Depresja- Choroba ciała czy duszy?

[stichdzonas]

W moim poście chciałbym poruszyć temat szeroko rozumianej depresji, czy jest to choroba ciała czy duszy? Czy człowiek może mieć depresję bez względu na to w jaki sposób się odżywia i jakie społeczeństwo go otacza, a może epidemia depresji w naszych czasach to właśnie problem kulturowy, wynikający z chęci kariery, podbudowania ego, szybkiego trybu życia. Czy można jednoznacznie oddzielić naturalny smutek i chandrę od depresji i zaklasyfikować ją jako chorobę psychiczną, która nie ma żadnych przyczyn pomijając uwarunkowania genetyczne i chemię mózgu? Chciałbym nawiązać do programu telewizyjnego, który oglądnełem na youtubie, ponieważ flustruje mnie to, że dzisiejsze społeczeństwo w walce z takimi problemami nie może zaoferować nam nic więcej niż tylko luźną polemikę. Oto link do filmiku: www.youtube.com/watch?v=TUGY57agYUU . Moim zdaniem jako osoby chorej na depresje nie jest to kwestia zewnętrznej postawy, społeczeństwa czy nawet mojego charakteru, według mnie jest to kwestia czysto neurologiczna, bowiem jak można wytłumaczyć to, że osoba depresyjna najgorzej czuje się rano, a najlepiej wieczorem? Przecież ma tą samą duszę i charakter, otacza ją taki sam świat, po głowie krążą te same myśli... Proszę o odpowiedź na moje zagadnienie. Serdecznie pozdrawiam wszystkich forumowiczów :).

[noc-ebo]

nuuuudyyyyyyy

[noc-ebo]

stichdzonas napisał:

flustruje mnie to, że dzisiejsze społeczeństwo w walce z takimi problemami nie
może zaoferować nam nic więcej niż tylko luźną polemikę.


bo nie może

nie jesteś w stanie z tym żyć?

a głód na świecie nie spędza ci snu z powiek?

[lucyna_n]

frustruje

[noc-ebo]

zapraszam na kozetkę

[lucyna_n]

nie żartuj, na żadną psychoanalizę się nie piszę.

[stichdzonas]

Głód na świecie też spędza sen z powiek, ale powiedz co jest gorsze: głód czy depresja? bo ja zdecydowanie twierdzę, że to drugie, tymbardziej, że sam się kiedyś głodziłem. Wkurza mnie po prostu to, że codziennie czuje się jak gó... bez względu na...cokolwiek.

[lucyna_n]

co innego głodzić się z własnej poniekąd woli a co innego być głodzonym. Nie
wiem czy jest sens robić takie porównania.

[lucyna_n]

w moim odczuciu ciała
ewentualnei mogę pogadać o psychice, bo w te duszę to tak za bardzo nei wierzę.

[mskaiq]

Wedlug mnie depresja to problem ciala, emocji i umyslu.
Cialo mozna kontrolowac przez cwiczenia fizyczne i zdrowa diete.
Taka kontrola ma duzy wplyw na emocje rowniez ale emocje trzeba
poznac. Warto nauczyc sie rowniez nie bac strachu, przejsc przez
niego a nie unikac go. Strach ktorego sie unika zawsze bedzie
dominowal w zyciu.
Trzeba zrozumiec jaki wplyw ma na nas zlosc i nauczyc sie
wykorzystywac ja a nie byc jej ofiara. To samo dotyczy zalu,
nienawisci, zawisci, zazdrosci, itp.
Pozostaje jeszcze umysl, trzeba miec swiadomosc czy sposob w jaki go
uzywamy nie tworzy problemow z ktorymi nie potrafimy sobie pozniej
poradzic.
Serdeczne pozdrowienia.

[iso1]

dzień bez rad mskaiq to dzień stracony

depresja to choroba ciała i duszy
oczywistym jest że ciało i dusza są ze sobą nierozwiązalnie połączone

[dramek1]

zdecydowanie choroba ciała, źle funkcjonującego mózgu, układu
nerwowego, zaburzenia neuroprzekaźnictwa.

[dala.tata]

jak tupniesz noga i walniesz piescia w stol, to to co poweidziales bedzie
jeszcze prawdziwsze!

dramek1 napisała:

> zdecydowanie choroba ciała, źle funkcjonującego mózgu, układu
> nerwowego, zaburzenia neuroprzekaźnictwa.

[neuroleptyk]

dala.tata napisał:

> jak tupniesz noga i walniesz piescia w stol, to to co poweidziales
bedzie
> jeszcze prawdziwsze!
>
> dramek1 napisała:
>
> > zdecydowanie choroba ciała, źle funkcjonującego mózgu, układu
> > nerwowego, zaburzenia neuroprzekaźnictwa.

Proszę się tym nie przejmować, niektórzy mają poważne problemy z
akceptacją oczywistego, a to oczywiście też jest problem mający
źródło w niepoprawnie działającym mózgu.:) Zaburzenia psychiczne nie
omijają nawet pruufesoruf.:)

[dala.tata]

hehe lepciu, widze ze stosujesz dobra sowiecka strategie
medykalizacji! nie krepuj sie! po prostu powiedz ze jestem wariatem!
wreszcie przygwozdzisz mnei prawdzwiwym argumentem.

dalej lepciu! idz na calego!!! ty wiesz lepiej!

i koniecznie wymysl kilka sposobow na to, jak pisac "profesor",
jedna moze sie znudzic. no i sugerowac ze masz kompleksy! lepciu, a
ty nie masz! ty powinienies bc arcypsychiatra!

calusy skarbie!

[neuroleptyk]

dala.tata napisał:

> hehe lepciu, widze ze stosujesz dobra sowiecka strategie
> medykalizacji! nie krepuj sie! po prostu powiedz ze jestem
wariatem!
> wreszcie przygwozdzisz mnei prawdzwiwym argumentem.
>
> dalej lepciu! idz na calego!!! ty wiesz lepiej!
>
> i koniecznie wymysl kilka sposobow na to, jak pisac "profesor",
> jedna moze sie znudzic. no i sugerowac ze masz kompleksy! lepciu,
a
> ty nie masz! ty powinienies bc arcypsychiatra!
>
> calusy skarbie!
>

Każdy zauważy, że z tym panem jest coś nie tak. Przyczyna nieznana:
może to mikrouszkodzenia CUN. Zaufajcie biologicznej psychiatrii ten
pan akurat niestety nie zaufał, ale musimy być wyrozumiali i zdawać
sobie sprawę, że wada może często powodować anosognozję i pacjent
wtedy nie jest świadom: defektów, behawioralnych aberacji i
zaprzecza by coś takiego miało miejsce.

[dala.tata]

brawo lepciu!!! jestes prawie jak dr House! arcydiagnosta!

[olga_w_ogrodzie]

mskaiq napisał:
Trzeba zrozumiec jaki wplyw ma na nas zlosc i nauczyc sie
wykorzystywac ja a nie byc jej ofiara. To samo dotyczy zalu,
> nienawisci, zawisci, zazdrosci, itp.

wiele razy, nie tylko mnie, przekonywałeś, że słuszny gniew o którym
mówiłam, jest zły.
ja próbowałam Cię przekonać, iż i to uczucie bywa konstruktywne.
teraz mówisz, że, nawet nienawiść czy zawiść mogą być wykorzystane
tak, by nie być ofiarą.
ciekawe.

[tlenoterapia]

>według mnie jest to kwestia czysto neurologiczna, bowiem jak można >wytłumaczyć
to, że osoba depresyjna najgorzej czuje się rano, a
>najlepiej wieczorem?

Probowano kiedys w ten sposob roznicowac depresje endogenną od
reaktywnej.Psychiatrzy obserwujac tylko depresyjnych zapomnieli o reszcie
ludzi,ktorzy bez depresji tez roznie sie czuja w ciagu dnia .Wielu ludzi lubi
nocka funkcjonowac i mimo ,ze wstaja rano to tak naprawde budza sie i sa do
zycia dopiero popołudniu.

[awanturka]

Pytanie jest postawienie problemu na głowie - człowiek jest jednoscią psychofizyczną.

Kategoriae "psychika, dusza, ciało" to tylko sposoby w jakie próbujjemy mówić o rzeczywistości. Nazwanie czegoś fizycznym czy duchowym to tylko nazwy - człowiek jest nierozdzielną całością.

Czy jak odetniesz człowiekowi dostęp do swiatła i zapadnie na depresję to depresja jest "fizyczna" czy "duchowa"? Bodziec był czysto fizyczny w potocznym rozumieniu tego słowa (odcięcie światła)reakcja czysto "duchowa".

No i na odwrót - masz problemy, przezywasz silny stres czy złość(bodzieć "psychiczny", duchowy") a podnosi Ci się poziom kortyzolu i glukozy we krwi (reakcja fizyczna).

Jeszcze raz powtarzam - Podział na "fizyczność" i "duchowość" to podział uzywany w w języku potocznym ale nijak się mający do rzeczywistości. Więc na tak postawione pytanie odpowiedzi nie ma - po prostu.

[mimimisiu]

Witam
"...depresja boli, w czasie depresji się cierpi"- to wypowiedź dr D.
Myszki, z którą się zgadzam w 100%. Żadna dyskusja specjalistów,
którzy nie przeżyli tego, co my, nie jest w stanie rozwiązać
problemu. Mogą nas, chorych, uważać za leni, aspołecznikow,
dziwolągów, ale tylko MY wiemy, jak ciężko żyć z depresją. Jak
trudno rano zebrać siły, żeby pójść do pracy i znosić upokorzenia,
jakie przynosi dzień. Jak ciężko przełamać swoje wewnętrzne
przekonania. To nie nasze "ego".To nie chęć kariery. To nie chęć
bycia na piedestale. To błaganie o spokój. Duszy i ciała. Żeby nie
bolały. Coś w tym jest, że artyści, ludzie nieprzeciętnie uzdolnieni
cierpieli na depresję, która ich zabiła. Uważam, że to wyjątkowa
wrażliwość powoduje, że się męczymy w świecie, w którym żyjemy. Bo
jest zły, okrutny, bezwzględny. Nie ma znaczenia, w którym wieku
żyjemy, jakie mamy wykształcenie, ile mamy lat, kim jesteśmy. Moja
mama oderała sobie życie w wieku 61 lat, miała wykształcenie
podstawowe i była ciepłą, życzliwą całemu światu osobą zajmującą się
gospodarstwem domowym. Mój pradziadek odebrał sobie życie w wieku 70
lat, był ubogim chłopem. Ja mam 34 lata, wykształcenie wyższe,
jestem menagerem, dobrze zarabiam i mam duszę artysyczną. Też
zamierzam się zabić, prędzej czy później, jakie to ma znaczenie.
Uważam, że depresja nie jest epidemią. Jest zwykłą chorobą
genetyczną. I wiem, że ma ją mój syn. Jako 12- latek wykazuje już
skłonności samobójcze. Próbuję z nimi walczyć poprzez ogromne dawki
miłości, jakie mu okazuję. Nie wiem, jak długo będziemy utrzymywali
się na powierzchni. Druga połowa rodziny, tzn. córka i mąż tego
nigdy nie zrozumieją. Bo mają inne geny. Dowód mojej tezy: jesteśmy
fajną rodzinką, nie mamy problemów typu długi, zdrady, zatargi z
prawem itp; w tym roku odbył się nasz ponowny ślub (tym razem
kościelny),mamy dach(y)nad głową. Leczę się od roku, choruję
prawdopodobnie od dziecka.
pozdrawiam
mimimisiu

[mskaiq]

Olga_w_ogrodzie napisala
>wiele razy, nie tylko mnie, przekonywałeś, że słuszny gniew o
>którym mówiłam, jest zły. ja próbowałam Cię przekonać, iż i to
>uczucie bywa konstruktywne.
>teraz mówisz, że, nawet nienawiść czy zawiść mogą być wykorzystane
>tak, by nie być ofiarą. ciekawe.
Sluszny gniew czy niesluszny jest energia ktora mozna wykorzysac
przeciwko sobie albo moze byc wykorzystana racjonalnie.
Jesli sie wybuchnie nawet sluszna zloscia (ta zlosc jest zwykle
polaczona z zalem), to traci sie kontrole nad soba przez jakis okres
czasu. Kiedy opadaja emocje powraca myslenie racjonalne i moznosc
spokojnego rozwazenia.
Dotyczy to wszystkiego, nienawisci rownierz.
Wykorzystac negatywne emocje to nie znaczy ulegac im, bo wtedy nie
wykorzystuje sie ich, jest sie ich ofiara.
Serdeczne pozdrowienia.