prosze o sugestie

[nebelowa]

Dobry wieczor,
od dawna podczytuje forum, odwazylam sie wiec i ja poprosic o pomoc. Od 20 lat lecze sie na depresje endogenna. Wszelkie proby odstawiania lekow konczyly sie fiaskiem i jeszcze wiekszym upadkiem. Aktualnie jestem pod opieka 3 juz lekarza /w trzecim kolejnym kraju, z racji zawodu, zmieniam czasem miejsca zamieszkania / . Mam wrazenie, ze uodparniam sie n. a leki, ze one na mnie juz nie dzialaja. Mam wrazenie,ze po wymienionych dawkach ze owszem moge podniesc sie z lozka, pojsc do pracy, ale jest to okupionena dludzkim wysilkiem, w glowie nadal czarne mysli, jedyne co trzyma mnie przy zycu to to, ze mam dziecko i meza, nie moge im tego zrobic. Wewnetrznie nie mam juz sily, leki buduja tylko cos w rodzaju pancerza, nie pomagaja mi naprawde. Doktor ostatnio zaproponowal lit, po ostatnich doswiadczeniach z anafranilem - latem tego roku ,bardzo sie boje nowosci, nie wierze, ze cokolwiek jest w stanie mi pomoc. Wycofalam sie z zycia, zerwalam wszystkie kontakty ze znajomymi, najbezpieczniej czuje sie tylko we wlasnym domu , ze zwierzetami, z mezem i synem. Pobyt miedzy ludzmi jest koszmarny. Jestem mistrzynia mistyfikacji, potrafie sie przeobrazic w pracy w osobe przebojowa, elokwentna, wracam do domu i rozpadam sie na kawalki. Zastanawiam sie jak przebrnac przez kolejny dzien.
Przepraszam, ze pisze chaotycznie, ale jestem bezradna i podobne odczucia mam w stosunku do doktora, mam wrazenie, ze sytuacja. go przerasta. Nie mam juz sily na kolejne eksperymenty, do koszmarnej kondycji psychicznej dochodza fatalne skutki uboczne, a tak naprawde nic sie nie zmienia.

[mardaani.74]

Anafranil, lit, to takie leki dość starej generacji, one mają dużo skutków ubocznych, owszem wiele osób nadal je bierze z dobrym skutkiem, dobrze je toleruje i chwali ale może jednak spróbować coś z tych nowszych, chyba że były próby i leki zawiodły?
Sztukę mimikry ma opanowaną niemal każdy depresyjny, ale to też tylko do czasu.
Kiedyś był taki podział na depresję endogenną i psychogenną, teraz już nie ma.
No i najważniejsze gdzie jest psychoterapia?

[ekspert.grupa_synapsis]

Przyjmowane litu jest zalecane w dwóch głównych przypadkach: w chorobie dwubiegunowej (i pokrewnych zaburzeniach) oraz u osób z depresją, u których leczenie samymi lekami przeciwdepresyjnymi jest niedostatecznie skuteczne. Plan Pani lekarza jest więc zrozumiały.
Czy w ostatnim 1-2 latach miała Pani okres całkowicie dobrego zdrowia? Albo pojedyncze dni z zupełnie dobrym nastrojem i energią?
Stanisław Porczyk, psychiatra
Grupa Synapsis
www.synapsis.pl

[nebelowa]

Odpowiadam po kolei:
probowalam fluo takze w dawce 60mg, citalo 40mg samodzielnie i laczone z buprop 300mg, paroksety, anafranil byl chyba ostatnia deska ratunku, ze moze zadziala jak reszta jakos slaba. Aktualnie fluo-a 40mg i bupropio 300mg, wstaje wiec z lozka, pracuje, ale czuje ze to dzialanie niejako wymuszone, sztuczna aktywnosc, aby funkcjonowac. W glowie jednak strasznie. Dodatkowo mam jeszcze doraznie x-ax i tra-don, ten drugi na bezsennosc.
Tak, mialam pojedyncze dni, czy nawet tydzien, czy dwa, gdy czulam sie jakby wreszcie wszystsko minelo, leki zaskoczyly. Niestety radosc byla przedwczesna. Nastepuje krotka poprawa i potem wszystko wraca w dawne koleiny, chyba nawet coraz glebsze.
Psychoterapie przerabialam przez rok, owszem pomogla mi ulozyc zdrowe relacje z rodzicami, czy wyjasnic kilka problemow. Niestety nie widze jej zadnego wplywu na moj stan ogolny. To jest jakby byt odrebny nie poddajacy sie dzialaniu niczego.

[ekspert.grupa_synapsis]

Szanowna Pani,
wszystko to wskazuje na to, że w leczeniu Pani depresji lekarze sięgali, na pewno stopniowo, po wyższe (nawet maksymalne) dawki leków, a także próbowali wzmacniać siłę leczenia przez łączenie leków ze sobą. Mimo tego efekty Pani leczenia nie są dobre. Taka sytuacja nakazuje lekarzowi prowadzącemu leczenie dokładnie przeanalizować całość przebiegu choroby i terapii. Nie wątpię, że Pani lekarz starannie to uczynił. Ze swojej strony mogę powiedzieć tyle, że przy takich trudnościach w leczeniu sięga się po leki stabilizujące (lit, lamotrygina, walproinian sodu) jako dodatek do leków przeciwdepresyjnych. Bardzo ważne jest też upewnienie się, że depresji nie towarzyszy niedoczynność tarczycy (to, jak sądzę, na pewno zostało u Pani sprawdzone).
Stanisław Porczyk, psychiatra
Grupa Synapsis
www.synapsis.pl

[nebelowa]

Szanowny Panie Doktorze,

dokladnie tak to przebiegalo, zastanawiam sie czy jeszcze jakis lek, ktorego nie zazywalam moglby mi pomoc, wenlafaksyna na przyklad. Czy slusznie objawiam sie litu? Bardzo sie boje, ze przytyje jeszcze bardziej, po anafranilu przybylo mi 10 kg w 3 miesiace. Wiem, ze nie czas zalowac roz, gdy plona lasy, ale jest to dla mnie jednak istotne. Poza tym po koszmarnych objawach ubocznych anafranilu po prostu boje sie kolejnego eksperymentu. Kilkakrotnie proponowano mi hospitalizacje, ale odmawialam, takze ze strachu. Czy to mogloby cos jeszcze zmienic?