Krok do przodu

[dusia75]

Dawno nie udzielałam się na forum i mam ochotę podzielić się z Wami moimi
małymi sukcesami-zmianami, które życie wymusiło na mojej rodzinie po śmierci
Adama. Przede wszystkim rozpoczęłam pracę. Jest to praca w niepełnym wymiarze
godzin, w domu przy komputerze i telefonie, ale na razie musi wystarczyć.
Po urodzeniu Szymona nie powróciłam do pracy, lecz zajęłam się "domem". Teraz
zapisałam Szymonka od września do przedszkola na 5 godzin - udało mi się
warunkowo i po znajomości bo mały ma teraz 2 lata i 3 mies. Mam nadzieję że
będzie dzielny.
Zapisałam się na kurs prawa jazdy - jestem już po części teoretycznej. Jest to
dla mnie b. ważne, bo ciężko jest ruszyć się gdziekolwiek z dwójką dzieci bez
samochodu. Jak zdam egzamin będę chyba najszczęśliwszą osobą tego dnia na
świecie. Adam przegrał kiedyś zakład ze mną i zobowiązał się do
zasponsorowania mi takiego kursu i zakup małego samochodu. Mam nadzieję że
będzie przy mnie i pomoże to wszystko udźwignąć i dokonać właściwego wyboru
przy zakupie samochodu.
Dla mnie te dwie rzeczy to duży krok do przodu ( mały sukces ), coś co pozwoli
mi dalej jakoś żyć i zorganizować życie sobie i dzieciom.
Trzymajcie za mnie kciuki abym wszystko to potrafiła zrealizować.
Pochwalcie się i Wy, co pomimo przeciwności losu udało się Wam zrealizować.
Pozdrawiam Edyta

[inseg]

Trzymam kciuki i zdawaj relacje na bieżąco jak Ci idzie. Będę dopingować :))))

[magdatysz]

Trzymac na pewno te kciuki będe i ciesze się ze udało Ci się ruszyć do przodu -
zarówno z pracą jak i kursem prawa jazdy. Wierze ze na pewno sobie poradzisz.
Co do zaczynania przedszkola w wieku 2,5 roku to przerabiałam temat z Łukaszem.
Powiem ci że nie było żadnych problemów. Mały bardzo szybko się przyzwyczaił i
był zadowolony. Nie było płaczów przy rozstaniu, wrecz przeciwnie - czasami
płakał ze już ma iśc do domu. A chodził od początku na 8 godzin. Prawdopodobnie
po roku zaproponuja Ci zeby powtórzył maluchy - będziesz się musiała nad tym
zastanowić. Mój Łukasz poszedł dalej ze swoją grupą wiec teraz idzie od
września już do zerówki. Zobaczymy jak będzie bo dotąd to nie odbiegał poziomem
od innych dzieci w grupie - a ma nawet takie 2 lata starsze bo przedszkole
integracyjne. Radzi sobie nieźle. Ciekawe tylko jak z nauką będzie.
Pozdrawiam
Magda

[agama30]

To nie mały ale wielki sukces. Tak trzymaj, a będzie lepiej zobaczysz.
Pozdrawiam Aga Lublin

[dusia75]

Mam nadzieję że obieram "dobry kierunek". Samemu ciężko podejmować właściwe
decyzje. Kiedyś było dużo łatwiej. Pozdrawiam Edyta

Ps. Szczególne pozdrowienia dla Agi z Lublina

[agama30]

Edytko dziękuję za pozdrowienia. Zawsze jeśli będziesz chciała się wygadać, lub
będziesz miała jakiś problem to możesz na mnie liczyć (na tyle ile będę mogła).
Teraz jestem z Rodzicami w naszym domku na wsi koło Kraśnika, czasami wpadam do
Lublina, ale jeśli chcesz to wyślę Ci maila z telefonem. Nie chcę się narzucać
bo nie o to chodzi, ale czsami warto mieć kogoś do kogo można zadzwonić, kiedy
wydaje się że nie da się już rady. O każdej porze dnia i nocy!!!!! Wiem to z
autopsji. Pozdrawiam Aga

[volta2]

moja bratowa po śmierci swojego męża też zaczęła robić takie kroki do przodu,
od jakichś 2 lat ma prawko i najtańszy w eksploatacji cienko-cienko, zakupiła
mieszkanko, bo mieszkali u teściów, pracę na szczęście miała, więc teraz szuka
tylko lepszej.
reasumując idzie jej coraz lepiej w braniu się za bary z życiem, tym bardziej
że nawet renty dzieciom nie przyznano

[aneri59]

Dlaczego nie przyznano bratowej renty na dzieci,
czy wniosła odwołanie od tej decyzji?
Czy wystąpiła o przyznanie renty specjalnej dla dzieci?
www.poradaprawna.pl/index_pytania.php?co=lista_odp&haslo=KOD_1659
www.google.pl/search?hl=pl&q=renta+specjalna&btnG=Szukaj+w+Google&lr=lang_pl

[magdatysz]

wiesz- wydaje mi się że odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta: jesli jej
bratowa pracuje to znaczy ze ma srodki na utrzymanie dzieci i renta specjalna
się w tym kraju nie nalezy. Ja miałam to samo - nie przyznali bo ja zarabiam
pieniądze i nie jest ważne że mąż i ojciec zginął nagle, nic nie zawinił, że
zabrakło do zwykłej renty 2 miesiący pracy...
Ja pracuję i mam za co się utrzymać i żyć. Im lepiej sobie radzisz, im masz
wiecej silnej woli i samozaparcia tym w tym kraju więcej kłód po nogi ci
rzucają... Wariactwo....

[volta2]

dużo robiła, wszędzie się odwoływała, niestety z uwagi na brak dobrej
informacji nie zrobiła wszystkiego jak należy i nawet renty specjalnej nie
przyznali.

Zachęcam ją do chodzenia do opieki społecznej i tłumaczę, że nie po jałmużnę
tam idzie, tylko by wyszarpać te pieniądze, których w ramach renty jej nie
przyznano:)

[edyta.g.25]

Faktycznie trzeba podciagac do gory takie optymistyczne watki:)

Wiesz Edyto- ja na kurs prawa jazdy zapisalam sie w pazdzierniku 2006r to bylo
4 miesiace od wypadku MAcka. Wydawalo mi sie ze to misi byc cud zeby ktos
nauczyl mne ijezdzic. Bylam zielona. Moze to wydac sie smieszne- ale nie
wiedzialam gdzie jest sprzeglo, hamulec czy gaz:) 19 maja zdalam w koncu
egzamin za 3 podejsciem. Bylam przeszczesliwa. Balam sie na poczatku jezdzic bo
wiadomo w L-ce czulam sie bezpiecznie a tu juz nie siedzi obok osoba ktora
zawsze moze nacisnac na hamulec w razie potrzeby:) Prosilam wiec kogo sie dalo
zeby jezdzil ze mna -poprostu robilam za taksowke. Smiac mi sie chcialo bo
rajdowalam w ta i z powrotem po calym miescie. Teraz jzu jezdze sama i z
dzieckiem. Wiadomo ze jeszc esie troszku boje ale sama czuje ze z casem jzu
jest coraz lepiej. W kazdym razie dojechac dojade wszedzie i nie przejmuje sie
ze ktos tam na mnie trabi itp...itd.

Co mi sie udalo jeszcze w przeciagu roku zrealizowac.
Wiedzialm od poczatku samego ze musze organizowac zycie moje i corki, ze jest
ciezko ale musze poprostu musze bo nie moge sie poddac i stanac w miejscu bo to
bylaby ostatnia rzecz jaka by chcial moj maz wiec wszystko robilam z mysla o
nim i tak zeby On byl ze mnie dumny ze sie nie poddalam, ze jestem silna.
Postawilam wszystko na jedna karte i nawet dlugo sie nei zastanawialam wzielam
kredyt ( i co z tego ze na 30 lat). Stwierdzilam ze trzeba zyc z dnia na dzien
i nie wybiegac zbytnio w przyszlosc bo nie wiadomo co nam nastepny dzien
przyniesie trzeba zyc dniem dzisiejszym. Kupilam nieduze mieszkanko 2 pokojowe-
dla Nas zawsze to wlasny kat i samochod taki kobiecy opla corse 1.0 nei jakies
cudo ale jak na poczatek wystarczy tym bardziej ze jestem poczatkujacym
kierowca wiec nie bylaby wielka szkoda jesli cos by przyytrafilo.

O matko juz ta godzina a ja w pracy jeszcze ehh

Pozdr. Edyta -

[dusia75]

Mam nadzieję że nie będę gorsza od Ciebie i nie bedzie wiecej podejść niż 3 do
egzaminu. Na razie zrobilam przerwę w kursie bo musiałam poświęcić sie pracy,
ale wlaśnie rodzice idą na urlop więc będę miała pomoc przy dzieciach i jakoś
pociągnę dalej.
Ja też myślę o takim autku jak opel corsa. Napisz jak się sprawdza. Ja jeszcze
myślę nad fordem fiestą, ale decyzja dopiero jak będzie prawko w ręku.
Pozdrawiam Edyta

[edyta.g.25]

Napewno nie bedziesz gorsza:)Wiesz a za drugim podejsciem to poprostu dalam
straszna plame. Najpierw plac manewrowy, na miescie wszystkie manewry mialam
juz zaliczone, wypocilam sie przy tym przeokrutnie, pan egzaminator trafil mi
sie bardzo mily tak samo, wracalismy juz do Osrodka Egzaminacyjnego, ja taka
uradowana i zadowolona z siebie(teraaz wiem ze za wczasu:) )dojechalismy do
przejscia dla pieszych z sygnalizacja swietlna mialam zielone przede mna tez
jechal samochod ktory przejechal za sygnalizator a ja ustawilam sie za nim,
skrecal i on i ja w lewo wiec musielismy przeppuscic pojazdy jadace z
naprzeciwka i skrecajace w prawo wiec ja uradowana ze samochod stoi przede mna
wiec rusze kiedy on ruszy (strasznie nie lubie skretow w lewo na
skrzyzowaniach:) ) wiec patrze w prawo w lewo pojazdy ktore mialy jak ja mialam
zielone- swiatlo czerwone stoja, samochod przede mna ruszyl i skreca w lewo a
ja dawaj za nim...egzaminator na pedal i koniec egzaminu. Poprostu zmienilo sie
w tym mommencie swiatlo z pomaranczowego na czerwone a ja nie widzac tego bo
mialam sygnalizator za soba zasugerowalam sie panem ktory jechal przede mna.
Kilka dni po tym chodzilam taka przylamana, spokoju mi nie dawalo ze juz prawie
mialam prawko w garsci i tak zawalilam.

Wiesz ja jestem bardzo zadowolona z mojego opla- maly, zgrabny, wszedzie sie
zmiesci i co dla mmnie bardzo wazne- ekonomiczy. Nie pali duzo. Taki kobiecy
samochodzik. Mnie sie podoba bardzo toyota yaris ale poki co wystarczy taki i
jestem naprawde bardzo zadowolona.

Pozdr. Edyta

[smutnykluseczek]

DZis poraz pierwszy bedac na cmetarzy nie płakałam, dla mnie to taki
mały kroczek do pszodu bo w koncu mogłam spokojnie usiąść i pomyslec
choc troszke poukładać sobie to co do tej pory wydarzylo się w moim
życiu...i jakoś tak mi teraz gdy leże juz w łożeczku lżej...


-



"Tragedie zdarzają się wszędzie. Możemy doszukiwać się przyczyn,
winić innych, wyobrażać sobie jak odmienne byłoby bez nich nasze
życie. Ale wszystko to nie ma znaczenia, zdarzyły się i koniec.
Musimy zapomnieć o strachu, jaki wywołały, i rozpocząć odbudowę."

[asiamars]

trzymam kciuki, dasz radę, każdy sukces jest wieli, byle do przodu :)

[dusia75]

Zdałam w dniu dzisiejszym egzamin na prawo jazdy. Jestem z tego powodu tak
szczęśliwa że nawet nie wiecie. Kupię sobie jakieś coś do jeżdżenia i wreszcie
się trochę usamodzielnię. Ale Adam byłby ze mnie dumny. Dzięki temu że będę
miała samochód będę mogła być u Niego częściej.
Edyta

[magdatysz]

GRATULACJE!
własny srodek lokomocji to jednak duże usamodzielnienie. Ja już
siebie życia i pracy nie wyobrażam bez samochodu.
Dla mnie ten krok do przodu to własna firma. Bardzo się tego bałam i
myślałam że nie bede miała zleceń itp. Teraz nie wyrabiam z robotą,
mam jej tyle że nie wiem za co się zabrać.
No i szukam faceta............... do wierceń ;)
Jeszcze raz gratuluję i pozdrawiam cię serdecznie
Magda

[trelka10]

Gratulacje. Zdanie egzaminu na prawko w dzisiejszych czasach to nie lada wyczyn.
Pozdrawiam
Ela

[zlotaewa]

Edytko gratuluje rowniez.Moze i mi sie teraz uda.Ostatnio oblalam na
skrzyzowaniu z tramwajami :-(
Bezpiecznej jazdy zycze :-)
Buziaki
Ewa

[dusia75]

Nie poddawaj się, ja też nie zdałam za pierwszym razem. Stres jest okropny, ale
warto. Miłego spotkania na drodze. Buziaki :))