działanie leku

[iza.74]

od miesiąca birę depralin 20mg i kwetaplex 50mg. Zaczęłam się leczyć, bo
po półrocznym odstawieniu venlectine miałam objawy nawrotu. Po ok 3
tygodniach poczułam zdecydowaną poprawę i energia wróciła. teraz jednak
od kilku dni czuje pogorszenie nastroju i spadki energii, osłabienie kilka
razy w ciągu dnia. na początku myslałam, że to atmosfera żałoby tak na
mnie działa więc od poniedziałku nie oglądam tv. Czuję jednak, ze nie jest
do konca dobrze. Czy to normalne? czy lek jeszcze nie działa? a może jest
nieodpowiedni? A może tak jest pomimo własciwego leczenia? Nie pamiętam
dokładnie, ale wydaje mi sie, ze kiedyś jak już lek zaczął działać to było
raczej ok.

[zoltanek]

zastanów się co mogło wprowadzić Cię w taki nastrój. zawsze istnieje powód, choć często trudno go sobie uświadomić a łatwiej przypisać czynnikom niezależnym od stanu psyche. chwilowa poprawa nie świadczy wcale o tym że leki zaczęły działać, a więc nie ma się co matrwić, że przestały - logiczne, prawda?

[iza.74]

zoltanek napisał:

chwilowa poprawa nie świadczy wcale o tym że leki zaczęły dział
> ać, a więc nie ma się co matrwić, że przestały - logiczne, prawda?

ale ja nie napisałam, że sie martwię ,ze przestały działać. Nie wiem
tylko czy tak się dzieje, że po miesięcu od rozpoczęcia leczenia lub też w
jakims innym okresie podczas leczenia może nastapić znaczne pogorszenie
pomimo, że lek jest dobrze dobrany i nie wystąpiły poważne czynniki
zewnętrzne. No chyba, że tak jak pisałam podziałała na mnie żałoba. żal mi
tych ludzi więc całą sobotę chodziłam zdołowana. Może teraz odreagowuję.
Mam takie godziny, że ręce mam jak z ołowiu, najchętniej nie wstawałabym z
fotela, ale trzeba funkcjonować więc się zmuszam a potem jest jeszcze
gorzej. Uwlec sie trudno.

[ikar113]

Ja mysle, że to jednak wpływ żałoby. Ja też mam doskonale dobrane
leki, ale u mnie w domu programy o tej katastrofie ogladane sa
praktycznie 24 h na dobe, i nie moge tego uniknac, choćbym nie wiem
jak chciał, i siłą rzeczy ma to na mnie równiez negatywny wpływ.
Również zauiważyłem u siebie spadek nastroju. Pozostaje tylko
cierpliwie czekać na poprawę. Trzymaj się. To minie i będzie lepiej:)

[lucyna_n]

każdy telewizor ma taki przycisk do wylączenia, a jak nie ma wyciągnij wtyczkę,
jeżeli się boisz że rodzina ją wetknie do gniazdka, weź nożyczki i ją obetnij.
Leki doskonale dobrane to mit
podobnie jak doskonale działające antydepresanty.
te leki do doskonałości mają tak daleko jak młot pneumatyczny do narzędzi
precyzyjnych.

[ikar113]

Lucyna, nie powiem swojej przeszło 60- letniej matce "spierdalaj mi
z tym programem bo mnie to już wkurwia". Nie obetnę jej też wtyczki
do TV. No bo tak po prostu nie wypada. Siłą rzeczy więc, jestem póki
skazany na oglądactwo owych pogrzebowych rewelacji.

[lucyna_n]

możesz jej powiedzieć że bardzo cię ten program stresuje i prosisz o
ograniczenie czasu oglądania, ja bym swojemu takiego programu na silę nie
puszczała bez względu na to czy miałabym lat 35 czy 60 czy 100 , chyba że
mailabym demencję i nie kapowałabym o co chodzi, w końcu co ważniejsze dobre
samopoczucie mojego dziecka czy zbiorowa histeria.

Nie wiem jakie masz warunki, czy nie masz gdzie wyjść żeby tego nie ogladać?

Dlaczego w polskich rodzinach nikt ze sobą nie ROZMAWIA?

[ikar113]

Dlaczego w polskich rodzinach nikt ze sobą nie ROZMAWIA?

Ehh, no i problem, Lucyno w tym, że ja MÓWIŁEM, nie raz i nie dwa w
ciągu tego tygodnia, ale to jak grochem o ścianę. No owszem, mogę
wyjść z domu, ale co, mam łazić po mieście i marznąć jak głupi albo
iść się upić? A TV w domu w każdym pokoju jest. Pozostaje mi więc
zacisnąć zęby i przeczekac do tego cholernego poniedziałku aż cała
ta szopka się skończy. No już niedługo.

[lucyna_n]

mówi się, nei rozmawia
ja to obserwuję i nie mogę pojąć, rodzina codziennie spotyka się na obiedzie,
podwieczorku i kolacji i "rozmawaiają" to znaczy każdy coś mowi, ale rownie
dobrze mogliby właśnei spotkać się w przedziale kolejowym taka ta "rozmowa"
jest. Jak jest problem to wszyscy "głusi".
Współczuje Ci konieczności znoszenia wyrafinowanych tortur psychicznych, może
masz jakiegoś kolegę u którego mógłbyś przeczekać? a choćby i się upić:)jak nei
to stoppery do uszu i może książka? Trzeba się odciąć bo to zwariować można do
reszty od tej histerii narodowej.

[mskaiq]

Kiedys udalo mi sie odzyskac energie dzieki pracy nad soba. Krok za
krokiem, bardzo powoli odzyskiwalem ja. Nauczylem sie wowczas radzic
sobie z pogorszeniami.
Rozne bywaja przyczyny pogorszen. Czasem moze wywolac je zaloba,
czasem negatywne mysli z ktorych nie zdajemy sobie sprawy, czasem
lek, czasem odczucia somatyczne ciala takie jak zmeczenie czy utrata
energii bez zadnego powodu.
Trzeba sie nauczyc z tym radzic. Kiedy czuje sie brak energii nie
nalezy temu ulegac. Trzeba dzialac, to bywa bardzo trudne, ale
poddanie sie oznacza powrot do tego co bylo, wygrana pozbycie sie
uczucia braku energii.
Serdeczne pozdrowienia.

[iza.74]

mskaiq napisał:

> Trzeba sie nauczyc z tym radzic. Kiedy czuje sie brak energii nie
> nalezy temu ulegac. Trzeba dzialac, to bywa bardzo trudne, ale
> poddanie sie oznacza powrot do tego co bylo, wygrana pozbycie sie
> uczucia braku energii.

mam wrażenie, że wydaje Ci się, iż odkryłeś cudowny lek na wszystko -
ruch, ćwiczenia, wszelkie DZIAŁANIE czyli BRANIE SIĘ W GARŚĆ. Nie wiem
może jestem jakas INNA, ale to własnie tego typu porady zatruwały mi zycie
i doprowadziły do stanu w jakim jestem teraz. Otóż ja BIORĘ się garść, nie
użalam nad sobą, DZIAŁAM. Mam dwójkę małych dzieci, prowadzę dom, gotuję i
robie w nim praktycznie wszystko, chodze dwa razy w tygodniu do pracy i od
kilku dni na zabiegi i gimnastykę rehabilitacyjną. Nigdy sobie nie
odpuszczałam. W głębokiej depresji zdawałam maturę, studiowałam,
opiekowałam się niemowlakiem. Nigdy nie zaniedbywałam żadnych obowiazków,
chociaż zgadza się - często odstawałam od wzorca perfekcyjej pani domu,
idealnej matki czy zadbanej laseczki. Starałam się i Bóg jeden wie, ile
mnie to kosztowało wysiłku. Teraz też się staram i nie moge zrobić juz
więcej. Dlatego tak mnie drażni, że czasem kiedy siadam wykończona w
fotelu i nie mogę dzwignąć rąk słyszę od kogokolwiek albo czytam tu na
forum, że mam działać , bo jak cos zrobie to mi to dostarczy energii do
dalszego działania. Sorry, ale nie - inaczej wieczorem byłabym wulkanem
energii a ja padam ze zmęczenia.

[mskaiq]

Ruch i cwiczenia nie sa srodkiem na wszystko, pomagaja kontrolowac
to co sie dzieje z cialem i pomagaja radzic sobie z uczuciem
zmeczenia.
Obok ciala jest umysl ktory decyduje o sposobie myslenia, oceniania,
o tym jak radzimy sobie z emocjami, itp.
To stan umyslu przynosi depresje, niezadowolenie, nie pozwala sie
cieszyc z zycia, swiata, przynosi krytyke, negatywne oceny, itp.
Swiadomosc siebie, tego co jest wazne, podejscia do zycia wymaga
zmiany, bez niej czlowiek nieustannie nie radzi sobie w zyciu, z
jego problemami.
Aby pozbyc sie depresji potrzebne sa zmiany, rozwoj swiadomosci,
rozumienie siebie i innych. Bez tego zaprzecza sie wszystkiemu,
zmianom, rozwojowi, dzialaniom ktore moglyby pomoc.
W jednym z postow wspomialas o pomocy psychologicznej ktora
odrzucilas, bo Ci nic nie dala.
Dobry psycholog moze powiedziec co nalezy zrobic ale cala prace
trzeba wykonac samemu. Trzeba opanowac cialo, emocje, zmienic bledny
sposob myslenia.
Tylko Ty mozesz to zrobic. Wymaga to bardzo wiele pracy, wysilku,
nie przychodzi latwo. Jesli to zrobisz pozbedziesz sie depresji,
odnajdziesz radosc, sens.
Serdeczne pozdrowienia.

[iza.74]

mskaiq napisał:

Dobry psycholog moze powiedziec co nalezy zrobic ale cala prace
> trzeba wykonac samemu.

nie oczekiwałam od kilku psychologów u których byłam, że naprawią mój
swiat. Nawet nie miałam nadziei, że powiedza mi co mam robić, a z tego co
piszesz, tego akurat mogłam od nich wymagać. Uważam, że trafiłam na
nieodpowiednie osoby a w tej chwili nie mam ochoty ani
potrzeby "testowania" kolejnych.

[berta-live]

Skontaktuj się z lekarzem. Może to faktycznie jakiś chwilowy spadek nastroju a
może leki nie działają jak trzeba.

[kara.mija]

Mi generalnie się poprawiło ale i tak miewam spore spadki nastroju i
często brak chęci na cokolwiek - powody różne. Coś się nie udało,
coś się stało niezależnie ode mnie, pogoda kiepska, złe ciśnienie
atmosferyczne,ktośsięzachował nie tak, odezwał nie tak, brak poprawy
w dziedzinach które mogły być dodatkowymi powodami depresji itd.
Mimo tego po rozmowie z lekarzem biorę cały czas te same leki i tak
trwam.