sama

[beb-e71]

Witajcie!Od 3 miesiecy jestem sama.Straszne przeżycia jakich
doświadczyłm nie pozwalaja mi normalnie funkcjonować.Wszyscy
twierdzą,że dobrze sie trzymam ale tak naprawde jest inaczej.Mam
syna 9 letniego i to co przezyłam w zwiazku z chorobą i w
konsekwencji z nieoczekiwaną smiercią jest straszne.Jeżeli jestescie
samotne i Wasz mąż zmarł z powodu nowotwora odezwijcie się.
Pozdrawiam "bebe".Tak mnie nazywał mój wspaniały i najlepszy mąż na
świecie.

[violag]

Wiem jak musi być Ci cieżko, straciłam męża 6 m-cy temu, nie wiem
kiedy i jak mija ten czas, przegraliśmy z rakiem w trakcie leczenia.
Mój mąż miał 33 lata. Nie zdążyliśmy mieć dzieci. Nie umię się z tym
pogodzić, wciąż pytam dlaczego, chociaż o to nie proszę, to jednak
jestem
Dziś jesteśmy skażone rakiem, i to wszystko, to nie mija...
płacz ile się da, nie duś bólu i smutku... pisz jeśli tylko potrafisz

[beb-e71]

Dziękuję.
Maciek miał 37 lat.Bardzo chciał i mieć córkę.Mam syna , który jest
teraz dla mnie wszystkim.Jednak tak strasznie mi go brak.Wieczory i
popołudnia kiedy wracam z pracy są najtrudniejsze....
Pozdrawiam!
B.

[violag]

dla synka jesteś i będziesz, nawet jak będziesz wyła z rozpaczy,
jest cześcią Twojego Maćka, to teraz bezcenne. Uwierz mi wiem
doskonale co samej znaczy dziś tu być. Wam matkom jest trudno,
jednak macie dla kogo tu być, nawet jak samemu ma sie już
wszystkiego dość.
Mnie też jedynie praca trzyma na powierzchni, wyznacza rytm dnia.
Dziś dowiedziałam się że mamy wolne od swiąt do nowego roku, wpadłam
w panikę - tyle dni co ze soba zrobić!!! zakłócony schemat, nie dość
że święta to przeraża do tego jeszcze to. Ale pewnie i święta miną i
to też. Tak jak te 6 m-cy już i aż.
Pisz, pytaj, tu zawsze ktoś jest, jakby co na @ też

obejrzałam film przed chwilą

[violag]

'Gra o życie' z M. Keaton i N. Kidman
Zastanawialiście się kiedyś nad znakami? Dio! to chyba juz mój obłęd.
Wyłam bo to film o umieraniu na raka... i te słowa: dzięki Tobie
byłem szczęśliwy, że spotkalem Ciebie.
Wiem, że Dany był ze mną szczęśliwy, wiem, jednak wciąż chodzę i
proszę Go, żeby mi to powiedział jeszcze raz... nie wiedziałam o tym
filmie po prostu przełączyłam i leciał, obejrzałam ,podobnie jak
innych film na tym samym kanale w m-c po ... wtedy też... Dio! to
obłęd.. wiem przepraszam

[aniawdowa]

Violu pamietam ze zaraz po wypadku bardzo dlugi czas ogladając cokolwiek w tv
czy film gdzie był jakis wypadek, czy ktos chorował, czy tracił kogos bliskiego
to ja siedziałam i wyłam ale zawsze zamiast przełaczyc co byłoby najprostsze to
ogladałam do konca. Ktos kto nie przezył czegos takiego ogladnie taki film
spokojnie dla nas to wszystko jest tak realne.
Piszesz o swietach jak kazdy z Nas boisz sie tego, dla mnie to juz drugie swieta
bez Pawła a boje sie tak jak w tamtym roku plus to mam wolne tylko 1 świeto
potem powrót do pracy do codziennosci. Na wigili bede u tesciów Ty tez spędz te
świeta z rodziną przenigdy nie zostawaj sama ( Twoj Dany napewno nie chce zebys
sie smuciła w te dni)
Trzymaj sie Violu.
Pozdrawiam
Ania

[aniawdowa]

Witaj bebe-e71
Bardzo mi przykro z powodu smierci Twojego męza..
Mój Paweł zginąl w wypadku w marcu bedzie 2 lata.
Tu na forum łaczy nas to ze kazdy z nas stracił ukochanego/ukochaną zawsze
mozesz tu napisać, a wiem z własnego doswiadczenia ze i samo czytanie pomaga.
Pozdrawiam
Ania

[beb-e71]

Witaj Aniu!
Rozumiem to co przeżywasz i wydaje mi się,że w Twoim wypadku nagła
smierć męża i jego utrata to jednak coś innego niż moja
sytuacja.Maciek zmarł w czasie leczenia chemią.Do końca wierzył ,że
bedzie dobrze.My wszyscy wierzyliśmy.Zostawił niewykończony
dom,zostawił Misia, w końcu i mnie.Tak bardzo nie mogę sie z tą
sytuacja pogodzic , a jednocześnie wiem ,że juz nie cierpi.Przez
ostatnie 10 dni swojego życia bardzo cierpiał.Byłam z nim przez cały
czas, byłam blisko....To forum " odkryła " wczoraj.Wyłam strasznie
kiedy to czytałam.Nie wiem czy poprawia samopoczucie, ale jak widać
dziś znowu tu jestem.Pomaga mi chyba to ,że fakt iż nie jestem
jedyna osobą w takiej sytuacji trochę mniej mi smutno.
Święta tuż , tuż,...od kilku dni chodzę do tyłu.Moje myśi odbiegają
do lat poprzednich kiedy to było naprawdę wspaniale i
przyjemnie.Wspólne przygotowania, sprzątanie i porządki,ubieranie
choinki, gotowanie, w końcu w miłej atmosferze biesiadowanie przy
stole wigilijnym (najlepiej było nam we trójkę- z synusiem),potem
prezenty i ,....było naprawdę cudownie.A teraz?Nie wyobrażam sobie
tego.Zaprosiłam rodziców i teściów ale chyba tylko,żeby im zrobić
przyjemność.....najlepiej chciałabym zostać sama i tak ,żeby mnie
nikt swoją obecnością nie absorbował.Wiem jednak,że to nie byłoby
najlepsze rozwiązanie.

Pozdrawiam, Bebe

do beb-e71

[violag]

napisałam do Ciebie na e-mail gazetowego. też 5 m-cy, też w takcie
leczenie, wciąż widzę te obrazy ze szpital ... to jest nie
dozniesienia. Pierwszy raz w życiu powiem, ze nie mam już siły, nie
ugiełam się pod chorobą, nie spałam tygodniami, to było nic w
porównaniu z tym co jest dziś. BO BEZ NIEGO. To nie mija

Aniu, dzięki

[violag]

za dobre słowa, chciałam się jakoś wykręcić na święta, jednak wiem,
że rodzicom byłoby przykro... Jestem sama każdego dnia, dosłownie,
nie jest łatwo, ale jakie mam wyjście...

Pozdrawiam
-----------
Wiola

[nella77]

Witaj!

Jestm sama od 7,5 miesiąca. Mój mąz co prawda nie zmarł na raka, ale
wiem co to znaczy utracić kogoś bliskiego na skutek choroby. Mąż
zachorował na infekcyjne zapalenie wsierdzia. Walczył z choroba 1,5
miesiąca i przegrał.. Kiedy trafił na intensywną terapię, siedziałam
przy nim 24 godz. , byłam w 9 m-cu ciąży.Nie zważałam na siebie,
chciałam byc przy nim. Operacja na otwartm sercu miała być dla niego
ostatnia szansą..niestety.... organizm był juz za słaby....
3 tyg. po smierci męza urodziłam naszego synka. I to dla niego zyję.
Wiem, ze dzieci dają nadzieję, że to one potrzymuja nas w pionie.
Czasem jest ciężko...ale wiem, ze musze się trzymać, musze iśc do
przodu. Nic niestety nie zwrózi mi Sławka...
Życze ci siły..będzie ciezko, ale mam nadzieję, ze dasz radę
pozdrawiam

[beb-e71]

Witaj Nella!
Mój synus ma 9 lat i twierdzę,że jaest za mały aby żyć bez
ojca.Twóje maleństwo nawet Go nie pozna.Ten świat wydaje sie dla nas
taki niesprawieliwy,zastanawiam sie dlaczego nas to spotkało.Musisz
Nellu dac radę, wiem,że to trudne.pamietam jak Maciek bardzo mi
pomagał z opieka nad synusiem.Bardzo go kochał i był oczkiem w
głowie.Do tego był przy porodzie i nie wypobrażam sobie bez niego
tego " wyczynu " .Bądź dumna z siebie ,że sprostałas tak trudnemu
zadaniu bez Niego.Teraz musisz być bardzo silna i
konsekwentna.Dziecko wychowywane przez jednego tylko rodzica wiele
traci, tak więc wielkie zadanie przed Tobą.Wiem coś na ten temat
albowiem sama straciłam ojca kiedy miałam 11 lat,trauma pozostała do
dziś.Teraz straciłam ukochanego męża i uważam,że świat jest
niesprawiedliwy dla mnie ,jednocześnie wiem ,że musze dać
radę.Wszystkie damy tylko musimy wspierać i trzymać się
razem.Pozdrawiam Cie serdecznie Nellu!Jeżeli chcesz pisz na @.
BEBE.