róża i mak

[poe-poi]

róża écru się rumieni
mak ją podgląda
z żądzą czerwieni;

kwiaty czerwca -
echo porywów
młodego serca

[wscieklyuklad]

Rosną więc sobie razem (pospołu)
mak u stóp róży (podglada z dołu)
dzień się więc zaczął nader kwieciście
płatki skupione w różane kiście
w okno stukają skrywając ciernie
mak przy nich wytrwa jak zawsze wiernie
romans wyraźnie jakiś się kroi
to nam powiada tu poe-poi...

[1agfa]

Napisał Poe:
(...)
"...kwiaty czerwca -
echo porywów
młodego serca..."
----
Róża wciąż się płoni,
mak nadal czerwieni
choć lipiec już przyszedł
z lipowym kwitnieniem.
Za chwilę zapachnie
ciepłym miodem -
nawet niemłodym
zmysły
skoczą korowodem.
Tylko skostniałe serce
na ten zew się żachnie -
gdy miodem pachnie!

Przepiękny widok u wejścia, Poe. Pozdrawiam.

[poe-poi]

non omnes mortuus est -
szepce chryzantema
kwiat smutku i żalu

cesarstwa nikną
słowo nie przepada
wyryte w granicie
spisane na portalu

miód zastąpiła Ci ambrozja
takiemu sercu niestraszne
skostnienie, korozja

rozmowy są spisane i niech
niesforny motłoch ma się
na baczności, bo igra z życiem
a nie gra w kości