eps007
04.09.07, 17:38
czyli kolejny odcinek z wikipedii:))
Mitomania (łac. mitomania) lub też kłamstwo patologiczne - termin
ten został wprowadzony w 1905 roku przez Drupiego na określenie
wrodzonych tendencji do posługiwania się kłamstwem, przybierającym
nieraz postać fantastycznych opowieści. U dzieci mitomania bywa
najczęściej zjawiskiem przejściowym i łączy się z chęcią przeżywania
przygód baśniowych. Niekiedy jednak u dzieci starszych i u dorosłych
spotyka się tendencję do stałego rozmijania się z rzeczywistością.
Tendencja do posługiwania się kłamstwem patologicznym bywa czasem
skutkiem przebytych chorób organicznych mózgu (np. zapaleń), albo
też bywa zależna od wrodzonych właściwości psychopatycznych. U
niektórych osób o usposobieniu histerycznym mitomania może być
środkiem zwrócenia na siebie uwagi otoczenia i dodania sobie
znaczenia. Motywem kłamstwa patologicznego może być próżność,
niekiedy zaś chęć wyrządzenia komuś krzywdy (np. przez anonimowe
oskarżenie). Mitomania może również pojawiać się jako zjawisko
przejściowe np. u przestępcy, który oskarża się o jakieś wielkie i
znaczne zbrodnie, podczas gdy popełnił tylko małe przestępstwo.
Mitomanami często są osoby zakompleksione o niskiej samoocenie,
dzięki opowiadaniu rzeczy niestworzonych chcą być w centrum
zainteresowania. Na początku udaję się im to (powoduje to
uzależnienie psychiczne od opowiadanie rzeczy nie prawdziwych).
Szybko jednak są rozpoznawani przez otoczenie, przez to mają
skłonność do częstych zmian środowiska np. pracy. Przeważnie są
bardzo wrażliwi na uwagi typu: opowiadasz, niemożliwe kłamiesz, itp.
Zaburzenia te jest trudno zdiagnozować podczas wywiadu z pacjentem,
ponieważ są to osoby inteligentne i wiedzą że kiedy rozmawiają z
psychiatrą muszą się "pilnować".
