My swojaki !

[Gość: piotlik]

Toż to niemońliwe, żeby tutaj na prawie-lwowskim
miescie i mnie "jojka-tojka" zabrakło", A tojki-
jojki

[Gość: Ee]

Żałosne

[Gość: piotlik]

Gość portalu: Ee napisał(a):

> Żałosne

Ee, tajoj, hanioj, bajoj, mjauoj kaj jioj!?

[Gość: piotlik]

Prawa Polaków na Wschodzie nie są skutecznie bronione,
a odzew z państw ościennych na życzliwą i partnerską
politykę wschodnią Polski nie odznacza się
wzajemnością - przekonywali kresowiacy senatorów.
Komisja Spraw Emigracji i Polaków za Granicą Senatu
spotkała się z działaczami Federacji Organizacji
Kresowych.

Federacja Organizacji Kresowych powstała w 1991 roku.
Zrzesza 26 stowarzyszeń, z których najstarsze - jak:
najliczniejsze z nich Towarzystwo Miłośników Lwowa i
Kresów Południowowschodnich, które ma oddziały w
prawie wszystkich miastach wojewódzkich i
kilkadziesiąt tysięcy członków; Towarzystwo Miłośników
Wilna i Ziemi Wileńskiej oraz Towarzystwo Przyjaciół
Grodna i Wilna - powstały na jesieni 1988 roku;
wcześniej jawne zrzeszanie się osób pochodzących z
byłych ziem wschodnich II RP było zakazane. - Nie mamy
celów politycznych - zastrzegał się prezes Federacji
Stanisław Mitraszewski - ale jednak z konieczności
pewne nasze działania i postulaty zatrącają o politykę.

Członkowie organizacji zrzeszonych w Federacji to w
większości ludzie starsi, powojenni tzw. repatrianci,
i niezamożni. Tylko raz, w 1992 roku, FOK dostała
rządową dotację, niejako na rozpoczęcie działalności.
Kancelaria Senatu za pośrednictwem
Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" oraz Fundacji Pomocy
Polakom na Wschodzie refunduje Federacji znaczną część
kosztów pomocy oświatowej, kulturalnej i
charytatywnej, oraz opieki nad pamiątkami polskości na
Wschodzie, ale nie ma funduszy np. na opiekę nad
kresowiakami potrzebującymi wsparcia w kraju lub na
działalność wydawniczą (z FOK związane są trzy
periodyki: lwowsko-wrocławski "Semper Fidelis",
bydgoskie "Rozmaitości Wileńskie" i
białostocki "Goniec Kresowy"). Mówiąc o "żebraninie"
(to słowo padało we wszystkich wystąpieniach)
działacze FOK mieli jednak na uwadze wyłącznie brak
funduszów na pomoc kierowaną na Wschód.

Działacze niepokoili się także kilkuletnią zwłoką w
ratyfikacji przez Polskę tzw. ramowej konwencji
europejskiej o ochronie mniejszości narodowych, zaś co
do przygotowywanego projektu ustawy o mniejszościach
wyrażali zastrzeżenia, że Polska znów (jak w
traktatach z sąsiednimi państwami) zaciągnie wyłącznie
jednostronne zobowiązania, bez wzajemnego zapewnienia
przez sąsiadów respektowania polskiej tożsamości
naszych rodaków na Wschodzie

[Gość: piotlik]

Jak wielki i niezwykle bogaty rozdział w dziejach
polskiego narodu odegrały tradycje kresowe, świadczą
nie tylko dzieła literackie, pamiątki kultury czy
źródła historyczne, również mieszkańcy tych ziem -
Kresowiacy. Tęsknota wygnańców za utraconym stała się
wartością świętą, nad wszystkie cenniejszą, a
wspomnienia wciąż budzące silne wzruszenia stają się
obszarem mitycznym.Mogliśmy się o tym przekonać przy
realizacji kolejnych wystaw poświęconych tematyce
kresowej: "Tak sia żyło kochanińkie", "Co kryły
walizki repatriantów", "Mój Lwów". Istniejące już
tylko w pamięci zdarzenia były końcem pewnej epoki w
historii polskiego narodu. Niezwykłość tego zjawiska
będziemy mogli uchwycić w kolejnej ekspozycji
poświęconej tym razem pamięci Polesia i Wołynia -
"Ziemia wiecznej tęsknoty". Źródłem tematu została
kolekcja zdjęć Adama Juliana Łukaszewskiego,
zauroczonego ziemią wołyńską, na której przebywał w
latach międzywojennych. Obecnie znajdują się w
Bibliotece Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Cenną dokumentację fotograficzną dotyczącą Polesia
udostępniła nam Pani Krystyna Kukiełowa, pieczołowicie
przechowująca dorobek artystyczny swego ojca Henryka
Poddębskiego. Ekspozycję uzupełniają dokumenty i
przedmioty ocalone z przeszłości. Podążamy śladami
Kresowiaków, którzy nauczyli się żyć w nowej
rzeczywistości, choć ich myśli i serca nieustannie
wracają na ziemię ojców.