Trzy róze

[kicho_nor]

świeżo z pod pędzla:
od lewej róże: "Karen", "Blondynka", "Czaro"

[k.karen]

Piękne, Kichonorze

I zrobiło mi się tak lirycznie, że podziękuję Ci piosenką:

• Anna Maria Jopek - nie budźcie mnie

Nie budźcie mnie
Nie, nie Nie budźcie mnie
Śni mi się tak ciekawie
Jest piękniej w moim śnie,
Niż tam, na waszej jawie
Tu, po tej stronie rzęs,
Cudowny bezsens sprawia,
Że bezlitosny sens
Moich spraw sensu nie pozbawia.
Jawą nie nudźcie mnie!
Nie! Nie! Nie budźcie mnie!


Po łące brodzę kwietnej
Mam we śnie nogi świetne
Nogami wrastam w łąkę
I teraz jestem pąkiem,
Po którym chodzi motyl,
Tak lekki jak sam dotyk
Lecz motyl trwa króciutko,
Bo wyczerpuje chód go
Więc ze zmęczenie przysnął
I teraz jest mężczyzną
Z brodatą buzią Freuda,
W mankietach z celulojda
Ten Freud się kocha we mnie,
A mnie jest tak przyjemnie,
Ze wciąż popełniam nowe
Czynności pomyłkowe

Nie, nie Nie budźcie mnie!
Śni mi się tak ciekawie

[blondynka.2801]

O, matko!!!! Zatkało mnie!
Bo najzabawniejsze jest to, że pracuję obecnie - wespół w zespół - nad pewnym projektem, w którym ważną rolę odgrywają kwietne pseudonimy.
Mój to Róża.
Dodam – Biała Róża…
I przysięgam, że nie dopisuję żadnej ideologii – to szczera, 100% prawda.
A tę Białą Różę nie ja sobie wybrałam.
Wybrała ją dla mnie współzespołowiczka …

Kichonorze

[blondynka.2801]

Jeszcze jedno, bo już mnie trochę odetkało...
Kichonorze, czy istnieje szansa, abym wykorzystała tę Twoją Białą Różę jako swoją sygnaturkę w pewnej publikacji??? Jeśli tak, to szczegóły możemy obgadać za czas jakiś na privie.
Tu powiedz tylko, proszę - tak, czy nie?

[hardy1]

...załapałeś punkty u Pań, Kichonorze
I, bez podlizusu - podobają mi się Znaczy róże. Panie oczywiście też

[kicho_nor]

Blondynko, róża do dyspozycji

[blondynka.2801]

Dziękuję.
Odezwę się do Ciebie w tej sprawie za czas jakiś.

[czaro.01]

Dziękuję Kichonorze, "rozgryzłeś" róże.

Czarodziejka - Czarownica - Czaro.

[czaro.01]

P.S.
Piotr Czajkowski - "None but the lonely heart" śpiewa - Lawrence Tibbett





Czarodziejka - Czarownica

[1agfa]

Piekne róże. I takie ...odpowiednie dla każdej z Pań, jak sądzę.

[czaro.01]

Może kiedyś spotkamy się...trzy róże... z "OGRODNIKIEM" przygotuję dla Was ...czarowną herbatę

Czaro.

Dzisiaj...

[czaro.01]

dzisiaj, chyba zakwitnę ) a jutro chciałabym porozmawiać z Tobą. Mam ochotę na ten "rozgryziony" różany prezent,
serdecznie,

Czaro.

[czaro.01]

Jeszcze raz, dziękuję Kichonorze, zaskoczyłeś mnie i wzruszyłeś.

Cytat z Księgi Herbaty. /patrz: Trzy Gracje/

VI. Kwiaty

Czy nie wydaje ci się w drżącym blasku wiosennego poranka, kiedy pośród drzew ptaki ćwierkają w tajemniczych kadencjach, że ptasie parki rozmawiają o kwiatach? U ludzi upodobanie do kwiatów narodziło się zapewne wraz z poezją miłosną. Cóż bardziej niż kwiat -słodki w swej nieświadomości, wonny, bo niemy - pozwala nam wyobrazić sobie rozkwit dziewiczej duszy? Pierwotny mężczyzna ofiarowując swej wybrance pierwszą girlandę wyzwolił się ze stanu zwierzęcości. Stał się człowiekiem wznosząc się ponad surowe wymogi natury. Wkroczył do królestwa sztuki, kiedy dostrzegł subtelną użyteczność bezużytecznego.

W radości i smutku kwiaty są naszymi wiernymi przyjaciółmi. Z nimi jemy, pijemy, śpiewamy, tańczymy i flirtujemy. Zawieramy śluby i chrzcimy. Nie odważylibyśmy się bez nich umierać. Boga czcimy lilią, medytujemy w pozycji lotosu, nawet w szyku bojowym stawaliśmy z różą i chryzantemą. Próbowaliśmy przemawiać językiem kwiatów. Jakże moglibyśmy bez nich żyć? Strach wyobrazić sobie świat ogołocony z kwiatów. Jakąż pociechą są przy łóżku chorego i jakim światłem szczęścia w mrokach dla znużonej duszy! Pogodne i delikatne przywracają nam słabnącą ufność do świata, podobnie jak skupione spojrzenie pięknego dziecka wskrzesza nasze stracone nadzieje. A kiedy już spoczywamy pod ziemia, to właśnie kwiaty pochylają się w rozpaczy nad naszymi grobami. Niepodobna jednak ukryć - jakkolwiek to przykre - że mimo naszej sympatii do kwiatów nie oddaliliśmy się zbytnio od stanu zwierzęcego, Niewiele trzeba, by tkwiący w nas pod owczą skórą wilk ukazał kły. Mówi się, że człowiek w wieku lat dziesięciu jest zwierzęciem, w wieku lat dwudziestu szaleńcem, trzydziestu - bankrutem, czterdziestu - oszustem, a pięćdziesięciu - przestępcą. Może dlatego staje się przestępca, że nigdy nie przestał być zwierzęciem. Nie ma dla nas nic rzeczywistego prócz głodu, nic świętego prócz naszych własnych pragnień. Na naszych oczach waliła się świątynia za świątynią, ale jeden ołtarz zawsze się ostawał - ten, na którym palimy kadzidła przed największym bóstwem, nami samymi! Nasz Bóg jest wielki, a pieniądz jest jego prorokiem! Dewastujemy przyrodę, żeby składać mu ofiary. Chełpimy się zwycięstwem odniesionym nad materia, a zapominamy, że to ona nas ujarzmiła. Ileż okrucieństw popełniamy w imię wyrafinowania i kultury!

O delikatne kwiaty, łzy gwiazd, rosnące w ogrodach, skłaniające główki ku pszczołom, kiedy śpiewają o rosie i promieniach słońca, powiedzcie mi, czy jesteście świadome przerażającego losu, jaki was czeka? Śpijcie nadal, kołyszcie się i swawolcie w delikatnym powiewie letniego wiatru, póki to możliwe. Jutro bezlitosna ręka zaciśnie się na waszych gardłach. Zerwie, porani i przeniesie daleko od waszych spokojnych domów. Zabójca waszym może być przechodząca wróżka. Może będzie wam mówić, jakie jesteście piękne, podczas gdy palce jej będą jeszcze broczyły waszą krwią. Powiedzcie mi, czy na tym polega dobroć? Los może uwięzić was we włosach kogoś, o kim wiadomo, że jest bez serca, albo w butonierce kogoś, kto nie śmiałby spojrzeć wam w twarz, gdybyście były ludźmi. Może się zdarzyć, że przypadnie wam w udziale uwięzienie w ciasnym wazonie, gdzie tylko stojącą wodą gasić będziecie wasze szalone pragnienie, które zapowiada agonię.

Czaro.

[cieplanata]

piękne są te róże, jak Wy panie jesteście piękne, tak jak Kichonor czuję tę waszą wewnętrzna urodę, szkoda tylko, ze takich talentów nie mam jak kolega forumowy, bo nie potrafię słowami pokazać swojego szacunku