odstawienie lekow nierealne...

[rupiowa]

poniewaz sie zagapilam nie zauwazylam, ze koncza mi sie leki. Konkretnie jeden
- alprox ktory biore na noc. Ale pomyslalam sobie - co tam przeciez dam rade
bez. No i klapa. Noc byla koszmarna, najpierw przez 3 godziny nie moglam usnac,
rozbudzal mnie kazdy szmer, kazde kaszlniecie czy glosniejszy oddech dzieci,
potem zasnelam na jakies poltorej godziny po czym obudzilam sie
niekoniecznie wyspana ale znow nie moglam usnac, jakos przedrzemalam na raty
do 6-tej. Troche mnie to zalamuje, bo chce zyc normalnie, bez lekow, bez
ciaglego pamietania o wizycie u lekarza w pore a tu kicha...

[lucyna_n]

Bo ile można pisać że leki typu Alprox uzależniają, im dłużej będziesz go brała
tym trudniej będzie Ci go odstawić, i tak dość lajtowe skutki uboczne miałaś. Po
dwóch tygodniach powinno minąć, sen ureguluje się po kilku tygodniach lub
miesiącach.

[annarchia]

Ale Alprox to benzo(diazepina). Bardzo silny lek i równie mocno
uzależnia. Skutki odstawienne bywają jak po narkotykach.

Po pierwsze: nie powiedział Ci lekarz, że nie można go brać nonstop
dłużej niż parę tygodni? (Czasem lekarze mówią, że miesięcy, no ale
to już duże ryzyko...). Ten lek stosuje się głównie doraźnie.

Po drugie: jeśli brany był nonstop to nie wolno go odstawiać nagle.
Taki lek się odstawia powoli (czasem zastępując go np.
antydepresantem). O ile przeoczenie np. antydepresantu przez jeden
dzień to nie katastrofa, to pominięcie benzo może być traumą...
kiedyś miałam atak podobny do padaczki przez nagłe odstawienie,
pomijając już masakryczne lęki i paranoje... Niektórzy pewne na
odwyku lądują. Miałas farta, że "tylko" nie mogłaś spać...

A znasz diagnozę? Z czego się leczysz?

[rupiowa]

zaburzenia nerwicowo-depresyjne. Lekarze niewiele mowia na temat lekow, oni
tylko przepisuja mi kolejne recepty pytajac czy dobrze sie czuje. Nie
rozmawialam na temat dzialan ubocznych czy czasu brania leku. W czwartek bede u
lek. to sie zapytam (jak mi starczy odwagi...).

[annarchia]

rupiowa napisała:

> zaburzenia nerwicowo-depresyjne.

A powiedział Ci lekarz, że podstawą leczenia takich zaburzeń jest
psychoterapia?

[rupiowa]

korzystam, chodze na terapie i sama i razem z mezem. Dlatego myslalam ze sobie
poradze bez lekow bo chwilowo jesli chodzi o "samopoczucie" to jest wyjatkowo
dobre w porownaniu z ostatnim rokiem.

[lucyna_n]

nie przeczytalaś nawet ulotki? to pierwsza rzecz jaką nerwik robi po zakupieniu
psychotropa, studiuje wnikliwie ulotkę.

[rupiowa]

jak przeczytalam w ulotce w skutkach ubocznych ze moze powodowac depresje to
doszlam do wniosku, ze ulotki czytac nie nalezy...

[lucyna_n]

a jednak powoduje i to wcale nie w przypadku 1/1000, tylko po prostu taki jest
skutek długotrwałego zażywania.
Teraz już wiesz to sobie z psychiatrą ładnei porozmawiaj dlaczego wkręcil cię w
uzależnienie, może chciał mieć stały dopływ gotówki bo nikt tak regularnie nie
zgłasza się na wizyty jak uzależnieni od benzo.

[annarchia]

rupiowa napisała:

> Dlatego myslalam ze sobie poradze bez lekow bo chwilowo jesli
> chodzi o "samopoczucie" to jest wyjatkowo dobre w porownaniu z
> ostatnim rokiem.

Jeśli bierze się nonstop benzodiazepiny to nie dziwne, że
samopoczucie jest całkiem dobre ;) (Do czasu...). Będąc na tak
silnych prochach nie można przewidzieć, czy poradzisz sobie bez
leków czy nie.

Pogadaj z lekarzem o tym, jak długo jeszcze możesz je brać lub jak
stopniowo odstawiać (skoro bierzesz już parę tygodni), bo się
uzależnisz psychicznie i fizycznie, a to nie przelewki. Zerknij
jednak w tę ulotkę, jest ostrzeżenie. Zobaczysz, jak się będziesz
bez bez benzo - być może dasz radę całkiem bez leków lub z bardzo
doraźnym ich stosowaniem, a jak nie to jakiś antydepresant łagodzący
lęki. Tylko to powinien Ci powiedzieć i zaproponować lekarz...

[lafiorka-z]

"Troche mnie to zalamuje, bo chce zyc normalnie, bez lekow, bez
ciaglego pamietania o wizycie u lekarza w pore a tu kicha..."

Bardzo mnie to zmartwiło, bo wygląda na to, że teraz musisz znów iść do
psychiatry, żeby cię wyciągnął z uzależnienia od leków nasennych.
Chyba łatwiej jest się wyleczyć z objawów depresyjnych niż
z uzależnienia.
Depresji chyba już nie mam, ale złe nawyki z okresu kiedy nie wiedziałam co mi
jest, pozostały.
Codziennie pilnowanie się jest dla mnie, może nie udręką, ale niedogodnością, z
którą bardzo chciałabym się rozstać.
Ciekawe czy są ludzie, którzy nie muszą się nigdy ze sobą szarpać?

[wyjdeztego]

lafiorka-z napisała:
> Ciekawe czy są ludzie, którzy nie muszą się nigdy ze sobą szarpać?



dobre pytanie...

[mskaiq]

Aby sie ze soba nie szarpac trzeba do tego dorosnac, wykonac
olbrzymia prace nad soba. Nic nie przychodzi za darmo. Te osoby
ktore nie popelniaja bledow prowadzacych do szarpania sie ze
soba maja gleboka wewnetrzna madrosc ktora chroni ich przed
bledami.

Jesli chodzi o smierc trzeba miec w sobie glebokie pogodzenie
sie ze smiercia i akceptacje jej. Bez tej akceptacji, smierc
kogos bliskiego konczy sie szarpaniem ze soba.
Jesli chodzi o przytycie to wazne jest zrozumienie konsekwencji
przytycia paru kilogramow. Ktos dla kogos to nie stanowi roznicy
szybko zacznie sie szarpac ze soba.
Ludzie moga nie miec sklonnosci do ciecia siebie, zwykle jest
w nich glebokie wewnetrzne przekonanie ze nie tedy droga.
Osoby ktore maja sklonnosc do ciecia siebie beda to robily az
naucza sie ze ta droga prowadzi do nikad i wtedy przestaja
sie szarpac ze soba w taki sposob.
Aby sie nie bac lekow trzeba przestac sie bac wlasnego ciala,
zaakceptowac je ale nie utozsamiac sie z nim. Kiedy to nastapi
lek nie bedzie przyczyna szarpania sie.
Ten kto nie chowa sie pod koldre rozumie ze to nie jest sposob
unikniecia bolu, depresji, to jego gleboka, wewnetrzna madrosc.
Ten kto tego nie rozumie bedzie szarpac ze soba chowajc sie
pod kolderke tak dlugo az zrozumie ze to prowadzi do nikad.
Kiedy zyska takie zrozumienie przestanie sie szarpac ze soba w
taki sposob.
Nie ma szczesciarzy ktorym wszystko przychodzi latwo i za darmo.
Ta wewnetrzna madrosc czlowiek musial kiedys osiagnac cizka
praca nad soba.
Serdeczne pozdrowienia.

oni tak mają

[annarchia]

lafiorka-z napisała:

> Ciekawe czy są ludzie, którzy nie muszą się nigdy ze sobą szarpać?

SĄ.

"Ale CZYM mam się smucić?? Życie jest piękne i ciekawe".
"Ale JAK można się bać przestrzeni..? O co w tym chodzi?"
"Jem, bo taka jest fizjologia człowieka. Nie zastanawiam się nad tym, PO PROSTU:
jestem głodna to jem i co to za problem..? NAD CZYM się tak zastanawiać?".
"To najbardziej NATURALNA sprawa, że wszyscy umrzemy - jak ktoś się urodził to
umrze. NO I CO? Mam siedzieć i czekać na śmierć, nic nie robić, dołować się, bo
umrę?? To dopiero jest bez sensu. Nie rozumiem... przecież TERAZ żyję, życie
jest fajne".
"No czasem przytyję I CO? To tragedia? Co to za różnica parę kg w tę czy we w
tę? Taka zapatrzona w siebie jesteś? Przecież to NUDNE myśleć o jakichś
kaloriach, o tym, że przytyłam, ile pokazuje waga - a co mnie to obchodzi...
wolę co innego robić"
"Ja tego nie rozumiem: pocięłaś się w nogę, bo poczułaś się odrzucona przez
niego i zła na niego..? To jakieś NIELOGICZNE jest".
"Ale co to za lęk? Przecież NIC ci nie grozi."
"CZYM się tak dołować? Życie jest jakie jest, są i smutki i radości i przez to
jest CIEKAWE."
"To coś daje, chować pod kołdrę na całe dnie? Szkoda życia. To pogrążanie się w
sobie jest BEZ SENSU, a nie życie".
"Czy jak mi źle i smutno to potrzebuję antydepresantów? NIE... Smutek - normalne
uczucie, jak każde inne. Teraz się smucę, potem będzie mnie coś cieszyło."
"Ja też nie mam tak, że zawsze czuję się świetnie ze samą sobą, ale
samobójstwo?? Po to jest życie, aby nad tym pracować, człowiek się do końca
życia rozwija:)".

ONI tak mają...

I choć w tych zdaniach z jednej strony jest wiele niezrozumienia to z drugiej
strony... wiele racji.

[lafiorka-z]

Fajne:) A skąd te cytaty?

[annarchia]

lafiorka-z napisała:

> Fajne:) A skąd te cytaty?

Od tzw. normalsów :)

[ichnia]

lafiorka-z napisała:

> Fajne:) A skąd te cytaty?

Z życia wzięte :)

[mich.z]

"Chyba łatwiej jest się wyleczyć z objawów depresyjnych niż
z uzależnienia."

jest dużo prawdy w tym co piszecie.
zupełnie jednak nie zgadzam się z przedmówczynią.
ćpałem benzo bez umiaru przez 3 lata. doszedłem do 12-15 mg
na dzień. ćpałem zomiren, afobam, xanax, alprox, relanium i inne.
nie było rzeczy niemożliwch. na szczęście w porę się opamiętałem.
odwyk był bolesny. 6 tygodni w szpitalu psychiatrycznym ze schizo.
dałem radę. walczyłem z kim walczę i po co walczę.

po kuracji pojawiła się depra która trwa do dzisiaj. już prawie pół roku. teraz
walczę z niewidzialnym wrogiem.
wszelkie dostępne środki wydają się kiepskie. próbuję wszystkiego.
leków, terapii ale wszystko na nic.

wydaje się, że czas może tylko pomóc.

benzo to trucizna.

[lucyna_n]

czas pomoże,
ale to może potrwać i rok, ale minie, na 100% minie.

[annarchia]

mich.z napisał:

> dałem radę. walczyłem z kim walczę i po co walczę.

Walczysz sam ze sobą? Jak pokonasz siebie samego to jak możesz zarazem
wygrać...? Jak kogoś się zwalcza to się go osłabia, nie?

> walczę z niewidzialnym wrogiem.

Nieprawda. Zajrzyj do lustra.
To nie jest żaden niewidzialny wróg tylko TY.
Twoje myślenie, Twoje uczucia, Twoje powody brania benzo, Twoje nieświadome
motywacje.

> wszelkie dostępne środki wydają się kiepskie. próbuję wszystkiego.
> leków, terapii ale wszystko na nic.

A na czym polegała ta terapia?

> wydaje się, że czas może tylko pomóc.

Czas? A to niby w jaki sposób?
Przecież to nie jest przeziębienie.
Z jakichś powodów zacząłeś te benzo. brać.

[mskaiq]

annarchia napisała:
> To nie jest żaden niewidzialny wróg tylko TY.
> Twoje myślenie, Twoje uczucia, Twoje powody brania benzo, Twoje
>nieświadome motywacje.
Zgadzam sie, ale swiat wokol nie widzi tego tak jasno jak Ty.
Ktos mu dal benzo, ktos mu cos doradzil.
Sama walka z depresja to zwykle walka ze soba, a to nie o
to chodzi. Im wiecej ma sie cierpliwosci, szacunku dla siebie i
wybaczenia tym latwiej sie radzi sobie z depresja.
Serdeczne pozdrowienia.

[lafiorka-z]

annarchia napisała:

>
> Walczysz sam ze sobą? Jak pokonasz siebie samego to jak możesz zarazem
ygrać...? Jak kogoś się zwalcza to się go osłabia, nie?
>
> > walczę z niewidzialnym wrogiem.
>
> Nieprawda. Zajrzyj do lustra.
> To nie jest żaden niewidzialny wróg tylko TY.
> Twoje myślenie, Twoje uczucia, Twoje powody brania benzo, Twoje nieświadome
motywacje.

> > wydaje się, że czas może tylko pomóc.
>
> Czas? A to niby w jaki sposób?
> Przecież to nie jest przeziębienie.

Annarchia, dziwne że nigdy o tym nie pomyślałam.
Ludzie są tacy dumni, że pokonali strach, nadmierny apetyt,
chęć zapalenia papierosa, a ostatecznie jak to wszystko pokonają, to i tak czują
się ( jakby to kulturalnie nazwać)... do niczego.
Chyba nie można cieszyć się życiem skupiając się na sobie.

[mskaiq]

Co to znaczy pokonac strach ? Kiedy rzeczywiscie czlowiek
umie radzic sobie ze strachem to znikaja ograniczenia.
Mozna siegnac po wszystko, caly swiat stoi otworem, czlowiek
nie czuje sie wtedy do niczego.
Kiedy ktos przestaje palic to pomaga sobie, dba o wlasne
zdrowie, kiedy umie kontrolowac jedzenie to rowniez pomaga
sobie.
Trzeba rowniez nauczyc sie doceniac wlasne dzialania, nie
mozna sprowadzac wlasnych osiagniec do zera.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

cieszyć się życiem można skupiając się na sobie i swoich potrzebach nie raniąc
przy tym innych, dzięki czemu nei mamy wyrzutów sumienia i spokojnie możemy
cieszyć się tym co sprawia nam przyjemnośc. Reszta to chrześcijańskie bajdy o
wyższości cierpienia nad zadowoleniem z życia.

[lafiorka-z]

lucyna_n napisała:
Reszta to chrześcijańskie bajdy o
> wyższości cierpienia nad zadowoleniem z życia.

No i kto tu jest sierżantem?

A kto nawołuje do cierpienia? Wręcz przeciwnie!
Jak podlewam kwiatki, albo gotuję dla psa ( bo pozostała rodzina wyjechała ), to
nie cierpię. A jak słyszę sondaże, to też nie cierpię:)

[lucyna_n]

sierżant? phi myślałam że zaszłam już wyżej.
chcesz żeby jaro wygrał??

[lafiorka-z]

lucyna_n napisała:

> chcesz żeby jaro wygrał??
Kobieto, o czym ty mówisz??????????

[lucyna_n]

o sondażach

[lafiorka-z]

Idę spać i mam nadzieję, że do rana nic się nie zmieni...

[lucyna_n]

już mnie przerazilaś że nie podobają Ci się te obecne

[lucyna_n]

o matko, i wykrakala, weszłam na stronę główną a tam jaro prowadzi

[lucyna_n]

strasznie jesteś apodyktyczna, normalnie sierżant.

[annarchia]

lucyna_n napisała:

> strasznie jesteś apodyktyczna, normalnie sierżant.

A możesz mi powiedzieć, dlaczego tak mnie w tym poście odebrałaś?
Serio. Siebie samej się często nie widzi.

Zadałam chłopakowi takie pytania, jakie zadaję samej sobie albo jakie usłyszałam
kiedyś od innych osób, a uważam za warte przemyślenia. Starałam się nic nie
narzucać, podzieliłam się moimi refleksjami. Nie mówiłam mu, co MA zrobić. Ok,
napisałam "Zajrzyj w lustro", ale to była przenośnia, nie rozkaz. A jak się
słyszy bierne "Chyba tylko czas pomoże..." to może warto powiedzieć coś
mocniejszego?

Zdaję sobie sprawę, że czasem zbyt moralizuję w postach i wtedy kolejne staram
się pisać bardziej po ludzku, ale wiesz, ja raczej nie mam w zwyczaju pisać
"ojej, jaki Ty biedny...", "no to faktycznie dół...", "ech, ta depresja...kiedy
ona nas opuści...", "ojej, jakie ciekawe masz jazdy" ponieważ uważam, że to
gó... daje, to są tanie i puste teksty, które nic nie wnoszą, a tylko pogrążają
i wspierają w chorobie, w bierności...

[annarchia]

annarchia napisała:

> gó... daje

O matko, to tu na takie słowa jest cenzura?
Przesada ludzie. A na zagraniczne 'shit' też jest?
A ja nie dam się, jam niepokorna, napiszę tak:

g.ó.w.n.o. :D

Jakby jakieś kary za to być miały, to skrót rozwinę ;)

[lucyna_n]

snajper chyba nei żyje, coś ostatnio nie wycina chlopak, aż nieswojo się czuję
tyle czasu bez bana.

[lucyna_n]

po prostu tak sierioznie odpisujesz, i w , no właśnei, apodyktyczny spsosób, jak
przedszkolanka pouczająca głupie, niegrzeczne dzieci.
a ludzie tutaj w sumei niezbyt często chca konkretnych rad tylko sobie posmęcić,
żeby w realu nie pęknąć i umieć trzymać fason trzeba mieć wentyl bezpieczeństwa,
miejsce gdzie można być rozlazłym rozklejonym bezsilnym, załamanym,
zniechęconym, w życiu jak wiadomo na takei rzeczy nei ma miejsca, kto nei
maszeruje ten ginie, a ostatnich gryzą psy, to niech choć w tym wirtualu jakiś
luz i grzechów odpuszczenie.
Twoje zachęcające kopniaki nie mają większego znaczenia niż głaski, taka prawda.
To tylko forum.

[annarchia]

lucyna_n napisała:

> a ludzie tutaj w sumei niezbyt często chca konkretnych rad tylko
sobie posmęcić, żeby w realu nie pęknąć

Ludzie są na forum depresyjnym (itp.) w różnym celu (celach). Nawet
jeśli większość pisze celem wyłącznie posmęcenia, posiadania
wirtualnych towarzyszy niedoli, to są też tacy, którzy chcą także
czegoś więcej np. pomocy, wymiany refleksji. I ci, co zakładają
wątki, i ci, co komentują. Na przykład ja tak mam, i nie tylko ja.
Tak, forum z jednej strony z pewnością stanowi ucieczkę od reala czy
wentyl jak piszesz, ale dla mnie posty forumowiczów (i tych
wyleczonych i tych pogrążonych) są też bazą do autorefleksji, pracy
nad sobą. I niezależnie od tego, co ktoś chce (i czy ja sama mam
doła jak Rów Mariański) to nie napiszę "o jaki ty biedny...", "ojej,
ale masz schizy...". Tak, potrafię współczuć, rozumieć, wyrazić
empatię, ale nie w taki sposób, który utwierdza w bierności,
bezradności.

> Twoje zachęcające kopniaki nie mają większego znaczenia niż
głaski, taka prawda

Kopniaki?
Przesadzasz.
Kopnaki to masz np. w takich wypowiedziach:

www.nerwica.com/wstajemy-lenie-do-roboty-t412-100.html
Post Coletty.
W porównaniu do niej jam spokojna owieczka :)

[lucyna_n]

forumu każdy używa według swoich potrzeb, i nie ma się o co spierać
jednakowoż zachęcające kopniaki a glanowanie to jednak jest rożnica.
a tak ogólnie to jest lato, wakacje, wrealu panuje błogi luzik, więc dla
wlasnego dobra zrób wydech bo ile można w takim spięciu? Świata na tym ani na
żadnym forum nie zmienisz, ludzi eo tak zrobią co sami chcą, nawet jak to będzie
dla nich bardzo bardzo niedobre.

[lucyna_n]

warto powiedzieć coś mocniejszego?
skąd taki pomysł?

[mauamee]

lucyna_n napisała:

> warto powiedzieć coś mocniejszego?
> skąd taki pomysł?

pomysł stąd, że jeśli ma się zaburzenie osobowości i walczy się z nim za pomocą
terapii to warto wchodzić co chwilę na forum i wysyłać inne osoby na terapię
argumentując, że jest to jedyny właściwy sposób rozwiązania ich problemów
(uroczo pomijając fakt, że każda osoba jest inna i ma inne problemy oraz
sytuację życiową)

to coś jak substytut afirmacji:
będę powtarzała innym, że trzeba się leczyć
a dzięki temu sama będę w to mocniej wierzyła
co zmniejsza w jakiś sposób ryzyko przerwania własnej terapii
i utwierdza w słuszności dokonanego wyboru
nawet jeśli ta terapia gó... by danej osobie dawała (w zakresie zmian
"namacalnych", a nie w przypadku zwiększania poziomu samoświadomości)

[mauamee]

annarchia napisała:

> Zdaję sobie sprawę, że czasem zbyt moralizuję w postach

niemal w każdym poście moralizujesz
ale to skutek uboczny uczestniczenia w terapii

[mich.z]

annarchia,
depresja jest bardzo podobna do przeziębienia. śmieszne są dla mnie rady: musisz
sam sobie pomóc, weź się w garść, wszystko w twoich rękach. swoje trzeba
odcierpieć i koniec. tak jak przeziębienie. nadal sądzę, że tylko czas może pomóc.
próbowałem i próbuję farmakoterapii zarówno w formie ambulatoryjnej jak i
szpitalnej. próbowałem i próbuję psychoterapii indywidualnej i grupowej. chyba
będę próbował niekonwencjonalnych metod leczenia.
macie jakieś doświadczenia?
nie użalam się nad sobą. staram się nie leżeć w łóżku. próbuję w miarę
możliwości aktywnie spędzać czas i robić to co inni chociaż wszystko wydaje się
dziwne i bez sensu. ciężko jest cokolwiek zrobić jeśli w głowie jest całkowita
pustka a wszystko wydaje się nienaturalne. każdy dzień wydaje się taki sam.
wiedziałem z kim walczę i po co walczę -> nałóg. walczyłem z nałogiem. a nagrodą
jaką otrzymałem jest depresja. dla mnie to niewidzialny wróg...

[lafiorka-z]

No to masz powikłanie odstawienne. Czyli ciągle jesteś uzależniony od benzo, bo
nie możesz się pozbierać. Myślę, że tu tylko czas może pomóc. Ale to walka godna
Herkulesa. Ja mam mniejszego wroga: papierosy, a też nie jest mi lekko.

[annarchia]

mich.z napisał:

> śmieszne są dla mnie rady: musisz
> sam sobie pomóc, weź się w garść

Nigdzie nie pisałam o wzięciu się w garść (dla mnie to nie jest
śmieszne tylko irytujące) i nie o to chodzi.


> śmieszne są dla mnie rady: (...) wszystko w twoich rękach.

A w czyich??

> swoje trzeba odcierpieć i koniec.

Trzeba?
Ok, jeśli tak uważasz - cierp.
Za co to kara, skoro mówisz, że trzeba?


> nie użalam się nad sobą.

Nikt Ci tu tego nie zarzucał.


> staram się nie leżeć w łóżku. próbuję w miarę
> możliwości aktywnie spędzać czas i robić to co inni

Nie poddajesz się, to dobrze.
Ale mnie kompletnie nie o to chodziło.

> wiedziałem z kim walczę i po co walczę -> nałóg.

Ale czym jest ten nałóg? Jakiś wirus albo obca osoba w Tobie?

Generalnie nie chodzi o samą w sobie depresję (która w Twoim wypadku
może być po prostu reakcją odstawienną lub jej konsekwencją) oraz o
nałóg, bo to są tylko objawy. Chodzi o przyczyny, dla których
sięgnąłeś po benzo.

[mich.z]

tak, wydaje mi się, że swoje trzeba odcierpieć ponieważ spróbowałem jak mi się
wydaje wszelkich możliwych metod i nic. trwam i nie poddaje się czekając. nic
bardziej sensownego nie przychodzi mi do głowy. nie mogę się odnaleźć, życie bez
benzo stało się jakieś puste i bez kolorów. wcześniej mimo nałogu miałem sporo
energii i musiałem się hamować. teraz jestem czysty a wszystko jest do dupy.
ciekawe, że lek który powinien działać uspokajająco mnie akurat napędzał. teraz
biorę wuchtę antydepresantów i jestem spowolniony. czasami myślę, że lepiej być
na haju albo przynajmniej mieć dwubiegunówkę.

co do przyczyn to raczej synergizm niż jedno jakieś pojedyncze zdarzenie.
mobbing w pracy, choroba i śmierć bliskiej osoby, zostawiła mnie dziewczyna,
życie legło w gruzach...
nie wydaje mi się jednak, że wałkowanie i analizowanie przyczyn może w jakiś
sposób być mi pomocne. owszem, należy wyciągnąć wnioski i starać się nie
popełniać ponownie tych samych błędów. życie jest jednak tak przewrotne, jak
pudełko czekoladek nigdy nie wiesz na co trafisz...

[lucyna_n]

a może antydepresanty ktore bierzesz tak Cię zmulają? Mnie np wiele leków
antydepresyjnych wpędzało w niemal śpiączkę, nie wszystkie aktywizują.

[annarchia]

mich.z napisał:

> tak, wydaje mi się, że swoje trzeba odcierpieć ponieważ
spróbowałem jak mi się
> wydaje wszelkich możliwych metod i nic. trwam i nie poddaje się
czekając.

W takim razie - powodzenia. Życzę Ci, aby na Ciebie ten upływający
czas i bierne czekanie wpłynęło inaczej niż na wiele osób, w tym
mnie. (Chodzi mi o pogłębianie się choroby z czasem, coraz więcej
cierpienia, coraz gorsze funkcjonowanie, postępujące wycofanie z
życia, tracenie nadziei, myśli samobójcze i takie tam). Jeśli to
tylko sytuacyjne rany to może czas faktycznie je uleczy? Oby.
Chociaż skłonność do uzależniania się (swojego życia od innych osób,
swojego nastroju od benzodiazepin) może wskazywać na coś głębszego...

[mich.z]

annarchia,
jak twoim zdaniem powinna w takim razie wyglądać moja "rekonwalescencja"?
czynnie, ścisnąć pośladki i iść do roboty?
jestem pod opieką lekarza i terapeuty, staram się aktywnie spędzać czas. co mogę
twoim zdaniem więcej dla siebie zrobić?

coś głębszego?

annarchia napisała:

> mich.z napisał:
>
> > tak, wydaje mi się, że swoje trzeba odcierpieć ponieważ
> spróbowałem jak mi się
> > wydaje wszelkich możliwych metod i nic. trwam i nie poddaje się
> czekając.
>
> W takim razie - powodzenia. Życzę Ci, aby na Ciebie ten upływający
> czas i bierne czekanie wpłynęło inaczej niż na wiele osób, w tym
> mnie. (Chodzi mi o pogłębianie się choroby z czasem, coraz więcej
> cierpienia, coraz gorsze funkcjonowanie, postępujące wycofanie z
> życia, tracenie nadziei, myśli samobójcze i takie tam). Jeśli to
> tylko sytuacyjne rany to może czas faktycznie je uleczy? Oby.
> Chociaż skłonność do uzależniania się (swojego życia od innych osób,
> swojego nastroju od benzodiazepin) może wskazywać na coś głębszego...

[annarchia]

mich.z napisał:

> annarchia,
> jak twoim zdaniem powinna w takim razie wyglądać
moja "rekonwalescencja"?
> czynnie, ścisnąć pośladki i iść do roboty?

Nie o to chodzi.
Jak pójdziesz do pracy to może wzrośnie Ci trochę poczucie wartości
(albo nie), ale nie wyleczy to przyczyn uzależnienia.

> jestem pod opieką lekarza i terapeuty, staram się aktywnie spędzać
czas. co mog
> ę
> twoim zdaniem więcej dla siebie zrobić?
>
> coś głębszego?

Tak. Dokonać wewnętrznej zmiany, dzięki terapii (dzięki sobie samemu
to ciężko z tego powodu, że samemu wielu rzeczy się u siebie nie
dostrzega lub... nie chce dostrzec). Mnie samej to się jeszcze nie
udało... ale ta zmiana wewnętrzna to jedyna droga, gdy u podłoża
objawów są psychiczne przyczyny. Wielu osobom się udało i korzystam
z ich refleksji. Kilka z nich:


forum.gazeta.pl/forum/w,99,25983862,26200143,Re_Do_tych_co_wyszli_z_depresji_.html


forum.gazeta.pl/forum/w,99,86027911,86112643,Re_bardzo_prosze_poradcie_mi.html


forum.gazeta.pl/forum/w,99,61171457,61201997,Re_Nie_masz_racji_.html


forum.gazeta.pl/forum/w,210,6666126,6679267,Re_Czy_pomogla_Wam_psychoterapia_.html


Nie ma tu przykładu "depresji jako konsekwencji uzależnienia", ale:
Jeśli obecnie masz depresję, która (w uproszczeniu) jest (jak Ci
lekarz sugeruje) konsekwencją uzależnienia od benzo, a benzo
zacząłeś brać, bo...? Zakładam, że np. z powodu lęków,
zdenerwowania - to są tego PRZYCZYNY. Powody lęków? Kryzys, trudne
emocjonalnie sytuacje (śmierć bliskiej osoby, opuszczenie przez
bliską osobę). Ale te sytuacje to też NIE SĄ przyczyny. Przyczyna
jest w Tobie. Jaka? To, że takie sytuacje doprowadziły Cię aż do
silnych lęków (z tego powodu zacząłeś brać benzo?), aż do
uzależnienia od benzo oznacza, że w Twojej osobowości muszą być
jakieś powody ku temu. Na przykład (!) to, że sens swojego życia
uzależniasz od innych bliskich osób. Jak ich nie ma to - jak sam
napisałeś - "życie usunęło się spod nóg". I nie popracujesz nad
zwiększeniem niezależości emocjonalnej to prawdopodobnie dalej
będziesz czuł się fatalnie. Co robić? Zmienić się w środku tak, aby
znaleźć poczucie sensu w sobie, oparcie w sobie, aby przestać
traktować bliskie osoby jako podpórki egzystencji. To tak
przykładowo, to moje "problemy", ale jak powiedziałeś o tych
sytuacjach z bliskimi osobami to mi się od razu skojarzyło. Może u
Ciebie chodzi o co innego, ale grunt to zając się przyczynami
uzaleznienia, lęków, tymi w swojej psychice, a nie w zewnętrznych
okolicznościach... nie dla samego gadania i płakania...

Jak chcesz to przemyśl, jak nie chcesz to nie.
Ja wyjaśniłam, o co mi chodziło.

[lucyna_n]

z tego wątku to ja też polecam wpis i osobę co wyszła z depresji (rotfl)
forum.gazeta.pl/forum/w,99,25983862,26206830,Re_Do_tych_co_wyszli_z_depresji_.html

[annarchia]

lucyna_n napisała:

> z tego wątku to ja też polecam wpis i osobę co wyszła z depresji
(rotfl)

lucyna_n napisała:

> z tego wątku to ja też polecam wpis i osobę co wyszła z depresji
(rotfl)

Co Ty za beznadziejny przykład podałaś? I po co?
To chyba jakiś zwolenik New Age'u, skoro twierdzi, że ze wszystkich
chorób można wyjść, jak się chce. I zwolennik starego Maska, skoro
twierdzi, że wszystko trzeba odganiać.

Ja podałam przykłady osób, które piszą Z SENSEM o tym, jak nad sobą
pracować w terapii.

[lucyna_n]

Sama jesteś bez sensu, na forum każdy może napisać co chce, i że zostal uleczony
za pomocą baby szeptuchy albo picia kava kava, i co też będziesz podawać to jako
wiarygosny i skuteczny przykład leczenia?
zauważylam też że najbardziej znerwicowane jednostki ciągle mantrują po forumach
jakie to one są wyleczone i jaką to wspaniałą ciężką pracę odbyły nad sobą, a
przy pierwszej maleńkiej prowokacji rzucają się do gardła i tętnice przegryzają.
Strach pomyśleć coby robiły jakby tej pracy nie odbyły.

[annarchia]

lucyna_n napisała:

> na forum każdy może napisać co chce, i że zostal uleczony
> za pomocą baby szeptuchy albo picia kava kava, i co też będziesz
> podawać to jako wiarygosny i skuteczny przykład leczenia?

Ty naprawdę nie kumasz istoty sprawy i tego, co mam na myśli, czy
tylko tak się droczysz (nie wiem, z nudów)?

Przekonują mnie posty tych osób, które mówią o terapii i zmianie
siebie z sensem. Czyli NIE gadają o tym, że wyleczyli się dzięki
kawie, marchewce, babie szeptusze, sportowi, wróżbom, akupunkturze,
autosugestii, ziółkom itd.

Poza tym kilka osób z forum gazetowego poznałam na żywo i sama
miałam okazję zobaczyć, jak funkcjonują.


> zauważylam też że najbardziej znerwicowane jednostki ciągle
> mantrują po forumach jakie to one są wyleczone i jaką to wspaniałą
> ciężką pracę odbyły nad sobą, a przy pierwszej maleńkiej
> prowokacji rzucają się do gardła i tętnice przegryzają

A podasz mi przykłady takich postów?
Aby teoretycznie nie gadać...


> Strach pomyśleć coby robiły jakby tej pracy nie odbyły.

Strach pomyśleć, co będzie, jak takiej pracy nie wykonają osoby
pogrążone w objawach. Coraz gorsze z czasem lęki, agorka, silniejsze
cierpienie, coraz więcej prochów, myśli samobójcze, wegetacja w
chałupie do końca życia lub być może samobójstwo. Albo całe życie z
lękami i agorą. Może dla nich to nie strach?

[annarchia]

Mam jeszcze pewne skojarzenia odnośnie Twojego przekonania, słów,
że "trzeba odcierpieć swoje". Jeśli tak uważasz, że trzeba to
oznacza, że widocznie za coś (?) musiałes się poczuć odpowiedzialny
lub winny. Nieoniecznie świadomie. Poczucie winy,
odpowiedzialności... na przykład, na przykład za to, że odeszła od
Ciebie Twoja dziewczyna albo że umarła bliska osoba. Takie uczucia
moga się pojawiać, nawet irracjonalnie. Do tego warto się dokopać.
Np. mogłeś sobie myśleć, że odeszła, bo byłeś dla niej "niedobry",
bo mogłes czuć, że "nie dałeś jej wszystkiego". A co do choroby i
śmierci - mogłeś czuć (nawet nieświadomie), że ta choroba/śmierć
była po części z Twojej winy albo czuć się winnym, bo się temu nie
zapobiegło... To wszystko może być słumione, wyparte, a do
świadomości przebija się sama potrzeba "odcierpienia" za to.
PRZYPUSZCZENIA.
Powrót do tych uczuć może być tak bolesny, że człowiek odrzuca
wszelkie próby zrozumienia tego, ucieka od siebie w aktywność,
sport, pracę, byle tylko się z tym nie konfrontować... Całkiem
zrozumiałe to zresztą. Dlatego wcale nie zdziwię się, jeśli
stanowczo zaprotestujesz...

[lucyna_n]

przekombinowujesz i to ostro.

[annarchia]

To Twoje zdanie. Ok.
Ja mam odmienne.

[ktokot]

jesteś zwyczajnie męcząca.

[annarchia]

ktokot napisała:

> jesteś zwyczajnie męcząca.

Myślenie tak Cię męczy?
Odmienny punkt widzenia?
Moje skojarzenia?
(nota bene nie do Ciebie adresowane)

Męczysz się - nie czytaj.

[ktokot]

Mówisz psychoterapeucie o swojej misji? Oraz o tym, że masz do czynienia z prymitywnymi i opornymi jednostkami?

[annarchia]

ktokot napisała:

> Oraz o tym, że masz do czynienia z prymitywnymi i opornymi
> jednostkami?

Kogo uważasz za prymitywne jednostki?
Dlaczego tak określasz ludzi?

[lucyna_n]

dodaj jeszcze "chcesz o tym porozmawiać?"
ale męczybuła, rety...

[annarchia]

lucyna_n napisała:

> ale męczybuła, rety...

ale maruda, rety...

[ktokot]

> Kogo uważasz za prymitywne jednostki?

No nas oczywiście. Nie myślimy i opieramy się.

[annarchia]

ktokot napisała:

> > Kogo uważasz za prymitywne jednostki?
>
> No nas oczywiście.

To nienajlepsze masz o Was zdanie ;)


> Nie myślimy i opieramy się.

No widzisz, sam to stwierdzasz :)

[ktokot]

To co? Mówisz temu psychoterapeucie o swojej misji?

[mskaiq]

lucyna_n napisała:
> strasznie jesteś apodyktyczna, normalnie sierżant.
Annarchia:
A możesz mi powiedzieć, dlaczego tak mnie w tym poście odebrałaś?
Serio. Siebie samej się często nie widzi.

Osoba depresyjna ma bardzo silne poczucie winy. Krytyka
zwykle powoduje ze poczucie winy staje sie wieksze i depresja
staje sie silniejsza.
Nawet napisanie ze czegos nie nalezy robic, nawet ogolnie bez
adresowania do osoby potrafi wywolac silne poczucie winy i rada
chocby najlepsza jest ignorowana.
Serdeczne pozdrowienia.