Dodaj do ulubionych

Czy warto się leczyć z depresji?

12.03.04, 19:08
Słuchajcie, mam takie pytanie. Nigdy się nie leczyłem i nie mogę nawet
stwierdzić z całą pewnością, że mam depresję - bo taka diagnoza zawsze będzie
obarczona subiektywizmem. Widzę, że na to forum zagląda sporo osób będących
aktualnie w trakcie leczenia. Pytanie brzmi tak: czy warto się leczyć? Czy to
przynosi jakieś widoczne efekty? Dodam, że udaje mi się prowadzić normalną
aktywność, niepokoi mnie tylko permanentnie czarny nastrój, ataki płaczu i
skłonności autodestrukcyjne (przy czym nie chodzi mi o popularną
intoksykację). Ponadto do terapii innej niż farmakologiczna mam stosunek
pogardliwy z racji wykształcenia - naobserwowałem się psychologów klinicystów
w akcji i nie wierzę w ich skuteczność. Na pewno nie zdobyłbym się na to,
żeby opowiadać komukolwiek o szczegółach swojego nędznego samopoczucia -
wstydziłbym się, takie roztrząsanie własnej rozpaczy to objaw słabości, a
zawsze się miałem za człowieka silnego.
Czy w tej sytuacji powinienem szukać pomocy specjalisty, a jeśli tak, to
jakiego?
Obserwuj wątek
    • carlabruni Re: Czy warto się leczyć z depresji? 12.03.04, 20:12
      warto. rozejrzyj się dookoła do czego prowadzi depresja. Ludzie odbierają sobie
      nawet życie. czas już abyś sobie uświadomił, że to naprawde groźna choroba i
      nie leczona może doprowadzić nawet do śmierci jeśli nie wierzysz w psychologów
      to mam dla Ciebie inną propozycje. poprostu wszystko to co Cię gnębi przelewaj
      na papier. Jeśli chodzi o inne formy leczenia to mnie pomogła farmakoterapia.
      warto więc udać się do psychiatry. Pozdrawiam.
      • pan_coito Re: Czy warto się leczyć z depresji? 12.03.04, 21:12
        > wszystko to co Cię gnębi przelewaj
        > na papier.

        Przelewam i zawsze tak robiłem. W tzw. realu jestem muzykiem...

        > Jeśli chodzi o inne formy leczenia to mnie pomogła farmakoterapia

        W jaki sposób pomogła? Jaki jest doraźny efekt farmakoterapii?

        Dzięki za wypowiedź. Proszę o dalszy ciąg. :)
        • carlabruni Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 11:07
          to dobrze, że przelewasz wszystko na papier. może to ci pomorze.farmakoterapia
          pomogła mi w ten sposób, że zaczęłam bardziej optymistycznie patrzeć na świat.
          od 3 miesiecy zarzywam Asentre i jest ok. czasem owszem miewam zły nastrój, zal
          to mija bardzo szybko. jednak nie samo zarzywanie leków pomaga. ja poprostu
          bardzo chcę wyjść z tego stanu. staram sie więc muślec optymistycznie, czego i
          tobie życze.Myślę jednak, że bez asentry byłoby mi znacznie ciężej.Nie sugeruj
          sie jednak tym, że to właśnie ten lek Ci pomoże. Przede wszystkim idź do
          psychiatry i to dobrego a nie akiegoś partacza. Być może dla ciebie odpowiedni
          będzie inny lek. Ostrzegam jednak, że czasem nim trafisz na własciwy będziesz
          musiał wziąć troche prochów. mnie np. nie pomógł coaxil, który zarzywałam
          wcześniej. Asentra natomiast dla mnie to strzał w dziesiątke.powoduje wychwyt
          zwrotny sertraliny, jednego z hormonów odpowiedzailnych za dobry nastrój.teraz
          biore już mniejszą dawke i nadal czuje się dobrze.Pozdawiam i życze szybkiego
          powrotu do zdrowia.
      • kiskil-lilla do p. coito 13.03.04, 21:31
        silni maja depresje...
        słabi wariują...
        nie boj sie swoich słabosci
    • kakofonia Re: Czy warto się leczyć z depresji? 12.03.04, 22:12
      Mi pomogły leki. Pomogły - tzn. żyję, a nie leżę w łóżku wyjąc w poduszkę. Lżej
      idzie praca, lżej wstaję z łóżka, czasem nawet myślę sobie, że będzie ok.
      Wiesz, jak gdyby mi ktoś zdjął z pleców wielki ciężar. Ciężar myślenia o sobie,
      ciężar tych koszmarnych mysli, które powodowały, że nie chciało mi się życ.
      Doraźne efekty leków były takie - zniknęły obajwy fizyczne (bóle krzyża, na
      przykład, napięcie mięśni), potem takie ogólne uspokojenie, lęki stały się
      mniej intesywne.
      Krótko mówiąc - czuję się bez wątpienia lepiej niż rok temu. Oczywiście, bywają
      dni, kiedy wszystko jest do niczego, ale znowu mam wrażenie, że mogę jakoś
      zapanować nad tym bólem. A to juz dużo.
      Dla mnie - było warto.
      • lena25 Re: Czy warto się leczyć z depresji? 12.03.04, 22:50
        To bardzo pocieszające co piszesz.
        Ja też mam generalnie dobre zdanie o lekach, teraz akurat nic nie biorę ale
        czekam na wizytę u lekarza jeszcze dwa tygodnie.... Naprawdę nie wiem jak to
        wytrzymam, każda minuta to dla mnie niewyobrażalne cierpienie...a co dopiero
        dwa tygodnie.
        Ale nie o tym miałam pisać. interesuje mnie jakie leki brałaś?
        • kakofonia Re: Czy warto się leczyć z depresji? 12.03.04, 23:08
          Wolę leki niż ględzenie u psychologa...
          Brałam prozac, który nie pomagał. Potem efectin - stopniowe zwiekszanie dawki
          do 150 mg dziennie. Plus cloranxen najpierw 2 razy dziennie, potem jeden, potem
          nic, potem znowu jeden, potem znowu dwa. Różnie. Efectin biorę w stałej dawce,
          a cloranxen mogę zwiększyć w razie potrzeby. Na szczęście na razie potrzeby nie
          ma :-)
          Trzymaj sie przez te 2 tygodnie. Potem tez zaraz nie będzie poprawy, ale jak
          dostaniesz jakiś środek na obniżenie lęków (jak cloranxen właśnie) to one na
          szczęście działaja dość szybko.
          Ale nie oczekuj też "cudów niewidów". Nie ma tabletki szczęścia. Na nasze
          nieszczęście...
          Będę trzymać kciuki :-)
          • lena25 Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 23:33
            Dzięki za słowa otuchy.
            Niestety efectin już przerabiałam. Czułam się jak Bóg i właśnie z tego powodu
            musiałam zrezygnować...
            Ale na szczęście nie wszystkie leki już wypróbowywałam i stale wymyślają nowe :)
            Dzięki i pozdrawiam (Już bliżej jak dalej)
    • kakofonia Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 09:21
      pan_coito napisał:

      > Na pewno nie zdobyłbym się na to,
      > żeby opowiadać komukolwiek o szczegółach swojego nędznego samopoczucia -
      > wstydziłbym się, takie roztrząsanie własnej rozpaczy to objaw słabości, a
      > zawsze się miałem za człowieka silnego.

      Wstyd to jedno, słabość to drugie. To bardzo niebezpieczne, co myślisz. Dla
      Ciebie samego, jak sądzę. Każdy z nas ma prawo do słabości. Trzeba je sobie
      dać. Nie jesteś z kamienia i masz prawo do tego, żeby mieć słabe punkty. Nie
      miej sobie samemu tego za złe. Spróbuj się z tym pogodzić.
      Silny człowiek to nie taki, który nie ma chwil czy miejsc słabych, tylko taki,
      który potrafi to czasem pokazać i przyznać, że je ma. Bo każdy je ma.
      A roztrząsanie własnej rozpaczy nie jest objawem słabości na pewno. Jest
      objawem wrażliwości i próbą radzenia sobie z rozpaczą. A to z kolei jest raczej
      objawem siły.
      • nevada_blue Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 11:28
        kakofonia napisała:

        Wstyd to jedno, słabość to drugie. To bardzo niebezpieczne, co myślisz. Dla
        > Ciebie samego, jak sądzę. Każdy z nas ma prawo do słabości. Trzeba je sobie
        > dać. Nie jesteś z kamienia i masz prawo do tego, żeby mieć słabe punkty. Nie
        > miej sobie samemu tego za złe. Spróbuj się z tym pogodzić.
        > Silny człowiek to nie taki, który nie ma chwil czy miejsc słabych, tylko
        taki,
        > który potrafi to czasem pokazać i przyznać, że je ma. Bo każdy je ma.
        > A roztrząsanie własnej rozpaczy nie jest objawem słabości na pewno. Jest
        > objawem wrażliwości i próbą radzenia sobie z rozpaczą. A to z kolei jest
        raczej
        >
        > objawem siły.

        wielkie dzięki za te słowa! teraz muszę je sobie tylko porządnie wbić do
        głowy :)

        pozdrawiam serdecznie

        [nevada]
    • hella100 Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 10:21
      Leczyc sie warto, a czy to przyniesie jakies rezultaty to insza inszosc.
      Osobiscie wierze w leki, wprawdzie bralam kilka roznych zanim trafilam na ten,
      ktory mi pomogl, a raczej pozwolil mi egzystowac, ale warto bylo czekac.
      Od jakis trzech tygodni jestem na oddziale leczenia depresji w szpitalu
      psychiatrycznym i tak jak Tobie wydawalo mi sie, ze nie bede potrafila otworzyc
      sie przed terapeuta. Wszystko zalezy od tego, na kogo trafisz, ja trafilam na
      fantastyczna terapeutke i z niecierpliwoscia czekam na kazde spotkanie. Poza
      tym duzo daje mi przebywanie w grupie ludzi, ktorzy czuja jak ja, do tej pory
      nie mialam z kim porozmawiac, nie czulam zrozumienia u nikogo z bliskich. Tam
      czuje, ze jestem na swoim miejscu, co nie wydaje sie zbyt optymistyczne bo za
      jakis czas bede musiala wyjsc z tamtad i juz sie boje.
      A do psychiatry powinienes sie zglosic na pewno, nie zaszkodzi a moze pomoc.
      Pozdrawiam
      • pia.ed Re: do pan_coito 13.03.04, 12:50
        Zanim zdecydujesz sie na leczenie, zastanow sie jaka jest Twoja sytuacja
        rodzinna i sytuacja w pracy. Moze tam trzeba zaczac?
        Majac problemy nie zawsze moze sie widziec wszystko w rozowych barwach!
        Zastanow sie co chcesz zmienic w Twoim zyciu i konsekwentnie to rob!
        Na ataki placzu pomaga waleriana, skuteczna i nie daje dzialan ubocznych jak
        depresanty.
        Pojdziesz raz do psychiatry, to zostaniesz u niego na zawsze, tak w kazdym
        razie wynika z listow piszacych tu osob.
        • nevada_blue raz na zawsze?... 13.03.04, 12:54
          pia.ed napisała:

          Pojdziesz raz do psychiatry, to zostaniesz u niego na zawsze, tak w kazdym
          > razie wynika z listow piszacych tu osob.

          auć, no to krok wstecz...
        • kakofonia Re: do pan_coito 13.03.04, 13:11
          > Zanim zdecydujesz sie na leczenie, zastanow sie jaka jest Twoja sytuacja
          > rodzinna i sytuacja w pracy. Moze tam trzeba zaczac?

          A co jeśli się nie da niczego zmienić? ALbo jeśli się nie jest w stanie tego
          zrobić?

          > Pojdziesz raz do psychiatry, to zostaniesz u niego na zawsze, tak w kazdym
          > razie wynika z listow piszacych tu osob.

          Po pierwsze, niekoniecznie. Po drugie - nawet jeśli, to co z tego? Jeśli dzieki
          temu da się żyć dalej w miarę normalnie, mogę zostać do końca życia.
        • awanturka Re: do pan_coito 13.03.04, 15:04
          A nie przyszło Ci do głowy,że właśnie depresja może byc przyczyna komplikacji w życiu rodzinnym i zawodowym?

          Dlaczego ludzie myśla, że depresja to wynik jakiś problemów?
          Nie zawsze depresja wynika z problemów zyciowych. Często bywa właśnie odwrotnie!

          Depresja sama w sobie jest problemem i potrafi rodzic nastepne!
        • awanturka Re: do pan_coito 13.03.04, 15:12
          Ludzie!

          Przestancie demonizowac psychiatrę! Nie ma obawy, psychiatrzy nikogo do siebie nie przywiazuja na siłę! Bo i po co?

          Do psychiatry chodza Ci którzy potrzebuja leczenia. Ci u których nastapiła poprawa i nie maja nawrotów przestaja chodzic i tyle. Poprostu nie ma takiej potrzeby!

          Ja leczę sie u psychiatry bardzo długo i wiem, że w moim przypadku jest to konieczne.
          I to nie jest żaden problem!
          Problem może stac się dopiero nieleczona choroba!!
          • kakofonia Re: do pan_coito 13.03.04, 18:11
            awanturka napisała:

            > Ludzie!
            >
            > Przestancie demonizowac psychiatrę! Nie ma obawy, psychiatrzy nikogo do
            siebie
            > nie przywiazuja na siłę! Bo i po co?

            Brawo awanturka :-)
            Ja też nie rozumiem tej tendencji do demonizowania lekarzy, ale cóż... widać to
            niektórym potrzebne
          • lexomil Re: do pan_coito 14.03.04, 14:12
            A co jest złego jeśli się pójdzie do psychiatry?
            W Ameryce co druga osoba korzysta z pomocy ichniejszego psychiatry, a leki
            zapewniające dobre samopoczucie i uświech na twarzy, zamiast strachu w oczach
            są na porządku dziennym.
            W Polsce uważa się, że jak ktoś idzie do psychiatry to jest
            conajmniej "niezrównoważony psychicznie", albo "wariat", a jak pozostaje pod
            opieką specjalisty, no - własnie - opłakana jest wiedza społeczeństwa na temat
            tego, czym się zajmuje psychiatra - lepiej przywiesić takiej osobie
            łatkę "chory psychicznie". Pacjent psychiatry z depresją jest inaczej
            postrzegany przez ludzi niż nałogowy palacz lub alkoholik.
            Dla mnie wariat, to ten kto nie poszedł do psychiatry, aby sobie pomóc.
        • rumiankowa Re: do pan_coito 13.03.04, 20:17
          pia.ed napisała:

          > Pojdziesz raz do psychiatry, to zostaniesz u niego na zawsze, tak w kazdym
          > razie wynika z listow piszacych tu osob.

          Nieprawda. Po prostu wyleczeni nie czuja potrzeby, by tu bywac.
          • sklonowana40 Re: do Rumiankowej:-) 14.03.04, 09:06
            >>>> Nieprawda. Po prostu wyleczeni nie czuja potrzeby, by tu bywac<<<<
            Moge zapytac na jakiej podstawie takie uogolenienie?
            Moja lekarka twierdzi, ze jestem zdrowa, a jednak bywam tutaj, hmmmm... no to
            kto sie myli? Lo matko, pewnie moja psychiatra....:-))
            Bywam tutaj tak samo jak na forum kobieta, telewizja i Krakow.... czasem cos
            powiem, jesli mnie cos zainspiruje to wygloszenia "zlotych mysli".
            Bo wiem, ze warto sie zainteresowac czlowiekiem, nawet jesli mozna mu napisac
            tylko pare slow....
            • rumiankowa Re: do Rumiankowej:-) 14.03.04, 16:08
              sklonowana40 napisała:

              > >>>> Nieprawda. Po prostu wyleczeni nie czuja potrzeby, by tu bywac
              > <<<<
              > Moge zapytac na jakiej podstawie takie uogolenienie?

              Oczywiscie, ze uogolnienie i to mocne :) Czesto wchodza tu ludzie i np pisza,
              ze to forum nie sluzy leczeniu, bo tu ciagle sami chorzy :)
              To tak jakby co jakis czas wchodzic do szpitala i twierdzic, ze szpital nie
              pomaga, bo nie widac tam wyleczonych ;) I na podobny zarzut odpowiadalam
              piszac, ze tu "nie ma wyleczonych", jak w szpitalu nie przebywaja zdrowi.
              Nie mozna tego traktowac jak odnosnika do diagnozy swojego zdrowia :) Sama
              zaliczam sie do tych wyleczonych - a przynajmniej blizej mi do zdrowia niz
              wczesniejszej choroby - a jednak tu jestem i pisze :) Z tym, ze juz z innymi
              potrzebami, z innymi celami - wiecej w moim pisaniu prob wspierania innych niz
              oczekiwania na wsparcie. Juz tego nie potrzebuje stad, teraz chce czasem komus
              cos dac.

              Tak wiec wcale nie twierdze, ze ten kto tu bywa jest nadal chory. Mialam na
              mysli to, ze nie mozna budowac opinii nt skutecznosci leczenia na podstawie
              tego, ze wciaz sa tu depresyjni.

              Mam nadzieje, ze teraz jestem lepiej zrozumiana i juz nie masz obaw co do
              wlasnego zdrowia :)
    • livy Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 15:26
      tak warto, ja po miesiacu brania leku bylam juz zdrowa. bede musiala powtarzac
      kuracje co jakis czas bo mam depresje wrodzona, ale dobre i to. lepiej sie
      zacznij leczyc bo ludzie nie przepadaja za depresyjna muzyka a z mojego
      doswiadczenia wiem ze zdolnosci tworcze spadaja w tym stanie bardzo.
    • sklonowana40 Warto,...... 13.03.04, 18:38
      nawet, jesli mialoby trwac to lata. Warto, bo walczy sie o siebie. Warto, nawet
      jesli trzeba rozlozyc swoje zycie na kawalki i poskladac sie z nich w calosc
      przed jakims psychologiem. Wstyd to krasc... reszta to moze jakies zazenowanie,
      ktore dorosli ludzie sa w stanie pokonac walczac o siebie.
      Sprobuj, ja zycze Ci sukcesów w tej walce:-)
      Szacunek z Krak
    • awanturka Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 18:54
      No, tak to bywa, że gdy źle myślimy o innych, oceniamy ich postepowanie (poprawiajac sobie tym nasze własne samopoczucie), to w pewnym momencie może uderzyc to w nas rykoszetem. Tak to jast jak się myśli o człowieku z problemami psychicznymi, że to "słabeusz" i że mnie by się to (jako człowiekowi silnemu) nie mogło przytrafic. I potem w pewnym momencie należałoby byc konsekwentnym i pomyślec tak o sobie...

      Nie życzę Ci tej konsekwencji myślenia. Natomiast życzę Ci zmiany myślenia o innych i o sobie! Myślenie typu "nigdyym się tak nie zachował", "jak można robic to czy tamto", itp. nie świadczy o żadnej sile człowieka tylko o skrajnym braku wyobraźni.

      Co do Twoich objawów to nie wydaja się byc jakies szczególnie alarmujace, ale myślę, że konsultacja u specjalisty by Ci nie zaszkodziła.
      Dużo wiekszym problemem wydaje mi się Twój sposób myślenia, który może kiedyś bardzo boleśnie obrócic się przeciwko Tobie.

      Skutecznośc psychologów klinicystów bywa rzeczywiście mała, ale weź pod uwage, że pracuja nad czymś bardzo złozonym i skomplikowanym - nad ludzkim myśleniem i emocjami. W wypadku poważnych problemów psychicznych warto jednak próbowac wszystkiego, nawet metod o niskiej skuteczności. I nie genaralizujmy, psychoterapia potrafi przynosic efekty.

      Pozdrawiam -awanturka
      • nevada_blue do awanturki 13.03.04, 19:38
        nie zawsze jest jak piszesz... o tej słabości, którą widzi się w drugim
        człowieku...

        ja zawsze myślałam, że jestem silna, bo jakoś umiałam sobie do tej pory ze
        wszystkim poradzić. I rzeczywiście zdawało mi się, że na tym polega siła. Ale w
        którymś momencie przestałam sobie radzić. Wtedy dotarło do mnie, że siła polega
        na tym, żeby umieć się przyznać (przede wszystkim samemu sobie), że coś jest za
        dużo i umieć poszukać pomocy, kiedy potrzebna... I może dlatego tak trudno mi
        się zebrać w sobie i pójść do psychiatry, że nagle uświadomiłam sobie własną
        słabość - nie, bo sobie już nie radzę, ale dlatego, że nie potrafię pójść do
        kogoś i powiedzieć "pomóż mi proszę"...

        nigdy nie myślałam o osobie z problemami psychicznymi, że jest słaba, bo
        uważam, że nie ma problemów nieistotnych, najwyżej takie, których ktoś drugi
        może nie rozumieć... i w pewien sposób podziwiam Was tutaj, bo znaleźliście w
        sobie tę siłę, żeby o siebie zawalczyć... dlatego wpadam tu czasem na forum -
        żeby może znaleźć trochę tej siły zanim się do reszty zniszczę, zanim zniknę...

        pozdrawiam serdecznie

        [nevada]

    • awanturka Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 19:12
      I jeszcze jedno!

      Czy ty na pewno wiesz na czym polega porzadna psychoterapia?

      Bo coś mi sie wydaje, że wyobrażasz ja sobie jako wyżalanie sie przed wspołczujacym terapeuta. Niektórym współczucie jest potrzebne i psychoterapeuci na poczatku im je daja, ale potem, w trakcie psychoterapii, trzeba głęboko przeorac swój dotychczasowy sposób myślenia i radzenia sobie w zyciu. A to ciężka praca i nie ma tutaj mowy o jakimś użalania się nad soba!

      A pożegnanie się ze starym sposobem myslenia i pójście w nieznane, tworzenie czegos nowego wymaga dużo siły i odwagi!!!
      • sklonowana40 Re: Czy warto się leczyć z depresji? 14.03.04, 09:01
        Moim skromnym zdaniem porzadna psychoterapia polega przede wszytkim na poznaniu
        siebie i przyczyn choroby tkwiacych w nas samych, a to boli najbardziej, bo
        gdzies z zakamarkow podswiadomosci trzeba wyciagnac te przez lata
        skrzetnie "poukrywane" zaszlosci...Ciezka to praca, ale wielu uzala sie nad
        soba, bo czlowiek tak jest skonstruowany, ze jak go boli, to sie zali i placze.
        A te reakcje podczas terapii tez sa bardzo istotne, podobnie jak nasilenie
        objawow przy dochodzeniu do kluczowych problemow. Chyba, ze czlowiek jest jak
        stal i ani drgnie.. ale wtedy chyba nic mu nie dolega:-)
    • rumiankowa Re: Czy warto się leczyć z depresji? 13.03.04, 20:44
      pan_coito napisał:

      > (..) nie mogę nawet
      > stwierdzić z całą pewnością, że mam depresję - bo taka diagnoza zawsze będzie
      > obarczona subiektywizmem.

      AUTOdiagnoza - owszem. W przeciwienstwie do profesjonalnej diagnozy.

      > (..) Pytanie brzmi tak: czy warto się leczyć?

      Przeciez wiesz, ze warto.

      > (..) Ponadto do terapii innej niż farmakologiczna mam stosunek
      > pogardliwy z racji wykształcenia - naobserwowałem się psychologów klinicystów
      > w akcji i nie wierzę w ich skuteczność.

      Leczenie farmakologiczne jest o wiele latwiejsze niz np psychoterapeutyczne.
      Potrzeba wiele odwagi, by rozpoczac psychoterapie.
      Swoją drogą to jakbys widzial wyrob farmaceutykow to moze juz nigdy nie
      siegalbys po aspirynke ;))

      > Na pewno nie zdobyłbym się na to,
      > żeby opowiadać komukolwiek o szczegółach swojego nędznego samopoczucia -

      O, wlasnie - "nie zdobylbys sie". Do tego potrzeba duzej odwagi.

      > wstydziłbym się, takie roztrząsanie własnej rozpaczy to objaw słabości, a
      > zawsze się miałem za człowieka silnego.

      ;) Wlasnie widze jak silnie sie bronisz przed ogwaznym stanieciem twarza w
      twarz z problemem ;) Unikanie porady specjalisty nie jest objawem sily, wrecz
      przeciwnie.

      > Czy w tej sytuacji powinienem szukać pomocy specjalisty, a jeśli tak, to
      > jakiego?

      Psychoterapeuty?
      Ale tutaj trzeba ludzi odwaznych. Czasem taka odwage daje desperacja. U Ciebie
      tego nie ma, jeszcze nie j3estes w tak trudnym, stanie. Wiec bardzo latwo
      bedzie ci udac, ze nie ma problemu i zracjonalizowac swoje obawy przed
      konfrontacja. Jednak zawsze masz szanse.
      • sklonowana40 Re: Czy warto się leczyć z depresji? 14.03.04, 08:56
        rumiankowa napisała:

        > > Leczenie farmakologiczne jest o wiele latwiejsze niz np
        psychoterapeutyczne.

        Sa tacy ludzie, ktorzy po wielu psychoterapiach ida na "latwizne" w postaci
        farmakoterapii, wiec pewnie to tchorze tacy straszni, nic tylko ich wysmiac, bo
        boja sie stanac twarza w twarz ze soba...

        > Swoją drogą to jakbys widzial wyrob farmaceutykow to moze juz nigdy nie
        > siegalbys po aspirynke ;))
        A gdybys widzial produkcje kielbasy nie jadlbys miesa, gdybys widzial uprawe
        warzyw w Holandii nie wzialbys do ust nowalijek, gdybys widzial produkcje
        sokow, pilbys tylko wode...itp....A gdybys zobaczyl sklad powietrza,
        przestalbys oddychac...

        > O, wlasnie - "nie zdobylbys sie". Do tego potrzeba duzej odwagi.
        Wlasnie widze jak silnie sie bronisz przed ogwaznym stanieciem twarza w
        > twarz z problemem ;) Unikanie porady specjalisty nie jest objawem sily, wrecz
        > przeciwnie.
        >
        Zastanawiam sie tak patrzac z boku, czy wyszydzanie slabosci innych swiadczy
        o sile czy empatii?

        > > Psychoterapeuty?
        > Ale tutaj trzeba ludzi odwaznych. Czasem taka odwage daje desperacja. U
        Ciebie tego nie ma, jeszcze nie j3estes w tak trudnym, stanie.

        Ja wedle Twoich kanonow jestem bohaterką, bo mam za soba dwie bardzo trudne
        terapie grupowe i kilka indywidualnych. Czekam wiec na pomnik i pokazywanie w
        TV :-)
        Szkoda tylko, ze wracamy do watku o tym, kto ile czego ma.
        Pozdr.
        • kakofonia Re: Czy warto się leczyć z depresji? 14.03.04, 09:49
          > Szkoda tylko, ze wracamy do watku o tym, kto ile czego ma.

          W końcu tak najłatwiej się dowartościować...

          > Ja wedle Twoich kanonow jestem bohaterką, bo mam za soba dwie bardzo trudne
          > terapie grupowe i kilka indywidualnych. Czekam wiec na pomnik i pokazywanie w
          > TV :-)

          Zabieram się za rzeźbienie pomnika Sklonowanej :-))
          • rumiankowa Re: Czy warto się leczyć z depresji? 14.03.04, 16:48
            kakofonia napisała:

            > > Szkoda tylko, ze wracamy do watku o tym, kto ile czego ma.
            >
            > W końcu tak najłatwiej się dowartościować...

            Kakofonio.. naprawde uwazasz, ze ja tutaj przychodze sie dowartosciowac...?
            Naprawde...?
            Ze wkladam tyle czasu i serca w probe wspierania innych, staram sie
            wyciagac "drugie dno", moze pokazac cos, dac od siebie itd - tylko po to by
            sie "dowartosciowac"..? Nie pamietam, zebym wchodzila tu po wsparcie choc i ja
            mam rozne dni/mysli, zebym czegos chciala od innych - wchodze tu po to by sama
            cos dac i naprawde wkladam w to pisanie serce. Dziele sie tym co mam,
            doswiadczeniem, jakas wiedzą, tym CZUCIEM i zrozumieniem problemow, ktore sa mi
            bliskie. Odbierasz to wszystko jako "dowartosciowywanie sie"?...

            To mnie zabolalo i przykro mi to czytac.

            Rumiankowa
            • kakofonia Re: Czy warto się leczyć z depresji? 14.03.04, 18:52
              To nie było do Ciebie!!! Wprost przeciwnie, że tak powiem - do osoby, na której
              post odpowiadałaś, trafnie zresztą. Mi się nie podobała tamta odpowiedź, już
              nie pamiętam, czyja, że trzeba mieć odwagę itp - miałam wrażenie, że tamta
              osoba się dowartościowuje (bo ja miałam tę odwage itp.)
              Przepraszam za nieporozumienie i przykrość.
        • rumiankowa Re: Czy warto się leczyć z depresji? 14.03.04, 16:34
          sklonowana40 napisała:

          > rumiankowa napisała:
          >
          > > > Leczenie farmakologiczne jest o wiele latwiejsze niz np
          > psychoterapeutyczne.
          >
          > Sa tacy ludzie, ktorzy po wielu psychoterapiach ida na "latwizne" w postaci
          > farmakoterapii, wiec pewnie to tchorze tacy straszni, nic tylko ich wysmiac,
          bo
          >
          > boja sie stanac twarza w twarz ze soba...

          Cos chyba Cie irytuję (?), bo widze, ze latwo Ci wykrzywic moje slowa i
          indencje, a potem z nich ironizowac. Czuje, jakbys chciala sie do
          czegos "przyczepic", a do przekazu slownego zawsze mozna. O co chodzi, co
          zobaczylas w moich slowach, czym Cie zirytowalam?

          Nawiazujac do meritum - nie wysmiewam nikogo, to jest Twoja nadinterpretacja,
          b. przykra dla mnie. Nie pisalam rowniez ze psychoterapia jest skuteczna w
          kazdym przypadku, a jedynie, ze lykanie pigulek jest latwiejsze niz praca
          terapeutyczna. Temu chyba nie chcesz zaprzeczyc? A jesli tak, to jestem otwarta
          na rozmowe, ale polemike z tym co rzeczywiscie napisalam, a nie co zostalo
          wykrzywione i zironizowane.

          > > Swoją drogą to jakbys widzial wyrob farmaceutykow to moze juz nigdy nie
          > > siegalbys po aspirynke ;))
          > A gdybys widzial produkcje kielbasy nie jadlbys miesa (..)

          No tak, moze sie tak zdarzyc. To jest dokladnie taki sam argument, jak to, ze
          znajac prywatnie jakiegos psychologa tworzy sie awersje do korzystania z ich
          pomocy.

          > Wlasnie widze jak silnie sie bronisz przed ogwaznym stanieciem twarza w
          > > twarz z problemem ;) Unikanie porady specjalisty nie jest objawem sily,
          > > wrecz przeciwnie.
          > >
          > Zastanawiam sie tak patrzac z boku, czy wyszydzanie slabosci innych
          swiadczy
          > o sile czy empatii?

          Nie bylo szyderstwa w moich intencjach. Bylo przymrozone oko, uznalalam ze moge
          sobie pozwolic na taka relacje z autorem. I nie jestem pewna czy
          patrzysz "calkiem z boku", cos Cie jednak w tym poruszylo.

          (..)
          > Ja wedle Twoich kanonow jestem bohaterką, bo mam za soba dwie bardzo trudne
          > terapie grupowe i kilka indywidualnych.

          Jestes. Czy to cos zlego? :)

          > Czekam wiec na pomnik i pokazywanie w TV :-)

          Niepotrzebna ta ironia :)

          > Szkoda tylko, ze wracamy do watku o tym, kto ile czego ma.

          Zeby wrocic trzeba tam najpierw byc - ja nie bylam.
          • awanturka Do Rumiankowej. 14.03.04, 17:08
          • sklonowana40 Re: Czy warto się leczyć z depresji? 15.03.04, 10:26
            Rumiankowa!

            Cos chyba Cie irytuję (?), bo widze, ze latwo Ci wykrzywic moje slowa i
            > indencje, a potem z nich ironizowac. Czuje, jakbys chciala sie do
            > czegos "przyczepic", a do przekazu slownego zawsze mozna. O co chodzi, co
            > zobaczylas w moich slowach, czym Cie zirytowalam?

            Niepotrzebnie sie unosisz i uzywasz wielkich slow. Ani mnie nie irytujesz, bo
            niby czemu? ani ja nie probuje sie przyczepic. Przeczytalam tylko to co
            napisalac i zinterpretowalam wedlug wlasnego widzimisie:-)
            Niepotrzebnie sie unosisz, bo zarzucasz mi nadinterpretacje (modne slowo) i na
            dodatek mowisz, ze jest Ci przykro. Problem w tym, ze jesli sie cos napisze, to
            trzeba wziac pod uwage mozliwe na to reakcje. Nie rozumiem czemu piszesz
            wykrzywione i zironizowane... Czy jesli ktos interpretuje Twoje slowa inaczej
            niz Ty, to juz musi je wykrzywiac???
            Sama napisalas cos takiego:
            <<< Nie bylo szyderstwa w moich intencjach. Bylo przymrozone oko,(...)>>>
            A mnie zarzucasz od razu brzydkie intencje...
            Nie rozumiem tez dalszego ciagu Twoich komentarzy, ale nie chce o tym
            dyskutowac, bo to nie miejsce na polemiki, jesli juz, to priv:-)
            A jesli chodzi o ten fragment:
            I nie jestem pewna czy patrzysz "calkiem z boku", cos Cie jednak w tym
            poruszylo ...
            to prosze, nie stosuj wobec mnie technik wyjetych z psychoterapii, ze niby sie
            odezwalam, bo mnie poruszylo i powinnam to "przepracowac" lub z
            tym "pozostac". Patrze z boku, bo Twoj post ani w 1% nie dotyczy mojej sytuacji.

            No i watek ,, w ktorym Cie nie bylo.. ja bylam...ale po drugiej stronie, pisze
            MY, bo jestesmy tutaj wszyscy:-) Moge napisac, ze ogol, procz Rumiankowej:-)

            Wiosenne pozdrowienia z Krak:-)
            • rumiankowa Re: Czy warto się leczyć z depresji? 16.03.04, 20:29
              sklonowana40 napisała:

              > (..) Niepotrzebnie sie unosisz, bo zarzucasz mi nadinterpretacje (modne
              slowo) i na
              > dodatek mowisz, ze jest Ci przykro.

              Bo bylo mi przykro, dlaczego mam o tym nie mowic?

              > (..) Czy jesli ktos interpretuje Twoje slowa inaczej
              > niz Ty, to juz musi je wykrzywiac???

              Jesli zarzuca mi cos, co wynika bardziej z wlasnego wyobrazenia niz z moich
              slow - to nie jest to w porzadku.

              > (..) to nie miejsce na polemiki

              Ok, wiec nie zaczynaj polemik zarzucajac mi np wysmiewanie sie. Nie bede
              musiala prostowac :)

              (...)
              > prosze, nie stosuj wobec mnie technik wyjetych z psychoterapii (..)

              Nie jestem psychoterapeutką, wiec jestes bezpieczna :)

              Pozdrawiam i ja.
    • pan_coito Re: Czy warto się leczyć z depresji? 15.03.04, 18:07
      Najpierw dziękuję wszem i wobec za wypowiedzi.

      Teraz konkretnie:

      > w trakcie psychoterapii, trzeba głęboko przeorac
      > swój dotychczasowy sposób myślenia i radzenia sobie w zyciu. A to
      > ciężka praca i nie ma tutaj mowy o jakimś użalania się nad soba!
      > A pożegnanie się ze starym sposobem myslenia i pójście w nieznane,
      > tworzenie czegos nowego wymaga dużo siły i odwagi!!!

      Tak... Ale ja wcale nie chcę, żeby ktoś mnie budował od nowa według
      przewidywanych normą wzorców. Nie chcę zmieniać swojej osobowości, tylko
      sytuację. Niewykluczone, że problem tkwi we mnie, ale kij ma dwa końce - przez
      to tkwię w bagnie, ale prawdopodobnie dzięki temu czasem jestem w stanie
      stworzyć coś wartościowego.

      > A roztrząsanie własnej rozpaczy nie jest objawem słabości na pewno.
      > Jest objawem wrażliwości i próbą radzenia sobie z rozpaczą. A to z
      > kolei jest raczej objawem siły.

      Nie mogę się zgodzić. Uzewnętrznianie desperacji jest objawem poszukiwania
      pomocy. Nic w tym złego, ale o byciu mocnym lub słabym na pewno nie świadczy.

      > Zanim zdecydujesz sie na leczenie, zastanow sie jaka jest Twoja
      > sytuacja rodzinna i sytuacja w pracy. Moze tam trzeba zaczac?

      Nawet na pewno. Tylko że ja już nie mam siły. Przegrałem zbyt wiele razy i nie
      wierzę w poprawę.

      I właśnie nie wiem, czy to już objaw depresji, czy pospolite cherlactwo
      mentalne. Na razie optuję za tym drugim. Spróbuję z tego na razie wyjść bez
      prochów zmieniających świadomość.

      Jestem Wam naprawdę wdzięczny, daliście mi sporo do myślenia.
      • rumiankowa Re: Czy warto się leczyć z depresji? 16.03.04, 20:38
        pan_coito napisał:

        > (..) Ale ja wcale nie chcę, żeby ktoś mnie budował od nowa według
        > przewidywanych normą wzorców.

        A jesli "normą" jest rownowaga i dobre samopoczucie? :))

        > Nie chcę zmieniać swojej osobowości

        Tego sie nie obawiaj, osobowosci raczej nie da sie zmienic. Mozna jedynie (i
        az) zmienic/udoskonalic/przystosowac jej pewne elementy.

        (...)
        > Spróbuję z tego na razie wyjść bez
        > prochów zmieniających świadomość.

        Tzn. jak? Masz jakis pomysl?
        • pan_coito Re: Czy warto się leczyć z depresji? 16.03.04, 22:05
          > > Spróbuję z tego na razie wyjść bez
          > > prochów zmieniających świadomość.

          > Tzn. jak? Masz jakis pomysl?

          Pewnie, że mam. Przecież to nie kwestia braku pomysłów, tylko trudności w ich
          realizacji. Jeśli uda mi się dociągnąć do końca projekt, nad którym pracuję, to
          już będzie nieźle - a reszta może się wyprostuje sama.

          Trochę mnie zaskoczyło Twoje pytanie. Czy jeśli ktoś ma depresję, to NIE WIE,
          co powinien robić? Czy wie, ale NIE MOŻE z uwagi na nędzną kondycję psychiczną?
    • abdon Re: Czy warto się leczyć z depresji? 15.03.04, 18:46
      Słuchaj!

      Nie stawiaj sobie sam diagnozy. Kiedyś mój kolega psychiatra powiedziąl mi, że
      gdybym nawet przeczytał ileś podręczników psychiatrii, to i tak psychiatrą nie
      będę.
      Do psychologów akurat mam taki stosunek jak Ty.
      Według mnie powinieneś udać się do psychiatry, który roztrzygnie, czy to
      choroba.

      abdon
      • teamwork Re: Czy warto się leczyć z depresji? 15.03.04, 20:59
        moje doswiadczenia sa bardzo zbiezne z myslowym watkiem autora tego postu.
        Mialam bardzo zanizony nastroj po porodzie i nie byla to wylacznie sprawa
        psychiczno-hormonalna a raczej realia, ktore przerastaly moja owczesna
        kondycje - samotne macierzynstwo. Psychiatra - prochy i czulam sie stymulowanym
        automatem. Pozwolilam sobie poprostu przezyc cala te trudna sytuacje tak jak
        sie w niej odnajdywalam. Przeszlo, wyszlam z tego. Przyznaje, ze nie mialam i
        nie mam sklonnosci samobojczych wiec moglam sobie poeksperymentowac. Taka mam
        nature wiec i w problemach inaczej reaguje - pesymizmu i malkontenctwa ze
        sklonnosciami do lekkich depresji sytuacyjnych wiecej u mnie niz optymizmu ale
        taka siebie akceptuje. Jesli mam problemy to nie oczekuje byc hurra happy.
    • abdon Re: Czy warto się leczyć z depresji? 16.03.04, 20:53
      Kiskis=lilla napisała
      silni maja depresje...
      słabi wariują...
      nie boj sie swoich słabosci

      Przychylam się do poglądu, że depresja, czy choroba afektywna dwubiegunowa nie
      jest chorobą silnych, lecz chorobą ludzi wrażliwych

      abdon

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka