Proszę-zatrzymaj sie TU na chwilkę

[Gość: joanna_m]

....Xanax leży w szufladzie...obok seroxat.. A ja kolejny tydzień nie mogę
się przemieścic komunikacją.Terapeuta o tym wie.Leczy mnie od 2 lat.I jedyne
co mówi:nie od razu Kraków zbudowano. Rok temu jezdzilam do szkoły na
zajecia-codziennie-az do ltego-gdy powrócil strach...i wsiadłam w
taksówke...i juz z niej nie wysiadlam do dziś.Nie chcialam przerwać zajęć-
byłam juz tak blisko upragnionej matury,że wolałam podbierać pieniądze
rodzicom-niż zrezygnować i zamknąć sie w domu na kolejne 10 lat.-( Zdałam
ją. Mimo 29 lat!. Powtarzano mi ze nareszcie poczuję wiatr w żagle..itd.Nie
zdobyłam poczucia wlasnej wartosci-a lęki wcale sie nie zminimalizowały.
Teraz pozostały dwa tyg.do rozpoczęcia studiów jakiś zaocznych..A ja tkwię w
miejscu.....Wydaje mi się bezsensem pojechanie taksówką do dziekanatu-
złożenie papieró..bo potem jak dojadę na zajęcia?helikopterem?..-( Pomyslalam
jaka moge wydać się wam infantylna.lecz tak z serca piszę do was-forumowicze
depresyjni-zagubieni...z nadzieją,że nie jestem sama....Boże kochany na myśl
o tym jak duszno i panicznie robi mi sie w tramwaju i autobusie...pocę się
siedząc w fotelu domowego zacisza.... Czy ktoś odczyta to-jako moją straszną
walkę? i nie zakpi? i odpisze? W nadziei :Joanna M.

[Gość: Monika]

Joasiu, trzymaj się. Wierzę że się przełamiesz i Ci się uda. Bardzo serdecznie
Cię pozdrawiam

[Gość: joanna_m]

Dziękuję Moniko---ale prawda choć gorzka ;lecz jest: nie byłabym TU gdybym źle
się nie czuła...

[belpo]

czasem niemowlęta uczy się pływać, wrzucając je do wody..
nie jestem terapeutą, jedynie to przychodzi mi do głowy
czego boisz się w autobusie?

[Gość: joanna_m]

ze zwariuje za chwilkę,bede krzyczec,ze mnie wysmieją ludzie. Mam napady paniki

[belpo]

leki coś Ci dają?

[vinja]

Joanno , wiem jak to jest ...
Ten koszmar znam dobrze...
Czy leki z szuflady zażywasz regularnie?
Może czas je zmienić ?
Czy studia w chwili obecnej są aż tak niezbędne , czy może chcesz je podjąć bo rodzina tego pragnie?
Joanno , zajrzyj na "duplikat smutne forum", tam jest nas "takich" więcej , wspieramy sie wzajemnie
Pozdrawiam
v.

[vinja]

I tutaj też znajdziesz przyjaciółforum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=22857

[Gość: joanna_m]

No fakt...odkryliscie kolejną prawdę którą zna i mój lekarz..:ja sie boje
leków...kiedys po tranxenie..doslownie oszalalam..pojechalam po zastrzyk na
oddzial psychiatryczny..-(

[Gość: joanna_m]

jaki duplikat-------------jesce sie widac nie orientuje-----------Fakt----
studiowanie jest znakiem dla rodziców z którymi zuję-ze nie jestem pasożytem.-(
Jakby to głupie nie było-jest prawdziwe.

[belpo]

fora prywatne/zdrowie/duplikat

[mskaiq]

Napisz jak wyglada Twoj strach, czy sa zwiazane z nim jakies somatyczne oznaki
takie jak bol glowy, palpitacje serca itp. Jego mozna pokonac ale to musisz
zrobic Ty, tego nie zrobia leki. Ten strach jest czyms co Sama ustawilws w
Swojej glowie. Moglabys rowniez bac sie jezdzic taksowka.
Nie ma innej metody tylko trzeba sprobowac i pojechac tramnwajem. Pierwsze
proby beda bardzo trudne bo objawy somatyczne moga byc bardzo silne ale nie
mozesz zrezygnowa, trzeba pojechac tramwajem. Na poczatku popros kogos komu
ufasz aby jezdzil z Toba.
Zobaczysz ze wygrasz tylko musisz wierzyc i musisz sie odwazyc.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: joanna_m]

Dziekuje Tobie za list.-) Wiesz...mnie nie pomaga ze ktoś ze mną jedzie...bo to
co sie dzieje jest we mnie,a to ze stoi obok wrecz trzyma mnie za reke życzliwa
osoba..to na nic...Bo ja dostaje uczucia ze"nie wiem gdzie jestem"...ze chce mi
sie krzyczeć...gorąco mi sie robi..krew napływa do policzków..Odczuwam to jak
jakiś atak..on mija po 2-3 minutach...i wtedy juz wiem...ze "wisi"mi za
przeproszeniem co dalej będzie-bo atak już był.Kazdy by zapytał no to w czym
problem?Jest ON i znika .Tak...fakt.Lecz ja robię wlasnie wszystko(czyt.siedze
w domu) by nie ODCZUĆ WLAŚNIE TEGO ATAKU PASKUDENGO!. A najlepsze jest to,ze
leki mają wyciszyć-a ja czuję ze mi bardziej "dezorientacyjnie"po nich. -(

Grupa wsparcia

[orlando10]

Joasiu, gdybyś chciała porozmawiać z osobami, które mają dokładnie takie same
problemy jak Ty, to zapraszam do internetowej grupy wsparcia dla osób z
agorafobią i nerwicą lękową. Grupa ta istnieje od 2 lat i jest naprawdę
wspaniała! Napisz do adminki na adres: [e-mail]
Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: joanna_m]

Dziękuję na pewno skorzystam-

[milionynas]

orlando10 napisała:

> Joasiu, gdybyś chciała porozmawiać z osobami, które mają dokładnie takie same
> problemy jak Ty, to zapraszam do internetowej grupy wsparcia dla osób z
> agorafobią i nerwicą lękową. Grupa ta istnieje od 2 lat i jest naprawdę
> wspaniała! Napisz do adminki na adres: [e-mail]
> Serdecznie pozdrawiam.

Ja dodam, ze Orlando prowadzi wlasna grupe wsparcia, ale klika zablokowala
przyjecia nowych, bo wg. nich 38 osob to za duzo,
wiec dala Ci adres grupy na ktorej jest tylko dwadziescia pare osob.
Jedyna wada tej grupy jestem ja. Zapraszam: [e-mail]
Szefowa ma teraz remont, ale na pewno znajdzie czas dla Ciebie.
-pozdrawiam - milionynas

[Gość: joan_m]

hahahahahah hahahahhaha hahahahahhahaha
bleeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

[o-ren_ishi]

Oj.. nie jestes sama. Ja tu takze przezywam "wielka drake w mozgowej
dzielnicy", a mowiac prosciej: za 2 tygodnie zaczynam I rok i dostaje lekkich
atakow paniki. Uczelnia 350km od domu, wszystko obce, nawet moja twarz zacznie
mi sie wydawac obca w nieswoim lusterku. Zastanawiam sie jak to bedzie... Moze
ten moj strach nie przybiera takiej przerazajacej monstrualnosci, ale no
wlasnie... O srodek transportu na uczelnie sie nie martwie, bardziej
perspektywa wyboru tego wlasciwego przyprawia mnie o lekkie mdlosci.
Podejrzewam, ze urodzilam sie uposledzona o zmysl orientacji w terenie, nawet
na wlasnym podworku potrafie sie zgubic. Wiec nie mysle o tym narazie, dwa
tygodnie to kupe czasu, to okolo 1400 godzin..moze mniej.. Joasiu, w kazdym
razie, nie jestem sama :))

[o-ren_ishi]

> Joasiu, w kazdym
> razie, nie jestem sama :))

Nie jestes sama mialo byc. Literowki cos sie do mnie dzis przyczepily.

[lucyna_n]

nie jestes sama, ja tez wiem jak to jest, od 7 lat nie moge sie uporac z tym problemem.

[mskaiq]

Ten strach mozna pokonac. Ty Lucynko juz sie za to wzielas dosc porzadnie.
Wycofalas sie bo przestraszylas sie objawow ktore sie bardzo nasilily. To
nasilenie probuje torpedowac Twoj wysilek, jeszcze sie udalo go storpedowac ale
wierze ze wrocisz i pokonasz to.
To samo dotyczy O-ren-ishi, wierze ze pokonasz strach, Ty tez w to musisz
wierzyc i trzeba zaczac. Kiedy pokonasz pierwszy problem, drugi to juz pestka.

Jesli chodzi o Ciebie Joanno, opisalas objawy somatyczne Swojego strachu. Tym
sie on objawia i trzeba to pokonac. Ty sie wlasciwie boisz tych somatycznych
objawow. One sie skoncza kiedy przestaniesz sie bac ale one odejda tylko wtedy
kiedy je pokonasz. Sa przykre i trudne do zniesienia ale mozna to zniesc,
wtedy bedziesz wolna. Inaczej zawsze bedzie z Toba terror z tym zwiazany. Ja
zlamalem ten strach.
Serdeczne pozdrowienia.

[o0oo]

czyli ze kazdy lęk jest lękiem ze sie lękac bedziemy - fobiofobiom. ciekawostka
hmm.....

[lucyna_n]

dobrze to ujales. Ja sie boje tego ze bac sie bede, jak juz przyjdzie to walcze dzielnie ale jak minie cala
odwaga mnie opuszcza, zalamuje sie i nie jestem w stanie myslec o niczym innym jak tylko o tym ze za
nic nie chce wiecej tego przezywac. No i ta wscieklosc ze inni nie musza sie z tym zmagac a kpia sobie
z mojego "glupiego i absurdalnego" leku.
Znowu jestem rozwalona na kawalki, kolejna proba przelamania strachu okupiona kilkoma atakami, na
granicy absolutnej mojej wytrzymalosci. Co robic? to pytanie wciaz pozostaje bez odpowiedzi bez
czegos co juz napewno na zawsze pomoze. A juz bylo tak dobrze...

[lucyna_n]

ja nie wiem czy to wogole cos daje, jeszcze bardziej sie boje, granica leku znow sie poszerzyla na
obszary juz "oswojone" i dlaczego? nie znajduje odpowiedzi na to pytanie.
Pozostalo tylko robienie dobrej miny do zlej gry.
Walcze ale juz sama nie wierze w skutecznosc tej walki. Wyjsc z domu do sklepu, wielkie wyzwanie.
Smieszne, ale prawdziwe.
Czy wy tez macie czasem takie cofniecie sie do poczatku?

[sabeena]

Joasiu, borykalam sie z podobnym problemem, tylko ze ja na szczescie przelamam
swoj strach przed braniem lekow. Zanim trafilam do lekarza z nerwica lekowa i
ciaglymi atakami paniki, ktore trwaly z bardzo, bardzo krotkimi przerwami przez
okolo poltora miesiaca, niezaleznie od tego, czy znajdowalam sie w srodku
transportu publicznego, czy u siebie w domu, mialam juz za soba farmakologiczne
leczenie depresji. Mogloby sie zdawac, ze lek przed wzieciem lekow nie powinien
wystapic, podczas leczenia depresji kilkakrotnie zmienialam leki i bralam je
dosc dlugo, nie mialam tez wtedy ani jednego ataku paniki, nie wspominajac o
obawie przed wzieciem lekow. Gdy zaczela sie nerwica lekowa, nie wiedzialam
kompletnie co sie dzieje, bylam tak przerazona, ze nawet do lekarza balam sie
isc, chociaz trafilam na fantastycznego psychiatre. Kiedy w koncu poszlam do
lekarza i dostalam leki, to przez tydzien zwlekalam z rozpoczeciem ich brania,
tez ze strachu. W koncu nadszedl taki atak paniki, ze odcielabym sobie glowe,
gdyby mialo to cokolwiek pomoc. Wtedy po raz pierwszy w zyciu wzielam xanax,
pierwsze pol godziny, zanim zaczal dzialac bylo wiecej niz dramatyczne, tez
bylam o krok od zostania odstawiona do szpitala. Ale na szczescie zaczal
dzialac, zanim tam trafilam. Uspokoilam sie i zaczelam regularnie brac
przepisane leki (hydiphen + xanax), chociaz przez pierwszy okres leczenia
bezposrednio po wzieciu lekow zaliczalam podwyzszenie leku, ale i to minelo z
czasem. Nie jestem moze najodpowiedniejsza osoba do wspierania Cie teraz,
poniewaz przelamalam wiekszosc swoich lekow i w gruncie rzeczy jestem juz na
prostej (mam nadzieje, ze wlasnie koncze leczenie kolejnego nawrotu) i
wszystko, co moge powiedziec, to to, ze mozna sobie z tym poradzic. Ja dotarlam
do takiego punktu w zyciu, ze w jakis sposob akceptuje nawroty choroby i
potrafie, oczywiscie ogromnym nakladem sil, zyc w miare normalnie pomimo niej.
Joasiu, jestes dzielna kobitka, trzymam za Ciebie kciuki i bardzo mocno
sciskam. I wydaje mi sie bardzo dobrym pomyslem zwrocenie sie do polecanej
przez przedmowcow internetowej grupy wsparcia.
Pozdrawiam
S.

[Gość: j.s.]

jestem z tego samego miasta co ty (icpnet)...
mam/mialem tez moze troche podobne problemy, ale jakos powoli dociagam konca
studiow...
koniecznie odezwij sie na gg: 6096937

[Gość: joanna_m]

Bardzo dziekuje za odzew.Juz napisalam do grupy wsparcia. Przepraszam Was...ale
słowa ze nalezy przełamać sie itd itp.....Gdyby tak tylko było......cały swiat
byłby mój....Bo utkany z marzeń zrealizowanych.............Ale dziękuję.

do Joasi

[Gość: belka]

Gdy słyszę dźwięk karetki to minutę zamiera mi serce,
liczę domowników
lub próbuje ich zlokalizować gdzie aktualnie sa .
Gardło zaciska mi obręcz
a ręce trzęsą sie jak w febrze,
nic nie umiem robić.
Uspokojenie przychodzi po około 10 minutach .

To jeden z tych panicznych leków.
Inne sa tez okropne .
Biore leki cwicze biegam ,
odzywiam sie jak trzeba.

Joasiu rozumiem cie .
Musisz i tylko musisz sobie to wyłumaczyc .
Chodzę na sesje które niewiele daja -wg.mnie ale chodze
bo czytam Wasze wpisy i mysle ,że efekt bedzie.

Lata całe nie wiedziałam co powoduje ten ścisk w gardle
i bóle w kltece
teraz chociaż jestem zdjagnozowana
I tak sie pocieszam :że wiem co jest ze mna nie tak
Joasiu walcz o siebie bo warto.!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: joanna_m]

...spróbuję....bo napisanie tutaj listu mimo trwania TEGO i niewiary w
TO ...muszę by żyć. jak inni. bądź ciut jak oni.

[mskaiq]

To rozrzezanie sie leku jest wynikiem ustepowania mu. Tego nie mozna oswoic (my
czesto probujemy), to trzeba pokonac inaczej lek zabierze nastepna nasza
aktywnosc.
To zrozumialem kiedy przechodzilem przez moje problemy, to byla kwestia byc
albo wegetowac a w dalszej konsekwencji skonczyc ze soba. Nie ustapilem,
wzialem co moje, nie boje sie, nie mozna sie bac.
Kiedys dostawalem palpitacji serca kiedy bieglem, wtedy przyspieszalem. Nic mi
sie nie stalo, gdybym sie zatrzymal to bylby to lek ktory zakonczylby ta
aktywnosc.
Bylo tych lekow wiele, zaden juz nie istnieje.
Wiem ze kazdy sobie z tym moze poradzic, trzeba wierzyc, nie mozna cofac sie
przed strachem.
Serdeczne pozdrowienia.

[aneta10ta]

Jak to możliwe, żeby ten sam facet? A może to tak jak z Aną i ze mną?
Aneta

[Gość: joanna_m]

a dokladniej? pierwszy krok? drugi? nastepny????

[Gość: Wella]

Słuchaj Joanna, ja też zażywam seroxat. Zaczął działać po dwóch tygodniach, ale
warto było czekać! Mogę powiedzieć, że to zupełnie inne życie! Przestały mnie
boleć ramiona. Bolały mnie strasznie, bo były takie ściśnięte i napięte do
granic wytrzymałośc. Przez wiele lat. Przestałam bać się wychodzić z domu, bać
się ludzi, przestałam być tak okropnie słaba. Zniknęła moja depresja, ciągły,
paraliżujący strach przed wszystkim, często nieuzasadniony. I to nie znikało.
Po roku odstawiłam. Wszystko wróciło. Cały ten koszmar, od nowa, tak bardzo
bałam się wyjść z domu, że prawie wogóle przestałam. Taksówka nie rozwiązywała
sprawy, w niej
byłam tak samo przerażona.
U mnie depresja powodowała paraliżującą słabość ból ramion, bezwład mięśni i
strach.
Postanowiłam coś z tym zrobić poszłam do lekarza, a on na nowo zapisał mi
SEROXAT. Tym razem 20 mg dziennie(przedtem miałam 10 mg). Znowu czuję sie SUPER.
Jeśli zażywasz seroxat od 2 lat i Ci nie pomaga to on nie jest dla
Ciebie!!!!!!!!! Ja próbowałam wiele leków, które nic mi nie dawały, zanim
trafiłam na seroxat.Byłam też u wielu lekarzy, którzy nie umieli mi pomóc.
Długo trwało zanim znalazłąm tego którego mam teraz.
Koniecznie zmień lekarza! Musi być skończonym głupkie, skoro od dwóch lat daje
Ci to samo lekarstwo, mimo, że nie skutkuje!
Uwierz mi, ja czułam się naprawdę strasznie, sądziłam, że już nic mi nie
pomoże. A jednak pomogło.
W jakim jesteś mieście? Pozdrawiam, trzymaj się!

[Gość: joanna_m]

Hej.Piszę z Poznania.
No cóż...długo chodziłam do różnych lekarzy i ich teoria jest ciągle taka
sama...nie od razu Kraków zbudowano-(
Zatem nie sądzę by zmiana coś dała-tymbardziej że on i tak jest lepszym jakich
miałam do tej pory.
Poza tym brałam już w swym życiorysie:
Elenium,Anafranil,Tranxene,Aurorix,Cypramil,Coaxil,Seronil,Fluoksetyne,Prozac,Bi
oxetine,Xanax.Wiem że niektore to jeden i ten sam związek chemiczny pod różną
nazwą.Ale nie uzalezniają ponoć.
Nie wiem......czytam Was.....i tak Wam zazdroszczę............................
Tata mówi tylko że siedzeniem nic się nie wyleczy......ale ten strach przed
atakiem lęku paraliżuje.
-(

[Gość: Wella]

Myślałąm tak samo jak Ty. Czułam się zupełnie bezsilna, i wie, że faktycznie
tak jest, że trudno jest cokolwiek zrobić. Mój psycholog, przekonywał mnie do
wyjścia z domu, mówił, że przekonam się że nic mi się nie stanie od bania się.
Ale to było takie straszne, że co z tego że ninc mi się od rego nie działo. Na
siłę się tu nic nie zrobi. Nie wiem na ile on mi pomógł a na ile seroxat. A nie
boisz się jak jesteś w szkole? ja nie mogłam wytrzymać, często nie chodzołam,
tylko wracałam się do domu. Proszę napisz, czego tak okładnie się boisz,
czytałam już co pisałaś, ale do kkońca nie rozumiem. Wiem że to trudno
wytazić.A może masz za słabą dawkę?

[Gość: joanna_m]

Nio skoro czytałas dokladnie co pisalam,to wiesz ze waham sie z decyzją o
pujsciu do szkoły! czyli wybrac studia czy tez nie.Mimo ze to beda zaoczne to
jednak 2 razy w miesiącu trzeba dojechac na zajecia.Dla kogos śmieszne
pokonanie 10 przystanków-dla mnie cała wieczność........................
Dawka....raz 20mg na drugi dzien 10 mg---

[Gość: 123ryry]

Gość portalu: joanna_m napisał(a):

> Nio skoro czytałas dokladnie co pisalam,to wiesz ze waham sie z decyzją o
> pujsciu do szkoły!


"pujściu"?Do podstawówki chyba nauczyć się po polsku pisać."wahać"?Dziecko
naucz ty się po polsku mówić najpierw.Nie wstyd ci?Dorosła osoba i takie byki.
Coś ty robiła do tej pory?Podstaw cię nie nauczyli?Nie rozumiem...

[Gość: joanna_m]

JESZCZE RAZ ODPISZESZ NA MÓJ POST A POŻAŁUJESZ.

[wujek-dobra.rada]

Na moje posty możesz odpowiadać. Chętnie pogadam o tej Monice Bellucci z
poczekalni w szpitalu psychiatrycznym.

[Gość: Wella]

Wiem o co chodzi, nie mogłam dojśc do sklepu, 2 kroki od domu. Nie martw się,
idź na studia, może Cię zainteresują, i się czymś się zajmiesz. Ostatecznie, to
tak naprawdę nie ma się przecież czego bać, skoro skończyłaś liceum i dałaś
sobie radę to i na studiach nie będzie chyba gorzej! Pozdrawiam!

[lucyna_n]

nie wierze,
wreszcie ktos z Poznania:)

[Gość: joanna_m]

a co? w tym miescie nie chorują? -)

[mskaiq]

Lekarstwem nie da sie pokonac leku. Pomaga bo wierzysz w jego dzialanie. Mysle
ze lepiej jest wierzyc ze mozesz pokonac lek i probowac to robic. Wiem ze
sensacje z przelamywaniem leku sa malo przyjemne, mozna powiedziec ze czasem sa
nie do zniesienia ale mozna to pokonac. Te sensacje ustepuja z czasem i wtedy
jestes wolna.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: ewellina]

Masz jeszcze studia przez internet. Masz oczywiście do zdania egzaminy, ale to
po pół roku, więc może do tego czasu coś się zmieni

[Gość: joanna_m]

ale to kosztuje-(

[Gość: enigma]

Musisz zastanowic sie skad sie bierze lęk przed ludzmi i starac sie powoli
wychodzic do nich,moze terapia grupowa by Ci pomogła.Moze rodzice uczyli Cie ze
swiat jest zły,przeciez to nieprawda.Jesli sama nie wyjdziesz i nie
zaryzykujesz-(choc nie masz czego) to nie przekonasz sie jak naprawde wyglada
swiat.Tez kiedys mialam napady paniki,ale leki pomogły mi je zniwelowac.Nie bój
sie ludzi,przełam sie tak jak ja,czego Ci zycze...pozdrawiam

[Gość: joanna_m]

dzięki.
ale tyle juz sie przejechalam na ludziach...............

[mskaiq]

W zyciu spotykamy roznych ludzi. Czasem spotykamy takich na ktorych mozna sie
przejechac. Wielu z nich tez sie przejechalo sie na innych ludziach i probuja
to oddac.
Ty probujesz sie izolowac ale to nie jest rozwiazanie rowniez. Ja kontaktuje
sie z ludzmi i to bardzo wieloma ale nie mam zadnych problemow, prawda jest ze
nie oczekuje niczego od nikogo, zwykle usmiech i dobre slowo mi wystarczy.
Kiedy nie ma nawet dobrego slowa albo jest zle to rozumiem to rowniez. Wtedy
wiem ze ktos cierpi albo ze ma problem i z tad taka reakcja.
Nie ma ludzi zlych to okolicznosci bywaja czesto silniejsze od naszego
usmiechu.
Serdeczne pozdrowienia.

Dotyczy to także mnie

[Gość: madek77]

Nie jeste sama z tym problemem. Doskonale Cię rozumiem ponieważ lęk, który
objawia się u Ciebie również jest mi bardzo dobrze znajomy. Mam 27 lat, od
ponad 4 biorę xanax. Zaczęło się od dziwnego uczucia niepokoju, najczęściej w
środku nocy. Budziłam się z "ciężką głową", mrowieniem w niej do tego było mi
zimno, kołatało serce, bałam się, że coś się stanie, że padnę...Pewnego
pięknego i słonecznego dnia jechałam z przyjaciółmi własnym samochodem,
poczułam właśnie ten niepokój...zaczęło się coś dziwnego dziać ze mną,
brakowało mi powietrza i pół ciała mi zdrętwiało, traciłam czucie w nogach,
rękach. To było dla mnie straszne, myślałam, że umieram! Chciałam żeby ktoś mi
pomógł, na widok szpitala wracało wszystko do normy. Tam podano mi ryelanium, i
pan doktor przepisał mi właśnie xanax-doraźnie. Od tamtego czasu minęły 4 lata,
jtaki atak miałam pierwszy i ostatni raz, ale...mogę policzyć na palcach, dni
kiedy obeszło się bez tej wspaniałej a jednocześnie przeklętej tabletki! Lęk
przed transportem publicznym, mam do tej pory. Sama jeżdżę tylko prywatnym
samochodem lub z kimś mi bliskim. Obecnie pod opieką specjalisty, ograniczam te
prochy, walczę nie tylko z tym lękiem na co dzień...mam ich jeszcze kilka...za
dużo. Ale jestem pozytywnie nastawiona, pracuję, kończę studia, mam wokół
siebie wspaniałych ludzi i to jest ważne. Muszę wierzyć, że się uda, nawet
jeśli bywają chwilwe zwątpienia. Także życzę powodzenia, walcz z
podświadomością bo to ona rządzi Tobą! Pozdrawiam ciepło.

[cassis]

Rany, dziewczyno - 4 lata na Xanaxie???
Ciężkie chwile przed Tobą.

[Gość: madek77]

"Wielkie dzięki za wsparcie" chyba, że to szczerość? To w takim razie Cassis, a
skąd o tym wiesz? Napisz proszę.

[cassis]

Wystarczy przejrzeć stare wątki na tym forum, traktujące o odstawianiu Xanaxu i
innych benzo. Lub wrzucić "Xanax" w wyszukiwarkę. Ja tego naprawdę nie
napisałam zlośliwie.... Radzę poczytać...

[madek77]

Dziękuję. Tak, rzeczywiście te informacje nie są budujące. Okazuje się, że
jestem tutaj "weteranką"- wolałabym tego gówna nie znać!Każdy z nas jest inny i
różnie to znosimy. Zostanę przy dobrej myśli, co mi pozostało?

[cassis]

Może po prostu zacznij to odstawiać, przechodząc jednocześnie na jakieś
antydepresanty?

[Gość: cassis]

Np. tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=12259141&v=2&s=0

[Gość: cassis]

Np, tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=12259141&v=2&s=0

[Gość: cassis]

Albo tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=14415932&v=2&s=0

[cassis]

No i może jeszcze tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=15376721&v=2&s=0

[Gość: Agnieszka]

Cześc dziewczyno o tak pięknym imieniu i wielkim sercu! A gdyby czyjas dłoń
była obok? Czy ta duszność i lęk byłaby łatwijesza do zniesienia? Skąd wziął
się w Tobie ten lęk?

[cassis]

Mogłabyś o to zapytać niemalże wszystkich na tym forum...i myślę, że trudno
byłoby o odpowiedź...

[Gość: joanna_m]

O WIELKIM SERCU????

[mskaiq]

Leki nie biora sie z Twojego ciala, one biora sie z Twojego myslenia. To my je
kreujemy, sa zwiazane z nieprzyjemnymi odczuciami takimi jak palpitacje serca,
nudnosci itp. Zwykle zadne badania medyczne nie wykazuja zadnych odchylen od
normy.
Nie mniej probujemy je leczyc, bierzemy wiele lekow. Moga pomoc kiedy gleboko
wierzymy w ich dzialanie bo wtedy ignorujemy ten strach. Wierzymy ze srodki
napewno nam pomoga.
Serdeczne pozdrowienia.

[o0oo]

mskiq nudnosci i wymioty to chyba dosc wyrazne odchylenia od normy, ktore mozna
stwierdzic najprostrza obserwaja, bez skomplikowanych badan. to ze zrodlo lęki
maja w naszym myśleniu, to chyba oczywiste skoro ludzie z tymi problemami hodza
do psychologa, ale to nie znaczy ze lęk nie wplywa na ciało i dzialanie srodkow
antydepresyjnych to troszke wiecej niz autosugestia.

mskiq caly czas twierdzisz ze lęki mają zrodlo w mysleniu i po prostu trzeba
zmienic myslenie. czy w takim razie osobe znerwicowana nalezy leczyc sila
argumentu? argumentujesz na rzecz pompek i ludzie to zlewaja cienkim sikiem, bo
im wiecej piszesz tym bardziej to jest niezauwazalne, tak jak niezauwazalne sa
dla nas przedmioty ktore codziennie mijamy lub halas na ulicy do ktorego ucho
przywyklo i go nie slyszy.

masz racje z tym ze lęki wynikaja z myslenia, problem jest w tym ze za
mysleniem nie stoi odrazu nasze "JA" ktore moze odzialac zwrotnie na nasze
mysli, miedzy "JA" i mysleniem, jest jeszcze wyobraznia, a wyobrazni samoistnie
zmienic nie mozemy chyba ze posiadamy jakas hiperwyobraznie, ktora jest stanie
wyobrazic sobie inna wyobraznie, a takiej czlowiek nie posiada. wyobraznie
mozemy zmienic tylko poprzez zmiane doswiadczenia, problem w tym ze nasze
doswiadczenia sa takie jak je ujmujemy myslami i kolo sie zamyka. niestety sam
czlowiek z tego blednego kola wyjsc nie moze i dlatego przydaja sie terapie,
ktore pozwola zrozumiec nasze bledne przekonania i zrobic pierwszy krok w celu
zdobycia nowych doswiadczen. bardzo potrzebna jest osoba ktora pokaze ze mozna
zyc inaczej i byc soba.

[Gość: joanna_m]

I jak widać dużo wątków..ale pomocy żadnej..zastanawiam sie nad celem istnienia
w ogóle takiego forum..i tych grup wsparcia w necie....jeden wielki bajzel

[cassis]

nie ma obowiązku uczestnictwa....

[Gość: Roszka]

przeczytałam ,nie kpię, więcej chcę napisać ci że wiem o czym piszesz.Znam z
własnego życia ciężat tej walki i wierz mi. z tego można i trzeba wyjść.Z tych
stanów się wychodzi i czerpie się radość z życia, a nawet jest się
szczęśliwym.Chciałabym dodać Ci wiary w siebie.Pamiętaj nie zawsze będzie przy
Tobie terapeuta.Próbuj żyć bez niego a sama siebie zaskoczysz, powodzenia

z pomocą dla ciebie!

[Gość: justysia]

Hmmm.... Dopiero w takich momentach zdajemy sobie sprawe, jaki ten swiat maly i
ze kazdy człowiek am jakis problem, takich jak ha lub ty jest wielu!!! Własnie
przyjechałam na weekend do domu. Mam przepusyke, poniewaz przebywam od 13.09 w
szpitalu w Złotoryji na psychoterapii! Ja mam nerwice natrectw, ale ze mna w
pokoju mieszka dziewczyna z takim problemem jak ty, czyli agorafobia, lęki.
Dopiero tutaj doswiadczyłam prawdziwej opieki, checi pomocy, ludzie po prostu
znaja sie tu na rzeczy! Nie chce Ci nic sugerowac, ale sadze ze taka pomoc
przydalaby sie i tobie, bo zdrowie jest najwazniejsze i bez niego nie am sie
nic! Moj byly lekarz tez powtarzal w kolko ze poczekajmy, zobaczymy, a w
rzeczywistosci nic nie robil, tylko zbieral kase za wypisanie recepty!!! A wiec
do dziela, decyzja nalezy do ciebie! Naprawde warto!!! Jesli jestes
zainteresowana to odezwij sie i napisz do mnie, to moj e-mail: [e-mail]
CZEKAM!!! albo zadzwon: 694255881. PA

[ksiekmcha]

Joanno,nie wypada się śmiać z tak poważnych problemów,przez wielu uważanych za
... nie będe cytował.Jednak twój list wywołał u mnie grymas uśmiechu/ jak to
ładnie brzmi/.Ale mnie wolno tak zareagować .Nie nie jestes sama,nawt myślę że o
tym wiesz.Jestem ja i wielu innych.Każdy z nas ,przeżywa to samo może w
innych"tonacjach"Ja moge troche o sobie.Już ok 20lat jak z tym żyję.Podobno jako
b.inteligentny /komplement dobrego psychiatry/ bokami obchodziłem problem,udając
najpierw przed sobą a potem przed bliskimi że go nie ma. Helikopter
,taksówki,piechota itp.sposoby osiagania jednak jakiś celów to normalka ,weszło
w krew i tak naprawdę zapominasz w końcu jak być powinno.Pokaże Ci jasne strony
tego w czym jesteś. Stać cię na Xanax- to dośc drogi lek,nie wiem czy masz
rodzinę tzn. dzieci,męża .Jeżeli nie musisz o nikogo się matwić/ ogólnie być
odpowiedzialną za drugą osobę, kolejny plus.Może to głupio zabrzmieć i okrutnie
ale niektórych "stać" na te dolegliwości,mówie o bardzo przyziemnych
sprawach.Jeszcze jedno ,świat który Ty oglądasz w którym jesteś jest inny niż w
którym żyją ludzie " normalni".Kto wie może bardziej Ciekawy,pomimo Twojego
cierpienia.
Zatrzymałem się i napisałem do Ciebie,jak prosiłaś / ktoś odpisał i nie zakpił-
nie używaj takich wyrażeń ;jak straszna walka,tylko walka,proponuje/.Ja już
jestem nią zmęczony .No cóż W tym jak pisałaś wycz€łem energię i determinację.
Krótko mówiąc będzie dobrze.Nie obwiniaj się o nic,żądaj,krzycz.Ty zawsze masz
rację i już.
Krzysiek

[Gość: jm]

Xanax kosztuje 35 zł może nie mało ale daj spokój......

[ksiekmcha]

Gość portalu: jm napisał(a):

> Xanax kosztuje 35 zł może nie mało ale daj spokój......
30 tabletek , ok są tanie w porównaniu z wieloma innymi, ale zamiast pomóc
zaszkodził można przestać delikatnie mówiąc być aktywnym zawodowo, w wtedy 35 zł
to majątek .

[Gość: jm]

nalezalam przez 24 godziny do grupy wsparcia synapsa2002 gdzie ludzie
agorafobicy nie rozumieli zupelnie jak mozna siedzieć w domu- przeciez leki
pomagają....a jak nie to zmienić lekarza.....tacy biedni-a wszyscy zagonieni----
nie mieli czasu nawet odpisać na listy. chory swiat

[Gość: B-52]

A od kiedy to agorafobia jest koncem swiata?Moze oni maja racje- ze w ten
sposób walcza z choroba? Nie uzalaja sie - tylko staraja sie dojsc do zdrowia..
załosne jest to co piszesz...