Chyba za wcześnie

[kara.mija]

Odstawili mi połowę velefaxu xl i zaczyna być gorzej .... biorę
mniej od półtora tygodnia - najpierw źle się czułam fizycznie a
teraz znowu psychika siada :(

[lucyna_n]

bo się za bardzo skupiasz na sobie i "spodziewasz" że będzie gorzej. Oprócz
łykania robisz coś przeciwdepresyjnego czy tylko tak siedzisz i czekasz?

[czartownica]

lucyna_n napisała:

> Oprócz
> łykania robisz coś przeciwdepresyjnego czy tylko tak siedzisz i czekasz?

co to jest "coś przeciwdepresyjnego"?
czy przesypianie się zalicza?
jak się zmusić do czegoś innego poza spaniem?

[lucyna_n]

zauważyłam to u siebie że jak mijają silne depresyjne objawy to zaczynam dużo
spać, bardzo dużo, tym sie to różni od spania depresyjnego że sen jest głęboki i
jakby to określić krzepiący bez gwalatownych przebudzeń i lęków, bez koszmarów.
Na szczęście beztrosko mogą sobie pozwolić na wysypainie się i moim zdaniem mi
osobiście to bardzo służy.
Coś przeciwdepresyjnego to dla każdego coś innego, przeważnie jest to powrot do
zainteresowań sprzed pogorszenia się zdrowia, do pracy, do nauki,do spotkań z
ludźmi, dbanie o siebie (tak, tak maskowe ćwiczenia i marchewka przy wychodzeniu
z depy wskazane), jednym słowem do normalnego trybu życia, tak żeby móc oderwać
się od niezbyt przyjemnych chwil spędzonych w depresji i zastartować na nowo. Do
tego trochę własnych rozważań na temat "skąd mi się to wzięło i jak postępować
żeby zminimalizować możliwość nawrotu czyli np nie zarywanie nocek, nie upijanie
się w trupa, pozbycie się rzeczy które mają na człowieka zły wpływ, np
zakończenie toksycznych układów w rodzinie, czy w pracy, popracowanie nad
asertywnością, podbudowanie poczucie własnej wartości. Każdy musi sam znaleźć to
co dla niego najlepsze, swoje miejsce w świecie, rozpoznać swoje prawdziwe potrzeby.

Porady to infantylne ale na razie lepszych nie znam.

[lafiorka-z]

W sprawie spania... W okresie najgorszego samopoczucia byłam wiecznie
niedospana. Chodziłam spać dość wcześnie, ok.22-23, ale zrywałam się o piątej
rano, robiłam kawę, paliłam papierosa i rozmyślałam jaka jestem nieszczęśliwa.
Potem przez cały dzień byłam śpiąca i czekałam kiedy znów będę się mogła
położyć, trąbiąc o tym wszem i wobec. Katastrofa.

Zajęcia przeciwdepresyjne, jak się nie ma depresji, to same się znajdują.
Chociaż ja ciągle zazdroszczę tym z ADHD. Już nie pamiętam jak to jest, jak
energia rozsadza.

[lafiorka-z]

Mnie kusi żeby odstawić fluoxetynę, robiłam już tygodniowe przerwy,
ale jak tylko pojawi się trochę gorsze samopoczucie, to od razy tchórzę.

[kara.mija]

Nie mam za wiele czasu na rozmyślanie nad sobą z moją dwójką
diablątek na karku.
Starałam się robić coś przeciwdepresyjnego: byłam na basenie, na
rowerze, zaczęłam znowu robić makijaż - na więcej póki co nie
znalazłam czasu. Niestety nie pomogło. Z dnia na dzień jest gorzej.
Lekarz w razie czego kazał brać dwie tabletki ... wzięłabym ale z
drugiej strony myślę, że jak nie spróbuję dłużej mniejszej dawki to
boję się, że nigdy nie odstawię antydepów.

[lafiorka-z]

Dwadzieścia lat temu podjęłam decyzję o odstawieniu leków. Była to moja
samodzielna decyzja, bo lekarze prawdopodobnie faszerowali by mnie lekami w
nieskończoność. Z perspektywy czasu stwierdzam, że była to bardzo dobra decyzja.
Teraz, od roku, znów biorę antydepresant i z perspektywy czasu stwierdzam, że
spóźniłam się z tym o jakieś pięć lat.
Tak to jest, że pacjent nie umie dostrzec początku, a lekarze nie potrafią
dostrzec końca.

[ichnia]

lafiorka-z napisała:
> Tak to jest, że pacjent nie umie dostrzec początku, a lekarze nie potrafią
> dostrzec końca.
Powoli dochodzę do tego samego wniosku.