NIC

[bazylka9]

Myślałam .... ach to nic co myślałam. Nie chce mi się słuchać Waszych krytyk.
Mam to na co dzień. Wymyślcie coś innego, a jak nie to to nie.

[marenta]

bazylka... ale ty przecież sama jesteś dzisiaj taka jakby ugryzła cię osa
okropna ta pogoda, aby do piątku

[bazylka9]

Marentko najbardziej cieszę się, że tu jesteś i to jest dla mnie najważniejsze.
Reszta gdzieś tam daleko. Dziś kąsam bo mnie wkurzają niektórzy ale to żadna
nowość. Teskniłam za Tobą jak i tęsknię za aspołecznie i innymi. Dlainnych też
jestem otwarta i czekam... może być i krytyka...

[marenta]

ja tez się cieszę, że jesteś
przyfruwasz, czasem gdzies przysiądziesz na krótką chwilę i jeszcze szybciej
odfruwasz... w chimeryczno-eterycznej aurze
jak... hmmm... (nie jestem tu specem od systematyzacji)... koliber

tak koliber
nawet bardziej kolober niż ptak
czy ktoś widział kiedy siedzącego kolibra?
jak się przysiądziesz dam ci ksywe Siedzący Koliber, hihihi co ty na to?

[bazylka9]

to nierealne moja kochana Marento. Jestem na chwilkę i znikam. Nigdy nie wiem
czy nie na zawsze. Tak jakoś. Jakby co to zza chmur będę się do Was uśmiechać
bo ogólnie lubię ludzi, zwłaszcza takich jak WYYYYYYYYYYYY.

[marenta]

racja, przywiązywanie się nie jest dobre
przywiązanie to tylko złudzenie że się coś posiada, droga na skróty donikąd

[hasanet]

Przywiązanie nie jest aktem własności. To uczucie, że ten ktoś istnieje nawet
wtedy, gdy patrzymy w inną stronę.
asa

[zyrafa46]

Aaaaaalllesciwe się dobrały do siebie. Hi hi hi, Dwie hi hi malkontentki.
a ja jestem stara żżżyrafa i mam 4 kopyta (KOPYTA) więc zmykam. Żyrafa to nie
mgiełka, to nie motyl to nie koliberek, fruwolotuś,
Ży

[euforyk]

bazylka9 napisała:

> to nierealne moja kochana Marento. Jestem na chwilkę i znikam. Nigdy nie wiem
> czy nie na zawsze. Tak jakoś. Jakby co to zza chmur będę się do Was uśmiechać
> bo ogólnie lubię ludzi, zwłaszcza takich jak WYYYYYYYYYYYY.

Serdeczne pozdrowienia przesyła Ania z Zielonego Wzgórza.

PS. może zacznij lubić ludzi w szczególe a nie ogólnie.

[hasanet]

euforyk napisał:

> PS. może zacznij lubić ludzi w szczególe a nie ogólnie.
Mnie też łatwiej kochać przeszłe i przyszłe pokolenia niż współczesnych
palantów.
asa

[euforyk]

nie zadzieraj nosa, bo fikniesz kozła do tyłu.

[hasanet]

Nie strasz. Po prostu nie mam wyboru.
asa

[marenta]

mogłabym stanąć na głowie i zaklaskać uszami a i tak byś sobie poszła

[bazylka9]

Narazie jestem. Pozdrawiam od Ani z Zielonego Wzgórza :)

[bazylka9]

Sorry. Znikam. Podrażniłam tylu ludzi, że nie mam innego wyjścia. Czasem
chamstwo ze mnie wychodzi i jest źle ukierunkowane. Lepiej pozostanę na
czytaniu. Sorry asix (z innego postu), euforyku, hasanet.
Bye.
Bazylka

[euforyk]

a mnie za co? :-) emocje na forumie to chleb powszedni

[danuski]

bazylka9 napisała:

> Sorry. Znikam. Podrażniłam tylu ludzi, że nie mam innego wyjścia. Czasem
> chamstwo ze mnie wychodzi i jest źle ukierunkowane. Lepiej pozostanę na
> czytaniu. Sorry asix (z innego postu), euforyku, hasanet.
> Bye.
> Bazylka

Bazylko
nie znikaj
jaak jaa nie piszę, to wcale nie znaczy, że nie czytam
czasem i mi się nie chce tego mojego NIC napisać, bo wydaje mi się aż takie już
NIC

[hasanet]

Mnie tam nie przeszkadzasz.
asa

Mały Księżę - Rozdział XXI

[marenta]

Wtedy pojawił się lis.
- Dzień dobry - powiedział lis.
- Dzień dobry - odpowiedział grzecznie Mały Książę i obejrzał się, ale nic nie
dostrzegł.
- Jestem tutaj - posłyszał głos - pod jabłonią!
- Ktoś ty? - spytał Mały Książę. - Jesteś bardzo ładny...
- Jestem lisem - odpowiedział lis.
- Chodź pobawić się ze mną - zaproponował Mały Książę. - Jestem taki smutny...
- Nie mogę bawić się z tobą - odparł lis. - Nie jestem oswojony.
- Ach, przepraszam - powiedział Mały Książę. Lecz po namyśle dorzucił: - Co
znaczy "oswojony"?
- Nie jesteś tutejszy - powiedział lis. - Czego szukasz?
- Szukam ludzi - odpowiedział Mały Książę. - Co znaczy "oswojony"?
- Ludzie mają strzelby i polują - powiedział lis. - To bardzo kłopotliwe.
Hodują także kury, i to jest interesujące. Poszukujesz kur?
- Nie - odrzekł Mały Książę. - Szukam przyjaciół. Co znaczy "oswoić"?
- Jest to pojęcie zupełnie zapomniane - powiedział lis. - "Oswoić"
znaczy "stworzyć więzy".
- Stworzyć więzy?
- Oczywiście - powiedział lis. - Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem,
podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie
potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych
lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz
dla mnie jedyny na świecie. I ja będę dla ciebie jedyny na świecie.
- Zaczynam rozumieć - powiedział Mały Książę. - Jest jedna róża... zdaje mi
się, że ona mnie oswoiła...
- To możliwe - odrzekł lis. - Na Ziemi zdarzają się różne rzeczy...
- Och, to nie zdarzyło się na Ziemi - powiedział Mały Książę.

Lis zaciekawił się:
- Na innej planecie?
- Tak.
- A czy na tej planecie są myśliwi?
- Nie.
- To wspaniałe! A kury?
- Nie.
- Nie ma rzeczy doskonałych - westchnął lis i zaraz powrócił do swej myśli: -
Życie jest jednostajne. Ja poluję na kury, ludzie polują na mnie. Wszystkie
kury są do siebie podobne i wszyscy ludzie są do siebie podobni. To mnie trochę
nudzi. Lecz jeślibyś mnie oswoił, moje życie nabrałoby blasku. Z daleka będę
rozpoznawał twoje kroki - tak różne od innych. Na dźwięk cudzych kroków chowam
się pod ziemię. Twoje kroki wywabią mnie z jamy jak dźwięki muzyki. Spójrz!
Widzisz tam łany zboża? Nie jem chleba. Dla mnie zboże jest nieużyteczne. Łany
zboża nic mi nie mówią. To smutne! Lecz ty masz złociste włosy. Jeśli mnie
oswoisz, to będzie cudownie. Zboże, które jest złociste, będzie mi przypominało
ciebie. I będę kochać szum wiatru w zbożu...

Lis zamilkł i długo przypatrywał się Małemu Księciu.
- Proszę cię... oswój mnie - powiedział.
- Bardzo chętnie - odpowiedział Mały Książę - lecz nie mam dużo czasu. Muszę
znaleźć przyjaciół i nauczyć się wielu rzeczy.
- Poznaje się tylko to, co sie oswoi - powiedził lis. - Ludzie mają zbyt mało
czasu, abu cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma
magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół. Jeśli chcesz mieć
przyjaciela, oswój mnie!
- A jak się to robi? - spytał Mały Książę.
- Trzeba być bardzo cierpliwym. Na początku siądziesz w pewnej odległości ode
mnie, ot tak, na trawie. Będę spoglądać na ciebie kątem oka, a ty nic nie
powiesz. Mowa jest źródłem nieporozumień. Lecz każdego dnia będziesz mógł
siadać trochę bliżej...

Następnego dnia Mały Książę przyszedł na oznaczone miejsce.
- Lepiej jest przychodzić o tej samej godzinie. Gdy będziesz miał przyjść na
przykład o czwartej po południu, już od trzeciej zacznę odczuwać radość. Im
bardziej czas będzie posuwać się naprzód, tym będę szczęśliwszy. O czwartej
będę podniecony i zaniepokojony: poznam cenę szczęścia! A jeśli przyjdziesz
nieoczekiwanie, nie będę mógł się przygotowywać... Potrzebny jest obrządek.
- Co znaczy "obrządek"? - spytał Mały Książę.
- To także coś całkiem zapomnianego - odpowiedział lis. - Dzięki obrządkowi
pewien dzień odróżnia się od innych, pewna godzina od innych godzin. Moi
myśliwi, na przykład, mają swój rytuał. W czwartek tańczą z wioskowymi
dziewczętami. Stąd czwartek jest cudownym dniem! Podchodzę aż pod winnice.
Gdyby mysliwi nie mieli tego zwyczaju w oznaczonym czasie, wszystkie dni byłyby
do siebie podobne, a ja nie miałbym wakacji.

W ten sposób Mały Książę oswoił lisa. A gdy godzina rozstania była bliska, lis
powiedział:
- Ach, będę płakać!
- To twoja wina - odpowiedział Mały Książę - nie życzyłem ci nic złego. Sam
chciałeś, abym cię oswoił...
- Oczywiście - odparł lis.
- Ale będziesz płakać?
- Oczywiście.
- A więc nic nie zyskałeś na oswojeniu?
- Zyskałem coś ze względu na kolor zboża - powiedział lis, a później dorzucił: -
Idź jeszcze raz zobaczyć róże. Zrozumiesz wtedy, że twoja róża jest jedyna na
świecie. Gdy przyjdziesz pożegnać się ze mną, zrobię ci prezent z pewnej
tajemnicy.

Mały Książę poszedł zobaczyć się z różami.
- Nie jesteście podobne do mojej róży, nie macie jeszcze żadnej wartości -
powiedział różom. Nikt was nie oswoił i wy nie owoiłyście nikogo. Jesteście
takie, jakim był dawniej lis. Był zwykłym lisem, podobnym do stu tysięcy innych
lisów. Lecz zrobiłem go swoim przyjacielem i teraz jest dla mnie jedyny na
świecie.

Róże bardzo się zawstydziły.
- Jesteście piękne, lecz próżne - powiedział im jeszcze. - Nie można dla was
poświęcić życia. Oczywiście moja róża wydawałaby się zwykłemu przechodniowi
podobna do was. Lecz dla mnie ona jedna ma większe znaczenie niż wy wszystkie
razem, ponieważ ją właśnie podlewałem. Ponieważ ją przykrywałem kloszem.
Ponieważ ją właśnie osłaniałem. Ponieważ właśnie dla jej bezpieczeństwa
zabijałem gąsienice (z wyjątkiem dwóch czy trzech, z których chciałem mieć
motyle). Ponieważ słuchałem jej skarg, jej wychwalań się, a czasem jej
milczenia. Ponieważ... jest moją różą.

Powrócił do lisa.
- Żegnaj - powiedział.
- Żegnaj - odpowiedział lis. - A oto mój sekret. Jest bardzo prosty: dobrze
widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.
- Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu - powtórzył Mały Książę, aby
zapamiętać.
- Twoja róża ma dla ciebie tak wielkie znaczenie, ponieważ poświęciłeś jej
wiele czasu.
- Ponieważ poświęciłem jej wiele czasu... - powtórzył Mały Książę, aby
zapamiętać.
- Ludzie zapomnieli o tej prawdzie - rzekł lis. - Lecz tobie nie wolno
zapomnieć. Stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś. Jesteś
odpowiedzialny za twoją różę.
- Jestem odpowiedzialny za moją różę... - powtórzył Mały Książę, aby zapamiętać.

[danuski]

oswajamy się nawzajem, a potem....ranimy
przegrywa bardziej oswojony?
bardziej ufny?
bardziej naiwny?

[marenta]

> przegrywa bardziej oswojony?
jeżeli traktujesz bycie z ludzmi jako grę to przecież zawsze możesz zagrać
lepiej
a jeżeli nie grasz to czemu się skarżysz, że przegrywasz;)?

a tak na poważnie to ludzie zostali stworzeni do szukania sytuacji konfliktowych
do drażnienia mózgu emocjami przyjemne/nieprzyjemne
może miał _za_przyjemnie?

[zyrafa46]

Przegrywa ten co rani. TAK UWAZAM!!!!!!! Przegrywa TEN CO RANI!!!!!!
Już dawno nie byłam TAK PEWNA tego, co piszę.
Żyrafa

[marenta]

co przegrywa?

[marenta]

coś na czym mu nie zależy? żadna strata

[zyrafa46]

Jeśli ktoś rani przez przypadek, to naprawia ile sie da i powinien iść dalej.
Reszta - no mówi się trudno. Jeśli nie wszystko się da naprawić...zostaje
sumienie. Trzeba cos wymyśleć, żeby to załatać. J
Jeśli zaś zrobiło się komuś krzywdę rozmyślnie, to znaczy, że się ma coś w
sobie chorego. Jeśli sie tego żałuje potem, to juz lepiej - zawsze można jakos
naprawić straty. Jeśli się nie żałuje, to juz całkiem kiepsko. Znaczy, że (jak
juz pisałam) jest w nas cos chorego. Chore wychowanie, chore środowisko, z
którego wyroślismy, chory umysł, błędne myślenie, z którego nie zdajemy sobie
sprawy. Tak czy owak choremu zawsze współczuję. (Pisze o sobie bo sie nie
upoważniłam do mówienia komuś - co ma robić). Oczywiscie nieraz jest tak, że
obok współczucia musi iść ostrożność. Bo co? Ma mnie znowu walnąć? Więc robię
szeroki łuk i żałuję że ten ktoś tak ma. Czasem jest tak, że część tego samego
człowieka wystawia kolce a druga (albo środek) jest miękki i delikatny. Wtedy
trzeba szeroki łuk do ostrego a przytulic się do tej zdrowej lub nawet zbyt
delikatnej części. Ale sie rozgadałam. A tu tyle do zrobienia.
Żyrafa

[marenta]

może za dużo wymagamy
świat jest obojętny, to my mu ciągle coś dokładamy, obarczamy go naszymi
marzeniami, roszczeniami
walka "wszystko albo nic" to przegrana walka
podobno tam gdzie jest zrozumienie, nie ma już złości i żalu, podobno

[zyrafa46]

Kombinuj, kombinuj Marenta

[marenta]

świat nie jest jednak taki obojętny
czasem można solidnie oberwać łopatą
albo dać się wkręcić w Loreal
uu-uuu-uu

[bazylka9]

Dziękuję za wszystko od WAS!!!! Milczę bo obiecałam :) Euforyku tak ogólnie
lubię ludzi takich jak Ty np.i o to chodzi. Nie o wszystkich na tym padole.
Ludzie wrażliwi i nadwrażliwi to dla mnie ogół. INNI nie istnieją. NIe
odchodzę. Jestem. Dziękuję Wam. Przepraszam jeśli uraziłam WAS. Akurat Wy na to
nie zasługujecie. Są inni do tego. Ale to też jest mało ważne już teraz. Nie
chcę i nie lubię obrażać ludzi za nic.Czasem tak mi się zdarza i przepraszam za
to. To nie do Was to moje chamstwo. Zupełnie inne adresy ale widocznie muszę
się wyżyć na innych i pech, że to Wy. Mam wśród Was wielu przyjaciół czy jak to
nazwać ale nie wińcie mnie, że nie będę pisać. Nie umiem. Umiem czytać i
słuchać i to moja siła.Pisanie to WY. Dzięki za wszystko.Jeśli za delikatnie
napisałam to dodajcie sobie jakieś twarde chamskie słówka. Nara. pa. :)))

[euforyk]

> Dziękuję za wszystko od WAS!!!!

ach ta magia netu

> Milczę bo obiecałam :)

nie skręca cie z tej slownosci?

> Euforyku tak ogólnie lubię ludzi takich jak Ty np.i o to chodzi. Nie o
wszystkich na tym padole. Ludzie wrażliwi i nadwrażliwi to dla mnie ogół. INNI
nie istnieją.

Bazylo ! Bratnia Duszo ! zbudujemy IV RZESZE na zielonym wzgorzu? niewrazliwych
bedziemy nabijac na sztachety tego plotku za sadem.

[danuski]

euforyk napisał:

> Bazylo ! Bratnia Duszo ! zbudujemy IV RZESZE na zielonym wzgorzu?
niewrazliwych
> bedziemy nabijac na sztachety tego plotku za sadem.
>

aż tak ciebie skrzywdzili?
może jednak zrobimy podmianke i na tych sztachetkach nadziewać będziemy zielone
butelki lub gliniane wazoniki i urządzimy zawody, kto ich najwięcej stłucze

[marenta]

to mi przypomniało o mojej codziennej porcji ćwiczeń!

[bazylka9]

Ano.Ty Euredyku Hasanet lubicie nabijać się z kogoś.OKs. Mogę to być ja.
Pieprzę to. Wbij sobie do głowy, że jesteś mądry i.... ale niestety nie dla
mnie. Trochę pokory Wam nie zaszkodzi. Trzymajcie się mądrzy ludzie.

[zyrafa46]

Dobrze, że jesteś Bazylko. A jaka bojowa!!!!!!!! He he he
Żyrafa

Zimno mi. Siedę przed kompem, szukam listów, nie znajduję, nie moge nic zrobic,
by było mi cieplej, bo jedno śpi mi na kolanach. No i jak obudzić takie
słodkie, śpiące maleństwo. Inne (2) buszują w kablach. Ciekawe co z tego
będzie?.....
Ży

[euforyk]

czy ty masz na mnie jakies uczulenie Bazylko?

skoro nie dla ciebie, to usuwam sie na bok

[bazylka9]

Gdy się po kolei wszyscy pousuwamy to kto zostanie? Nie mam uczulenia na Ciebie
ani na kogokolwiek. Może przeciwnie? Złe emocje opuściły mnie już i prowokacji
więcej nie będę stwarzać.
Pozdrawiam Was od Ani z Zielonego Wzgórza
Bay
Bazylka

Ps. jak tu wyjechać na Mazury jak taki ziąb?

[euforyk]

> Ps. jak tu wyjechać na Mazury jak taki ziąb?

zrob przesiadke w tunezji

[jakbyc]

marenta napisała:

> świat nie jest jednak taki obojętny
> czasem można solidnie oberwać łopatą
> albo dać się wkręcić w Loreal
> uu-uuu-uu

Jestem prostym człowiekiem i nie do końca rozumiem...
"Loreal"???????????
"uu-uuu-uu"????????
Mogłabyś to przełożyć z polskiego na nasze?
Z góry dziękuję.

[danuski]

jakbyc napisała:

> marenta napisała:
>
> > świat nie jest jednak taki obojętny
> > czasem można solidnie oberwać łopatą
> > albo dać się wkręcić w Loreal
> > uu-uuu-uu
>
> Jestem prostym człowiekiem i nie do końca rozumiem...
> "Loreal"???????????
> "uu-uuu-uu"????????
> Mogłabyś to przełożyć z polskiego na nasze?
> Z góry dziękuję.

nie wiem czy dobrze odczytalam intencje, ale...
Loreal kojarzy mi się z jednym-JESTEM TEGO WARTA!!!!
czyli z polskiego na nasze...jak mamy doła to widać jesteśmy tego warte

[hasanet]

danuski napisała:

> nie wiem czy dobrze odczytalam intencje, ale...
> Loreal kojarzy mi się z jednym-JESTEM TEGO WARTA!!!!
> czyli z polskiego na nasze...jak mamy doła to widać jesteśmy tego warte
Wypada się zastanowić, skąd wziąć na kasę na potwierdzenienie tej wartości.
asa

[zyrafa46]

czytam sobie, czytam, czytam. Liczę swoją wartość. Już nie wiem jak mam liczyć.
Oj malutki ten móżdżek, malutki.
Żyrafi

[marenta]

trudno mi się rozstać z myśleniem, że depresyjne myśli to tkwienie w iluzji
zagłębianie się w swój smutek to jakaś chorobliwa uczciwość wobec siebie
zaufanie, że moje emocje to odbicie rzeczywistości
(ale przecież czasami wystarczy zmienić miejsce, by poczuć się lepiej)
to przykre, ale życie promuje myślenie praktyczne i lekko uśmiechniętą gębę

[zyrafa46]

A może trzeba WALNĄĆ jakims (kurcze, nie wiem jakim :-() narzędziem w spoinę i
ODKLEIĆ od siebie smutek? Odkleić!!!!!!! I uważać, by nie przykleił sie znowu...
Żyra

[marenta]

nie da uciąć, zawsze będą wahnięcia
chodzi o to, żeby humorowskaz, powiedzmy w skali -100...0...+100, znajdował
się się normalnie gdzieś powiedzmy na +1

[zyrafa46]

W tej skali, jaką proponujesz, +100 - mogłoby wskazywac na chwilowe wahnięcie w
schizo. Jednak +1 to za mało. +50 to wynik odpowiedni, tak myślę. Staram sie
nie sięgać zbyt nisko. Zreszta majac głowę tak wysoko...
Żyrafa

[marenta]

+50?????? bez żadnych powodów?

[zyrafa46]

No pewnie, że bez powodów. +50, to stan (powinien być) permanentny. Musi być
coś na +ie. Ja to nazywam optymizmem. Jeśli nie ma tych 50 i COŚ WALNIE ...
Oj, lepiej nie mówić. Policz, ile TU takich walniętych siedzi przed kompem.
A to trzeba ODKLEIĆ!!!!!! Odkleić smutek i zaopatrzyć się choć w 50+.
Żyrafa

[marenta]

nie czujesz, że cię gdzieś znosi w tej łodce?

[zyrafa46]

PowiedziaŁAM sobie, że NIE MOŻE mnie znieść. Muszę komuś wierzyć ;-)
Żyrafa

[hasanet]

zyrafa46 napisała:

> Muszę komuś wierzyć ;-)
Ja szczęśliwie nie. Tak łatwiej oscylować wokół śmiechonośnych rejonów.
asa

[marenta]

płyniemy przez matrix
wystarczy samo "chcę wierzyć" by zacząć płynąć gdzieś bezwładnie
oczywiście można iść brzegiem

[zyrafa46]

Brzegiem? W łodzi? Tak czy siak warto choć w reklamówce mieć na "podorędziu"
wysokie szpileczki*. TAK?????
Ży

Oczywiście myślę o Tobie Marenta. My żyrafy z założenia mamy wysoko...

[marenta]

gdyby mieć szpileczki wysokie jak szczudła to i bez łodzi by się obeszło;)

[marenta]

to prawie jak chodzenie brzegiem tylko bardziej męczące

[zyrafa46]

...musze iść, przepraszam
Ży