Czy ja mam nerwice?

[silva5]

Zaczne od tego ze zawsze bylam osoba bardzo odporna na stres, ktorego mialam
w zyciu calkiem sporo... Ostatnio dostalam nowa prace w innym miescie do
ktorego sie przeprowadzilam... Zaraz pierwszego dnia dostalam wieczorem
jakiegos ataku palpitacji serca czy cos w tym stylu...
Siedzialam wieczorem i ogladalam jakas komedie w tv i nagle poczulam ze jakos
nie moge zlapac tchu, skora na twarzy i na glowie zaczyna mi mrowiec, rece
sie sie poca a serducho wali coraz szybciej i mocniej, troche sie
zdenerwowalam ale otworzylam okno i zaczelam oddychac przez nos ale to nic
nie dalo wiec pojechalam na pogotowie bo nic innego mi nie przychodzilo do
glowy... Poniewaz jak mowie jestem osoba dosc opanowana to mowilam sobie ze
nic mi sie nie stanie bo przeciez serce mnie nie boli, reka mi nie dretwieje
wiec zawal to to nie jest... Oczywiscie na pogotowiu zmiezono mi cisnienie
ktore mialam bardzo wysokie(160/108) a normalnie mam bardzo niskie
wrecz "przepisana" mam kawe, a tetno bylo 150... Oczywiscie odrazu zrobiono
mi ekg, ktore nie wykazalo zadnych nieprawidlowosci... Dostalam cos na zbicie
cisnienia i wyslano mnie do domu... Takie ataki powtarzaly sie przez caly
tydzien ale juz nie tak mocne, bralam tabletki na zbicie cisnienia jak tylo
sie zaczynalo i jakos z godzinke sie meczylam az do zasniecia...
Kolejny tydzien wzielam wolne by porobic sobie badania... Oczywiscie
wszystkie badania wyszly w normie, tak jak myslalam zreszta bo nigdy nie
chorowalam a mojego lekarza rodzinnego to nawet nie znam...
Po kolejnym ataku na pogotowiu przepisano mi betalock(hamuje palpitacje)
ktory bralam jakies 2 tygodnie, ale nie lubie brac lekarstw wiec teraz juz
wlasnie przestalam go brac...
Niedawno zamiast palpitacji pojawily sie dusznosci i problemy z krazeniem
(jedna reka robi sie sina i w obu mam uczucie jakbym w opuszkach miala
tysiace drzazg czy igielek)...
Jestem zdrowa, i sie nie denerwuje niczym a mimo to mam jakies takie napady,
zupelnie bez powodu, i w dziwnych momentach(jak czytam ksiazke, albo ogladam
tv, albo jade pociagiem)..
Przez te napady dusznosci i palpitacji w pociagu mam teraz jakis uraz do
poruszania sie srodkami komunikacji miejskiej, szczegolnie takimi gdzie
przystanki sa od siebie bardzo oddalone... Poki mam swiadomosc ze zachwile
bedzie przystanek to jest wszystko ok, ale jak tylko wiem ze nie bedzie przez
jakis czas to zaczyna mi brakowac powietrza i robi mi sie slabo, mimo ze
sobie powtarzam ze to tylko moja wyobraznia to i tak to nic nie daje...
Zawsze potrafilam kontrolowac swoje odczucia a w tej chwili sa poza moja
kontrola...
Czy te palpitacje i dusznosci i krazenie bez powodu to moze byc nerwica???
Jak sie jej pozbyc???
Jak sie pozbyc tego urazu do podrozowania???(Teraz sie zmuszam do jazdy , i
jezdze mimo ze nie musze, ale to nic nie daje...za kazdym razem mam atak
dusznosci...)

[mskaiq]

Mysle ze jest to nerwica. Dobrze ze jezdzisz pociagiem nawet kiedy nie
potrzebujesz, nie wolno poddac sie strachowi.
Musisz przejsc przez wszystkie sensacje jakie moze stworzyc nerwica, takich
objawow jest bardzo duzo. Moze byc uczucie duszenia sie, wrazenie ze brakuje
powietrza, ze zaraz zemdlejesz, rozmaite zawroty glowy i bole, sensacje
zoladkowe itp. Wszystko to iluzja. Problem polega na tym ze za tymi objawami
pojawia sie strach. Twoje cisnienie bylo takie wysokie ze strachu, budujesz
niepokoj a ten moze spowodowac bardzo wiele zlego. Jedna z najczestszych
przyczyn depresji jest strach, dlatego nie wolno do niego dopuszczac.
Kiedy zaczynasz panowac nad strachem cisnienie wraca do dawnego poziomu.
Jak sobie z tym radzic. Musisz to ignorowac, cokolwiek by to nie bylo, nie
wolno sie bac. Staraj sie odwrocic uwage od tego co dzieje, zajmnij sie czyms
co lubisz, co pozwoli Ci nie myslec o tym co sie dzieje.
U mnie takie palpitacje pojawialy sie kiedy biegalem. Pierwsza reakcja to
niepokoj ze moze byc cos z sercem. Pozniej kiedy przychodzily takie palpitacje
zwiekszalem tempo biegu, przestaly przychodzic.
Serdeczne pozdrowienia.

[silva5]

No wlasnie...
Ostatnio jak sie pojawily palpitacje to zaczelam... skakac i sie w duchu na nie
wkurzac i mi przeszlo...,nie wiem czy takie zachowanie jest normalne:D, ale
szczerze mowiac mam to gdzies bo pomoglo, coprawda w pociagu jakos tak glupio
by mi bylo skakac:D..
No ale wlasnie palpitacje przeszly i narazie nie wrocily, ale zamiast nich
pojawily sie dusznosci, rozumiem ze teraz moga sie pojawic i inne... No trudno
mam nadzieje ze to minie, coprawda do psychologa sie wybiore bo moze faktycznie
cos mi lezy na wątrobie, cos gdzies upchnelam, ale lekarstw nie bede zadnych
brala bo to bezsensu, pozatym nie lubie....
A ty teraz juz sie dobrze czujesz czy jeszcze masz takie ataki?
Co ci pomaga/pomoglo?

[mskaiq]

Nie mam juz atakow, one nie przychodza kiedy je ignorujesz, one maja wywolywac
strach, kiedy tak sie nie dzieje nie przychodza wiecej. Zwykle kiedy pojawia
sie nerwica uwazamy ze musimy cos zrobic aby sie pozbyc jej atakow. Wiele osob
bierze rozmaite leki ktore nie skutkuja, najtrudniejsza rzecza jest ignorowanie
objawow nerwicy.
Nie wkurzaj sie na te ataki, w ten sposob zwracasz na nie uwage, one chca Cie w
to wciagnac. Od zlosci do strachu to jeden krok.
Jak sie pojawi atak powtarzaj Sobie ze nic jest, ze to zaraz minie i czekaj, to
po paru minutach odejdzie. Zostaje tylko wtedy kiedy obudzilo w Tobie strach.
Wtedy Ty zaczynasz dzialac przeciwko Sobie, mozesz sie wtedy udusic albo miec
zawal serca tyle ze to jest spowodowane Twoim strachem. Strach potrafi
przeksztacic sie w panike wtedy jest wielkim zagrozeniem. Mysle ze stad Twoje
podwyzszone cisnienie.
Z oddychaniem mialem roblemy rowniez w czasie biegania, nie zatrzymyaly mojego
biegu, tyle ze ja juz wtedy wiedzialem czym jest nerwica i ze trzeba to
ignorowac.
Kiedy jedziesz pociagiem staraj sie robic cos co lubisz. Mozesz robic na
drutach, czytac, rysowac, pisac itp. Kiedy sie pojawi atak nerwicy, skup sie na
tym co robisz i mysl tyko o tym, nie wolno dopuszczac wtedy innych mysli.
Zobaczysz jak szybko zaczniesz wygrywac ze Swoje nerwica.
Serdeczne pozdrowienia.

[silva5]

Wlasnie problem w tym ze jak staram sie ja ignorowac to wtedy ona nie
przechodzi... No ale narazie jest troszke lepiej niz bylo ale i tak wybiore sie
do psychologa bo jestem ciekawa skad sie wziela, bo jesli stad skad mysle to
bede musiala sie poadzic co zrobic rzeby przemowic do swojej podswiadomosci bo
narazie ona jest glucha....

[cassis]

Powiem tylko tyle - wygląda mi to na klasyczną nerwicę i prawdopodobnie samo to
to nie będzie chciało przejść....

[lucyna_n]

widze Cassis, ze mamy podobne odczucia.

do autorki wątku
wyglada jak nerwica, ale np moja siostra miala identyczne objawy a okazalo sie ze to byla depresja, 3
misiace na fluoksetynie i finito, juz nigdy wiecej nie wrocilo, i od 6 lat zrowa na ciele i umysle.
Ale tez nie kombinowala na wlasna reke tylko od razu poszla do psychiatry a od psychiatry do
psychologa i sie wyleczyla. Mnie sie ta sztuczka nie udala, ale tez mialam czas, całe lata czasu zeby sie
wkrecic maksymalnie, bo przeciez "jakos da sie jeszcze wytrzymac". Odkrecanie to juz nie taka prosta
sprawa.

[silva5]

Depresja?
Ale czy depresja nie objawia sie jakims przygnebieniem,unika towarzystwa
innych, i ze sie nie widzi sensu istnienia?
Bo ja takich objawow nie mam...
Wrecz przeciwnie, bo jestem raczej szczesliwa, chyba ze jestem nieszczesliwa
tylko o tym niewiem ale jakos niewydaje mi sie....

[silva5]

Mi tez sie tak wydaje ze samo nie przejdzie bo proboalam juz ze soba
porozmawiac ale niestety... nie slucham sie... A na ogol sie sluchalam.... Moze
poslucham psychologa/psychiatry...

[lucyna_n]

WEw lęku panicznym i agorafobii w tej chwili stosuje sie najpierw leki z grupy SSRI +psychoterapia.
Lekow tych obawiac sie nie nalezy gdyz nie uzalezniaja w przeciwienstwie do lekow uspokajajacych.
Betablokery tez sa bez sensu bo to kolatanie serca jest na tle nerwowym a nie somatycznym. Tyle mowi
teoria.
Przede wszystkim musisz miec swiadomosc ze ten lęk nic Ci nie zrobi, nie umrzesz, ani nawet nie
zemdlejesz, nie dostaniesz tez zawalu, ani wogole niczego oprocz mijajacego samoistnie ataku paniki.
Bez sensu no nie? ja tez tak uwazam.
trzymaj sie cieplo, i wsiadaj do autobusu jak najczesciej i nie poddawaj sie temu wredziolstwu.
No i koniecznie ale to koniecznie idz do psychiatry lub psychologa, chociaz malo ktory psycholog wie
co z tym robic, niestety.

[silva5]

W moim miescie jest jakas poradnia nerwicowa wiec moze nie bedzie tak zle z tym
lekarzem... Zreszta jak zobacze ze raczej nie wie o co chodzi i co z ym zrobic
to pojde do innego bo narazie najgorsze to jest to ze nie moge chodzic do pracy
bo moja praca jest w innym miescie a bardzo mi na tej pracy zalezy tyle ze ona
sie wiaze z podrozami sluzbowymi.... A mimo ze w przeszlosci bardzo duzo
podrozowalam, srednio raz na 2-3 miesiace i tak przez okolo 14 lat, to teraz
sobie tego niewyobrazam... Tz. auto jeszcze ujdzie ale samolot juz moze byc
problemem, bo poki mam swiadomosc ze moge w kazdej chwili wysiasc to jest ok...

[ganja_luki]

Moze i nie uzależniają ale odstawianie nie należy do największych rozkoszy...
mówię to na gorąco z frontu.

PS. to ja, cassis...

[silva5]

No i wlasnie tego wolałabym uniknąć...
Bo jednak to jest taki troszke efekt placebo...
"czuje sie pewnie bo mam pigulki"...
Zreszta ja mimo ze juz nie biore to mam betablockery zawsze ze soba w
torebce "na wszelki wypadek", ale powoli bede chciala je zostawiac w domu..
W sumie to powinni przepisywac witaminke C naprzyklad i wmaiac ludziom ze ona
pomoze wrazie czego i mysle ze efekt by byl ten sam co po innych lekach... No
chyba ze sie myle..

[lucyna_n]

no nie, to nie do końca tak działa, zreszta napisalam ze tak teoretycznie wyglada leczenie agorafobi i
lęku panicznego ogolnie SSRI (ewentualnie inny antydepresant) + PSYCHOTERAPIA
Sama to mozesz co najwyzej sie nakrecic do takiego stopnia ze stracisz prace i zrobisz sobie z zycia
jedna wielka katastrofe i wszystkiego bedziesz sie bać. Idz jak najszybciej do specjalisty, nie zwlekaj bo
po co sie męczyć jeżeli można sobie pomóc?
Jezeli nie jestes jeszcze w stanie sie zdecydowac na wizyte u lekarza, to kup sobie chociaz jakas
ksiazke o leczeniu fobii, to zawsze bedzie krok w dobra strone, żeby nie brnać już dalej.

[silva5]

Nie nie, ja nie z tych co to boja sie psychologa bardziej niz dentysty;)...
Co ciekawe, przez rok studiowalam pedagogike specjalna i mialam ochote wybrac
sie na psychologie wiec raczej nie widze nic nienormalnego w
psychologach/psychiatrach, lekarze tak jak inni...

[lucyna_n]

no, chociaż jedna normalna :))

[silva5]

Troche wlasciwie to jest smutne ze ludzie tak strasznie sie boja psychologow bo
naprawde wiele osob sobie totalnie nie radzi ze soba, swoimi odczuciami, i by
im sie bardzo przydala regularnie taka rozmowa... A nie mowie juz o ludziach
ktorzy faktycznie w ciezkich stanach laduja w szpitalach przez to ze zaniedbali
swoja chorobe ze zwyklego wstydu, bo co ludzie powiedza... A o hemoroidach to
sie nie wstydza opwiadac na pol sklepu...
Ludzie sa nieziemscy:)

[lucyna_n]

a miałaś kiedyś przypiętą łatkę wariata?
bo wiesz, to nie jest zbyt przyjemne, choroba fizyczna jest zrozumiala, psychiczna nie, budzi w
ludziach strach i przez to niechęć.

[silva5]

Nie nie mialam nigdy przypietej łatki wariata i sama jej tez nie przypinam, bo
nawet jesli ktos faktycznie jest "wariatem" to i tak przeciez jest czlowiekiem
i nieznaczy to ze jest gorszy w jakims stopniu....
Ale wiem ze wlasnie ludzie tak rozumuja:"Chodzi do psychiatry wiec jest wariat"
i to jest wlasnie dosc smutne, nie wstydza sie opowiadac o praktycznie calym
ciele ale juz psychologia to jest temat tabu...
Ale na cale szczescie juz coraz bardziej sie rozpowszechniaja psycholodzy wiec
powinno byc coraz lepiej...

[lucyna_n]

silva5 napisała:

>
> Ale na cale szczescie juz coraz bardziej sie rozpowszechniaja psycholodzy wiec
> powinno byc coraz lepiej...

gdyby ta ilość przerodziła sie w jakość, bardziej by mnie to cieszyło.

[lucyna_n]

bywa, ale jednak wiekszosc ludzi łyka i odstawia "bezboleśnie" w przeciwienstwie do benzo, ktorego to
cholerstwa nijak odstawic nie moge.

[cassis]

wiem, wiem, chyba od dziś już mogę powiedzieć że trudy odstawiania za mną i
jedstem "czysta". Nie ma to jak mały dobry detoxik :))

nie strasz ludzi niepotrzebnie

[lucyna_n]

nie lubie takiego demonizowania zwyklych antydepresantow łykanych przez miliony ludzi na swiecie,
ktorzy z tym normalnie zyja, pracuja, ucza sie. Toto nawet w interakcje z alkoholem nie wchodzi.

wiesz Cassis, Ci ktorzy reaguja żle na te leki to jest jednak mniejszosc, wyjątki od reguły, cala reszta
łyka, zdrowieje i ani im w glowie pakować sie na to forum.

ale tak czy sieak, ciesze sie z tego ze funkconujesz bez podpórki, milo to uslyszec:)

[cassis]

Ależ kto powiedział, że ja źle reaguję na te leki - wręcz odwrotnie:)
Z tym zdrowieniem to różnie bywa, czasami jest to niestety sprawa nawracająca.
Ja normalnie żyję, pracuję i tylko zbrałam cichutko głosik, że odstawianie
Seroxatu nie zawsze przechodzi niezauważalnie.
A co do bytności na tym forum - jestem tu, bo znam sprawę z autopsji i zawsze
będę już pamiętać że to "coś" mnie dotyczy/dotyczyło. Może komuś będę mogła
podpowiedzieć coś pożytecznego?

Pozdrawiam

[lucyna_n]

egoistycznie ciesze sie że Cie widze, podpowiadaj jak najczęściej bo jesteś tutaj glosem rozsądku:)
co do seroxatu to khm, no ja tego leku wogole nie toleruje :) ale naprawde wiem ze mnóstwo ludzi łyka
i dobrze się ma.

[lucyna_n]

ale klasyczny początek agorafobii.
skoro początek, to jest nadzieja na zawrócenie z nerwicowej ścieżki w kierunku koszmaru.

[silva5]

agorafobia? A to nie jest lęk przed otwarta przestrzenia? Bo ja w sumie nie
orientuje sie zbyt dobrze ale narazie odczuwam napewno rodziaj lekkiej
klaustrofobi, i narazie z tym walcze dzielnie sama...
Zaczelo sie od tego ze mialam ten atak kołatnia serca w pociagu, potem bralam
lekarstwa i jakos bylo ok ale kołatanie zmieniło sie w dusznosci, oczywiscie
wysiadalam na najblizszym przystanku...
Potem lekki atak paniki zlapal mnie jak jechalam autobusem i jak wysiadlam
(przystanki bylo od siebie oddalone o jakies 10-15min)dochodzilam do siebie
okolo polgodziny, ale trzeba bylo jeszcze wrocic i oczywiscie tylko jak
podjechal autobus to pelna panika i wsiadlam i wysiadlam, ale nie bylam sama
wiec nie bylo az tak zle...
Odczekalam jakies 20min i juz w minimalnym stresie, bardziej dykomforcie
psychicznym dojechalam do domu...
Potem doszla winda ktora czasami sie zacina i oczywiscie mam wrazenie ze sie
zatnie jak bede nia jechala i ze dostane ataku paniki... Narazie jezdze nia
tylko z kims znajomym, ale pracuje nad tym by sama wsiaść...
Ostatnio bylo w tramwaju...
Tyle ze te ostatnie ataki paniki nie sa juz tak intensywne jak poprzednie, moze
dlatego ze wiem ze nic mi tak naprawde nie jest... Ale i tak sa one upierdliwe
strasznie, i mnie bardzo denerwuja w sensie złoszczą...

No wydaje mi sie ze powinno mi sie udac to wyleczyc...

[lucyna_n]

to co opisujesz brzmi jak ksiazkowy opis agorafobii.
nie jest to lek przed otwarta przestrzenia, to jest wlasnie takie cos co Ty masz.

[mskaiq]

Kiedy ignorujesz nerwice to sie ona nie pojawia, zgadzam sie z tym co
napisalas. Ona pojawia sie po to aby wzbudzic strach, kiedy go nie wzbudza w
Tobie to odchodzi, jestes zlym kandydatem. Gdyby udalo sie nerwicy wzbudzic
strach wtedy nerwica by rozrastala, zostalabys jej niewolnikiem. Ludzi z powodu
nerwicy potrafia nie wychodzic z domu, spotykac sie z innymi ludzmi, potrafia
sie bac nawet oddychac. Nerwica odbiera krok za krokiem wszystko co w zyciu
jest wazne a to prowadzi do depresji.
Mysle ze Sama wiesz ze nie masz depresji, tak jak piszesz depresja objawia sie
przygnebieniem, unikaniem ludzi a takze brakiem sensu i wiary we wszystko co
Cie otacza.
Zastanawiasz skad sie wziela Twoja nerwica, mysle ze nie otrzymasz odpowiedzi
na to pytanie i lepiej sie nad tym nie zastanawiaj. Sa pytania ktore lepiej
czasem pozostawic bez odpowiedzi.
Serdeczne pozdrowienia.

Ale czy depresja nie objawia sie jakims przygnebieniem,unika towarzystwa
innych, i ze sie nie widzi sensu istnienia?
Bo ja takich objawow nie mam...
Wrecz przeciwnie, bo jestem raczej szczesliwa, chyba ze jestem nieszczesliwa
tylko o tym niewiem ale jakos niewydaje mi sie....

[silva5]

Strach to ona juz wzbudzila tylko teraz ja z nia walcze zeby nie miala szansy
na rozrastanie sie...
W sumie to jest strasznie dziwne bo jeszcze 3 tygodnie temu niewiedzialam ani
co to nerwica ani co to fobia, a teraz... Walka z wiatrakami i bialymi
myszkami...

[mskaiq]

Ja tez przez wiekszosc mojego zycia nie wiedzialem co to jest nerwica i
depresja. Jednym z najwiekszych problemow jest samotnosc w pokonywaniu tego co
sie z dzieje z nami, trudno znalesc kogos kto potrafilyby powiedziec co sie
dzieje z nami.
Jesli nie ulegniesz strachowi to Twoje problemy znikna szybko, jesli temu
ulegniesz wtedy scenariusz Twojego zycia bedzie pisal strach. To bardzo smutny
scenariusz.
Serdeczne pozdrowienia.

[silva5]

No jestem w stanie sobie to wyobrazic ze to jest smutny scenariusz bo ja juz w
tej chwili jestem zla ze nie moge normalnie podrozowac, jesli bym miala jeszcze
zaczac sie bac ludzi to to by byl istny koszmar, bo jestem osoba bardzo
towarzyska i nie przepadam za siedzeniem w domu...
A ty jak dlugo sie leczysz na nerwice? Kiedy sie zaczela i w jakim momencie?

[lucyna_n]

nie liczylabym na takie konkrety od Mskaiq:))

zreszta co to Ci da wiedziec kto jak dlugo choruje itd, Ty nie musisz miec tej nerwicy, Twoje szanse na
calkowite pozbycie sie tego sa bardzo duze, bo szybko wyłapałaś problem, i jestem pewna ze szybko
możesz sie z nim uporać. Nie trać życia na nerwice, i niepotrzebne fobie, i to juz wszystko co mogę Ci
poradzić, reszta zależy od Ciebie i tego jak szybko zaczniesz sie leczyć , fachowo a nie forumowo:)

[silva5]

Ja jestem poprostu osoba bardzo ciekawa swiata i tak samo ludzi i tego co sie z
nimi dzieje, i dlaczego sie tak dzieje, w ten sposob mozna lepiej poznac siebie
samego bo jednak wiekszosc ludzi ma prawie identyczne reakcje na wiele
problemów/boźców, mimo ze moga sie roznic od siebie znacznie charakterami,
mentalnoscia itp. ...

Uwazam ze to forum jest bardzo dobra podpora terapii, cos w rodzaju terapii
grupowej... Dobrze jest wiedziec ze nie jest sie wyjatkiem, ze sa ludzie ktorzy
maja podobna chorobe i jak oni sobie z tym radza...

[mskaiq]

Dla mnie nerwica nie jest choroba, jest stanem psychologicznym. Trwa tak dlugo
jak dlugo sie boisz a konczy sie kiedy przestajesz sie bac.
Objawy nerwicy przestaja sie pojawiac, te objawy nic nie znacza jesli nie
dodasz do nich strachu. Mysle ze to jest troche jak ze swedzeniem. Jesli
zaczniesz drapac swedzace miejsce to mozesz sie nawet pokaleczyc. Jesli
zignorujesz swedzenie odejdzie samo.
Moje problemy rozpoczely sie 6 lat temu. Obecnie jestem zdrowy, chociaz ja wole
inne okreslenie, kontroluje moj nastroj, samopoczucie i strach.
Serdeczne pozdrowienia.

[silva5]

No w sumie to faktycznie z tego co przeczytalam gdzies to nie da sie wyleczyc
czegos co jest czescia naszego charakteru a ponoc nerwica jest wlasnie jego
częścią...

Zaraz ide sie przejechac tramwajem:)... A pomyslec ze kiedys z przyjemnoscia
jezdzilam kolejka gorska w wesolym miasteczku, a teraz zwykly tramwaj daje tyle
samo rozrywki:D...
Pozdrawiam:)

[marenta]

dobre!:)

[suchyxxx]

Nie chcę Cię martwić ale to wcale nie musi być nerwica.Oczywiście może być tylko
dziwne że nie ma powodu do nerwicy a wystepuje.Moja bratowa leży w szpitalu bo
miała dokładnie coś podobnego.WWróciła z pracy i miała częstoskurcz i wysokie
ciśnienie.Dusiła się ale mimo to wzieła kąpiel po której położyła się i wezwałóa
pogotowie.Pogotowuie przyjechało i powiedziało że to problemy z sercem i że
jakby przyjechali 5 minut później to serce by nie wytrzymało.Dali jej jakiś
zastrzyk i razili tym prądem:P Poszła do spzitala i tam ma mieć robuione różne
badania a mięszy innymi kolanoskopię czy coś takiego.Niby wyniki ekg ma dobre
była tez u psychologa i wykluczył nerwicę co mnie zdziwiło.Zobaczymy jak jej
wyjdą wyniki ale w każdym razie leki musi brać do końca życia choć ona nie chce
ale bez tego znowu bdzie miała atak.Sprawdź u siebie czy masz potas,magnez i
żelazo w normie.Bajlepiej zobaczyć co się dzieje z sercem i zrobić badanie co
rurkę wsadzają od gardła przez przełyk do jelit oraz badanie co wsadzają
cieniutką rureczkę od pachwin do serca.Wiem,wiem że to może być nieprzyjemne ale
lepiej wykonać te badania.Jeśli natomiast zobaczysz że po środkach
uspakajających rytm serca wraca do normy to rzeczywiście może to być
nerwica.Wiesz co??Nie zaczybnaj brać leków antydepresyjnych bo często na
początek nerwicy się to bierze.Idź do psychologa i dużo spacerój oraz śpij.Weź
urlop i powinno być spoko.Na wszelki wypadek miej przy sobie validol ziołowy
albo jakiś uspokajacz bo lepiej brać w razie takiego ciśnienia.Polecam
hydroxyzynę bo ona prawie nie uzaleznia i jest jedynym lekiem bezpiecznym w tej
grupie tyle że może dawać nadmierną senność.Nie łap się za lorafen bo niby jest
super ale styrasznie wciąga i wywołuje objawy podobne po spożyciu jak
narkotyki.Nie bierz też xanaxu bo to nieco podobne.Najlepiej poradź się lekarza
a zresztą może psycholog nawet powie że w momentach takiego zacvhowania serca
lepiej doraźnie brać jakiś lek.To tyle.Pozdrowienia i szybkiego powrotu do zdrowia

[lucyna_n]

wiesz, może jednak troche sie prześpij, albo co, bo troche jakby Ci to powiedzieć, no, od rzeczy
piszesz.

[silva5]

Robilam wlasnie badania i echo serca i ekg serca mam wszystko w normie... Usg
jamy brzusznej i tarczycy- bardzo dobre, tsh w normie, tylko bialych krwinek
mam za malo ale odrobine za malo...
Ja wlasnie narazie wolałabym sie obyc bez lekow, bo naprawde nie widzi mi sie
branie lekarst poki nie jest to az tak bardzo konieczne...
Dzisiaj ogolny lekarz domowy chcial mi wlasnie przepisac anty depresyjne ale
narazie sie wstrzymalam gdzies w czwartek czy piatek pojde do psychiatry ale
raczej tez zrezygnuje z pigulek...

Narazie nie jest źle...Tylko to cisnienie...

[silva5]

Tramwaje juz sa ok, zacinajaca sie winda tez... Atakow narazie nie ma...
Jedyne co mnie martw to to ze jestem hiperaktywna, nie moge usiedziec w miejscu
i to na dodatek bez zadnych lekow, dopiero 2 dzien tak mam moze to minie...
A dzis bylam u lekarza, i mierzyl mi cisnienie to mialam 140/85 a przed
wyjsciem z domu mialam 110/60, ale stresu zadnego nie odczuwalam, troche
dziwne... Narazie zrezygnowalam z rozpoczecia brania lekow anty depresyjnych...

[mskaiq]

Na ta hiperaktywnosc o ktorej piszesz tez maja podloze nerwicowe. Mysle ze
bardzo pomoglyby Ci cwiczenia fizyczne. Codzienny bieg, spacer, rower, itp.
Aktywnosc fizyczna jest niezwykle pomocna.
Mysle ze jednym z najczestszych bledow jest oczekiwanie na atak, nie wolno na
niego czekac, nie wolno o tym myslec. Moge Cie zapewnic ze taki atak przyjdzie,
i w tramwaju i w windzie, Sama sie o tym przekonasz. On przestanie przychodzic
tylko wtedy kiedy nie bedziesz na niego oczekiala i wtedy kiedy bedzie Ci
obojetne czy przyjdzie czy nie.
Dla mnie pojawienie sie ataku nie ma zadnego znaczenia, nawet nie zwroce na to
uwagi. Wiem jednak ze taki atak potrafi byc fatalny, decydujaca sprawa jest to
czy obudzi w Tobie strach czy nie.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

no, tak jest, zaiste, w przypadku agorafobii napewno.
Ale dojście do takiego wniosku musi niestety nastąpić na skutek samodzielnego przewałkowania
problemu i doświadczenia ileśtam razy totalnej załamki. Zresztą czasem jest tak, że czlowiekowi
wydaje sie ze juz mu to obojętne, przyjdzie to będzie, że panuje nad sytuacja, ale jednak napad paniki
przychodzi i cała ta wiedza bierze w łeb, a panika przejmuje pełną kontrolę. Grunt żeby wyciągnać
potem konstruktywne a nie destrukcyjne wnioski.

[mskaiq]

Przyjdzie taki czas Lucynko ze atak nerwicy nie wywola zadnej reakcji u Ciebie,
to zabiera duzo czasu. Najpierw trzeba rozumiec czym jest nerwica. Mam wrazenie
ze juz ja rozumiesz i to dobrze, przewalkowalas ja. W tej chwili probujesz
kontrolowac ja ale z tego co piszesz wynika ze przychodzi panika a z ta nie
potrafisz Sobie poradzic.
Mysle ze tutaj przydalyby sie Ci cwiczenia fizyczne. Cwiczenia fizyczne bardzo
zmiejszaja objawy paniki. Kiedy pojawi sie panika rob przysiady pompki,
brzuszki itp. Jesli mozesz idz wtedy pobiegac. Po 10 minutowym biegu wrocisz
bez objawow paniki. Ona moze znow sie wlaczyc ale bedzie slabsza i mozesz ja
osabiac przez cwiczenia fizyczne. Kiedy zaczniesz Sobie radzic z panika, bedzie
coraz slabsza, w koncu zniknie bo nie przynosi wiecej strachu i terroru.
Serdeczne pozdrowienia.

[silva5]

Jesli nie mozliwosci wyjscia i biegania czy skakania, to wtedy wystarczy
napinac i rozluzniac szybko miesnie , najlepiej calego ciała....

[lucyna_n]

no tak, ale nie w każdym miejscu można nagle zacząć robić brzuszki, skoki i biegi, wiem że ruch
ułatwia sprawę, ale są miejsca w których trzeba po prostu być, siedzieć, lub stać spokojnie, i tu jest
większy problem.
W domu i na zielonej trawce radzę sobie nieźle, pewnie dlatego że mam właśnie tą swobodę poruszania
się, ale autobus, pociąg, zebranie, kościół, kolejka do kasy w supermarkecie, tu trzeba siedzieć/stać
spokojnie, i po prostu wytrzymać, a myśli tłoczą się ze zdwojoną przez bezruch siłą.
Z tym nie umiem sobie poradzić, a jak jeszcze do tego dokłada sie depresja, która dość systematycznie
wraca, szcześciem też systematycznie mija, to bywa naprawde marnie. Motywacja siada i cała
układanka misternie i z trudem układana się rozsypuje.
Dodam, ponieważ z Twoich postów troska szczera wyziera, że ostatnio jest jakby lepiej, powiedzmy
dwa kroki do przodu, jestem dużo weselsza i spkojniejsza,
puk puk w niemalowane, nie jest źle:)

[mskaiq]

Ja widze zmiany u Ciebie Lucynko, wiem ze jest lepiej i to duzo lepiej. Zmienil
sie rowniez Twoj punkt widzenia na wiele spraw, wierze, nie mam zadnych
watpliwosci ze bedzie jeszcze lepiej.
Wracajac do tego co napisalas. Sprawa mysli jest stosunkowo latwa do pokonania.
Te mysli to atak, jesli pozwolisz aby trwal w Tobie to bardzo szybko zepsuje Ci
caly spokoj, radosc, czy dzien.
Kiedy pojawiaja sie zle mysli albo ich nawal, afirmuj, cos co przynosi radosc.
Powtarzaj Sobie kolko, jak bardzo kochasz Meza, czy Swoje Dziecko. W taki
sposob blokujesz te inne mysli. One beda przychodzily ale powtarzajac Swoje
dobre mysli nie akceptujesz tych zlych.
Ten atak sie skonczy i nie bedzie trwal dlugo, bo nie powoduje szkody.
Jesli chodzi o bieg to pisalem o sytuacji kiedy panika u Ciebie jest nie do
opanowania, wtedy kiedy zaczynasz brac leki i kiedy calkowicie tracisz kontrole
nad Soba. Wtedy zwykle piszesz posty pelne tej paniki.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

mskaiq napisał:

> Zmienil
>
> sie rowniez Twoj punkt widzenia na wiele spraw

hmm, ja jakoś nie zauważyłam zmiany poglądów? Nadal nie wierzę w psychoterapię w przypadku
szanownej mnie:))

>
> Powtarzaj Sobie kolko, jak bardzo kochasz Meza,
:D no to jest git! Wiesz, ja to w dobrych chwilach caly swiat kocham, ale jak jest źle, to moj biedny Stary
nie odpowiada tylko za gradobicie:)) ok, mogę to afirmować, nie ma sprawy, Stary się ucieszy:)

> Jesli chodzi o bieg to pisalem o sytuacji kiedy panika u Ciebie jest nie do
> opanowania, wtedy kiedy zaczynasz brac leki i kiedy calkowicie tracisz kontrole

no tak, ale ja wlasnie najbardziej panikuje w wymienionych sytuacjach, gdybym wtedy mogla cos
napisac to dopiero by bylo okropienstwo.
Jak juz mogę pisać, to znaczy ze nie jest tak źle
>
> nad Soba. Wtedy zwykle piszesz posty pelne tej paniki.
noo, a biedaki na forumie muszą przez to brnąć, takie życie, takie forum;)
zwykle to biore procha i nic nie pisze, chyba ze w kajeciku, nie jestem aż tak bezlitosna