"małżeństwo" na siłę?

[kora3]

korciło mnie, zeby o tym pogadać jeszcze na tamtym forum, ale z
oczywistych przyczyn nie miało to sensu.
Tu zresztą bardziej chyba temat pasuje bo dotyczy i etyki i ludzi i
społeczeństwa, a nie tylko religii

istnieje takie forum:

www.kryzys.org/viewforum.php?f=2
mnóstwo smutnych zyciowych historii. Niektóre rady i ksiazki - jak
np. Dobson warte polecenia każdemu w trudnej sytuacji związkowej
bez wzgledu na swiatopogląd. W sytuacji zdrady npp. jedyne dobre
rady to: nie narzucaj się, zajmij się soba itp.

Nie dzwii mnie oczywiscie na tym forum oparcie o religię. przeraza
mnie natomiast to wszechobecne przekonanie, ze małzeństwo, choćby w
stanie nie tyle agonni co posmiertnego rozkładu za każdą
cenę "utrzymać" co wprost oznacza brak zgody na rozwód.

nieco takze dziwi mnie owo lansowane niezmiennie przekonanie, jakoby
zgoda na rozwód byla w oczach Koscioła jakimś megagrzechem.

tymczasem ja sie w realu z taka postawa ksieży. grzech to wówczas,
jesli sie do rozwodu swoim zachowaniem doprowadzi. Nawet
niekniecznie grzech wówczas, gdy sie o niego wystąpi!

pytalam raz taką osobę przekonaną o tym samym co tam wypisują i
stwierdzila, ze zgoda na rozwód to ...pozwolenie na rzech
współmałzonka. hmmm no ja już katolicyzmu nie praktykuje od lat
kilku dobrych, ale wydaje mi się, ze wg Koscioła odpowiada się za
grzech cudzy gdy się ma jakis wpływ na grzesznika.

Brak zgody na rozwód nie zmienia istotnie mozliwosci grzesznika. Z
rozwodem czy bez jesli nie chce juz byc ze współmałzonkiem, nie
bedzie. to samo w sobie niekoniecznie jest grzechem, ale jest nim na
bank bycie z kims innym w zwiazku. Tyle, ze do tego rozwód nie jest
koniecznie potrzebny.

No, ale tyle ze strony religii. Mnie bardziej zastanawia czy to jest
etyczne. Nie pozwalać odejsc osobie, którą rzekomo się kocha
najswietszą miłoscią. Co to daje komuś takiemu? Ma satysfakcje, ze
tamta osoba nie moze się formalnie z kims związać? jakie to ma
znaczenie, skoro i tak nie chce już z nią byc?
to jakaś forma kary? I dla kogo? przecież taka osoba też sie meczy,
na niedająca rozwodu. I na marne to pójdzie, bo na ogół rozwód się
dostaje, takze bez zgody, tylko po dłuzszym czasie.
Czy to w porządku wmawiac komus, ze jego obowiązkiem jest się
upokorzyć, pomeczyc, wyzuć z godnosci?
Ja mysle, ze nie. Mozna cos tam ratowac, jesli jest wola i nadzieja.
Ale takie "małzeństwo" na papierze na siłę w imie jakies
nieprawdziwej idei, jaki ma sens?
A wy jak myslicie?

Krótko - tak mi się wydaje

[grgkh]

To są jedynie moje domniemania...

Co bóg złączył... itd. W tej trójce postaci bóg jest przedstawiany jako element
istniejący, spajający. Małżeństwo jest na drugim planie, to rytuał. Ważny jest
bóg. Bóg to władza najwyższa, absolutna, a takiej władzy NIE WOLNO się
przeciwstawiać. Jest to władza skorumpowana, bo za duże pieniądze bóg łatwo i
szybko rozłącza.

Religia to terror. Nie liczy się z człowiekiem, z nieszczęściem, jedynym życiem,
które się traci, racjonalizmem, logiką myślenia. To jest - według boga - a
właściwie prawodawców ludzkich udających, że wyrażają wolę boga, śmieć. Człowiek
jest dla religii śmieciem, rzeczą. Ma być posłuszny. Bo bóg i religia to władza.

Krótko, ale czy do końca tresciwie?:)

[kora3]

grgkh napisał:

> To są jedynie moje domniemania...
>
> Co bóg złączył... itd. W tej trójce postaci bóg jest przedstawiany
jako element
> istniejący, spajający. Małżeństwo jest na drugim planie, to
rytuał. Ważny jest
> bóg. Bóg to władza najwyższa, absolutna, a takiej władzy NIE WOLNO
się
> przeciwstawiać.

Po pierwsze- w KRK małzeństow jest sakramentem udzielanym sobie
wzajemnie przez małzonków w obliczu Boga i w obecnosci kapłana. Nie
jest to zatem tylko jak piszesz rytuał - to tak gwoli scisłosci. To
obrazowo mówiąc "przysiega wieczysta" - czyli taka, jakiej nawet w
opowiesci o Haryym P. nie mozna nie dotrzymać, ani z niej
zwolnić, nawt za zgodą zainteresowanych obojga.

Po drugie : z grubsza moznaby to co napisałes uznac za logiczne,
tyle, ze rozwod nie rozłacza małzonków

Ślub cywilny, czy też konsekwencje slubu sakramentalego cywilne
łacza ludzi cywilnoprawnie i sąd zdaje się obecnie okregowy ma moc
małzeństwo cywilnoprawne rozłączyć orzekając rozwód.
Na sakramentalny stan małzeństwa sąd swiecki nie ma żadnego wpływu.
Nie posiada on kompetencji do rozwiazania malzeństwa
sakramentalnego, to i logiczne, ze nie moze tego zrobic. Chyba jasne?

zatem zasada "człowiek niech nie rozdziela" zostaje zachowana.
Rózwód nie daje wiernemu KRK podstaw do traktowania małzonka jako
byłego w sensie kanonicznym. Slowiem : niczego kanonicznie nie
zmienia i nie zwalnia od osobistego dochowania przysiegi wiernosci,
miłosci i uczciwosci malzeńskiej złozonej współmałzonkowi przed
Bogiem. Oczywiscie niezaleznie od orzeczenia rozwodu, czy ubiegania
się o nie, mozna tej przysiegi nie dotrzymac. Jest to grzech i jak
każdy moze byc popełniony i odpuszczony albo nie, zależnie od woli
głownie grzeszącego, bo to on ma na to kluczowy wpływ.
tak wiec sam widzisz, ze rozwód nie jest rozdzieleniem małzonków, bo
nie ma takiej mocy. sakrament nie ustaje wskutek zakończenia rwania
umowy cywilnoprawnej i sąd bynajmniej nie stara sie bodaj sugerowac,
ze jest inaczej. na ogół nie zajmuje się i slusznie stanem
kanonicznym małzestwa, bo to nie jego kompetencje.

Jest to władza skorumpowana, bo za duże pieniądze bóg łatwo i
> szybko rozłącza.

Po trzecie - jako uczestnik takiego procesu, nie z wlasnej
inicjatywy powiadam ci, ze na pewno nie szybko. Co do kasy: mnie na
razie przez ponad trzy lata kosztowalo to chyba ze 20 zeta na
znaczki pocztowe . Ostatnio, gdy przyszło orzeczenie pierwszej
instancji zapropoowano mi zapoznanie sie z uzasadnieniem wyroku za
80 złotych. Nie nazwałabym go duzymi pieniedzmi nawet la
przedszkolaka. Nie mam natomiast wiedzy co do kosztów strony
wnoszącej pozew.
>
> Religia to terror. Nie liczy się z człowiekiem, z nieszczęściem,
jedynym życiem
> ,
> które się traci, racjonalizmem, logiką myślenia.

Chyba się nie rozumiemy Ja nie ma tu zamiaru dyskutowac o
religii, a kokretnie o religijnym aspekcie slubu i rozwodu.

W KRK zakladanie czsowosci malzeństwa sakramentalnego czyni je z
zalozenie niewaznym. ale zakladanie. Czyli podejscie" a co tam, nie
wyjdzie, to rozwód". Natomiast zaistniały rozwód go takim nie czyni.
Osoba rozwiedziona, o ile nie zwiazala się z kims innym czy to
nieformalnie, czy cywilnoprawnie może w pełni korzystac ze
sakramentów. istotne jest czy nie trwa w grzechu. Mozliwosc
korzystania z sakramentów ma równiez wówczas, gdy mówiąc trywialnie
z kims sie przespi, ale nie jest to trwały zwiazek i wyraza szczery
żal z tego powodu.
Jesli w gzechu trwa - jej wybor.
uwazam, ze niesłusznie tu wyrazasz się tak o Kosciele.
Kosciół ma swoje zasady, są one powszecnie, a przynajmniej powinny
być, wiernym znane.
Nikogo się nie zamyka, nie okalecza, ani nie szykanuje wskutek
rezygnacji z koscielnego slubu. Mozna zatem chcac formalizowac
zwiazek wziac slub cywilny. Biorąc koscielny trzeba się liczyc z
konsekwencjami a głownie z taka, ze jesli cos nie wyjdzie i
dojdzie do rozstania formalnego, czy nie trzeba bedzie pozostac
wiernym współmałzonkowi i nie bedzie się mozna wiązac się z kims
innym, jesli chce się korzystac w pelni z sakramentów. Nie wiem co
tu nie jest zrozumiałe dla doroslego czlowieka?
to jasne jak słońce przecież

To, o czym piszesz to postawa roszczeniowa typu: miec ciastko i
zjeśc ciastko. całe nasze życie do wybory, lepsze i gorsze ale
niemal wszystkie obarczone jakimis konsekswencjami.



To jest - według boga - a
> właściwie prawodawców ludzkich udających, że wyrażają wolę boga,
śmieć. Człowie
> k
> jest dla religii śmieciem, rzeczą. Ma być posłuszny. Bo bóg i
religia to władza

na pewno wladza, ale ni zgodze się ze smieciem. a nawet jesli smieć
jak mowisz, wybór czlowieka, że chce tym smieciem być. przynaleznosc
religijna nie jest obowiązkowa. Jestem na to najlepszym przykładem
Nie interesuje mnie co Kosciół o mnie sobie mysli nie tesknie za
byciem w tzw. wspólnocie kosciola, choć mimo mego obecnego statusu
moglabym byc takze, np. w ramach duszpasterstwa zw.
niesakramentalnych, albo po prostu chodząc tam i uczestnicząc na ile
osobie w mej sytuacji wolno we mszy sw. Nie robbię tego, bo od
bardzo dawna w sumie Bóg dla mnie nie jest zwiazany z KRK. I do
niczego KRK nie potrzebuje by w Bga sobie wierzyć. Do innych rzczy
też nie

Zrozum, ze w przedstawinym przeze mnie problemie nie chodzi o
stosunek Kosciola małzeństwa a o zachowanie tych ludzi w obliczu
sytuacji czysto świeckiej. Bo rozwód to sprawa czysto swiecka i
zadnego wpływu na sakrament nie mająca.

> .

Rozłączanie nierozłączalnego

[grgkh]

kora3 napisała:

> grgkh napisał:
>
> > To są jedynie moje domniemania...
> >
> > Co bóg złączył... itd.
> > W tej trójce postaci bóg jest przedstawiany jako element
> > istniejący, spajający. Małżeństwo jest na drugim planie,
> > to rytuał.
> > Ważny jest bóg.
> > Bóg to władza najwyższa, absolutna,
> > a takiej władzy NIE WOLNO się przeciwstawiać.

> Po pierwsze- w KRK małzeństow jest sakramentem
> udzielanym sobie wzajemnie przez małzonków
> w obliczu Boga i w obecnosci kapłana.

Czyli rytuał.

> Nie jest to zatem tylko jak piszesz rytuał - to tak gwoli
> scisłosci.

Jest to rytuał czyli obrzęd. pl.wikipedia.org/wiki/Sakrament
"Sakrament - ... w chrześcijaństwie obrzęd religijny rozumiany jako znak
lub sposób przekazania łaski Bożej, ustanowiony, zgodnie z wiarą, przez Chrystusa."

> To obrazowo mówiąc "przysiega wieczysta" - czyli taka,
> jakiej nawet w opowiesci o Haryym P. nie mozna nie dotrzymać,
> ani z niej zwolnić, nawt za zgodą zainteresowanych obojga.

Nie ma takiej przysięgi, której nie wolno byłoby nie dotrzymać. Np.: ktoś
mógłby rytualnie przysiąc bogu, że zabije człowieka. Potem mu się zmieniły
poglądy. Czy może tej przysięgi nie dotrzymać? Według Twojego założenia musiałby
on to zrobić.

Jesteśmy ludźmi wolnymi, myślącymi, uczącymi się. Zawsze może się zdarzyć
sytuacja, że przysięga w ówczesnym stanie naszej wiedzy, świadomości, potem
przestaje być zgodna z poglądami, które ewoluowały. Trzeba ludziom dawać szansę
na naprawę tego, co źle sobie zaplanowali, co im wyszło nie tak. Nie wolno mścić
się w późniejszym okresie życia za to, że kiedyś popełniło się błąd.

To manipulacja religiantów ustanowiła w naszej kulturze tak wysoki status
przysięgania. To strach przed konsekwencjami za jej złłamanie jest jedynym, co
nas przed tym powstrzymuje. Tylko strach.

Człowiek wolny, człowiek, któremu pozwalamy się uczyć, mądrzeć musi móc zmieniać
poglądy, a także nikt nie powinien nas rozliczać z poglądów, które mieliśmy
kiedyś, a obecnie, całkiem szczerze, uważamy, ze nie są już naszymi, bo je
odrzuciliśmy.

Zauważ, że ten sam motyw jest i w religii, gdy się "darowuje winy", i w prawie,
gdy po egzekucji kary czyści się konto przestępcy dając mu szansę na "nowe życie".

Można przysięgi nie dotrzymać i wiele ludzi nie dotrzymuje. Dotrzymujący ją w
100% są bardzo nieliczni. A zakładając, że bóg jest iluzją z głów ludzi
wierzących (inaczej nie wolno zakładać, bo dowodów na jego istnienie nie ma) to
odniesienie do wynikającej z tego nadzwyczajnej MOCY tej obietnicy jest
naciągane. To zabawa, w rzeczywistości identyczna jak w historyjce o H. Potterze.

> Po drugie : z grubsza moznaby to co napisałes uznac za logiczne,
> tyle, ze rozwod nie rozłacza małzonków

To kwestia umowy.

A jednak takie rozwody są przeprowadzane legalnie. Oczywiście po sporych
szykanach i sowicie opłacone. A czy bóg się godzi z tym? Ustalmy najpierw
- czy bóg istnieje (nie ma dowodu)
- czy rytuał ma odniesienie do boga, czy jest wymysłem ludzkim o bogu
- czy bóg zaakceptował fakt ślubu, bo może nie chce mieć z tym nic wspólnego
- czy się zgodził na rozwód (tu jest identyczna sytuacja niepewności jak przy
ślubie)

Nic nie jest potwierdzone dowodem. Równie dobrze ja mogę ustanowić zmianę zasad
tego rytuału i wszyscy powinni się z tą zmianą liczyć. Równie dobrze
przysięgający może założyć, że tamta wersja była fałszywa. Rytuał został
wymyślony przez ludzi, a tekst przysięgi oraz konsekwencje dla ślubujących także.

Twoje uzasadnianie wskazuje, że dogmatowi, czyli dowolnemu twierdzeniu
sformułowanemu przez człowieka, nadajesz wartość prawdy absolutnej. Prawda
absolutna nie istnieje, z jednym wyjątkiem, gdy jest to dowód twierdzenia
odnoszącego się do konkretnych aksjomatów. Ale istnieje wyłącznie w tym jednym
kontekscie.

> Na sakramentalny stan małzeństwa sąd swiecki nie ma
> żadnego wpływu.

Nie ma. Ale o tym nie mówiliśmy.

> Nie posiada on kompetencji do rozwiazania malzeństwa
> sakramentalnego, to i logiczne, ze nie moze tego zrobic.

Sugerujesz, że to podważałem? Gdzie i kiedy?

> Chyba jasne?

Czy nie za ostro? Oczywiście, że "jasne", ale dlaczego mówisz to takim tonem?
Nie jestem bezosobowym elementem szarej masy, którą właśnie tego nauczyłaś. Ja
to wiedziałem, a Ty nie powinnaś zakładać mojej niewiedzy punktując to tak,
jakbym nie wiedział. Czy widzisz różnicę?

Są pewne figury stylistyczne, które przenoszą dodatkowe znaczenia. Ty, tak mi
się wydaje, świadomie używasz tutaj tonu wyższości, choć nie mówisz niczego, co
powinienem wiedzieć, a czego - według Ciebie - nie wiem.

> Oczywiscie niezaleznie od orzeczenia rozwodu, czy ubiegania
> się o nie, mozna tej przysiegi nie dotrzymac. Jest to grzech i jak
> każdy moze byc popełniony i odpuszczony albo nie,

No i sama najpierw mówisz, że nie ma wyjścia, a potem dodajesz, że jest - bo ten
grzech może zostać "odpuszczony". Jak wszędzie istnieje furtka a reguła nie jest
regułą, bo ma wyjątki - dla tych, co dysponują odpowiednio dużą kasą lub
zdolnością do przekonywania o słuszności rozwiązania tego, czego rozwiązać się
podobno nie daje. Typowa religijna hipokryzja. Dziwię się jednak, dlaczego z
tego czynisz powód do starcia między nami. Żyjmy w pokoju.

> sąd bynajmniej nie stara sie bodaj sugerowac,
> ze jest inaczej.
Bynajmniej się tym sąd nie zajmuje. Już to powiedziałaś, a ja się z tym zgadzam.
A jednak w samym kościele takie rozwiązania jest możliwe. Człowiek wymyślił
sakrament i wymyślił metodę jego obchodzenia. Dla "swoich".

> > Jest to władza skorumpowana, bo za duże pieniądze bóg łatwo i
> > szybko rozłącza.
>
> Po trzecie - jako uczestnik takiego procesu, nie z wlasnej
> inicjatywy powiadam ci, ze na pewno nie szybko.

Powiedzmy, że czym większe pieniądze, tym szybciej. Jest taka reguła w KRK. W
stosunku do wieczności jest to na pewno szybko.

> Nie nazwałabym go duzymi pieniedzmi nawet la
> przedszkolaka.
> Nie mam natomiast wiedzy co do kosztów strony
> wnoszącej pozew.

Mało zapłaciłaś, to i długo trwa. Nie znalazłaś "właściwego" dojścia. Tak
podejrzewam.

> Mozliwosc korzystania z sakramentów ma równiez wówczas,
> gdy mówiąc trywialnie z kims sie przespi, ale nie jest
> to trwały zwiazek i wyraza szczery żal z tego powodu.

Oczywiście. Szczery żal to jest to, co można zmierzyć (ciekawe jak) i co w danym
momencie przez jedną chwilkę poczujemy. Ta religia jest szczytem cynizmu i
obłudy. A bóg to handlarz jakich mało. Byle przy nim trwać.

> Jesli w gzechu trwa - jej wybor.

A po co trwać? Przez chwilę poczuć szczery żal, a potem można od początku -
"hulaj dusza, piekła nie ma".

> uwazam, ze niesłusznie tu wyrazasz się tak o Kosciele.

Ja się wyrażam? Czy mówię nieprawdę? Nie wolno prawdy mówić? Tutaj nie wolno,
czy w ogóle? Powinienem trzymać język za zębami? Ładny porządek rzeczy mi
proponujesz.

Szanowny Grgkh

[kora3]

Masz rację co do tego, że każdy obrzed w dowolnej religii to jest
ryruał. Tyle, że wiara jest tego rodzaju materią, ze ma bardzo
duzy aspekt subiektywny. To, czy potraktuje ktoś cos jako rytuał li
tylko, czy cos dlań bardzo waznego i zobowiazującego, jak w
przypadku np. przysiegi małzeńskiej, zalezy od jego wiary. Z tym nie
mozna dyskutować, bo jesli ktoś serio wierzy, to dla niego tak jest,
nawet jeśli dla ciebie to tylko formułka itd.

Z "przysięga wieczysta" nie zrozumiałeś Taki tetmin wystepuje w
świecie magii HP Tam, jesli złamie się przysięge wieczysta, po
prostu się umiera - ale spokojnie to tylko bajka.
Pisząc o niej w naszym, prawdziwym swiecie, miałam na mysli nie to,
że technicznie nie ma mozliwosci nie dochowania jej, bo oczywiscie,
ze jest. Nie ma natomiast mozliwosci uciczki od niej bez
konsekwencji. W przypadku małzeństwa sakramentalnego nasze
chciejstwo nie ma wpływu na stan kanoniczny. Po rozstaniu, formalnym
czy nie w swieckim swiecie nadal jest się kanonicznie małzonkiem tej
osoby, z którą się brało slub koscielny. Mozna to olać, ale wówczas
trzeba liczyc sie z konsekwencjami w postaci np. niemoznosci pełnego
uczestnicwa we mszy, jesli komus na tym zależy, naturalnie.
>
Pewnie, ze mozna zmienic zdanie Nikt za to nie morduje wszak

grgkh napisał
> A jednak takie rozwody są przeprowadzane legalnie. Oczywiście po
sporych
> szykanach i sowicie opłacone.

jakie szykany, jakie opłacanie? Pisałam c chyba, ze JA jestem
uczestnikiem takiego procesu Wiec mnie nie wmówisz, że am
torturuja, a kosztije to fortune bo ja wiem, jak to technicznie
wyglada i choć ogólnie mam zastrzezenia do tzw. wykonastwa, to nie
moge potwierdzic twoich rewelacji, nie ze strachu przed czymkolwiek,
z powodu UCZCIWOSCI Grgkh ...

Co do twoich rozważań, czy Bóg sie na to godzi Widzisz, jesli ktos
jest katolikiem przyjmuje na wiare, ze Koscioł reprezentuje Boga na
Ziemi. To raz. Mozesz uwazac to za głupie, ale ma do tego prawo

Natomiast czysto technicznie, musze powiedzieć, ze ja się zgadzam w
ogólnosci co do zasady z procedurą stw. niewaznosci poza małymi
niuansami. Stwierdzenie to z grubsza oznacza, że z przyczyny tej czy
innej nie mogło dojsc do waznego udzielenia sakramentu. Zamien sobie
w rozwazaniach słowo "sakrament" na słowo "umowa" i pomysl. Czy
wazna jest umowa, w której jedna ze stron podaje fałszywe dane,
nieprawdziwe fakty, zawiera umowe w celu oszukania drugiej, nie ma
zdolnosci prawnej do zawarcia umowy itp? Nie i świeckie prawo też
uznaje taką umowe za NIEWAZNĄ. Dokladnie na tej zaadzie działa stw.
nieważnosci.

grgkh napisał:
> Twoje uzasadnianie wskazuje, że dogmatowi, czyli dowolnemu
twierdzeniu
> sformułowanemu przez człowieka, nadajesz wartość prawdy
absolutnej.

Hmmm wiesz, masz bardzo sczególny sposób interpretacji wypowiedzi
innych To nie ja nadaje, a osoba, która tak wierzy i należy sie z
tym liczyć. Ja przedstawiłam tylko, jak sprawa wyglada z punktu
widzenia KRK. To indywidualna sprawa, czy ktos w to wierzy, czy nie.

> grgkh napisał:
> Nie ma. Ale o tym nie mówiliśmy.

Ni własnie o TYM mówiliśmy O tym jest ten wąt. O stosunku do
rozwodów w swieckim sadzie
>
> Sugerujesz, że to podważałem? Gdzie i kiedy?

Nie, absolutnie

Grgkh napisał:
> Czy nie za ostro? Czy widzisz różnicę?

dlaczego WSZYSTKO odbierasz ksobnie?

Grgkh napisał:
> A jednak w samym kościele takie rozwiązania jest możliwe. Człowiek
wymyślił
> sakrament i wymyślił metodę jego obchodzenia. Dla "swoich".

Teraz to cie niebardzo rozumiem. Jasne, ze dla swoich trudno, zeby
KRK zajmował sie stw. niewaznosci małzeństw muzułmańskich, albo
buddyjskich np.
Niemniej, ja np. nie czuje sie katoliczką, nie chodze od dosc dawna
wcale do koscioła, a i wczesniej mialam doń dosc secptyczny
stosunek. Mój eks wniółs o stw. niewaznosci, a mnie ZAPROPONOWANO
(bo Kosciół nie ma żadnej mozliwosci przymusu do uczestnictwa w
takim procesie) uczestnictwo. No i tak się złozyło, ze w trakcie
wyszły b. niekorzystne nie dla mnie, a dla mojego eks fakty w
znaczny sposób wpływające na orzeczenie nieważnosci. Z racji tych
faktów moze być tak, że ja, osoba tym niezainteresowana, po
potwierdzeniu orzeczenia przez II instancje bedę w KRK zapisana,
jako ktoś kto bez niczeho moze ponownie przyjąć sakrament
małżeństwa, jesli zechce, a mój eks, nie.

> > > Jest to władza skorumpowana, bo za duże pieniądze bóg łatwo i
> > > szybko rozłącza.

Wiesz, ja jako strona pozwana nie wnosiłam zadnej opłaty i do żadnej
sie nie zobowiązywałam. Nie wiem jak mój eks, a pytac go nie mam
zamiatu, chocby dlatego, ze jego wypowiedzi sa dla mnie
niewiarygodne. Natomiast ostatnio gadałam z człowiekiem, nie jakims
wcale gorliwym katolikiem, który o stw. osobiscie wnosił. % lat
temu kosztowało go to 500 złotych, jak mówił. Wg mojej oceny nie
jest to duza suma, choc naturalnie dla kogos moze być ogromna. Nie
wiem ile kosztuje teraz rozwód, ale 6 lat temu, gdy ja się
rozwodzilam kosztowal 600 złotych.
>
> Powiedzmy, że czym większe pieniądze, tym szybciej. Jest taka
reguła w KRK. W
> stosunku do wieczności jest to na pewno szybko.

Wiesz, iu nas to trwało nieco ponad 3 lata do orzeczenia I
instancji. Mój eksmałzonek nie jest przesadnie majetny wiem, ze
nie ma jakiś duzych pieniedzy.
>
> Mało zapłaciłaś, to i długo trwa. Nie znalazłaś "właściwego"
dojścia. Tak
> podejrzewam.

ehhehehe ja NIC nie zapłaciłam Zapłaciłam poczcie za
przesyłki - tak samo zapłacilabym kierujac je gdziekolwiek indziej.
Żadnego "dojscia" nie musiałam szukać bo mnie stw. niewaznosci nie
ejst do niczego potrzebne ale kiedy dostałam zawiadomienie, ze
zostal wniesiony pozew i sprawa bedzie rozpatrywana w kurii mojego
dawnego miejsca zamieszkania, poszłam do tutejszej, zeby sie
dowiedzieć o sczegóły. Udzielono mi informacji wszelkich, z
pokazaniem jak napisać pismo z prosbą o przesłuchiwanie w obecnym
miejscu zamiekszania włącznie Nie zapłacłam za to ani grosza, wiec
nie twórz mitów jakiś

>
> A po co trwać? Przez chwilę poczuć szczery żal, a potem można od
początku -
> "hulaj dusza, piekła nie ma".

Postawa tego rodzaju jest bardzo ciężkim grzechem i nazywa
sie "grzeszeniem zuchwale licząc na miłosierdzie boze" - jakoś tak.
Jest to grzech materii b. ciezkiej, bo przeciw Duchowi Św. o ile
pamiec mnie nie zawodzi
>
Nie wolno prawdy mówić? Tutaj nie wolno,
> czy w ogóle? Powinienem trzymać język za zębami? Ładny porządek
rzeczy mi
> proponujesz.

na 100 proc. mówisz nieprawdę o tym procesie stw. niewaznosci. Wiem,
bo w nim uczestnicze, to co mówisz, to wymysły wyssane z paca,
sorry.

c. d.

[grgkh]

> Nikogo się nie zamyka, nie okalecza, ani nie szykanuje wskutek
> rezygnacji z koscielnego slubu.

Jesteś tego pewna? Co do szykan, to się zdarzają. A dawnymi czasy to zamykano w
wieży lub lochach i torturowano niepokornych.

> Nie wiem co
> tu nie jest zrozumiałe dla doroslego czlowieka?

Hipokryzja. Bo niby nie wolno, ale załatwić się daje.

> > To jest - według boga - a właściwie prawodawców ludzkich
> > udających, że wyrażają wolę boga, śmieć. Człowiek
> > jest dla religii śmieciem, rzeczą. Ma być posłuszny.
> > Bo bóg i religia to władza

> na pewno wladza, ale ni zgodze się ze smieciem.

Owszem. Religia mówi, że cierpienie jest dobre. Mówi też, że nie należy dbać o
dobra doczesne, bo się dostanie nagrodę za oddanie tych dóbr bogu. I chętnie
bierze to, co wierni oddają pod wpływem tej gadki.

> a nawet jesli smieć jak mowisz, wybór czlowieka,
> że chce tym smieciem być.

Małe dziecko może o czymś decydować? Przecież to wtedy głównie szczepi się ludzi
religią, z której matni trudno się potem wyplątać. Wybór leży po stronie
organizacji religijnej, która decyduje, że chce rządzić, najlepiej dla niej
wszystkimi ludźmi świata.

A Ty w którego boga wierzysz? W Boga, Allacha, Jahwe czy Zeusa?

c. d.Grgkh

[kora3]

grgkh napisał:
>
> Jesteś tego pewna? Co do szykan, to się zdarzają. A dawnymi czasy
to zamykano w
> wieży lub lochach i torturowano niepokornych.

Oj człowieku, dawnym czasy, dawnymi zcasy... Mówimy teraz o
współczesnosci. ja jestem osobą, która żyje poza KRK i nikt mnie nie
szykanuje, nie znam też nikogo szykanowanego z takiego powodu. Moze
gdzieś na jakis zapadłych wsiach. takie rzeczy się zdarzają
>
>
> Hipokryzja. Bo niby nie wolno, ale załatwić się daje.

no wiesz prawo zatem też jest przesiakniete hipokryzją Nie
mzona się bez konsekwencji wycofac z zawartej umowy przeciez, ale
jeslu ta umowa nie została zawarta zgodnie z obowiazującym prawem to
jednak mozna, bo jej w swteile prawa nie było Hipokryzja po
całosci .
>
> Małe dziecko może o czymś decydować? Przecież to wtedy głównie
szczepi się ludz
> i
> religią, z której matni trudno się potem wyplątać.

Sam w poprzednim poście piszesz, ze człowiek sie uczy, sam wyciaga
wnioski. małe dziecko dorasta i moze samo dokonac wyboru.
>
> A Ty w którego boga wierzysz? W Boga, Allacha, Jahwe czy Zeusa?
>
A co ci do tego?

[baba-jaga]

trudno powiedziec, ale jesli sie kocha, a nie pozwala odejsc, to
jest to dla mnie milosc posiadajaca, uzlezniona od posiadania
kontroli, jesli nie od traktowania drugiego jako przedmiotu, a nawet
pokarmu, ich bytu. Dla egoistow, ich wlasny byt jest jedynym
realnym. Reszta to pokarm. A to ze wyuczyli sie mowic 'dziekuje',
'smacznego', 'na zdrowie', 'jak sie czujesz' itd to papugi tez moga
(moze Koko mialby z tym problem?). Nie swiadczy to jeszcze o
czlowieczenstwie. Ale taka milosc posiadajaca moze byc autentyczna
na swoim poziomie, w tym sensie ze osoba taka poprzez doswiadczenie
zwiazku milosnego, ktory potem sie rozpadl, podlega wciaz procesowi
rozwojowemu, przemianie, bo zdolala na jakis czas przynajmniej
zjednoczyc sie z druga osoba, ale nie jest to milosc dojrzala. Tylko
byc moze nastepna faza dojrzewania do prawdziwej, pelniejszej
milosci (Dlatego jestem tez za wolnymi, spontanicznymi zwiazkami, a
nie przymusowa monogamia) Niektorzy twierdza ze symptomy zazdrosci
swiadcza o milosci, ale wydaje mi sie ze to raczej objawy wlasnie
milosci posiadajacej. Oczywiscie obojetnosc tez moze byc odbierana
jako brak uczucia milosci, ale byc moze to wlasnie osoba odczuwajaca
obojetnosc nie docenia pozostawianej jej wolnosci w zwiazku?
Niemniej jak sie chce odejsc, wszystko moze byc pretekstem, wszak
nikt nie jest dokonaly. To zalezy od poszczegolnych zwiazkow. Ale,
jasne, latwo sie mowi, kiedy nie ma sie tego problemu, lub kiedy juz
wywietrzal.
Malzenstwo jako takie uwazam za wymysl tradycji patriarchalnych.
Zalegalizowanie posiadania, i przedmiotowego traktowania drugiej
osoby. Kiedys malzenstwo bylo kontraktem biznesowym, miedzy
rodzinami, a milosc to byly zwiazki wylacznie pozamalzenskie. I nikt
sie temu nie dziwil. Od czasu jak milosc zaczeto utozsamiac z
malzenstwem to sie zaczely pojawiac rozne posilkowe argumenty, w
rodzaju np. ze pomimo zlych relacji, trzeba byc wytrwalym jak Jezus,
trwac i cierpiec, bo coz tam nasze cierpienia, baty od taty, czy
meza-pijaka, w porownanu do cierpien Jezusa, ktory nas zbawil,
cierpiac ciepieniem wszystkich ludzi? Smieszne zreszta jest to
wyolbrzymianie cierpienia Jezusa. Dlatego tak wywijaja tym krzyzem,
jak memento mori, pamietac zeby cierpiec! Ale tak czy owak to sa
problemy, ktore wychodza na wierzch dopiero jak dochodzi do
rozejscia. Zreszta niektore zwiazki przetrzymuja taki kryzys,ale
duzo nie. I powinna tu istniec mozliwosc wolnego wyboru, a nie
tlumaczenie ze jesli tylko wytrwasz to wszystko sie ulozy. No tak,
pod jednym dachem, w dwoch roznych pokojach, wypaleni nawzajem, lub
nienawidzacy do granic obojetnosci, tylko dla dzieci.
Ale to fakt ze taki egoista kochajacy, pierwszym zauroczeniem, nawet
nie wiedzial jak bardzo zrosl sie z druga osoba, i teraz wobec
rozstania nie potrafi zniesc tego rozerwania, odczuwajac to tak
jakby ktos chcial mu ukrasc czesc jego wlasnej osoby. Terapia, czas
leczy rany, podnoszenie swiadomosci, najlepiej mieszkac na drugim
koncu swiata, nie wiem. Ja do dzisiaj musze sie chowac przed moimi
eks, bo u takich ktorzy lubia zyc kosztem energii drugiego
czlowieka, ten przedmiotowy sposob traktowania drugiego raczej nie
mija za szybko.

[karafka_do_wina]

Mnie bardziej zastanawia czy to jest
> etyczne. Nie pozwalać odejsc osobie, którą rzekomo się kocha
> najswietszą miłoscią. Co to daje komuś takiemu? Ma satysfakcje, ze
> tamta osoba nie moze się formalnie z kims związać? jakie to ma
> znaczenie, skoro i tak nie chce już z nią byc?

ma znaczenie takie, ze malzonek nie powinien wiazac sie z inna osoba, bo juz
jest zwiazany z zona prawowita i tak powinno zostac...


ja bym zapytala inaczej: czy etyczne jest to, ze kosciol glosi ze rozwod jest
zlem? ze wbija takie rzeczy ludziom do glowy? oczywiscie kazdy sie zgodzi z tym,
ze lepiej zyc w szczesliwym zwiazku niz sie rozwodzic. (szczescie jest
wartoscia, a rozwod - brakiem szczescia czyli czyms negatywnym). jesli jednak
jedyny wybor jaki mamy to: 'zycie w nieszczesliwym, niszczacym zwiazku' lub
'rozwod +samotne zycie', to w tej sytuacji rozwod powinien byc traktowany jak
zbawienie (zly zwiazek -nieszczescie i rozwod -wybawienie od nieszczescia, a
wiec rzecz pozytywna). krotko mowiac: to czy rozwod jest zlem zalezy od
kontekstu, ale nauki kosciola sa zwykle czarno-biale. (warto by jeszcze rozwazyc
takie wybory jak np:
'rozwod +samotnosc' czy '+zniszczone zdrowie +deptana godnosc')

temat twojego watku nalezaloby wiec sprowadzic do problemu: 'jak to jest, ze
czlowiek traci instykt samozachowawczy i pomimo ciepienia i problemow
zdrowotnych nie godzi sie na odciecie od zrodla tego cierpienia czyli rozwod?'
to jest temat dla psychologa: 'wplyw nauk religijnych na (nie)rozwiazywanie
problemow zyciowych'.

Karafko, zgadzam się, ale

[kora3]

[karafka_do_wina]

jak juz pisalam wyzej to jest temat dla psychologa wg mnie. Ja takie
postepowanie lacze z religijnoscia. Napewno jest tak, ze ludziom religijnym
znacznie czesciej jest trudno zakonczyc zly zwiazek malzenski, "walcza" o niego
nawet gdy nie ma juz o co walczyc, nie widza (nie chca?) ze sytuacja jest
beznadziejna i nic juz nie pomoze. Gubia gdzies po drodze swoja godnosc i
rozsadek, umiejetnosc racjonalnej oceny sytuacji. Co do nauk kosciola - jeden
ksiadz powie jedno, drugi co innego. Mysle, ze jednak czesto tacy ludzie nawet
nie wiedza lub nie chca wiedziec, ze sam rozwod nie jest grzechem. Uwazaja
inaczej. To pewnie tez kwestia wplywu otoczenia.

[majerasek]

Można sie zgodzic z tym co piszesz.Ale mnie jako czlowieka nie wazne czy wierze
w Boga czy nie...Mnie denerwuje jednorazowość w zwiazkach.Rozwody z byle powodu
bo jedna ze stron jest za bardzo ambitna i rzuca sie w wir pracy i
kariere.Ludzie poprostu zaczynaja podchodzic zbyt lightowo do zakładania
rodziny.A kto cierpi na tym otóż dzieci.Rozpad rodziny jest czesto dramatem.Ja
przezylam ogromny kryzys w małżeństwie tzn wspolnie z mezem.Byly 2 lata gdzie
naprawde na sile to ciagnelismy.Ale oboje bardzo sie staralismy to przetrwac i
ratowac nasza rodzina.Córka byla dla nas duza podpora gdyz obojgu nam zalezy na
szczesciu corki.Zabiegajac na sile o dobro dziecka uratowalismy zwiazek i szybko
odbudowalismy nasze szczescie.Mysle ze ludzie nie do konca maja swiadomosc co to
jest malzenstwo nie wazne czy po slubie katolickim czy urzedowym.Czlowiek
powinien miec swiadomosc ze odpowiada za 2 czlowieka.A nie np...maz za malo
zarabia nie pozwala na imprezy firmowe i jest juz bee.Trzeba sie zastanowic
przed slubem.Jesli nie jest sie na silach wziąć odpowiedzialnosci za rodzine
(wspierac sie w trudnosciach)to lepiej byc singlem.Warto powalczyc o milosc i
moze nawet dac z siebie wiecej 3-krotnie jak 2 polowka.I nie ma to znaczenia czy
wierze w Boga czy nie.Kochac albo sie umie albo nie.I nie brałabym tu pod uwage
religii.

[karafka_do_wina]

Nie chce wypowiadac sie w imieniu Kory, ale wydaje mi sie, ze ma ona na mysli
inny problem. Masz racje, ze o malzenstwo nalezy powalczyc, ale tak przeciez
ludzie zazwyczaj robia. Nikt nie rozwodzi sie w jeden dzien i po jednej klotni.
Rozwod jest zwykle poprzedzony dlugim okresem kryzysu i jest wyjsciem
ostateczym, z ktorego sie korzysta, gdy juz wszystkie inne rozwiazania zawioda.

Natomiast na forach katolickich mozna poczytac przerazajace (wg mnie) historie.
Czytalam np. watek zalozony przez kobiete, ktora maz zdradza od 7 lat (!!), a
ona nadal przy nim jest. Nie chce robic awantur, zeby nie zdenerwowac meza wiec
prosi go spokojnie, aby nie spotykal sie wiecej z ta pania (kochanka), ale maz
ma to gdzies. Jest mu wygodnie z zona, ktora zajmuje sie domem, dzieckiem,
ugotuje, postprzata. Nie szanuje jej, bo wie ze nie musi, wie ze ona bedzie z
nim "dla dobra dziecka". No i kobieta wyplakuje sie na forum, pisze ze chodzi na
terapie do psychologa, ale nie chce przrwac tego chorego malzenstwa, ktore
przeciez od dawna (od 7 lat!) nie istnieje.

Napisalas cos waznego - o malzenstwo trzeba walczyc we DWOJE. Kiedy jednak
walczyc chce tylko jedna strona, a druga nie, to taka walka nie ma zadnego
sensu, doprowadzi jedynie do utraty zdrowia i zmarnowania sobie zycia.

[majerasek]

Karafka zgadzam sie z Toba.Ja nie czytałam tego forum i myśle ze taka postawa
jak tej jednostki ktora opisalas...to chyba jest jakas choroba badz strach przed
usamodzielnieniem,depresja jakas a katolicyzm jest tu chyba taka wymowka.Nie
wiem bo nie jestem katoliczką zagorzałą

[karafka_do_wina]

Napewno duzo zalezy od jednostki, jednak uwazam, ze takim postawom sprzyja
religijnosc. Nie tylko katolicka, ale generalnie chrzescijanska.

[majerasek]

Ja myśle ze strach jest tu powodem i emocjonalne uzaleznienie bo nawet ksiadz Ci
powie ze moze nie rozwod ale separacja ktora Kościol dopuszcza powinna miec tu
miejsce.Zdradzanie jawne od 7 lat....koszmas nasza religia to nie islam...Mysle
ze gdyby ta dziewczyna pogadala z ksiedzem to nie doradzalby jej aby na to sie
godzila .

[diabollo]

majerasek napisała:

> Można sie zgodzic z tym co piszesz.Ale mnie jako czlowieka nie wazne czy wierze
> w Boga czy nie...Mnie denerwuje jednorazowość w zwiazkach.Rozwody z byle powodu
> bo jedna ze stron jest za bardzo ambitna i rzuca sie w wir pracy i
> kariere.

Wprawdzie nigdy się nie rozwodziłem, ale z tego co słyszałem na rozwody nie
decyduje się "z byle powodu", jest to zawsze przeżycie traumatyczne dla małżonków.

Nie wiem skąd się biorą takie mity?

Coś jak z tym katolickim mitem, że gdyby w Polsce było prawo zezwalające na
przerywanie ciąży ze względów społecznych, to kobiety przerwyałyby je dla samej
przyjemności (a potem oczywiście wszystkie miałyby z tego powodu nieznaną
medycynie "depresję poaborcyjną").
Więc żeby chronić te "idiotki" przed nimi samymi potrzebne jest restrykcyjne
prawo antyaborcyjne jak w najszej wspaniałej Ojczyźnie.

Dzięki temu zamordystycznemu prawu wszyscy są szczęśliwi i uśmiechnięci, bo
można powiedzieć, że przerywania ciąży w Polsce w ogóle nie ma (te ponad sto
przypadków dla 38 milionowego społeczeństwa to przecież statystyczne NIC).

Kłaniam się nisko.

[majerasek]

diabollo napisał:
>
>
> Wprawdzie nigdy się nie rozwodziłem, ale z tego co słyszałem na rozwody nie
> decyduje się "z byle powodu", jest to zawsze przeżycie traumatyczne dla małżonk
> ów.
>
> Nie wiem skąd się biorą takie mity?
>
> Coś jak z tym katolickim mitem, że gdyby w Polsce było prawo zezwalające na
> przerywanie ciąży ze względów społecznych, to kobiety przerwyałyby je dla samej
> przyjemności (a potem oczywiście wszystkie miałyby z tego powodu nieznaną
> medycynie "depresję poaborcyjną").
> Więc żeby chronić te "idiotki" przed nimi samymi potrzebne jest restrykcyjne
> prawo antyaborcyjne jak w najszej wspaniałej Ojczyźnie.
>
> Dzięki temu zamordystycznemu prawu wszyscy są szczęśliwi i uśmiechnięci, bo
> można powiedzieć, że przerywania ciąży w Polsce w ogóle nie ma (te ponad sto
> przypadków dla 38 milionowego społeczeństwa to przecież statystyczne NIC).
>
> Kłaniam się nisko.
diabollo znam niejeden taki przypadek gdzie rozwód to chwila.Moze najpierw
rozstanie ucieczka od meza od zony a pozniej rozwod.Nie mowie ze wszyscy robia
to pochopnie ale moze zyje w chorym środowisku...znam niejeden taki przypadek i
wszyscy sa Katolikami.A taki np portal NK uwierzysz ze znam dokladnie 2
przypadki ze ludziom odbiło po prostu...Takie są fakty a ja poprostu utrzymuje
ze ludzie zakładaja rodziny czasami chyba pochopnie.Powtarzam ze sa to moze
rzadkie przypadki ale coraz czesciej je obserwowac mozna.

[diabollo]

majerasek napisała:

> diabollo znam niejeden taki przypadek gdzie rozwód to chwila.Moze najpierw
> rozstanie ucieczka od meza od zony a pozniej rozwod.Nie mowie ze wszyscy robia
> to pochopnie ale moze zyje w chorym środowisku...znam niejeden taki przypadek i
> wszyscy sa Katolikami.A taki np portal NK uwierzysz ze znam dokladnie 2
> przypadki ze ludziom odbiło po prostu...Takie są fakty a ja poprostu utrzymuje
> ze ludzie zakładaja rodziny czasami chyba pochopnie.Powtarzam ze sa to moze
> rzadkie przypadki ale coraz czesciej je obserwowac mozna.

Czcigodna Majerasek,

To, że na "zewnątrz" rozwód może wyglądać na szybki, łatwy i przyjemny, a
rozwodzący mogą trzymać fason i udawać, że ten rozwód i nieudane małżeństwo ich
nic nie kosztowało, to w cale nie znaczy, że tak naprawdę jest.

Rozwód tymczasem jest zawsze przeżyciem nieprzyjemnym, czasem traumatycznym,
zawsze jakąś przegraną, co nie znaczy, że jeszcze większą traumą, przegraną i
nieprzyjemnością jest podtrzymywanie martwego - a już napewno patologicznego -
związku.

Kłaniam się nisko.

[majerasek]

diabollo a Ty jestes kazdym ze sie za wszystkich wypowiadasz?Cierpi strona
przegrana czyli ofiara.A i czesto po czasie oboje załują.

[diabollo]

majerasek napisała:

> diabollo a Ty jestes kazdym ze sie za wszystkich wypowiadasz?Cierpi strona
> przegrana czyli ofiara.A i czesto po czasie oboje załują.

Nikoniecznie. Czasami, kiedy odzyskają równowagę po wszystkim są jak najbardziej
szczęśliwi.

Kłaniam się nisko.

:)

[kora3]

Jasne Diabollo jak ty wiesz, choc nie doświadczyłeś
Ani chwili nie załowała, rozwodu z moim ekse. Zalowalam natomiast
tego czasu, który trawiłam na tzw. poprawe i potem wegetację.

dziś już nie załuję, było ineło. I tak samo nie zal mi ani jednego
dnia z moim eksfaceem, kims o kgo pewnie warto było walczyc, ale ja
odpusciłam Nie warto było zarracac w tynm siebie. teraz, kiedy
jesteśmy znów, jak kiedys, przyjaciółmi widzę, że walka o nas bylaby
walką o samych siebie, a te mozna prowadzic razem, ale nie o jeden
bastion. wiem, ze Ty i Karafka to zrozumieliście. jestem
szczesliwa z kims innym - dwa razy do tej samej rzeki nie raniąc
sie nuie wejdziesz.

miła Majersek

[kora3]

niesłusznie złoscisz się na Diabolla, bo w w tzw. ogólności ma
rację. Sporo znam rozwiedzionych ludzi i sporo w sród nich takich,
którzy samego rozwodu nie odczuli jako traume, a jako ulge. Ale
rozwód to pewien finał. to formalne załatwienie czegoś, co od
jakiegos czasu jest w rozkładzie. To skutek czegos, a nie przyczyna.

Posałas o sobie, o swoim małzeństwie. Fajnie, tylko pominełas
istotny szczegół w tym wszystkim. Caly czas pisłałas: mysmy
staralisliśmy się, ciagnelismy itp. A wiec oboje. Kazdy człowiek ma
swoją wytrzymałośc na kryzys dowolny i jego prawo, ale sens naprawy
jest tylko wówczas w zwiazku, gdy widzie się go we dwoje. To nie
daje gwarancji, ze sie uda, bo poza widzeniem jest jeszcze
ibndywidualne podejscie, wiem to z doswiadczenia , ale to daje
jakies podstawy.
Natomiast w sytuacji, gdy ktos nie chce, albo jak było w przypadku
mojego eks nie potrafi niczego naprawić, to zwyczajnie nie ma sensu
i trza odpuscic. Ja ie jestem dobrym przykladem na klasyczna
eksżone moje małzeństwo nie mogło po prostu przetrwać, chicby nie
wiem co, chyba, ze bylabym stuknieta, albo masochistka. Ale jestem
najlepszym przykladem na debilne (tak o sobie to piszę) poczucie
odpowedzialnosci. W głupocie swej bowiem, niezalernie wcale od
wiary, bo ona jest dla mnie sprwa bardzo indywidualną uwazałam, ze
jeśli złozyłam komus deklaracje i bynajmniej nie chodziło o aka
przed ołtarzem i ludzmi , ale taka w 4 oczy to trezba ja starać
się wypełnic. A dla mnie deklaracj ata znazcyła przede wszystkim
TROSKE o tego człowieka. Byłam bardzo durna Albowie drugiemu
człowiekowi mozna pomóc tylko na tyle, na ile sam tego chce. Trzeba
było chronic siebie przede wszystkim. Moje poczucie
odpowiedzialnosci kosztowało mnie pare lat z zycia, nerwy, zdrowie i
traumę. Nikomu nie zycze. Moze zabrzmi to zarozumale, ale z tym sie
nie da porównać zwyczajny "kryzys". Natomiast niezaleznie od skali
kryzysu trzeba myslec o sobie. "Kochaj blixniego swego, jak sibie
samego" - nie BARDZIEJ. Człowiek po to jest z drugim zeby mu było
lepiej, a nie gorzej. A gorzej nie znaczy ze nastpai jakaś sytuacja
zyciwa: chroba, wypadek. Gorzej znaczy, ze z ta osobą jedt Ci źle.
Pisałaś o załowaniu rozstania - zawsze mozna to zmienic, póki się
zyje. Ale weź pod uwage, ze masz jakis zaciemniony obraz niby
rozwodów z byle powodu, po pierwszej kłotni. Jeśli do czegos takiego
dochodzi , podłoze jest gdzieś w przeszłosci. ukrywane zyje i tyle.
W normalnym związku czlowike, albo oboje chcą naprawy. Jesli
widzą sens. Albo z głupoty, jak ja Dzis wiem, ze deklaracja to
nie tylko moja rzezcm takze drugiej strony, nauczylam sie dzielić
odpowiedzialnosc. ja mam zobowiazania, ktos też

Nie wypełnia ktos - musi sie liczyc z konsekwencjami. ta nauka
bardzo mi sie przydala w życiu dzis wiem, że nie ma takiej siły,
która zmusiłaby mnie do jednostronnego dzialania. ba, do dzialania
nawet dwustronego, ale sprzecznego z tym, co jest dla mnie wazne. To
chyba dojrzalosc




Korcia
"droga ekspresowa do serca faceta nie wiedzie wcale przez
żołądek...Jest hmmm nieco ponizej .. na mapie- oczywiście "

[karafka_do_wina]

majerasek napisała:

Cierpi strona
> przegrana czyli ofiara.A i czesto po czasie oboje załują.


Zgodze sie, ze w niektorych przypadkach cierpi strona przegrana, jesli wciaz
kocha malzonka. Zgodze sie tez, ze cierpia obie strony jesli mamy na mysli
stres, choroby (na tle nerwowym), trudna sytuacja finasowa, problemy z
poukladaniem, zorganizowaniem sobie zycia na nowo. Jednak przyznam, ze nie
spotkalam nigdy nikogo, kto zalowalby rozwodu. Ludzie zaluja co najwyzej, ze
zbyt dlugo zwlekali z rozwodem, zamiast wczesniej zakonczyc chora sytuacje.
Zazwyczaj czlowiek jest tak zmeczony problemami w malzenstwie, ze rozwod
przyjmuje z ulga. Znam tez calkiem sporo kobiet, ktore po rozwodzie odzyly,
czuja sie i wygladaja lepiej niz w czasach mazenskich.

Znam tez jedna pare, ktora wrocila do siebie po rozwodzie, probuja byc znowu
razem, bo obojgu na tym zalezy. Ale nawet oni nie zaluja decyzji o rozwodzie.

majeraneko

[kora3]

chyba nieco odwracasz mentalnie chronologię. wnioskuje to chocby o
tym pisaniu o nk
Ileż o rozpadów zwiazków rzekoo przez ten portal A tymzasem sprwa
wyglada odwrotnie. Zdrada, powroty do dawnych sympatii i miłosci to
konswekwencja na ogól, a nie przyczyna

Czlowiek szuka poza swoim zwiazkiem tego zazwyczaj czego w swoim
związku nie ma, a czego potrzebuje. Zainteresowania, podziwu,
romanyzmu, adoracji. Oddalenie sie ludzi to przyczyna, zdrada to
konswekwencja, na ogól oczywiscie

[majerasek]

Ale na mnie naskoczyliscieJa nie pisałam nigdzie ze trzeba poświecac
zdrowie,narażac siebie i dzieci na niebezpieczenstwo lub co tu mowic...meczyc
sie z alkoholikiem.Poprostu mam na mysli ze dzis wartosc taka jak rodzina
odchodzi w cien.Czesto liczy sie samospelnianie zadowolenie ale glownie z
siebie.Nie ganie rozwodzacych sie gdybym miala sytuacje jakas bardzo trudna nie
bylabym ofiara nawet mimo milosci.Matka nieszczesliwa nie jest dobra matka.Nic
fajnego jak dzieci widza klotnie rodzicow.Poprostu nie rozumiecie o co mi
chodzi.Dziwi mnie ze nie przeraza was ogrom rozwodow i wrecz nawolywanie ze jak
nie pasuje to mozecie sobie zmienic.Takie sa teraz trendy.I co czy ludzie dzieki
temu sa szczesliwsi?Co 3 osoba ma stany depresyjne.A....oni pewnie sie mecza w
zwiazkach i walcza z wiatrakami..Na szczescie jestescie tylko 3 osobami jak
wnioskuje po rozwodzie i na sile wszystkich usprawiedliwiacie nie zauwazajac
problemu spolecznego jakim sa rozpady zwiazkow.

[kora3]

majerasek napisała:

> Ale na mnie naskoczyliscie

kto? gdzie? jak?

.Czesto liczy sie samospelnianie zadowolenie ale glownie z
> siebie

No wiesz, nie ukrywajmy, ze człowiek chce być zadowolony ze swojego
życia moze dla niektórych ludzi to zawwolenie ograicza sie z
zadowolenia bycia mezem/żona, matka/ojcen, ale wiekszosc chce
czeroac zadowolenie takze ze swojego rozwoju: intekekualnego,
zawodowego. normalne

.Dziwi mnie ze nie przeraza was ogrom rozwodow i wrecz nawolywanie
ze jak
> nie pasuje to mozecie sobie zmienic.Takie sa teraz trendy.I co czy
ludzie dziek
> i
> temu sa szczesliwsi?

wiesz, jest taka scenka w serialu "Dom" chyba, kiedy jeden z
bohatrów rozmawia z dozorca Popoiołkiem. Popiołek mówi: patrz pan te
rozwody, dlaczego przed wojna ludzie sie nie rozwodzili. Jego
rozmówca stwierdził: bo rozwodów nie było, a Popiołek: patrz pan i
za sanacji czegos brakowało

To nie jest moda, tylko mzliwosc, którą ludzie niechcący być w zym
zwiazku wykorzystuja. Kiedyś kobiety nie mogły sobie na nią z
oczywistych wzgledów pozwolic. Pytasz czy ludzie sa przez to
szczesliwsi? Pewnie róznie. Pojecie sczescia jest bardzo subiektywne
i trudno oceniac "szczesliwosc" ludzkosci po tym, ze są rozwody

Co 3 osoba ma stany depresyjne.A....oni pewnie sie mecza w
> zwiazkach i walcza z wiatrakami.

Znów bład w ocenie. Po pierwsze stamny depresyjne nie bywaja
wywoływane li tylko wskutek problemów w zwiazku, po drugie - kiedys
wcake nie tak mało było tych depresji, tylko ludzie tego nie
leczyli, wiec i nie było to wiadome.


.Na szczescie jestescie tylko 3 osobami jak
> wnioskuje po rozwodzie

A to jakies dziwne wnioski wyciagasz, bo ja napisałam, ze jestem ,
ale pozostałe dwwie ossoby to chyba nie pisały

i na sile wszystkich usprawiedliwiacie nie zauwazajac
> problemu spolecznego jakim sa rozpady zwiazkow.

Jak najdalsza jeste od usprawieliwiania kogoś, zwlaszcza kogos kto
zrobi cos legalnego ale byc moze słusznie zauwazyłas, ze chodzi
o "rozpad zwiazków" - tyle, ze rozwd to finał, sformalizowanie
ROZPADU zwiazku, a nie sam rozpad. Tak jak obrazowo ślub to nie ejst
początek zwiazku ludzi go bioracych, przynajmniej w dzisiejszym
swiecie pozaarabskim

[majerasek]

Każdy ma swoje racje.Ja zwróciłam uwage na problem z mojego punktu widzenia.Nie
uogólniam tutaj rozwodów.Małżeństwo lub zwiazek z drugim czlowiekiem to troche
gra kompromisów.Wiadomo ze nie mozna doprowadzic do utraty własnej tożsamości
czy rezygnacji z własnych marzen czy realizowania sie w zyciu.Moze jestem troche
mało obiektywna ale wlasnie w bliskiej rodzinie przechodzimy dramat gdzie po 2
latach żonka wróciła na kolanach bo kochaś ja olał.Wróciła do męża ktorego
przedstawiala w świetle drania niebezpiecznego przed sadem wsrod znajomych
.Wszystko to po to zeby miec wiecej i jezdzic lepszym samochodem.ale po 2 latach
poprostu kochaś sie znudzil...Wybaczcie moze ta dygresje ale troche sie moge tu
poużalać.Jak to wytłumaczycie??Zmarnowała chłopakowi 2 lata jest strzepkiem nerw
przebywala z dziecmi nie wiadomo gdzie i utrudniala z nimi kontakt.Ona
żałuje...Chodzilo mi o takie wlasnie rozwody.A naprawde przykladów takich znam
dokladnie kilka moze nie doslownie takich samych ale zblizonych.Co powiecie o
takich sytuacjach??

[kora3]

ja powiem o tej sytuacji krótko: facet bedzie przykladem skończonego
idioty, jesli teraz "załujacą" zone przyjmie

Za czas jakis moze się spodziewac podobnego zachowania.
Co powiem o takich rozwodach? No, ze dobrze ze są - kto by chciał
mieć taką osobe obok siebie? Masochista?

Osobiscie dla mnie zdrda w zwiazku jest nie do wybczenia z mojej
strony, w tym sensie, ze nie wyobrazam sobie tworzenia zw. dalej,
ale jesli tówj krewny tym mysli, to na pewno nie powinien zaraz
zozny przymowac z otwartymi ramionami.
ja bym mu radziła w ogóle juz o niej zapomnieć, jako o partnerce. To
matka jego dzieci - tyle

[majerasek]

kora3 napisała:

> ja powiem o tej sytuacji krótko: facet bedzie przykladem skończonego
> idioty, jesli teraz "załujacą" zone przyjmie
>
> Za czas jakis moze się spodziewac podobnego zachowania.
> Co powiem o takich rozwodach? No, ze dobrze ze są - kto by chciał
> mieć taką osobe obok siebie? Masochista?
>
> Osobiscie dla mnie zdrda w zwiazku jest nie do wybczenia z mojej
> strony, w tym sensie, ze nie wyobrazam sobie tworzenia zw. dalej,
> ale jesli tówj krewny tym mysli, to na pewno nie powinien zaraz
> zozny przymowac z otwartymi ramionami.
> ja bym mu radziła w ogóle juz o niej zapomnieć, jako o partnerce. To
> matka jego dzieci - tyle
> To samo mu radze.Własnie takie sytuacje mnie tak irytuja...mam kolezanke ktora
sie napatrzyla jak kolezanki na nK świat zwiedzaja i meza zostawila bo znalazla
sobie takiego co jej sponsoruje zycie dostanie.Zapomniala szybko jak ja z
rynsztoku mąż wyprowadził.Ale co...ona chce być szczesliwa nikt jej nie zabroni.

[kora3]

Dobrze mu radzisz, zrobi jak zechce.

a co do kolezanki - nie badź taka pewna tego, co widzisz, bo ty
widzisz tylko kawałek jak mawiała moja śp. babcia "nikt niczyjego
nie wie i w drugim nie siedzi"


Korcia
"droga ekspresowa do serca faceta nie wiedzie wcale przez
żołądek...Jest hmmm nieco ponizej .. na mapie- oczywiście "

i jeszcze pytanie majerasko

[kora3]

piszesz, ze my nie rozumemy o co ci chodzi, a czy ty sama rozumiesz
o co mnie chodzi w tym wątku?
Pisałam o konkretnej sytuacji: braku zgody na rozwód. Co to daje? Wg
Ciebie np. Naprawde jestes przekonana, ze jesli juz dochodzi do
sytuacji rozwodowej, małzenstwo z sobą nie mieszka załozmy rok i
stają pzed sadem to brak zgody na rozwód cokolwiek zmieni poza
statystyka i to na krótko?
Przeciez sad nawet odraczajac rozwprawe, czy orzekając separacje nie
ma srodków przymusu dla tego kto odszedł, czy już nie chce być z
drugim
Nie ma rozwodu, al zadna sila nie zmusi go, by nalad był ze swym
współmałzonkiem, jesli nie chce.

nie majerasko a majerasku.Nie mam nicku majeraska;

[majerasek]

kora3 napisała:

> piszesz, ze my nie rozumemy o co ci chodzi, a czy ty sama rozumiesz
> o co mnie chodzi w tym wątku?
> Pisałam o konkretnej sytuacji: braku zgody na rozwód. Co to daje? Wg
> Ciebie np. Naprawde jestes przekonana, ze jesli juz dochodzi do
> sytuacji rozwodowej, małzenstwo z sobą nie mieszka załozmy rok i
> stają pzed sadem to brak zgody na rozwód cokolwiek zmieni poza
> statystyka i to na krótko?
> Przeciez sad nawet odraczajac rozwprawe, czy orzekając separacje nie
> ma srodków przymusu dla tego kto odszedł, czy już nie chce być z
> drugim
> Nie ma rozwodu, al zadna sila nie zmusi go, by nalad był ze swym
> współmałzonkiem, jesli nie chce.

pk ok majerasku :) nt.

[kora3]

[majerasek]

Chora jestem i nudzi mi sie
Dziękuje za bardzo ciekawa dyskusje

[kora3]

zdrówka życzę i miło poznac

[mango49jk]

Właściwie to się z tobą zgadzam.Jest tylko jedno ale...Chodzi o to po co zawiera
się małżeństwo.Bo jeżeli dla przeżycia jakiejś''przygody''to po co zaraz
małżeństwo?Wydaje mi się że idziesz trochę na łatwiznę.teraz chcę napisać coś
wydaje mi się ważnego ale nie chcę używać wielkich słów bo nie lubię patosu.
kiedyś napisałem swoje życiowe credo i tam było takie motto-"...goń nie po to
żeby dogonić ale żeby gonić..."I wtej (jednej z nielicznych)spraw poglądów nie
zmieniłem.Ale zgadzam się że są małżeństwa gdzie krótko mówiąc szkoda czasu.
I jeszcze jedno.Wydaje mi się że niepotrzebnie utożsamiasz dwie rzeczy kościół i
religię!Dla mnię to są dwie nie do końca ale jednak różne rzeczy.To ostatnie
zdanie potraktuj jako zaproszenie dodyskusji.

[kora3]

Hej, teraz mam mało czasu narozmowe, ale otem znajde wiecej

Nie utozsamiam religii z Kosciołem - to raz a dwa, ze wg mojej
oceny, jak mogłeś przeczytac owo niegodzenie sie uporczywie na
rozwód, jest mało z religią zwiazane. Watek religijny jest tu
przykrywką dla niepogogodzenia sie z faktami, byc mzoe emsty na
współmałzonku, odreagowania za krzywdy. wygodnie jest to "nakryc"
religijnoscia, wg iektórych lepiej wuglada Tak myśle

Natomiast co do przygody do tego nie trza małzeństwa, ba nawt
konkubinatu tylko, ze nie sąze, by ktoś dla przygody wchodził w
powazny zwiazek, jakikolwiek.

[mango49jk]

ateiści też zawierają małżeństwa które się rozpadają.Ja uważam że religia to
temat zastępczy.Sam mam nieudany związek i z pełną odpowiedzialnością za słowa
piszę że za rozpad małżeństwa na pewno w stopniu nierównomiernym winę ponoszą
obie strony a religia nie ma z tym nic wspólnego!

[kora3]

masz 100 proc. racji
ja nigdzie nie piszę, ze za rozpad małzeństw odpowiada
religijnoscktórejs ze stron
poruszylam natomiast problem braku zgody na rozwód
USPARWIEDLIWIANEJ religijnoscią, choc moim zdaniem, zasłanianie się
religijnoscią jest tu przykrywką dla zgoła innych rzezcy.

[mango49jk]

Coś mi się wydaje że osobiste przeżycia przesłaniają ci problem.No właśnie czy
problem?Zgadzam się że religijność "jest przykrywką dla zgoła innych rzeczy" co
nie wyklucza że dla wielu(nie wiem jak wielu)religijność jest przyczyną do
ratowania związku do czego mają wydaje mi się prawo.

[kora3]

wiesz, wg mnie to nie jest problem, ot zjawisko, do pogadania.
ja osobistych takich przezyć nie mam mój eks co prawda był bardzo
religijny, ale zgodził się na rozwód, który ograniczył sie wówczas
do standardowego minimum, czyli dwóch rozpraw: ugodowej i
zasadniczej.

Na rozwodzie mi zalezało, ale nie aż tak, by drzeć szaty, ze
przeciagnałby sie np. o pół roku - tak wiec nie bardzo wem , jakie
to osobiste doswiadczenia moje masz na mysli.

[mango49jk]

No właśnie to co napisałaś.Ja sam tkwię w nieudanym związku i zastanawiam się
dlaczego?Nie znam motywacji twojego eks ale sama piszesz o religii.Zastanawiam
się co mnie trzymie od ostatecznego rozwiązania,czy jest to jak piszezs
religijność(nie podoba mi się to określenie)czy coś tym "przykrywam?Nie jestem
religijny(nie mogę znależć innego określenia,podpowiedz)ale słowa przysięgi
małżeńskiej potraktowałem poważnie.NIGDY NIE ZROBIONO WSZYSTKIEGO.ZAWSZE COŚ
JESZCZE...Pytanie co?

[kora3]

mango49jk napisał:

Ja sam tkwię w nieudanym związku i zastanawiam się
> dlaczego?

Na to nikt poza tobą nie odpowie, sam musisz pokusić się o szczerą
rozmowe z sobą.

Nie znam motywacji twojego eks ale sama piszesz o religii.

Wiesz, w przypadku mojego akurat małzeństwa to nie jest takie
proste. Mój eksmąż przejawiał wręcz obsesyjną trligijnosc, ale u
niego związane to było z powazną chorobą psychiczną, na którą
cierpiał od wielu lat, przed nazym slubem.

Zastanawiam
> się co mnie trzymie od ostatecznego rozwiązania,czy jest to jak
piszezs
> religijność(nie podoba mi się to określenie)czy coś
tym "przykrywam?

Oj chyba dokladnie nie czytaleś. Po
1. zapodalam konkretne forum w temacie - jest to forum religijne
akurat
2. ja osobiscie uwazam, ze ludzie powołujący sie na religijne
przekonania w sytuacji ODMOWY UDZIELENIA ZGODY NA ROZWÓD, bo o tym
rozmawiamy!!! próbują w ten sposób "przykryć" inne powody dla
których rozwodu współmałzonkowi dać nie chcą.

Nie jestem
> religijny(nie mogę znależć innego określenia,podpowiedz)ale słowa
przysięgi
> małżeńskiej potraktowałem poważnie.
I słusznie..


NIGDY NIE ZROBIONO WSZYSTKIEGO.ZAWSZE COŚ
> JESZCZE...Pytanie co?

Nie wiem, ale każdy czlowiek wie ile w coś włożył pracy, starania,
serca. Jeśli czuje, ze to koniec jego mozliwosci to tak jest.

[mango49jk]

Trochę rzeczywiście się nie rozumiemy.Ja nie znam twojej sytuacji ale stan
twojego eks zmienia postać rzeczy.Ale mnie nie chodziło o konkretną sytuację
twoją czy moją...ciągle szukam innego określenia tego co nazywamy tu
religijnością...mnie chodzi o pewien system wartości a to nie oznacza tylko
wiary w Boga.Mnie ciekawi czy ty nie zgadzasz się z tym że taki system wartości
nie może być powodem ratowania związku.Podkreślam nie za wszelką cenę.
A propos choroby psychicznej byłbym bardzo ostrożny z formułowaniem sądów.Sam
byłem po operacji w "innym świecie" i powiedziałem że nigdy nie będę z "takich
ludzi" ... no nie wiem co.Nie odbieraj tego do siebie.To była taka lużna uwaga
na marginesie.

Rozumiem o co ci chodzi :)

[kora3]

mango49jk napisał:
mnie chodzi o pewien system wartości a to nie oznacza tylko
> wiary w Boga.Mnie ciekawi czy ty nie zgadzasz się z tym że taki
system wartości
> nie może być powodem ratowania związku.Podkreślam nie za wszelką
cenę.

Aczkolwiek chyab pokusze się o wujasnienie: otóż ja zaczęłam watek o
konketnej sytuacji, kiedy osoba niechcąca zgodzić się na rozwód
POWOŁUJE SIĘ na swoje przekonania religijne.
Naturalnie, że powodów, f
dla których ktoś chce ratowac swój zwiazek moze być tysiące i wcale
nie muszą one być związane z jakimiś religiami.

Szczerze mowiac, osobiscie uwazam, że brak zgody na rozwód niewiele
ma do ratowania związku. W takiej sytuacji związku już praktycznie
NIE MA. Jeśli jedna strona upiera się przy rozwodzie to znaczy, że
go zdecydowanie chce. Pytanie, czy uporczywy brak zgody moze to
zmienić.

> A propos choroby psychicznej byłbym bardzo ostrożny z
formułowaniem sądów.

Nie bardzo rozumiem - to nie jest moj żadem sąd tylko diagnoza
lekarska.

[majerasek]

mango49jk zgadzam sie z Tobą.Bzdurą jest twierdzić ze religia powoduje ze
ludzie walcza z wiatrakami.Rozmówcy tu twierdzą ze religijność jest powodem do
utrzymywania zwiazku na siłe.Ja myśle ze religia nie ma tu nic do rzeczy-religia
katolicka oczywiscie.Bo Islam chyba zaklada co innego.Cierpiętnice(cy) to wynik
niewiary w siebie i uzależnienie emocjonalne.Ogolnie strach!!A co do rozwodów to
dotyczy to chyba wszystkich.Kazdemu moze sie nie udac.Ale jedni sa swiadomi
zakladajac rodzice inni nie.Jedni chodza do terapeuty staraja sie cos połatac a
inni nie bo czesto juz maja na boku doradce

[kora3]

Majerasku mysle,ze nieco upraszczasz.
Terapia małzeńska jest dla DWÓCH osób Siłą nikogo ani do
terapeuty, ani do psychologa, ani do lekarza nie zawleczesz, ja
akurat cos o tym wiem Ale juz nawet pomojając terapie, czy ine
takie ściezki - nawet próba dogadania się na spokojnie MUSI być
obustronna. Niekoniecznie w równych czesciach musi byc zapał, ale
wola musi byc z obu stron. zgodzisz się?

Poa tym wiesz, u ludzi wsyepuje coś takiego, co w technice nazywa
się "zmeczeniem materiału"
Bywa, że po prostu masz juz kogos dosyc, już ci się nie chce i już
tej osoby zwyczajnie nie kochasz, nie wyobrazasz sobie, ze twoje
życie, np. nasteone 40 lat masz spedzic z kims takim.

Tak było ze mna. Na poczatku bardzo chciałam mojemu eksmezowi pomóc.
łaziłam sama po psychologach, psychiatrach, ksieżach też - bo on
jest rzekomo bardzo religijny. Nie chciał zadnej terapii, twierdził,
ze jest ok. Po pewnym czasie to olałam, bo juz nie mialam siły.
Chciałam tylko przetwac kolejny dzień. A kiedy się w złosci wyniósł
z mojego domu, poczułam taką ulge, jakby mi wyrwano bolacą czesc.
Zmieniłam zamki i nie interesowały mnie negocjacje zadne, zaklecia,
obietnice, ze się zmieni, ze pójdzie do lekarza. Już nie. Czara się
przelała już duuuuzo wczesniej. miałam tehgo goscia po prostu DOSYĆ.

Wczesniej NIGDY nie było miedzy nami jakiejs megaawantury. Bywały
sprzeczki, jego wariactwa, ale ja starałam sie trzymac od tego z
dala. to była pierwsza i ostania taka sytuacja. No i mogłabs np.
patrzac z boku dojsc do wniiosku: on się "wyprowadził" po pierwszej
kłotni, a ona go potem już nie wpuscila. Tylko, ze poza kłotnią
konkretna był cały szereg rzeczy, które ze wstydu ukrywałam przezd
otoczeniem na przykład. czesc naszych znajomych otwierało szeroko
oczy: oni sie rozstali??? (o rozwód podałam później, za pół roku)
taie dobre małzeństwo???

Nie zawsze to co widać z boku jest prawdą Majerasku. dziekuje Bogu,
że natchnał mojego eksa, zeby się wtedy zdenerwował ( o błahostke) i
wyniósł. Woelokrotnie go prosiłam, zeby się wyprowadził, ale bez
skutku, bo jemu było po prostu wygodnie. Gdyby wtedy nie poszedł
pwnie już bym nie żyła. Byłam w takim stanie psychicznym, a przy tym
z racji ówczesnej choroby i fizycznym, ze dosłownie wegetowałam i
nie byłam zdola do żadnego działania. Jego pojscie sobie na ten
jeden w jego mniemaniu dzień dodało mi sił! Pomyslałam,ze mam
dopiero 0 lat z małym haczykiem wówczas i chcę zyć! Wczesniej nie
chciałam, po prostu byłam. Niedługo po wyprowadzce eksa zwiazałam
sie z kimś uczuciowo. I znów, gdybys patrzyła z boku wizialabys:
ledwo meza wyrzuciła juz ma gacha, nie?

A pomiedzy mna i moim eksmezem od dawna już nie było nic, zadnego
uczucia, nic.
tak Majerasku wyglada zycie, akurat tu: kawałek życia. tak, ja sobie
daję prawo do bycia szczesliwą, kochaną, szanowaną. Kazdy czlowiek
ma takie prawo.

[majerasek]

Korciu Twoja sytuacja dla mnie jest prosta i klarowna.Dobrze ze poradzilas sobie
z tym wszystkim i zyjesz.Trudno zebys miala wegetowac z dnia na dzien przy
czlowieku chorym psychicznie nie chcacym sie leczyc.Swoja droga to podziwiam ze
sie nie klociliscie....
Ja z mezem kloce sie czesto hehehe leca czasami przedmioty (nieostre)a jeszcze
jak on byl chory to naprawde ...Az dziwne bo ludzie psychicznie czesto
okaleczaja fizycznie rodzine do psychicznego wykanczania nie maja cierpliwosci.A
z drugiej strony i tak "wszyscy jestesmy nienormalni"Jeszcze jedno jak fakt
choroby ukrył przed Toba to jako gorliwa katoliczka mozesz dostac rozwod
Kościelny. Kościół nie pochwala ukrywania takich faktów.Twój eks byl chory
rozwodu dac nie chcial czyli moze to nie katolicyzm jest tu winny za walke z
wiatrakami a odchylenia psychiczne??Bo czas ascetów juz minał...

[kora3]

majerasek napisała:

Trudno zebys miala wegetowac z dnia na dzien przy
> czlowieku chorym psychicznie nie chcacym sie leczyc.

no tak,ale xzasadniczo, to ja nie wiedzialam na bank, ze mój eks
(wtedy aktualny) jest chory. Moglam się tego tylko domyślać. Żałuję,
ze zmarnowalam tyle czasu na usiłowanie udzielenia mu wsparcia,
trzeba było wystawić mu walizki za drzwi po pierwszym odchyle.


Swoja droga to podziwiam ze
> sie nie klociliscie....

Wiesz, ja nie należę do ludzi kłotliwych. Rozmawiając nawet na
trudne tematy staram się nie nie podnosić głosu. Wychodzę z
załozenia, ze w zasadzie nie ma sytuacji, których nie mozna
spokojnie omówić. Próbowałam tak omawiać z ww., ale ze
schizofrenikiem sie raczej nie dogadasz, ani na spokojnie, ani w
inny sposób, zaprzestałam wiec tych prób po jakimś zcasie i nie
reagowałam na jego wariactwa.

> Ja z mezem kloce sie czesto hehehe leca czasami przedmioty
(nieostre)a jeszcze
> jak on byl chory to naprawde ...

Wiesz, to dośc trudno sobie wyobrazić, jeśli sie tego nie
dośwaidczyło. Nie mam doświadczenia w kłotni, takiej z wrzaskami,
ale to nie znaczy, ze nie wyrazam swego zdania.

"wszyscy jestesmy nienormalni"Jeszcze jedno jak fakt
> choroby ukrył przed Toba to jako gorliwa katoliczka mozesz dostac
rozwod
> Kościelny.

Nie jestem katoliczką ani gorliwą, a ni zadną a rozwodów
koscielnych nie ma.
W tym miesiącu dostałam pismo o uznaniu przez pierwszą instancję
Sądu Biskupiego naszego małżeństwa za nieważnie zawarte.
Pozew do Sądu Biskupiego wniosł mój eks małzonek nieco ponad 3 lata
temu.


Kościół nie pochwala ukrywania takich faktów.

Wg Koscioła ukrycie choroby mającej tak znaczny wpływ na budowanie
więzi małzeńskiej czyni z automatu małzeństwo niewaznie zawartym.


Twój eks byl chory
> rozwodu dac nie chcial

Chory był i jest nadal, ale nie wiem skąd wiesz, że rozwodu mi dac
nie chciał on tylko ZAPOWIEDZIAŁ, że się nie zgodzi, ale zgodził
się, kiedy mu przedstawiłam co sie moze zdarzyć

czyli moze to nie katolicyzm jest tu winny za walke z
> wiatrakami

nie wiem teraz o czym piszesz. jaka walka z wiatrakami?

[majerasek]

>
> nie wiem teraz o czym piszesz. jaka walka z wiatrakami?
>
walka z wiatrakami(moze tez byc walka z wariatami zalezy jak pasujejest na
sile ratowanie malzenstwa.Lub tez utrudnianie 2 stronie uzyskania rozwodu.

[kora3]

Widzisz Majerasku (jak tam zdrowie, moje nienajlepiej - dziś do
lekarza ) - wg mojej oceny uporczywe niegodzenie sie na rozwód nie
jest forma ratowania malzeństwa, mam na mysli ratowanie zwiazku
naturalnie, a nie onstytucji na papierze istniejącej.

Z ta uwaga, ze także przy faktycznych próbach ratowania związku
nalezałoby się przyjrzeć sytuacji i odpowiedziec sobie na pytania:

1. Czy sa jakieś przesłanki do mozliwosci uratowania, obiektywne?
2. Co MNĄ kieruje w moich działaniach ratowniczych?

Jesli kieruje człowiekiem uzaleznienie emocjonalne (nie wyobrazam
sobie bez niej zycia), checc "dokopania" ewentualnej kochance np .
(udowodnie jej, ze on ja porzyci i wróci) itp. to nalezy sobie dać z
tym spokój. Pamietac bowiem należy, że nie sam powrót małzonka
marnotrawnego jest tu celem, a dalsze wspólne życie. Nie boega wiec
o to, by oto nadszedł dzień, w którym on/ona przeprasza na kolanach,
a na tym, by po tym patetycznym momencie było dalej jakies wspólne
życie.

[majerasek]

Z tą Katoliczką to żartowałam
A i moj maz nie jest chory psychicznie a tak napisalam bardzo nieskładnie.

[kora3]

spoko