec z męczennicą, spójrz na siebie łaskawym okiem, trzymam kciuki:) wiesz jest taka ksiażka: Kochaj siebie a nieważne z kim się zwiążesz! Eva-Maria Zuhorst Polecam...

[mmk9]

Odpowiadasz na:
panna08 napisała:

> a ja myślę, że czas pomyslec o sobie, odstaw męża na boczny tor,
spróbuj zorgan
> izować opiekę, wyjdz gdzieś, nie podejmuj dyskusji z meżem,
najpierw odbuduj sw
> oje poczucie wartości, może jednak powrót do pracy? musicie tez
pózniej znależć
> czas dla siebie bez dzieci, przypomnijcie sobie jak to było wyjść
gdzies

Taa, pracy-sracy. Dziewczyna ma chorowitego wczesniaka, sama grypę.
Ledwie żyje , co widać po postach. Skoro nie ma nikogo innego do
pomocy na najbliższe kilka dni, trzeba porozmawiac z mężem o tym,
czym moze skończyć sie przechodzona grypa. Po wyleczeniu tejze
bedzie trochę lepiej, za kilka miesiecy okrzepnie wcześniak. Wtedy
można myślec o niani, pracy, wakacjach. To nie wieczność.

[joanna35]

Ja do tego co napisała przedmówczyni spróbowałaby dołożyć obowiązki,
bez zbędnych małżeńskich rozmów, ot krótko i zwięźle - idziesz z
małą na spacer czy karmisz ją i usypiasz? To, oczywiście, tylko
przykład, ale facet ma wybór. Niestety, może być i tak, że nie
wybierze nic, a wtedy Ty masz wybór - robić wszystko sama czy
wymeldować się z układu z gó...arzem, który widzi jedynie czubek
własnego nosa.

[29-kasiula]

Dziękuje dziewczyny za sława zrozumienia.
Jeśli chodzi o prace to usilnie poszukuje bo z ostatniej sprytnie mnie zwolniono
po porodzie-długa historia.
Wiem ze niezależność dałoby mi dużo,ale mały bardzo często choruje.Przeszło nam
zapalenie płuc teraz maa zapalenie gardła,ja dalej słabo się czuje.Dziś kolejna
kłótnia tym razem o zakup kurtki córce,sam inwestuje w swoje zabaweczki związane
ze swoja pasją ale jak to mówi że on zarabia a dzięki tym zabaweczkom przynosi
mi pieniądze.
Wyjechałabym gdzieś, uciekła ale ze względu na zły stan zdrowia mego dziecka nie
moge być egoistyczna.
dziś cała kłótnie słyszała córka,krzyk ,lament-histeria,Bardzo mi jej
żal.Uciszania męża nie dały skutku,prosiłam zeby przestał,żeby zrobił coś aby
powstrzymać spirale wzajemnego nakręcania sie.Wystarczyło przytulić.A w zamian
dostałam szantaż że zostanę sama z dziecmi i z kredytami.
ZWARIUJE

[serendepity]

Jesli macie wspolny kredyt to laskawie przypomnij mu, ze on bedzie za niego tak
samo scigany jak Ty. Nie daj sie szantazowac i nie ulegaj jego grozbom.

[morekac]

.Dziś kolejna
> kłótnia tym razem o zakup kurtki córce,sam inwestuje w swoje
zabaweczki związan
> e
> ze swoja pasją ale jak to mówi że on zarabia a dzięki tym
zabaweczkom przynosi
> mi pieniądze.

To daje ci te pieniądze czy nie? Może alimenty powinien płacić?

[29-kasiula]

Możecie mnie krytykować ,nazywać głupią juz nic mnie nie zdziwi
wiem,ze za bardzo zufałam,kochałam,poświęciłam sie a teraz płacę za to
,najbardziej mi zal dzieci.siebie nienawidzę.Za to jaki los zgotowałm
dzieciom,nie mam dokąd pójść...pomózcie mi

[29-kasiula]

widzę ze mój przepadek jest tak beznadziejny,ze nawet nie zasługuje na uwagę
eksperta.przepraszam was wszystkich za żebranie o pomoc.

Hej Kasiula

[tiana77]

Ja mam podbną sytuację w domu z tym że jestem mężatką i mam 3
dzieci...
Ale nie o to chodzi.
Czy na swoich rodziców nie możesz liczyć? Może do nich byś poszła
mieszkać, Lepsze to niż wieczne urągiwania. A jeśli nie to może jest
w twojej miejscowości jakiś ośrodek pomocy społecznej albo dom
samotnej matki, do którego możesz się zgłosić po radę? Nie ma
sytuacji bez wyjścia. Nie poddawaj się, Nie zrobiłaś nic złego...

[29-kasiula]

Bardzo proszę o kontakt życzliwa osobę która wysłała do mnie maila,wykasowana
została wiadomość i nie mogę się skontaktować z Tobą !!!

[ulciia]

Jestem tez w takiej sytuacji, mam 2 dzieci i meza ktory cale dnie pracuje. Nerwy mi puszczaja jjuz dlugi czas, a ostatnio baardzo bylam chora nie bylam w stanie wstac łóżka, prosilam zeby poszedl godzinke pozniej do pracy zeby zdazyl zaprowadzic corke do przedszkola bo nie mam sily wstac z lozka... zero zrozumienia wsparcia ubral sie i powiedzial ze musi isc do pracy (a sam sobie jest szefem) dostalam szalu rzucilam sie na niego z piesciami.... po powrocie z pracy przeprosil... a dzis wiedzial ze wieczorem musze ja wyjsc na pol godzinki doslownie i co wrocil narabany...(bardzo rzadko mu sie to zdaza)ale przeciez ja nie moge nigdzie wyjsc.... nie mam sily jak dzis go zobaczylam mialam chec go zabic....