mam doła!!

[maja20005]

W ciągu roku moja silna psychika ,tak dotąd myślałam,została złamana.I to
przez kogo przez mojego szefa!!Dał mi popalić ,aż w końcu wylądowałam u
psychiatry.Trochę pomogło,narazie jestem na zwolnieniu od miesiąca i już
dostałam wezwanie na komisję lekarską do ZUS.I zaczęło się od nowa,jak o tym
pomyślę to włosy mi się jeżą na głowie.Boję się panicznie wracać nawet w
słowach do tego co przeżyłam.Nie wiem jak to zniosę.Pomóżcie

[blue_a]

Preczytałam. Współczuję. Pomyśl, że ma być dobrze.

[maja20005]

mam nadzieje,ale to trudne.dzieki

[maja20005]

jezeli okaze sie ze mam wrócić do pracy i oglądać tego d... to nie wiem.nawet o
tym nie myśle.Boże po co mi to było?

[blue_a]

powtarzaj w myślach "oliwa sprawiedliwa - o.s. - "

kurde, chyba jest sprawiedliwość?

[maja20005]

tego nie jestem pewna.zresztą w tej chwili niczego już nie jestem pewna.Wiem
tylko ze mam synka dla którego muszę być silna,ale trudno mi z tym się
uporać.Wmężu nie mam oparcia i to mnie dobija.

[blue_a]

Śpij spokojnie...

[samo]

Może lepiej bedzie zmienić pracę, skoro było tak źle?Nie wydaje mi się żeby
chodzenie do pracy z powodu której wylądowałaś u psychiatry było akurat dobre
dla twojego synka.

Wszystko można odkręcić

[virusti]

Trzy lata temu mialem to samo. Na raka umierał mój Ojciec, a szef mnie
wykańczał, cały wydział miał tego dosyć i napisaliśmy pismo w konsekwencji
czego facet został zawieszony. Miał znajomości wiec go odwiesili, a ja się nie
przeniosłem. Dziewieć miesiecy znecania za poniżenie go aż przyszła rozmowa w
której powiedział "Pan jest zbyt tępy żeby to zrozumieć". Powiedziałem mu że za
to spotkamy się w Sądzie w sprawie o mobbing, który właśnie pojawił się w
prawie. Poszedłem po miesięczne zwolnienie do psychiatry żeby mieć papiery do
sądu, szef się wystraszył jak je zobaczył. Zaczął być grzeczny. Ja dodatkowo
dostałem seronil i z czasem zacząłem patrzyć na wszystko inaczej. Nawet nie
dokończyłem drugiej paczki. Przestałem mu odpowiadać na mikrozaczepki, tylko
słuchałem bez słowa. Po dwóch latach nie mogę mu aktualnie nic zarzucić. Jest
ideałem szefa. Gdy miałem ostatnio problem z depresją mojej dziewczyny
rozmawiał ze mną godzinę opowiadając jak mu ojciec na rekach umierał. Kazał mi
iść na zwolnienie i pojechać na łono natury, do lasu. Kiedyś byliśmy
najgorszymi wrogami, teraz jesteśmy przyjaciółmi. Życzę Ci tyle szczęścia i
cierpliwości ile ja miałem oraz pomyślnego rozwiązania problemu.