Smocze imperium (7)

[sorel.lina]

forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168211545,168211545,Smocze_imperium_1_.html?so=2
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168282071,168282071,Smocze_imperium_2_.html?t=1563130425
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168395486,168395486,Smocze_imperium_3_.html
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168427457,168427457,Smocze_imperium_4_.html
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168501883,168501883,Smocze_imperium_5_.html

Poprzedni wątek:

forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168530954,168530954,Smocze_imperium_6_chinskie_apogeum.html

[sorel.lina]

Niektórzy nazywają je chińskim Amsterdamem, inni chińską Wenecją.
Tongli - wodne miasteczko, w prowincji Jiangsu, niedaleko Suzhou i Szanghaju. Niegdyś nosiło nazwę - Róg Obfitości, czym ściągnęło na siebie uwagę pazernego cesarza, który postanowił wysłać wojsko, aby zabrać mieszkańcom miasteczka ich domniemane bogactwa. Ale sprytni tongliczanie napisali na drogowskazie nazwę swojego miasta, zmieniając w niej ... jedną kreskę. To wystarczyło, by nazwa przybrała całkiem inne znaczenie, a mianowicie: Pustka! W ten sposób cesarskie wojsko wysłane, by Tongli ograbić nie odnalazło miasta. I tak - nie w ciemię bici mieszkańcy - ocalili swój dobytek.

[sorel.lina]

Zapraszam na spacer - najpierw "lądowy" - po klimatycznych uliczkach Tongli

[sorel.lina]

[sorel.lina]

[sorel.lina]

Symbole przynoszące szczęście mieszkańcom domu - koniecznie czerwone!



Może powieszono je dla tej młodej pary?

[sorel.lina]

Coś kupić, coś sprzedać?









Mieszkańcy tej prowincji są bardzo muzykalni. Podobno mieli najpiękniejsze głosy, bardzo cenione na cesarskim dworze...

[sorel.lina]

Senna atmosfera małego, spokojnego miasteczka...
Popołudniowy relaks na ulicy...







... albo w kafejce, przy... herbacie (kawy w Chinach prawie się nie pija).









...i nie należy zapomnieć o modlitwie przy ołtarzyku

[sorel.lina]

Mały Amsterdam? Czy mała Wenecja? Tak czy inaczej są kanały, są łodzie i są gondolierzy.
I mimo, że jesteśmy w kapokach - jest romantycznie

• Tongli 2

• Tongli 3

• Tongli 1

[wscieklyuklad]

Dwie uwagi. Na fotografii straganu widzimy małe metalowe pojemniczki z klasyczną już Dunajcu swastyką!
Chcieliśmy kupić i posłać zbafffffccccccy w prezencie, ale w obawie, że wkrótce potem powiesimy się zbiorowo na Białołęce, zrezygnowaliśmy.

Przejażdżka łodzią trwała około piętnastu minut. Wioślarz umilał nam podróż chińskimi piosenkami - wprawdzie nie była to romantyczna barkarola, to mieliśmy dzięki temu dodatkową namiastkę Wenecji. Zwróćcie uwagę na ptaki widoczne na jednym z zakrętów - pokażemy także ich fotografie.
Ptaki są... wytresowane. Przywiązane do łodzi mają łowić ryby. Te, trzymane jeszcze w dziobie, są... wyrywane przez siedzącego obok rybaka. Tutejsi jak widać potrafią nie tylko zmieniać nazwy swego miasteczka, ale i niezle się... obłowić!
Widząc to pomyśleliśmy, źe jednak Róg Obfitości bardziej pasowałby do tego miejsca.

Tongli to miejsce akcji wielu chińskich filmów poświęconych przeszłości, zachowało bowiem nie tylko klimat sprzed stuleci, ale - co widać na fotografiach, krzyczy wręcz o renowację budynków.
W odróżnieniu od Wenecji unosi się tu zupełnie inny i o wiele bardziej aromatyczny zapach (oczywiście dobywający się z kafejek i restauracji). Świeżością nie grzeszą także obrusy, ale dla zdrożnego turysty posiłek jest nie mniej atrakcyjny, jak jeden z pięciu w full wypasionym hotelu wielogwiazdkowym. Zwłaszcza w takim otoczeniu.

Te maleńkie kanały są składową Wielkiego Kanału łączącego Huang He z Jangcy wybudowanego na potrzeby wzniesienia Zakazanego Miasta. Łączna długość tego kanału wynosi 1600 km, jest to zatem najdłuższy kanał wodny na świecie. By przybliżyć ów rozmiar wspomnę, iż mając początek w Warszawie sięgałby przedmieści... Paryża!

[sorel.lina]

Ptaki w gotowości do łowienia...



... "gondolier" gotów do wiosłowania z piosenką na ustach





Odpływamy. Czyż nie jest pięknie, sielankowo, nastrojowo?

[sorel.lina]

Płyniemy, rozkoszując się urokiem majowego popołudnia. Jest ciepło, ale nie upalnie, wieje lekki wietrzyk, przed słońcem chroni zielony baldachim liści rosnących wzdłuż kanałów drzew, zewsząd słychać ptasie trele, "gondolierzy" nucą swoje piosenki... Jest cudownie.

[wscieklyuklad]

Większość z tych budynków pamięta czasy cesarzy z dynastii Ming i Qing, zatem śmiało można powiedzieć, iż to Wenecja winna być... Tongli Południa! Można tu napotkać domy z wywiniętymi okapami co jest unikatem w skali Chin - stylowe okna i wejścia (jak na powyższych fotografiach) też są typowe dla tego miasta.
Jego urok przyciągał wielu poetów, malarzy, uczonych krzewiących konfucjonizm czy wreszcie urzędników państwowych.
Leży na 7 wyspach otoczonych 15 podobnymi do zamieszczonego kanałami. Wyspy te łączy 449 mostów, nazwanych oczywiście równie poetycko jak wszystkie chińskie budowle.
I tak możemy przejść przez most "Odzwierciedlający pochodzenie" liczący sobie... tysiąc lat, czy tez Most Pojedynczego Kroku.
Skąd ta nazwa?
By nie walić głową w mur, w celu odpowiedzi na to pytanie wyjawię genezę tej nazwy - most ma... 1.5 metra długości i metr szerokości. Ze względu na "kolosalną" długość pewnie bardziej pasowałaby do niego nazwa Most Pojedynczego Skoku.
Most, na którym uwieczniliśmy parę nowożeńców jest niezwykle ważnym elementem ślubnej tradycji - przechodząc przezeń nowożeńcy zapewniają sobie bowiem pokój, radość i szczęście we wspólnym życiu.
Podobny efekt ma zapewniać pokonanie mostu... w dniu urodzin!
Nic tedy dziwnego, iz nosi on nazwę Mostu Trwałych Uroczystości.
Jak widać siła tradycji jest podstawą w życiu każdego Chińczyka.

[dunajec1]

Matoluszek tez chcial budowac mosty, nie wiem, czy "dla pana starosty" czy kogos innego, ale chcial.
Ale podejrzewam ze diengow niet.

[wscieklyuklad]

matołuszek i jakie chcieli budować mosty nawet w miastach, przez które nie płynie bodaj potoczek.
Podobnie budują prom, przekopują Mierzeję Wiślaną zdewastowawszy olbrzymią połać pięknego lasu pod nadzorem ZOMOPiS.
Podobnie jak wyprodukowali milion samochodów elektrycznych.
Podobnie jak wybudowali setki mieszkań za grosze.
Podobnie jak ulżyli frankowiczom
Podobnie jak obniżyli kwotę wolną od podatku.
Matołectwo zagłosuje na tę mafię, a ona mu pokaże już po kolejnym objęciu wadzy jak rzyć.



Łgarstwo łgarstwo łgarstwem pogania.
A Ciemny Lud wiwatuje w podskokach.

[sorel.lina]

"W niebie jest Raj, a na ziemi są Suzhou i Hangzhou" - to stare, chińskie przysłowie.
Dlaczego Suzhou jawiło się Chińczykom jako raj na ziemi? Może z powodu pięknych willi, albo 287 pełnych czaru ogrodów, z których 69 przetrwało do dziś? A może dlatego, że było miastem bogatym, ważnym punktem na Jedwabnym Szlaku, szczycąc się produkcją najwyższej jakości jedwabiu? A może dlatego, że od początku swojego powstania w 514 roku przed naszą erą (lub - jak kto woli - przed Chrystusem ) było jednym z największych azjatyckich miast, w którym mieszkali liczni uczeni, artyści, wyżsi urzędnicy i kupcy, którzy bogacili się na handlu, jakże pożądanym na Zachodzie luksusem - chińskim jedwabiem?

Suzhou nigdy nie było stolicą całych Chin, a jedynie przez kilka lat - w tzw. Epoce Trzech Królestw (III wiek n.e.) - stolicą Królestwa Wu (hihihi!)

Może było rajem dzięki sieci kanałów będących częścią największej budowli Chin, powstałej między V wiekiem p.n.e. a V wiekiem n.e. - Wielkiego Kanału, najdłuższego na świecie (1770 km), łączącego Pekin i Shantung? Kanału o kluczowym znaczeniu strategicznym i handlowym dla całych Chin, który zapewniał transport ryżu z bogatego rolniczo południa do biednych regionów północnych; umożliwiał wszelką wymianę, handlową, kulturalną, polityczną, a także pozwalał władcom (rezydującym zwykle na Północy) na dokonywanie inspekcji południowych regionów kraju, ułatwiał integrację chińskich ziem.

Leżące w delcie Yangcy Suzhou to jedno z wielu chińskich "milionowych miasteczek", (jeszcze w 2000 liczyło 1,5 miliona mieszkańców, dziś ma ich około 6 milionów! ), ale to "miasteczko" zrobiło niesamowitą karierę: jest nie tylko głównym centrum ekonomicznym prowincji Jiangsu, ale najszybciej rozwijającym się ośrodkiem w Chinach!
Tak, to wcale nie Pekin, Szanghaj, Kanton ani Hongkong, ale właśnie Suzhou dzierży palmę pierwszeństwa! To miasto, prawie całkowicie zniszczone podczas powstania tajpingów (XIX wiek), na przełomie wieków XX i XXI zostało - jak twierdzą ekonomiści i socjologowie - najszybciej rozwijającą się metropolią globu!
A jednak - na szczęście dla turystów tłumnie je odwiedzających - mimo rozmachu nowopowstałych dzielnic, zachowało wiele z klimatu dawnych wieków.

Do Suzhou przyjechaliśmy wieczorem.

Noc w Suzhou

[wscieklyuklad]

Obok przysłowia zacytowanego przez Sorell, istnieje jeszcze jedno: jeśli to nie powstało w Suzhou
to nie jest prawdziwe.
Faktycznie w samym mieście i jego okolicy znajdują się liczne zakłady przemysłowe nie wytwarzające typowych "podróbek" ale towary najwyższej jakości.
O tutejszych ogrodach będzie za chwilę - wśród nich jest też największy o powierzchni az 5 ha a liczący sobie ponad 500 lat. Jego założyciel - lokalny zarządca Wang Xiangcheng przejął ów teren od poety Lu Guimenga.
Najwyraźniej nie przejął jednak od niego poetyckiej weny, gdyż nadał temu miejscu nazwę Ogród Pokornego Zarządcy.

Ogrody mają swoje charakterystyczne dla tego miasta cechy - UNESCO uznało je za wzorcowe i faktycznie stanowiły inspirację dla podobnych miejsc w całkiem odległych rejonach świata!

W Suzhou jest jeszcze coś wartego odnotowania - pomnik... kapusty pekińskiej.
Każda sroczka swój ogonek chwali.
Fotografia z netu, gdyż pomnik - wysoki na 9 metrów(! ach ta chińska gigantomania) widzieliśmy tylko między zbyt ciasno stojącymi wieżowcami.

[sorel.lina]

Zwiedzanie Suzhou zaczęliśmy od spaceru po Starym Mieście. Oto parę migawek:

[sorel.lina]

[sorel.lina]

Stare domy Suzhou w większości nie są modernizowane, przebudowywane, można powiedzieć, że są nawet zaniedbane, ale przez to bardziej autentyczne, pozwalają odczuć prawdziwą atmosferę chińskiego miasta sprzed setek lat. To duży plus.

[wscieklyuklad]

Po trzecim w tym dniu posiłku na mieście (w perspektywie był kolejny i piąty w hotelu), podreptaliśmy do tego co w Suzhou najważniejsze - jednego z wielu tutejszych, legendarnych ogrodów. Ponieważ - jak już uprzednio zaznaczyłem - mają one swój określony zasadami feng shui (a jakże) styl, toteż zwiedziwszy jeden z nich mieliśmy pogląd na to, jak wyglądają pozostałe.
Ten "nasz" jest jednak legendarny dosłownie, gdyż zawdzięcza swe powstanie (w 1149 roku!) legendarnemu właśnie wydarzeniu.
Oto jeden z miejscowych możnowładców zapragnął nauczyć syna umiejętności pływania.
Chłopiec w trakcie nauki (to pewnie pierwszy przykład starożytnej "szkoły przetrwania") zachłysnął się wodą i zaczął tonąć. Wydawało się, że zginie, gdy wtem nadpłynęła łódź. Rybak zarzuciwszy sieć złapał w nią młodzieńca i wyciągnął na brzeg. Ojciec niedoszłego topielca w dowód wdzięczności podarował wybawcy ogród zwany na część wydarzenia Ogrodem Mistrza Sieci.
Trudno powiedzieć, czy legenda ma w sobie bodaj szczyptę prawdy, gdyż źródła jako właściciela podają Shi Zhengzhi - jednego z ministrów cesarza dynastii Song.

Wspomniany uprzednio standard, to imitacja naturalnego krajobrazu w miniaturce. Są tu więc skały i wzgórza, drzewa, rzeki i oczka wodne, poprzecinane pawilonami i pagodami.
Woda nie może ani stać, gdyż taka symbolizuje śmierć, ani zbyt szybko płynąć, gdyż jej szum rozpraszałby wypoczywających/ medytujących ludzi. I nie ma tu kwiatów.
Dlaczego? Nie, nie martwcie się - nie będzie to kolejna zagwozdka do rozwiązania.
Kwiaty zbyt szybko przekwitają - niepotrzebnie przypominałyby "kapucyńskie" memento mori!
Sorell za chwilę przybliży krajobraz i wnętrza pomieszczeń - z łatwością odpowiecie czy teza UNESCO o najwyższym stopniu wyrafinowania tych obiektów jest uprawniona.
Zwróćcie uwagę na bambusy - symbol trwałości, sosny - symbol żywotności, i drzewka penjing- pierwowzór japońskich bonzai!
Zwróćcie uwagę na altanki - miejsca nie tylko relaksu ale i medytacji.
Dowód? Oto jedną z nich nazwano: Księżyc Wschodzi z Podmuchem Wiatru" (to pewnie właśnie ten, kto wymyślił tę śliczna nazwę miał duszę poety! I to on siedząc wieczorem w altance przyglądał się tarczy Księżyca odbijającej się w tafli stawu).
Ale i w tak uroczym miejscu mogą pojawić się znienacka złe duchy. Już wiecie jak się ich pozbyć w mieszkaniu lub u bram miejskich. Wzgórza (są tu) lub wysokie progi (są).
Ale jak poradzić sobie w miejscach, gdzie wokół oczek wodnych nie ma pagórka, a próg byłby bez sensu?
MOSTKI! Są kręte toteż demon poruszający się zawsze po lini prostej rozbiłby sobie nochal!
Jeden z tutejszych mostków jest wyjątkowy. Ma wprawdzie 212 centymetrów długości (jest więc dłuższy od tego w Tongli) lecz jego szerokość to mniej, niż... 30 centymetrów.
A jego nazwa
Dalej już oprowadzi Was Sorell.
Po stronie wschodniej umieszczono część mieszkalną - tu jest też dzisiejsza recepcja. Ogród stanowi część centralną a zachodnią - ogród wewnętrzny z dziedzińcem.
Skalniaki symbolizują Ziemię. Oczka wodne - oczywiście wodę.
A ogień? Podpowiem! To sosny w kształcie trójkąta!

Pamiętacie piętra pagód w "lesie" Shaolin?
Nieparzystość elementów i brak symetrii jest podstawą kompozycji w stylu chińskim. Przyczynę braku linii prostych już znacie!

[wscieklyuklad]

Napotkacie tu Wieżę Spoglądania na Góry, Most... Fruwającego Łuku Tęczy, Pawilon Piwonii, czzy Bibliotekę Pięciu Szczytów.
Meble, malarstwo (w tym prezentujące kanony ogrodnictwa) i ceramika pochodzą z czasów dynastii Ming!
Nie uwieczniliśmy ważnej mozaiki (była ww renowacji) - Przedstawia żurawia w otoczeniu nietoperzy. Te ostatnie raczej nas odstraszają. Ale tu takie skojarzenie jest symbolem... szczęścia i bogactwa!

[wscieklyuklad]

Ogród Mistrza Sieci - plan

[sorel.lina]

Wizyta w Ogrodzie Mistrza Sieci sprzyja relaksowi, wyciszeniu, medytacji

[sorel.lina]

Młodzi adepci sztuki przychodzą tu szukać natchnienia

[sorel.lina]

[sorel.lina]

P.S. Na prośbę WU podaję nazwę mostu szerokości 30 cm, o którym wspomniał w swoim poście.
Brzmi ona most Prowadzący do Spokoju Ducha.

Od siebie dodam, że w tym przepięknym ogrodzie naprawdę spokój ducha można odnaleźć.

[sorel.lina]

[sorel.lina]

Nie omieszkaliśmy także wstąpić do domu, w którym mieszkał właściciel posiadłości, gdzie przywitał nas taki napis:

[sorel.lina]

Miło tu mu musiało się pogrążać w lekturze i medytacji...

[sorel.lina]

Wokół kociołka ogrzewającego salę pokój przyjmowało się gości





A to była biblioteka pana domu

Kręć się, kręć wrzeciono czyli

[wscieklyuklad]

jak to z tym jedwabiem było.

Ta historia utonęła w mroku dziejów. Bo przecież jak udowodnić, kto dokonał dowolnego odkrycia liczącego tysiące lat, gdy nie było nikogo kto mógłby utrwalić nazwisko pioniera?

Zatem odkrycie techniki pozyskiwania jedwabiu też wynika jedynie z legend.
Wedle jednej z nich cesarz Huang Di żyjący ponad 2500 tys. lat p.n.e. zaobserwował w trakcie spaceru w ogrodzie, iż liście morwy marnieją. Poprosił więc żonę - Xi Lingshi zwaną Leizu, by ustaliła tego przyczynę. Cesarzowa dostrzegła wśród gałęzi larwy owada i zwisające kokony. Wzięła kilka z nich do pałacu, a kiedy piła herbatę jeden z kokonów wpadł do dopiero co zaparzonej herbaty. Cesarzowa pociągnęła za odstający koniuszek a wtedy rozwinęła długą i delikatną nić. Z kolejnych nici uszyła cesarską szatę. Tak miało dojść do odkrycia tajemnicy jedwabiu.
Istnienie cesarzowej wymienia Księga gór i mórz - jedna z pierwszych encyklopedii chińskich, wspominają o niej także Zapiski historyka. Nie wspomniano w nich, by cesarzowa faktycznie dokonała odkrycia - ten fakt opisał kronikarz Suishu dopiero w I połowie VII w n.e. zatem blisko 3200 lat później.
Być może, iż każda tajemnica musi mieć jakieś wyjaśnienie, więc przypisano cesarzowej ten splendor. Tak czy inaczej jest ona uważana za boginię jedwabiu, a prządki przed przystąpieniem do pracy modlą się do Leizu!
Ach ta siła tradycji i przywiązanie do legend.
A skoro przy nich jesteśmy, to nie wolno pominąć innej - podobno z jeszcze wcześniejszej epoki, choć bardziej z gatunku fantastyki, niż świata realnego.
Oto w pewnym kraju żył ojciec z córką. Mężczyzna wybrał się w daleka podróż do obcych krajów i długo nie wracał. Dziewczyna tęskniła za ojcem i bała się, iż spotkało go jakieś nieszczęście będące powodem nieobecności. Poprosiła więc konia, by ten udał się w ślad za mężczyzną i przywiózł go na swym grzbiecie. Koń zażądał, by w zamian dziewczyna go poślubiła. Uzyskawszy tę obietnicę udał się na poszukiwania i wrócił z zaginionym. Dziewczyna jednak nie zamierzała spełnić obietnicy. Jej ojciec dowiedziawszy się o układzie przeszył konia strzała a zdartą zeń skóręe rozwiesił przed domem. Kiedy dziewczyna przechodziła obok niej, skóra "ożyła", uniosła się i owinęła wokół ciała dziewczyny po czym zniknęła w oddali.
Odnaleziono ją zwisającą z drzewa.. Skóra zamieniła się w kokon, zaś dziewczyna w gąsienicę jedwabnika.
Widząc to nadano drzewu nazwę morwa, co po chińsku oznacza... smutek.
Inna z legend powiada, iż z gąsienicy jedwabnika wykluł się cesarz Zanzongu - władca z dynastii Shu.

Tak, czy inaczej obie ostatnie legendy nie tłumaczą kto odkrył tajemnicę pozyskiwania nici.
Być może dlatego Chińczycy trwają przy tej pierwszej, najbardziej wiarygodnej.

[wscieklyuklad]

A co na to archeologia? Śmieje się z legendy o Koniogłowej Dziewczynie?

Archeologia potwierdza, iż już ok. 6tys. lat temu mieszkańcy płd-wsch. Indii zbierali kokony a z ich nici tkali materiały.
O tym, iż jedwab wytwarzano w tym czasie także w Chinach świadczyć ma kubek z kości słoniowej datowany na 5 tysiąclecie p.n.e. zdobiony wzorami jedwabników!
Wreszcie w lessach na terenie prowincji Shanxi odkopano fragment kokonu datowany na lata panowania... Żółtego Cesarza! "Ojczyzną" jedwabnika są prawdopodobnie Himalaje.
Podobno każdej wiosny Leizu osobiście inicjowała sezon hodowli jedwabników.
Jeśli nawet sama cesarzowa nie odkryła sekretu jedwabiu, to z pewnością przyczyniła się przynajmniej do jego produkcji na skalę przemysłową!
Jedwab od zarania produkcji farbowano barwnikami naturalnymi. Tkanie wzorów datuje się na VI wiek p.n.e.
Odwijanie ręczne nici było mozolne, technikę pozyskiwania jej ulepszano stopniowo, a pierwsze urządzenia do mechanicznego odwijania nici skonstruowano w I wieku p.n.e.
Wtedy to produkcja rozszerzała się na kolejne prowincje - zapiski z V w p.n.e twierdzą, iz w aż sześciu prowincjach kobiety przez kilka miesięcy pracowały wyłącznie przy karmieniu i pielęgnacji jedwabników, oraz obróbce nici i produkcji materiału.
Powszechne było powiedzenie "Mężczyźni orzą, kobiety tkają".
O ile jedwabniki wywodzą się z Indii, o tyle prym w produkcji tkanin jedwabnych wiodły Chiny. W spisanych 2 tysiące lat p.n.e. księgach buddyjskich jedwabną tkaninę opisano jako czinapatta co znaczy "chińska tkanina". Kronikarz Czang Cien potwierdza eksport chińskiego jedwabiu do Baktrii w II w p.n.e. co świadczy o braku umiejętności przędzenia przez Hindusów. W grobowcu Czangsza z III w p.n.e odkryto barwiony jedwab.
Szlak Jedwabny zna każdy z nas. Większość wie także, iż produkcja jedwabiu była owiana tajemnicą, a za jej zdradzenie groziła śmierć. Gdyby nie dwóch mnichów, którzy narażając życie ukryli gąsienice i kokony w żebraczych kosturach Europa długo czekałaby na własny jedwab.

O ile w Chinach teksty spisywano głównie na deszczółkach bambusowych, o tyle teksty ważniejsze malowano na jedwabiu. Ze strata dla nas, gdyż materiał ten jest mniej trwały i wiele przekazów przepadło bezpowrotnie.
Oczywiście mimo tak intensywnej produkcji, nie każdy nosił szaty jedwabne - te zarezerwowane były raczej bogatych elit.
Ale też zwoje jedwabiu od czasów dynastii Zhou (1000 lat p.n.e.!) aż do schyłku dynastii Tang służyły jako pieniądze. (czyli przez dwa tysiąclecia!)
A co jeszcze zawdzięczamy jedwabnikom?
Wiadomo - Chińczycy zjedzą wszystko z psim mięsem i zbukami włącznie.
Nie zdziwi nas zatem, że gąsienice wykorzystywano do leczenia padaczki i chorob kobiecych. Miały poprawiać apetyt, sen i samopoczucie ogólne.
Obniżają podobno ciśnienie krwi i przynoszą ulgę w bólach reumatycznych.
W jakiej postaci je "serwowano"?
Ano pieczono z imbirem, oliwą, ząbkami czosnku i sosem sojowym. Nie tylko w celach leczniczych (był to podobno istny przysmak!)
Byli też smakosze herbaty z tychże gąsienic!

[1agfa]

Ogrody zaiste bajkowe, pełne czaru zakątki, zdjęcia uspokajające wzrok, umysł; nie dziw że poetom i mędrcom przychylny wiatr przynosił natchnienie. Nazwy, choćby nazwy, uwodzą wyobraźnię, a przecież są odbiciem otoczenia, bo na jego widok powstały.
(Rzeczywiście, w gondolach to nie była barkarola, niech szmer spokojnej wody ukołysze).
Po ciężkim dniu odpoczynek, z darowanym obrazem tych ogrodów pod powiekami, dobrej Wam nocy : )

[wscieklyuklad]

Ciekawostki.
Islam zabrania mężczyznom noszenia tkanin jedwabnych (miałyby je upodabniać do kobiet!)
Najbardziej cenionym na świecie jedwabiem w XIII wieku był ten pochodzący z włoskiego Como!
Jedwab był głównym źródłem dochodów Florencji!
Król Francji Franciszek I (ae nie obecny papież!) sprowadził włoskich "jedwabników" do swego kraju, jednak prześladowania Hugenotów doprowadziły do reemigracji.
Jakub I - król Anglii chciał wprowadzić hodowlę jedwabników i w tym celu zakupił posiadłość na której rosło sto drzew morwy. Nie udało się jednak z błahej przyczyny.
Sprowadził... niewłaściwe jedwabniki!
W Ameryce popularniejsza była oczywiście bawełna, a jedwab produkowano jedynie w Kentucky.
Większość jedwabiu sprowadzano z Japonii - nic więc dziwnego, że II WŚ import ten przerwała.
Amerykanie wynaleźli więc... sztuczny jedwab - o podobnych walorach!
Jak wiele materiałów, także i jedwab wykorzystywany jest do celów... wojskowych.
Uszycie munduru byłoby pewnie zbyt drogie.
Ale już Mongołowie zakładali kamizelki jedwabne pod zbroję. Strzała przebijająca pancerz uginała się podobno na materiale chroniąc przed zranieniem.
inż Szczepanik - pewnie wiedząc o tych właściwościach - skonstruował jedwabną... kamizelkę kuloodporną - światowy hit!
To ukoronowanie tradycji jedwabniczej w Polsce. Hodowlę założono u nas w XVII wieku.
Zabory zniweczyły jej rozwój.

[sorel.lina]

Jak powstaje jedwab pokazano nam właśnie w Suzhou.
Mieliśmy okazję odwiedzić tamtejszą fabrykę i muzeum jedwabiu.

[sorel.lina]

Krzewy morw z tutejszej plantacji

[sorel.lina]

Tzw. farma - hoduje się tu jedwabniki



Gąsienice nie wyglądają zachęcająco...



Karmi się je liśćmi morwy. Zajadają biedactwa ze smakiem, nie wiedząc, co je czeka, gdy już zamienią się w larwy...



Ułożone na gałązkach umieszczonych na sitach zaczynają snuć nici tworząc kokony

[sorel.lina]

Gotowe kokony zbiera się, starannie selekcjonuje odrzucając te uszkodzone





Następnie... wrzuca się je na jakiś czas do wrzątku, tak by nici się rozkleiły







Gdy nici są już rozklejone, można je wysnuć i nawinąć na specjalne szpule, a potem tkać z nich materiał

[sorel.lina]

Panie demonstrują nam jak mocna jest ta cieniuteńka jedwabna przędza, naciągając ją i rozciągając do niesamowitych rozmiarów!







Poniżej widać, jak te rozciągnięte warstwy jedwabnej przędzy układane jedna na drugiej ((potrzeba ich w tym celu kilkuset!) utworzą... wkład do kołdry!

[sorel.lina]

• Jedwab, Suzhou

• Jedwab 2

• Jedwab 3

[sorel.lina]

Produkt końcowy fabryki mogliśmy zobaczyć w przyfabrycznym sklepie

Piękna pościel, obrusy



















Obrazy malowane na jedwabiu

[sorel.lina]

Wachlarze, lusterka, makatki, puzderka, laleczki i inne jedwabne różności

[sorel.lina]

Nie mogliśmy oprzeć się pokusie: kupiliśmy sobie dwie jedwabne poduszeczki.
O, takie:



I jedwabne wachlarze na upalne dni

[sorel.lina]

Wreszcie, nieco zgłodniali, skorzystaliśmy z zaproszenia do "jedwabnej" restauracji, tuż obok fabryki. Tym razem bez okrągłych stołów z obrotowymi tacami pośrodku















Dobranoc, Podwórko! Jedwabnych snów!

[wscieklyuklad]

Na jednej z fotografii widać panią która dokonuje selekcji kokonów. Nientylko odrzuca ona uszkodzone kokony, ale też wybiera kokony podobnej wielkości i wrzuca do odpowiedniej miski, gdyż jakość nici zależna jest także od tej wiwlkości. Zwraca się też uwagę na kolor kokonu by nie kieszać nici o różnej barwie - bywają bowiem kokony o nici zielonkawej ( jak same gąsienice)
Długość pozyskanej nici jest zmienna - z małego kokonu uzyskuje się od 800 metrów do 2.5 km!
Dużo?
Z " rekordzisty" prządki wydobyły jej 6400 metrów! Dokładnie dwa razy tyle ile wynosi moja droga do pracy.
Nić jest bardziej wytrzymała od... stali.
Zgadnie ktoś ile gąsienic trzeba ugotować we wnętrzu kokonów by zyskać kilogram jedwabiu?
Nie będę Was trzymał w niepewności.
CZTERY TYSIĄCE!

[dunajec1]

Piekne.
Ale tak dla usmiechu to powiem ze goralskie portki z sukna sa...........