Matka terrorystka

[majowakasia]

Mam 3-letnią Córeczkę i 3-miesięczną Córeczkę. Od porodu Maleńka cierpiała na
bezdechy i nie wiem czy to przez to ale czuję jakby ktoś spuścił ze mnie
powietrze. Musiałam wziąć wychowawczy ze względu na Małą i dowiedziałam się,
że w takim razie mam już zabrać z pracy z biurka wszystkie swoje rzeczy,
poczułam się jakby mi się świat zawalił. Dodatkowo mam ciągle pretensje do M.
że nie kupuje mi kwiatów, nie dba już o mnie, nie czuję się jako kobieta,
dodam, że przy porodzie pękła mi warga sromowa więc nie wyglądam tam za
ładnie... Ogólnie mówiąc zamiast cieszyć się, ze mimo niepowodzeń i trudnych
ciąż udało mi się urodzić dwójkę dzieci ja czuję się jak piąte koło u wozu i
nie daję rady. Widzę też, że odbija się to na starszej Córeczce. Nie mam do
niej cierpliwości i zamiast tłumaczyć ciągle na nią krzyczę. I co z tego, że
widzę, że źle postępuję i potem ją przepraszam, skoro za chwilę robię to samo.
Czy mogę coś zrobić dla swojej rodziny? Widzę, że ich niszczę... I dla siebie,
żebym się do końca nie rozpadła. Z góry dziękuję za odpowiedź.

[alfika]

czy masz możliwosc pójsc na terapię?
to może Ci pomóc od męża egzekwowac to, czego potrzebujesz - w taki
sposób, by rozumiał
poza tym lęk o dziecko też moze jeszcze w Tobie tkwi (w sumie nie
napisałas, że się o malutką boisz/bałas, ale tak sobie wyobrażam) -
i to musi dawac napięcie

no i nie oszukujmy się, dwójka małych dzieci to tajfun w życiu
rodziców
moze z terapeuta cos dasz rade przemeblowac?

[aalikan]

witaj kasiu
dołączam do głosu alfiki< trzeba i ludzi i mądrego wsparcia> czasem wystarczy
mądra książka (polecam SARK)lub przyjaciółka< a czasem warto poszukać pomocy
profesjonalisty>
przechodziłam podobny okres:nieprzydatna< mało atrakcyjna dla męża (przynajmniej
mało mówił i robił na ten temat)< bezradna>
też straciłam prace< ktoś inny był bardziej dyspozycyjny> Czasem to jeszcze
wraca ale rzaadziej ;)
Teraz widzę ze mąz byl przytłoczony nową sytuacją tak jak ja a nie potrafil o
tym rozmawiac(polecam listy, ale nie liste zali lecz miłosne pisane przez te
kobiete która wie jak chce byc kochana i kocha, z pewnoscia znajdziesz ją w sobie)
Cieszę sie ze poswieciłam naszej małej dwa lata, widze efekty. Wielu może
wykonac twoją prace ale mamą dla twoich dziewczyn możesz byc tylko Ty.
zaczęlam warsztaty kobiece z ceramiki, pisanie w chwilach wolnych, spotkania z
kobietami, niekoniecznie tylko mamami. Mam wiele tematów o ktorych moge
porozmawiac z mezęm - nie tylko pieluchy.a jak nie mam to wymyślam opowiadam mu
o nie-realnych marzeniach i realnych lękach, chcąc by tylko posłuchał.
a czasem odgarniałam bałagan wokół - i na kawałku sofy uwodziłam mego męzczyzne,
owocem, kieliszkiem wina, opowiescia którą tylko ja znam, zachwytem nad naszą
małą- kawałkiem nas...Z czasem czułam się coraz pewniej (nie od razu :))
powodzenia w pokochaniu siebie...pomalutku(i sen zamiast sprzątania:))
pozdrawiam ciepło

Najlepszą rzecza jaką matka może zrobić dla swych dzieci,
to sama być szczęśliwą.