mam borderline

[psychopata.z.borderline]

powiedzcie, czy mogę z tym normalnie funkcjonować w społeczeństwie, czy
najlepiej statek kosmiczny i na księżyc?

[euforyk]

modl się usilnie o porządek w swojej duszy, żałuj szczerze za swe bluźnierstwa,
to społeczeństwo przyjmie cie do siebie.

pytam poważnie, nie oczekuje cudów

[psychopata.z.borderline]

[euforyk]

a z czym masz problemy jeśli chodzi o funkcjonowanie w społeczenstwie?

[psychopata.z.borderline]

w język nie umiem się ugryźć.
tak próbuje się gryźć robić sobie pokutę i mnie boli, wiec wole sie nie gryzc

[euforyk]

z nadmiarem zaangazowania zawsze sobie mozna poradzić, luzuj poślady, twoja mowa
nie ma wplywu wiekszego ani na twoje zycie ani zycie innych wiec po co marnowac
energie tak potrzebna do zycia.

[aspolecznie]

od psychopaty czy od borderline?

[aspolecznie]

psychopata.z.borderline napisała:

> powiedzcie, czy mogę z tym normalnie funkcjonować w społeczeństwie, czy
> najlepiej statek kosmiczny i na księżyc?
>

normalnie to się chyba nie da, ale gdzieś na granicy pomiędzy ziemią a
księżycem to możesz czasami z tego statku kosmicznego wyjść sobie na spacerek.
ale psychopatę to radziłabym pozostawić jednak na księżycu.

[ria2]

Znam dziewczynę z bordeline i powiem tak - jestem w stanie wszystko znieść:
wyzwiska, jej teorie spikowe, cięty język (przyznam jest trudno, ale do
zniesienia), ale zupełnie nie radzę sobie z jej agresją. Po prostu się jej
boję. Jeżeli nie wywołujesz takiego strachu u ludzi, to zostań na Ziemi ;).

Pozdrawiam, Ria

[lizavieta1]

Na studiach mnie uczył jeden pan psycholog, że statystycznie najczęśtszym
zdiagnozowanym u przestępców zaburzeniem jest borderline. To dotyczyło
przestępstw związanych ze skrajnymi formami agresji. Jeśli kogoś zaciukasz, to
możesz się do mnie zgłosić.

[ria2]

Nie chce demonizować (bo przecież nie wszyscy z "pograniczem osobowości" są
tacy sami), ale coś w tym jest.

Agresja jest u nich tak nie do opanowania, że są w stanie bić tak długo aż
zatłuką na śmierć (chyba że kierują ją ku sobie). Widziałam w "akcji"
dziewczynę (na szczęście nic się nie stało), o której pisałam, i jestem
przerażona, że można wejść w taki trans (amok?!), że aż nie można go okiełznać.
Przyznam, że nie wiem, jak żyć z kimś takim?
Widzę to tylko z boku (i dość daleka), ale zorientowałam się, że jej rodzina
zupełnie sobie z tym nie radzi. Dlatego smutno mi też z tego powodu :(.

Ria