Dodaj do ulubionych

Podziękowanie-Pozegnanie

02.10.07, 12:43
Chciałam podziekować wam wszystkim za cały ten czas kiedy mogłam pisac tu
forum dzielic sie z wami moim smutkiem oraz radosciami,dzieki wam było mi
łatwiej przetrwac ten najgorszy okres, znalazłam wiele odpowiedzi na trudne
pytania, uwierzyłam w lepsze jutro.
Własnie to forum dało mi najwiekszą pomoc samo to ze wiedziałam ze Wy mnie
rozumiecie, nie rodzina nie znajomi ale własnie Wy.
Za co Wam gorąco DZIEKUJE

W temacie napisałam też "pożegnanie" gdyż jak pewnie wszyscy zauwazyli forum
się konczy czasem pojawi sie watek który pobudzi nas do napisania czegos ale
to jest chwilowe. Mysle ze wszystkie trudne pytania zwiazane z tym co nas
spotkało juz tu wystapiły, na te pytania zostały udzielone odpowiedzi. Wierzę
ze samo czytanie przez kogoś nowego kto tu trafi naszych postów da juz duzą pomoc.
Czyli forum bedzie nadal pomocne.

Ja chciałam sie z Wami pozegnać a najbardziej jak napisałam na poczatku
podziekować.
Zegnam sie ale jesli czas mi na to pozwoli to czasem pośledze losy forum.
Zycze wszystkim jak najwiecej usmiechu i samych tych lepszych dni a na te
gorsze dni zycze duzo siły.

Trzymajcie sie sciskam Was goraco....
Ania


"Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna"
Tego usmiechu Wam wszystkim zycze.

Obserwuj wątek
    • dryfujacabezcelu Re: Podziękowanie-Pozegnanie 02.10.07, 16:22
      Aniu, jakoś mnie posmuciło to co napisałaś...
      dla mnie to forum też jest bardzo ważne... jest jakby azylem, do
      którego w każdej chwili mogę uciec, wyzalić się, znaleźć
      pocieszenie... ostatnio faktycznie mam mniej czasu na komputer, bo
      niemowłak w domu jest bardzo absorbujący, tym bardziej że do pomocy
      nie mam męża, a mama nie zawsze moze przybiec :( ale nie zamierzam
      się z Wami za nic w swiecie żegnać... będziecie zawsze dla mnie
      opoką więc BĄDŹCIE i nie zegnajcie się!
    • vesper.lynd Re: Podziękowanie-Pozegnanie 02.10.07, 20:09
      Aniu,
      zgadzam się w zupełności z pierwszą częścią Twojego listu - wsparcia
      danego przez Was nie da się porównać z niczym innym. Jednak częśc
      pożegnalna trochę mnie zdziwiła...

      Jedynym powodem dla jakiego mogłabym się żegnać byłoby wyruszenie na
      bezludną wyspę, do miejsca bez dostępu do maila, telefonu i reszty
      ludzkości! Proszę wybaczyć porównanie ale jesteśmy tak trochę jak
      alkoholicy - oni też do końca życia nimi pozostaną, tak jak i my do
      końca życia pozostaniemy wdowami lub (np. tak jak ja) osobami które
      pożegnały kogoś bliskiego... To piętno odciśnięte na całe życie.
      Dlatego wizyty na forum stały się dla mnie codzienną czynnościa -
      tak jak mycie zębow.
      Zastanawiałam się keidyś czy kiedykolwiek usunę te fora ze swoich
      ulubionych (swoją drogą "ulubione" to niezbyt trafiony epitet...),
      ale nie sądzę że kiedykolwiek to zrobię. Ja cieszę się kiedy brakuje
      nowych wątków - to znaczy, że radzimy sobie dobrze sami! Ciesze się
      też dlatego, że nie zagladają tu nowe osoby! Oznacza to, że grono
      nas cierpiącyh sie nie powieksza i daje to przynajmniej złudzenie że
      tragedie się nie zdarzają...
      Jestem stalą bywalczynią forum, mimo że tego nie widać. Bede tu
      zaglądać cały czas, bo może kiedyś moje doświadczenia i przeżycia
      pomogą komuś innemu (choć mam nadzieję, że nie bedzie to
      potrzebne...) Dlatego wcale się nie żegnam:)
      • aniawdowa Re: Podziękowanie-Pozegnanie 02.10.07, 20:56
        Nie pozegnałam sie całkiem tak jak napisałam bede śledziła losy forum co znaczy
        ze bede pewnie codziennie tu zagladała słowo zegnać oznaczac miało ze nie bede
        sie udzielać, przepraszam jesli napisałam cos nie tak miałam dziś cieżki dzień
        psychicznie i to co myslałam poprostu napisałam.
        • hania_2006 Re: Podziękowanie-Pozegnanie 02.10.07, 22:35
          Aniu, rozumiem Cię doskonale, chyba jak mało kto zawsze byłaś gotowa
          dzielić się z nami - swoimi radościami, smutkiem, starałaś się
          wspierać, radzić czy dawać sygnał że czytasz (tzn. "słuchasz").
          Każdy z nas jest emocjonalnie zaangażowany w "istnienie" na tym
          forum, pisaliśmy tu o naszych uczuciach, o których często nie
          mówiliśmy nawet najblizszym osobom. Jest tu opisana krótsza lub
          dłuższa historia życia wielu z nas a z całą pewnością te fragmenty,
          które były dla nas najtrudniejsze. Ale, jak tu kiedyś napisała Inseg
          (pozdrawiam) forum to ludzie czyli my. Od nas tzn. od naszych
          potrzeb zalezy czy ono będzie żyło dalej. Ela napisała do mnie, że
          ludzie odchodzą bo układają sobie życie. Pewnie troche tak. Też
          czasami mam chęć zostawić to za sobą ale nie potrafię, jeszcze nie.
          Myslę też, że prawdą jest to, co napisała Hendik - w jakimś momencie
          w złym tonie było pisanie o smutkach. Ale przeciez taka jest rola
          takiego forum, tu chcieliśmy znaleźć zrozumienie, wsparcie i
          nadzieję. Nadzieja brała się z tych weselszych postów.
          Czyli po prostu piszmy, jak jest nam lepiej też ale szczególnie
          wtedy, gdy jest nam źle. Nie wyobrażam sobie abym nie odpisała na
          post kogoś, kto właśnie pisze o swojej rozpaczy. Uważam, że powinnam
          oddać chociaż część z tego, co tu dostałam. Pozdrawiam wszystkich.
          Hanka
          • aneri59 Re: Podziękowanie-Pozegnanie 03.10.07, 08:02
            Aniu,
            nasze smutne, trudne chwile spowodowały, że trafiliśmy na to forum.
            Każdy z nas znajduje tutaj słowa pocieszenia, które mogą nam dać osoby, które to samo przeżywają i które nas rozumieją.
            Niewiem jakbym sobie poradziła, gdybym w tych ciężkich chwilach nie trafiła na to forum. Dziękuję Ci za pomoc w przetrwaniu,zaglądaj tutaj czasem, bo napewno będziesz mogła nam jeszcze udzielić wsparcia , podzielić się swoimi radościami i sprawisz, że będziemy mogli powiedzieć:
            "Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna"
            Pozdrawiam
            Jadwiga

            • kajcia1 Re: Podziękowanie-Pozegnanie 03.10.07, 10:06
              Witajcie!
              Niewiele udzielałam sie na forum, chociaż zaglądam na nie kilka razy dziennie...
              kiedyś odważyłam sie napisać i to właśnie któraś notka po mojej wypowiedzi
              mówiła o tym, ze znów tu dużo smutku i że nie tak miało być... to naprawę dało
              kopniaka,mimo że niby nie było skierowane do "młodych stażem"... od tamtej pory
              tylko czytam - ale zawsze jestem... od wypadku mojego Piotrka minęło 5
              miesięcy... a to forum jest niezwykłe i proszę nie dajcie mu zaniknąć... my tego
              potrzebujemy, wiecie jak potrzebne jest takie światełko nadziei... a takie
              pojawia się, gdy czytamy o Waszych krokach naprzód a także wtedy, gdy mamy
              wiadomość, że jest ktoś, kto naprawdę nas rozumie i dzieli z nami swój ból...
              wierzę, że to forum nie zaniknie...a to, że nie ta często pojawiają się
              wypowiedzi może wynikać tak jak mówicie z tego, że dużo już tutaj zostało
              powiedziane.
              Nie będę mówić jak jest ciężko bo Wy o tym wiecie... dziękuję za to, że to forum
              powstało, te wszystkie słowa tu napisane są ukojeniem... najlepszym

              Ściskam mocno!
              Karolina
              • aniawdowa Re: Podziękowanie-Pozegnanie 03.10.07, 19:24
                Ja moge powiedziec ze układam sobie zycie na nowo "staram się" i wiem ze to
                zasługa tego forum WAS jak ktos juz tu napisał kiedys na forum mi tez wydawało
                sie ze jestem jedyna z takim problemem tu dotarło do mnie ze nie jestem sama ze
                jest nas wielu "niestety" ze to nie tylko mnie tak los skrzywdził zabierajac mi
                Pawła ale tez inne osoby utraciły swoje milosci.Dzieki naszym wypowiedzia stałam
                sie silniejsza- podjełam decyzje nie poddam sie. Kiedy odniosłam jakis sukces
                czy cos sprawiło mi radosc to fajnie tak było podzielic sie tym z Wami, To forum
                działa lepiej niz psycholog-psychiatra. Czytając ostatnie wypowiedzi odwołuje
                moje pozegnanie w miare mozliwosci będe sie udzielała na forum moze czasem
                napisze nawet zbyt duzo bo mysli mam tysiące. Wierze ze jeszcze nie raz na tym
                forum ktos znajdzie pomoc-wsparcie.

                Pozdrawiam
                Ania

                "Jest taka cierpienia granica, za którą się uśmiech pogodny zaczyna"

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka