po wychowawczym powrót do pracy bląd?

[mamakrzysia4]

wróciłam do pracy-pomimo że dzieci są małe i zdane tylko na klimaty
żłobkowo-przedszkolne. Po niecałych 2 msc zaliczyliśmy w sumie może
2 tygodnie bytności w tych plaćowkach: bo katar, gorączka, kaszel,
biegunka.... na szczęście obeszło się bez antybiotyków i szpitala.
Ale ja w pracy mam tyle obowiązków że powinnam pracować conajmniej
na 1.5 etatu poza tym często telefony, ślęczenie przed komputerem w
nocy etc.... wiem w dobie recesji i w mojej sytuacji nie powinnam
narzekać ale czuje się źle wobec dzieci, wobec samej siebie. Poza
tym w pracy odwalam najczarniejszą robotę, zawsze ktoś coś do mnie
ma a nade wszystko permanentny stres i masa spraw na wczoraj pomimo
że staram się wszystko robić na bieżąco i jeszcze niezdrowe klimaty:
wyścig szczurów, kablowanie i humorki szefów..... to taka praca, że
każdy projekt można odrzucić stwierdzeniem "ale nie zrozumiała Pani
mojej koncepcji", "chodziło mi o coś innego"....
Nie wiem co mam robić. Dodam, że jak przeliczyłam finanse to
wychodzi mi że po opłaceniu wszystkich rachunków zostanie mi na
życie z mojej pensji niecałe 600zł

wiem w biedronce mają gorzej nie ma co wybrzydzać... ale można
prawda?

[marzeka1]

Można wybrzydzać, można narzekać, można spróbować z czasem szukać czegoś innego.
To trudne mieć małe dzieci, opieka na twojej głowie, jak i utrzymanie całego
domu. Eksmąż lub ekspartner pomaga w jakikolwiek sposób?

[kicia031]

przyznam szczerze, ze nie do konca rozumiem twoj problem. Kazdy
czlowiek MUSI pracowac. To normalne. Wiekszosc kobiet w tym kraju
nie moze sobie pozwolic na urlop wychowawczy, bo musi zarabiac na
zycie. swoje i dzieci. Nie rozumiem pretencji, ze ty tez musisz to
robic - Myslalas, ze ktos cie bedzie sponsorowal, czy nie?

Nie odpowiada ci praca. to szukaj innej i tyle.

kicia

[lilka69]

czyzby byl nakaz pracy jak w prl-u? nie-informuje cie.

ja 3 lata bylam na wychowawczym ,potem pracowalam na 1/3 etatu, obecnie na 1/2 i
inaczej NIE zamierzam.

nie kazdy musi pracowac. moze ale nie musi jesli ma z czego zyc.
radze autorce pomyslec o pracy na czesc etatu.

[mamakrzysia4]

pracuje na część etatu ale w mojej pracy polega to na tym, że i tak
faktycznie wychodze po 8h a nawet 9 bo tyle jest pracy a płacą mi za
6 nadgodziny do odbioru tylko niewiadomo kiedy i jeszcze dojazd
zajmuje mi ok 2h
poza tym w moim przypadku jeśli chce pracować w zawodzie to nie ma
pracy bez protekcji i mocnych pleców wiem bo jeszcze na
wychowawczym zbadałam grunt ale nadal rozsyłam mailem po 30-40 cv
dziennie

chce pracować bo pracuje od 16 r.ż. ale chce też godnych warunków
pracy chyba czasy niewolnictwa mamy za sobą może się myle

[mama303]

mamakrzysia4 napisała:

> pracuje na część etatu ale w mojej pracy polega to na tym, że i
tak
> faktycznie wychodze po 8h a nawet 9 bo tyle jest pracy a płacą mi
za
> 6 nadgodziny do odbioru tylko niewiadomo kiedy

Troche obok wątku ale dlaczego dakesz sie tak wykorzystywać? Kodeks
pracy po coś chyba wymyślili?... Zadbaj o swoje prawa z korzyscia
dla swojej rodziny.

[kicia031]

ja 3 lata bylam na wychowawczym ,potem pracowalam na 1/3 etatu,
obecnie na 1/2
> i
> inaczej NIE zamierzam.
>
> nie kazdy musi pracowac. moze ale nie musi jesli ma z czego zyc.
> radze autorce pomyslec o pracy na czesc etatu.

No jest mnostwo osob, ktore nie maja aspiracji zawodowych - moze
brak intelektualnych potrzeb wykazywania sie, brak ambicji
zyciowych, brak przezornosci - bo wszystko w zyciu mozna stracic -
meza, majatek, oprocz tego, co sie samemu umie i samemu
reprezentuje - jestli chodzi o wiedze, doswiadczenie i umiejetnosci.

W koncu lowcy-zbieracze - te prymitywne plemiona, ktore jeszcze
pozostaly - poswiecaja na prace 2 - 3 godziny dziennie, reszta to
czas wolny. Mozna tak zyc, jak ich przyklad dowodzi.

[miacasa]

> No jest mnostwo osob, ktore nie maja aspiracji zawodowych - moze
> brak intelektualnych potrzeb wykazywania sie, brak ambicji
> zyciowych, brak przezornosci - bo wszystko w zyciu mozna stracic -
> meza, majatek, oprocz tego, co sie samemu umie i samemu
> reprezentuje - jestli chodzi o wiedze, doswiadczenie i umiejetnosci.

Kiciu, litości, nie każdy musi mieć korporacyjne klepki na oczach, pieniądze to
tylko środek do życia, nie jego cel :)
Patrzysz na wiele spraw przez pryzmat warunków na warszawskim rynku pracy, chyba
nie dopuszczasz do swojej świadomości, że poza Warszawą ów rynek jest mocno
ograniczony a wiele osób (obojga płci) ambicje i aspiracje zawodowe musi chować
do kieszeni i zwyczajnie pracować poniżej swoich kwalifikacji i możliwości. Nie
jest możliwe by wszyscy Polacy zamieszkali w Warszawie ;)

[kicia031]

nie każdy musi mieć korporacyjne klepki na oczach, pieniądze to
> tylko środek do życia, nie jego cel :)


Calkowicie sie zgadzam. Zamiast pracowac w korporacji i klepac kase,
pracuje w quango i zarabiam mniej niz polowe tego, co bym mogla w
sektorze prywatnym.

Zamiast pieniedzy dostaje poczucie, ze angazuje w prace swoje serce
i intelekt i robie cos dobrego spoleczenstwa i jednostkowych
kowalskich i malinowskich.

Gdybym miala srodki finasowe, by nie patrcowac zarobkowo,
pracowalabym jako wolontariuszka, bo czuje potrzebe zmieniania
swiata w ktorycm zyje. na lepsze.

[miacasa]

> Zamiast pieniedzy dostaje poczucie, ze angazuje w prace swoje serce
> i intelekt i robie cos dobrego spoleczenstwa i jednostkowych
> kowalskich i malinowskich.

i chwała Ci za to, niemniej jednak znam kobiety, które zamiast pieniędzy za
swoją pracę dostają poczucie, że swoje serce i intelekt inwestują w rozwój
swojego własnego potomstwa i robią coś dobrego dla społeczeństwa i jednostkowych
córek i synów

> Gdybym miala srodki finasowe, by nie patrcowac zarobkowo,
> pracowalabym jako wolontariuszka, bo czuje potrzebe zmieniania
> swiata w ktorycm zyje. na lepsze.

świat można zmieniać na lepsze zaczynając od swojej własnej rodziny, nie
zapominajmy, że Autorka wątku ma dzieci w wieku żłobkowym i przedszkolnym, to
bardzo małe dzieci i w pełni rozumiem jej rozgoryczenie życiem, jakie stało się
jej udziałem (to kierat nie życie i uważam, że warto dążyć do zmian)

dzięki miacasa :)

[mamakrzysia4]

[kicia031]

które zamiast pieniędzy za
> swoją pracę dostają poczucie, że swoje serce i intelekt inwestują
w rozwój
> swojego własnego potomstwa i robią coś dobrego dla społeczeństwa i
jednostkowyc
> h
> córek i synów
>
Byc moze sa takie kobiety. jednak lektura forum i obserwacja zycia
poczucza mnie, ze wiekszosc niepracujacych mam nie spedza czasu na
rozwijaniu intelektualnym dzieci, tylko na garach i scierach. dzieci
siedza przed TV, w kojcu albo maja sie bawic same. Niestety brak
ambicji i aspiracji na ogol idzie w parze z nieskim poziomem
intelektulanym, w rezultacie matka ma raczej malo do zaoferowania
swojemu potomstwu. Nie ma tez czesto srodkow finasowych na
zapewnienie dzieciom uczestnictwa w kulturze, w postaci
ksiazek,plyt, DVD, teatru, kina, muzeum, galerii, imprez
popularyzujacych nauke i 1500 innych fajnych rzeczy, ktore sa
mozliwe dzieki temu, ze oboje rodzice pracuja.

Kiedy moj 17-letni syn zaprasz mnie, bym przyszla pogadac o swojej
pracy z nim i jego kolegami, i jest dumny z moich osiagniec i z
tego, ze moze sie pochwalic swoja matka, kiedy widzi w TV ludzi,
ktorzy bywaja u nas w domu, albo ktorych spotykaja idac ze mna do
teatru czy na wystawe, kiedy prosi, bym zrobila cos dla jego klasy w
liceum, albo kiedy czyta opasle tomisko popularnonaukowe po
angielsku, wiem, ze dokonalam slusznego wyboru. Bo zmieniam swiat
takze dlatego, zeby byl lepszym miejscem do zycia dla moich dzieci.

[pati9.78]

O jakaś ty( "ty "celowo z małej liter) wielka!!!!!!. A dla mnie
kiciu jesteś zakompleksionym
DNEM....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[kag73]

Oj, tutaj bylabym ostrozna w wypowiadaniu takich opinii. Sama bylam
mama na wychowawczym i zarowno ja sama jak i moj dzieciak mielismy w
tym czasie duzo frajdy i atrakcji. Nie sadzalam dziecka przed
telewizorem a nie wykluczam, ze wlasnie to zrobilaby niania.
Nie po wydalam dziecko na swiat, zeby wychowywal je ktos inny, to ja
chialam/chce je wychowac, bo jest tego warte dla mnie.
Nie wiem dlaczego traktujesz prace jak non plus ultra. Cokolwiek by
nie bylo, Twoja rada to zawsze "idz do pracy". Kobieto, zdajesz
sobie sprawe z tego ile rzeczy w zyciu jest ciekawszych i
pozyteczniejszych niz praca zawodowa. Wydaje mi sie, ze ludzie
czesto zapominaja po co chodza do pracy.
I sa ludzie gdzie wystarczy, zeby jeden rodzic pracowal i tez moga
sobie na sporo pozwolic a do tego dziecko ma mame w domu, nie znam
dziecka, ktore majac do wyboru mame albo nianie wybraloby nianie.

[phantomka]

Moze i Twoj syn lubi "chwalic sie" mama, ja raczej widze tu malosc,
bo kiedy ktos ocenia siebie poprzez pryzmat bywania w towarzystwie
ludzi z TV (kimkolwiek oni nie sa), ma tak wysokie mniemanie o
swoich dokonaniach - to z reguly takie osoby w rzeczywistosc malo z
siebie daly. Ot po prostu lubisz sie dowartosciowywac, co zreszta
widac na tym forum co krok.

[kicia031]

kiedy ktos ocenia siebie poprzez pryzmat bywania w towarzystwie
> ludzi z TV (kimkolwiek oni nie sa),

Pewnie nie wiesz, ze oprocz tanca z gwiazdami jest jeszcze np TVP
Kultura czy stacje informacyjne, w ktorych pojawiaja sie wartosciowi
ludzie, zmieniajacy ten swiat na lepsze, a nie jednodniowe
celebrytki.

[miacasa]

> Pewnie nie wiesz, ze oprocz tanca z gwiazdami jest jeszcze np TVP
> Kultura czy stacje informacyjne, w ktorych pojawiaja sie wartosciowi
> ludzie

To bez znaczenia, jeśli ktoś nie ma "ambicji" świecić światłem odbitym cudzych
fleszy a już najmniej kręci dzieci w wieku przedszkolnym blichtr, za którym
podążają rodzice zostawiając je na wiele godzin pod opieką niań i żłobków.
Zapominasz Kiciu, że wątek nie jest o Twoich aspiracjach życiowych ale o
codziennej orce Autorki tegoż wątku, której codzienność jest udręką.

[phantomka]

Jaka to typowa dla malych ludzi odpowiedz:)

[rosapulchra-0]

ale że co, kicia? chwalisz się czy żalisz?

[mamakrzysia4]

mamokrzysia

[kicia031]

a z jakiego regionu jestes?

niestety, o prace w ngosach, teraz trudno, kryzys powaznie odbija
sie na tym sektorze, bardzo wiele osob pracuje tam z doskoku, majac
jednoczesnie inna - platna prace.

Moze jeste glupia, ale wydaje mi sie, ze sporo tez mozna zrobic w
sektorze publicznym, choc tam z praca tez ciezko, zwlaszcza w
mniejszych miejscowosciach, gdzie zamiast konkursow decyduja uklady -
nie wszedzie tak jest, ale wystarczajaco czesto...

Ale jesli czujesz powolanie do takiej pracy, to mysle, ze powinnas
probowac, podtrzymywac kontakty nabyte podczas wolontariatu, kto
wie, kiedy ci sie cos trafi.

Trzymaj sie cieplo!

jak chcesz to napisz na priv.

[mamakrzysia4]

jestem z mazowieckiego jeśli masz jakieś info o pracy w ngo w mojej
okolicy daj znać dzięki

[kag73]

Intelektualne potrzeby nie maja tutaj nic do rzeczy. Nie wszyscy
maja wymarzona prace, niestety, w pracy mozna sie tez uwsteczniac,
uwierz mi. Nie potrzebuje pracy, zeby rozwijac swoje horyzonty. To
totalny kretynizm i wynik manipulacji spolecznej nakazujacej nam
wierzyc, ze potrzebne nam sa okreslone struktury i rytm zycia a co
za tym idzie praca.
I nie mam nic przeciwko czasowi wolnemu, wrecz przeciwnie, jestem
wrecz jego fanka. I nie masz pojecia ile sie juz w tym czasie
nauczylam i co przezylam i zobaczylam. Za to w pracy zmarnowalam juz
mnostwo cennego czasu. Amen.
Niemniej jednak jestem tolerancyjna "zyc i dac zyc innym", skoro
praca jest trescia Twojego zycia...prosze, pracuj.

[mamapodziomka]

Ja tez nie za bardzo rozumiem o co Ci wlasciwie chodzi? Stac Cie na siedzenie w
domu z dzecmi to siedz, inna sprawa czy po kilku latach bedzie Ci latwo wrocic
na rynek pracy, ale jesli sie tego nie boisz to zrezygnuj z pracy.

Powort do pracy po dzieciach nie jest latwy, jesli jest sie samotna matka jest
jeszcze o wiele trudniejszy, znalezienie kolejnej pracy tez proste nie jest, ale
niestety zazwyczaj nikt nie pyta czy sie chce czy nie. Jesc trzeba, dzieci
potrzebuja tysiaca roznych rzeczy, a szanse wygrac w lotka niewielkie ;) .
Zreszta przedszkole to pikus, hardcore sie zaczyna jak pracujesz na caly etat, a
odrobienia lekcji i tak dopilnowac trzeba. Albo jak nie masz komu podrzucic
chorych dzieci... Ale jakos zawsze na wszystko rada sie znajduje i powoli
czlowiek wpada w rytm i jakos wszystko leci.

[cegielka612]

Jeśli stać Cię na siedzenie w domu to do pracy nie chodź. Jeśli jesteś nowa w
robocie to nic dziwnego że odwalasz czarną robotę. Piszesz, że z pensji zostanie
Ci 600 zł, a jak nie masz pensji to z czego żyjesz? Bo chyba lepsze 600 zł niż
nic i jeszcze brak kasy na rachunki.
Nigdy nie rozumiałam kobiet, które mimo, że nie bogate "z domu", bez stałego
źródła utrzymania typu pokaźna lokata bądź np. wynajem jakiejś nieruchomości -
nie pracują. Bo super pensja męża może się kiedyś skończyć, mąż też "dobro"
nabyte. Później są takie sytuacje, że kobitka odchowała 3 dzieci, mąż dał nogę,
a ona może liczyć tylko na alimenty od eksmałżonka. Nie wypracowała emerytury, a
w wieku 50 lat zaczynać karierę zawodową trochę późno.
To samo sytuacja, mąż traci pracę i jest dramat. Nigdy nie zafundowałabym też
mężowi takiego stresu, że on by utrzymywał całą rodzinę a ja umiałabym tylko
ugotować i posprzątać.
No i jeszcze rzecz jak dla mnie istotna w związku - mąż wie, że ja bez niego
finansowo sobie poradzę.

[kasia_wp]

Moze ta sytuacja w pracy jest przejściowa i jest szansa na zmiany, lepsze
wynagrodzenie czy bardziej stałe godziny, a jaka to branża jeśli można spytać?
Może warto poszukać bardziej spokojnej pracy i w godzinach normalnych.
Wierz mi, nie znam zbyt wielu kobiet, które mają czas na wszystko, pracując
normalnie zawodowo. Zawsze jest coś za coś,ciężko wpaść w rytm, odpuścić
nieistotnie pierdoły, lepiej się zorganizować.Chyba ze naprawdę nie chcesz i nie
musisz pracować,wtedy zostań w domu.

[mamakrzysia4]

nadal bez zmian plus przewlekła ciężka choroba córki i mega
samotność, depresja z mojej str tak są leki i psychiatra i
pschycholog na nfz i dupcia blada nie ma tabletek na niepamięć na
brak uczuć co robić gdy zachwyt nad dziećmi bo wyjątkowo ładne,
zdolne i pojętne bestie choć chorowite miesza się z moimi myślami
destrukcyjnymi?

brak snu,seksu,bliskości i mega stres każdego dnia wszyscy dorośli
tak mają czy tylko ja mam tak na maksa przesrane???? może być wiącha
na priv zwłaszcza od właścicieli pewnych WROGICH nicków tęsknie za
wami jak jasna cholerka :)))) OOOOO

[kol.3]

Czas pracuje na Twoją korzyść. Przetrwaj. Czy nie ma kogoś kto by
został z dziećmi w domu w razie choroby? Ktoś z rodziny, kuzynka?
Może jakaś babcia przysposobiona? Czasem obce osoby więcej pomogą niż
rodzina. Żebyś mogła pracować i nie chodzić na zwolnienia.
Ja po powrocie do pracy po wychowawczym wydawałam bardzo marniutką
pensję na niańkę i wszystko co związane z dzieckiem, zostawały mi
grosiki, z czasem zaczęłam zarabiać lepiej, dziecko wyrosło z chorób.
Pracować trzeba, bo czasy są takie, że nikt Ci emerytury nie
sprezentuje. Trzymaj się i nie dawaj przeciwnościom :):).

[tully.makker]

Trzymaj sie.

Odkad bierzesz leki na depresje? potrzeba 2 - 3 tygodni, zeby zadzialaly - ale
jesli dluzej i nie ma poprawy, to gnaj do lekarza, iech ci da inne. Dobor
odpowiednich lekow to szuka i wielokrotnie sie nie udaje za pierwszym czy nawet
drugim razem.

[miacasa]

co robić gdy zachwyt nad dziećmi bo wyjątkowo ładne,
> zdolne i pojętne bestie choć chorowite miesza się z moimi myślami
> destrukcyjnymi?

powtarzać sobie jak mantrę : to wszystko minie, to też minie...

Poważnie, z tych wszystkich katarów, zapaleń ucha, gryp żołądkowych, zapaleń
krtani, oskrzeli, gorączek niewiadomego pochodzenia i innych atrakcji wieku
przedszkolnego młode jakoś się wyliżą i później jest znośnie. Nie napisałaś na
co młoda choruje, dlatego pocieszam tylko w zakresie pospolitego paskudztwa,
które dręczy matki małych dzieci.

> brak snu,seksu,bliskości i mega stres każdego dnia wszyscy dorośli
> tak mają czy tylko ja mam tak na maksa przesrane????

nie wiem czy wszyscy dorośli tak mają ale wszyscy znani mi rodzice małych dzieci
zaliczyli taki etap w swoim życiu, TO TEŻ MINIE! tylko trzeba się ratować małymi
usprawnieniami i przyjemnościami w codziennej orce, leczyć to co leczenia wymaga
i nie załamywać się bo: TO WSZYSTKO MINIE! a dzieci z każdym rokiem coraz
fajniejsze i coraz bardziej samodzielne, dadzą pospać, odpocząć i nawet poczulić
się z ich ojcem

trzymaj się

[bubster]

Zdobywasz doświadczenie.
Po jakimś czasie dzieci przestaną chorować a Ty zmienisz pracę na
lepszą.