Depresja vs ciaza

[englishinwawa]

Poruszmy nowy temat bo to jest chyba wazne dla kobiet ktore maja nerwice
depresyjno lekowa. Czasami ktos mi mowi ze jak mialabym dziecko to napewno
wszystkie lęki i depresje poszlyby precz. A co jezeli nie? A co jezeli
dostane jakiejs depresji w ciazy? Co wtedy? Prochy? A moze z tego powodu
trzeba isc na terapie wczesniej aby sie przygotowac. Co sadzicie na ten temat?

[mskaiq]

Mysle ze to wszystko zalezy od tego czy umiesz sie cieszyc z tego ze jestes w
ciazy i ile masz milosci do dziecka.
Jesli jest duzo milosci depresja jest o wiele slabsza bo mysli sa radosne,
wszystko ma sens, jest ktos dla kogo warto zyc, jest motywacja do dzialania.
Kiedy nie cieszymy sie ciaza i dzieckiem ktore ma sie urodzic to taka ciaza
moze przyniesc jeszcze silniejsza depresje. Mysli sa zle, pelne obaw o dziecko
i o siebie, brak sensu i motywacji.
Serdeczne pozdrowienia.

[englishinwawa]

panie mska, byl pan kiedys w ciazy? ma pan depresje? bo chyba ani jednego a ni
drugiego? wiec jezeli pan nie ma doswiadczenia wiec prosze sie niw wypowiadac.
wyglda na to ze jest pan ekspertem od depresji nawet nie wiedziac co to jest.

[chee]

mskaiq napisał:

> Mysle ze to wszystko zalezy od tego czy umiesz sie cieszyc z tego ze jestes w
> ciazy i ile masz milosci do dziecka.


ależ Ty czasem przy...dolisz

to znaczy, że jeśli kobieta w ciąży
ma epizod depresyjny czy lękowy
to nie kocha dziecka?

~ potem będzie złą matką
~ i złym człowiekiem w ogóle?

toż to bzdura na resorach



oparta na przekonaniu
że skoro już się kobiecie zrobi dzidziuś
to ta w siódmym niebie, realizując swoje jedyne
życiowe posłannictwo - od tej chwili:
morda w kubeł, uśmiech na twarz
- chodząca matka polka

[uri_ja]

mnie się pogłębiło, a najgorszy epizod miąłam po porodzie. nie brałam leków w
ciąży, potem karmiłam małego piersią i też nie brałam. ale na szczęście nie
upatrywałam w moim maleńkim przyczyn nawrotu, stało się, musiałam przerwać
leczenie. to bardzo trudna decyzja, zajść w ciążę, czy nie. ja przy moim
rozpoznaniu mogłam nigdy nie doczekać czasu, gdy nie będę musiała brać leków.
inną sprawą jest, że moje zajście nie było planowane. już pisałam kiedyś, bo
temat nie taki nowy, cieszę się, że jest ze mną ten kochany mały człowiek.

[lucyna_n]

to moze ja z wlasnego doswiadczenia powiem

w ciazy co prawda wytwarzaja sie hormony sczescia w dodatkowych dawkach i zdrowa baba przewaznie
nawet bez sensu potrafi czuc sie wtedy euforycznie, ale lęki i inne takie jezeli nie jest sie w remisji lub
nie zostalo sie tym czy innym sposobem wyleczonym, nasilaja sie, i mozna sie cieszyc z faktu bliskiego
posiadania dziecka i "na rozum" byc szczesliwym , ale deprecha jezeli sie w niej jest ,tak tylko z
powodu bycia w ciazy nie odpusci. O depresji poporodowej juz nie wspomne...
Moim zdaniem egoizmem jest fundowac dziecku juz na dzien dobry depresyjne klimaty, bo a nuz mi od
tego bedzie lepiej.
Od mania dzieci tak wogole nikogo ni odwodze, ale ten mit ktory tyle razy slyszalm, ze "z dzieckiem to
ci wszystko przejdzie" z lekka mnie wkurza.

[sylwia_a_s]

to samo słyszę ciagle - zrob sobie dziecko, a zajmiesz się nim, a nie sobą.
a co jak nie bede w stanie sie nim zajac ? :(

wku..ajace sa te slowa - fakt; jeszcze sa takie fajne stwierdzenia "wez sie w
garsc", "wymyslasz", "badz normalna" itp :/

[englishinwawa]

sylwia a ile masz lat? moze porpsotu nie jestes gotowa na dizecko?a jak sobie
nie poradzisz to powiesz tym ludizom ktorzy ci tak dobrze doradzali zeby ci
teraz pomogli:)

[sylwia_a_s]

Jestem gotowa psychicznie i fizycznie, ale jeszcze nie czas, bo muszę stworzyc
odpowiedni grunt, zeby wychowac dziecko :-)

nie o to chodzi, ze sobie nie poradze, bo wiem, ze musialabym zrobic wszystko
co w mojej mocy, mimo objawow fizycznych itp, ale dziecko nie mogloby sie w
pelni cieszyc mama, ani mama dzieckiem :/

[xx13]

Od półtora roku chodzę na terapię żeby wyjść z tego bagna i wychodzę.
Zdecydowałam się na terapię właśnie ze względu na dziecko o którym nieustannie
myślę. Nie chciałam dziecku zaszkodzić biorąc leki i myślałam,że terapia mi na
tyle pomoże,że będę silna i nie będę musiała zażywać prochów. Ale zawsze mam
świadomość,że to draństwo może wrócić a ciąża nie będzie żadną przeciwwagą dla
dołów i lęków. Wiem jedno, że podejmę ryzyko i próbuję bez lekarstw. Ale jak
się nie uda i mnie dopadnie zacznę łykać. Nie musi tak być,ale może. dlatego
wolę się przygotować na tę ewentualność niż potem siebie karcić że jednak nie
dałam rady i jeszcze bardziej pogarszać swój stan. Każda z nas która ma bądź
miała depresję lub nerwicę ma ciężki orzech do zgryzienia. Podjęcie
odpowiedzialnej decyzji że już czas na dzidziusia jest najtrudniejszą sprawą
jaką miałam i nadal mam w życiu.

[cassis]

Nie jest to wątek nowy - co jakiś czas przewija się temat "ciąża a leki".
Ja nie doleczyłam depresji, w ciąży nastąpiło pogorszenie, nie obeszło się bez
leków.
Niestety nie ma reguły, że w ciąży "wszystko przechodzi"...