Punkowe landrynki

[mrozosia]

Przedstawia Pan ciekawa opinie. Filmu J. Borcucha jeszcze nie widzialam, ale z checia zobacze (pomimo landrynkowosci) i sama ocenie.
Rzeczywiscie tamte czasy z "grzecznoscia" sie nie kojarza. Pamietam koncerty z krojeniem i flaszka w tle. Swiat byl brutalny a jezyk brudny i mocno zbluzgany. Idee i spojrzenie na swiat ciemne.

Niestety teraz wszystko musi tryskac szczesciem , optymizmem i sztucznoscia niczym z telenoweli. Wszyscy mamy byc tacy grzeczni, ladnie ubrani i poukladani... Mowia, ze mlodzi ludzie sie juz nie buntuja, bo nie ma po co. A bunt powoduje zaprzeczenie oraz zastanowienie nad istniejacym stanem rzeczy, bunt prowokuje do przemyslen i wyrazenia wlasnej opinii.

Jesli historia w filmie rzeczywiscie jest mocno zlukrowana to szkoda, bo mialam nadzieje, ze bedzie to prawdziwy film o punkowych czasach.

Coz, jak obejrzymy to ocenimy.

[ketor44]

Pamiętam lata 80, właśnie te z filmu, gdy tuz przed, gdy nie myślało się o przyszłości i nie zastanawiało się nad samkiem jabola, tylko się go piło. I pamiętam muzykę, która była dodatkiem do tego, bo ważniejsza była tak jak w filmie "myłość" , imprezy, koncerty i matura. Wspomnienia młodości, (z tamtych lat) dla niektórych będą miały smak landrynkowy tak jak dla mnie. I włąsnie to odnalazłem w filmie.
""Wszystko, co kocham" skojarzył mi się raczej z filmami Stanisława Jędryki o miłości nastolatków w Peerelu niż z filmem o punkowym zespole"
No właśnie a niby dlaczego to miał być film o punkowym zespole. Może poznał Pan po tytule? To jest film o miłości, o buncie, jeszcze nie spacyfikowanym, o wierności sobie. Punk jest w tym przypadku artefaktem i równie dobrze mógłby to być rock, hip-hop, czy dsico-polo w zależności od czasu w którym miałby się toczyć.
Według mni Panu jest potrzebny raczej film dokumentalny "brudny" i najlepiej żeby wszyscy w nim popełnili samobójstwo albo wyjechali z kraju. Proszę bardzo. Ja wolę "Wszystko co kocham"
A czy Pan pamięta swoje (swoją) miłości ze swoich czasów młodości?
Czy miały smak landrynki czy kwasowego jabola?

[mokichanin]

Broniewskiego to śpiewały Piersi z Kukizem a nie Ford BS panie.

[michal1401]

Youtube pozwala powspominać;)
Jarocin 82
www.youtube.com/watch?v=tv-SYOb8p08&feature=related
www.youtube.com/watch?v=gjE2opfOn1M&feature=related84
www.youtube.com/watch?v=DO5mMWVv53M&feature=related85
www.youtube.com/watch?v=iFfbFAZ8w7s&NR=1
www.youtube.com/watch?v=vBehIq9jl-w&feature=related

[chaot]

akurat tutaj autor moze miec racje tylko chodzilo o zespol Stress, rowniez z
Jeleniej Gory, ktory z Fortem BS byli z jednego miasta i nawet przenikali sie
personalnie. Stress gral kawalek do tekstu "Ulica Mila"


mokichanin napisał:

> Broniewskiego to śpiewały Piersi z Kukizem a nie Ford BS panie.

Punkowe landrynki

[piotr.wosik]

Pozwolę sobie absolutnie nie zgodzić się z recenzją Krzysztofa. Jedynie w
kwestiach oranżadowych pełna zgoda, czemu dałem wyraz w swojej recenzji. No
ale, jak mawiał dr Tomasz Wroczyński z naszej wspólnej "matki karmiącej" - co
człowiek, to egzemplarz. Ja jednak rzecz widzę inaczej:
www.repka.pl/Czytelnia/Kultura/%E2%80%9EWszystko-co-kocham%E2%80%9D-Inicjacja-z-punk-rockiem-w-tl.aspx\

Czy ktoś pamięta dziś zespół Trybuna Brudu ?

[amrik]

Oczywiscie ze nie, ale te "artrockowe upiory" ktore lecialy wtedy w
Trojce, np. Dead Can Dance, Cocteau Twins (zreszta nie bardzo wiem o
co autor chodzilo wyrazajac ten kwiat mysli) jak najbardziej do dzis
sa pamietane. I to one przetrwaly, a nie "punkowe upiory", ktore nie
wnosily nic nowego, jedynie sprzeciw do istniejacych zespolow,
glownie Pink Floyd. "I hate Pink Floyd" - to bylo artystyczne credo
Sex Pistols. I dzis to tylko folklor co nie wytrzymal proby czasu.

[piotr.wosik]

Oczywiście, że pamiętam załogę pt. Trybuna Brudu. A z całym szacunkiem - gdyby
nie SP, Clash, parę innych - trudno sobie wyobrazić mądre granie lat 80. Czy
późniejszy grunge. Gdyby nie - w uproszczeniu - punkowe upiory - kolejną dekadę
słuchalibyśmy Pink Floyd, Yes, Dawida Bowie (model lata 70). Ożywczy powiew,
który wszystkim - w tym Dawidowi Zbowidowi - wyszedł na dobre. Z szacunkiem, że
tak powieim:-)

Punkowe landrynki

[goodsamaritan]

"Historia polskiego punka czeka na ponowne odkrycie, nikt niestety nie podjął
się jeszcze zadania zrobienia epokowej monografii tego ruchu, na podobieństwo
fundamentalnej księgi Kamila Sipowicza o ruchu hipisowskim."

Niestety, jeśli chodzi o stronę dźwiękową, sprawa jest beznadziejna. Komuna
skutecznie uniemożliwiła nagranie w studio choćby singla, wielu tym zespołom
(pomijam nieliczne wyjątki). Osobiście, posiadam masę archiwalnych nagrań z
"epoki", ale w większości są to nagrania z kaset Stilon, koncertowe, z
przypadkowych sesji radiowych i złej jakości.
Wydano ostatnio wiele kompaktów takich grup jak Moskwa, Aurora, Kosmetyki Mrs.
Pinki, Brak, Kontrola W., WC, itd...
Mają one jedynie walor sentymentalno - dokumentalny, ale słuchać się tego nie da.
Sentymentalny nie jestem, więc mam to wszystko w archiwum, ale nie wiem w
sumie po co...
Szkoda, że takie grupy jak Śmierć Kliniczna (dwa wspaniałe single dla
Tonpressu) nigdy nie wydały pełnego albumu.
To jest kolejna część kultury (jak zwał tak zwał), którą komuna skutecznie
unicestwiła na zawsze...

Pozostaje rzeczywiście jedynie jakieś opracowanie książkowe, jak Pana
Sipowicza, ale z drugiej strony o muzyce się nie gada ani pisze, tylko słucha.
Niektórzy starzy załoganci, którzy są wciąż są aktywni, nagrywają stare numery
na nowo. To już jednak nie to, nauczyli się za bardzo grać, aranżować, nie ma
to tej pierwotnej energii, naturalności i spontaniczności.

Osobiście, pamiętam jak pojechałem po raz pierwszy do Jarocina'86, będąc w 7
klasie podstawówki. To był jeden z najlepszych Jarocinów, a ja byłem z
totalnego zadupia i dla nas trzech kumpli był to szok. Moi rodzice też byli w
szoku, do dziś nie wiem jak sto się stało, że się zgodzili, ja dzisiaj nie
wiem czy puściłbym swoje dziecko w 7 klasie SP na jakiś festiwal tego typu
(gdyby był) :))).

Grały Dr Z Wyciętą Przysadką Mózgową, 4 Kopniętych i Fred, Karcer, Okres,
Tilt, awangardowa wtedy i odjazdowa z ostrymi tekstami Formacja Nieżywych
Shabuff(!), Kosmetyki, cała śmietanka zimnej fali Made In Poland, Kineo Ra,
Pudelsi) i wiele innych. To chyba z tego festiwalu nakręcono film "Fala", ale
nie jestem pewien.
W każdym razie wrażenia i emocje, które pozostały we mnie z tych czasów to
jedyne co pozostało, zapewne też wywarło wielki wpływ na mnie i to kim i jakim
jestem dzisiaj.

Przepraszam, że nie o filmie, ale zgadzam się, że nazwa Wszystko Co Kocham,
wtedy nie byłaby możliwa. Myślę jednak, że film nie jest taki zły, być może
reżyser próbuje opowiedzieć tę historię również naszym dzieciom, bo film wg
wizji autora artykułu przyciągnął by do kina kogo?
10-ciu starych załogantów, którzy jakimś cudem przeżyli i w dodatku mają mają
pracę, więc stać ich na bilet i w ogóle kojarzą jeszcze, że jest jakieś kino ;)

Pozdrawiam!

Punkowe landrynki

[anell]

anyway, film Borcucha jest kiepski. i nie jest kiepski tylko dlatego, ze nie
ma w nim punkrockowego kopa. to kolejny melancholiczny obraz dla pokolenia
uczestnikow stanu wojennego. takie wspominanie starych czasow. metafora goni
metafore. to film dla czterdziestolatkow. dla nikogo wiecej.