Nigdy.

[oskar53]

Kochani moi, no i po co to wszystko?
Żremy te leki, udajemy że wierzymy w wyleczenie (to najpierw), potem, że
wierzymy w poprawę, no bo w końcu lekarze wiedzą najlepiej, nieprawdaż?
I wszystko to tylko dlatego, że nie mamy odwagi spojrzeć w oczy prawdzie- że
NIGDY się nie wyleczymy. Raz będzie lepiej, a raz gorzej, ale NIGDY nie
będzie dobrze "na zawsze".
Aż do śmierci będziemy mieć depresję. Albo nerwicę. Albo jedno i drugie!

[uhu_an]

a ja wierze, z ebedzie dobrze i , ze moje cierpienie ma sens( no moze nie
zawsze gdy cierpie=, ale po ostatnim dole jestem naprawde optzmistzcynie
nastawiona. widye w koncu ymianz. i mnie to ciesyz.

eeee cos sie skopsalo y klawiatura. jak to ymienic.aaaa!

[tarja30]

uhu_an napisała:

> a ja wierze, z ebedzie dobrze i , ze moje cierpienie ma sens( no moze nie
> zawsze gdy cierpie=, ale po ostatnim dole jestem naprawde optzmistzcynie
> nastawiona. widye w koncu ymianz. i mnie to ciesyz.
>
> eeee cos sie skopsalo y klawiatura. jak to ymienic.aaaa!


resetem

[zombi19]

Jeśli ktoś ma jakiś epizod depresyjny bądż też nerwicowy to mozliwe że z tego
wyjdzie. Nio ale brak biologicznej równowagi neuroprzekażników siłą woli jakoś
trudno wyleczyć :(. Ech za to na to chyba lekarze nie narzekają, musieliby
zmienić zawód jakby ubylo im połowe pacjentów.

[oskar53]

Taaaaa, z tym, że u mnie to nie był żaden epi..t, bo ile on może trwać? Pół
roku, rok? Dwa? Trzy? Dwadzieścia?
Na naszych nagrobkach zamiast R.I.P. powinno być R.I.D.- rest in depression.

[dorcia1974]

oscarq jak to po co to wszystko?chociazby po to zeby cieszyc sie tymi chwilami
kiedy jest dobrze.U mnie to dobrze trwa juz jakis m-c lub dwa i ręcze ci że
warto.Zrę leki bo nie mam wyjscia,dawno sie pogodziłam z tym ze do konca zycia
bedzie raz tak a raz siak,więc i tobie proponuję zawrzec z nią (depresją lub
nerwicą)pokój i cieszyc się ze np.nie jest to choroba smiertelna

[oskar53]

Hmmmm nie jest śmiertelna? A jak ktoś popełni samobója, to co wtedy?
Wiem, wiem, próbujesz pomóc, a ja się głupio czepiam. Ale jestem w okropnym
stanie.

[dorcia1974]

uwierz mi ze jeszcze bedziesz skakał jak kózka po łące:) a ja wtedy bede miała
nawrót i wtedy napisze post a ty mnie bedziesz pocieszał:)

[oskar53]

Umowa zatem stoi. :)

[anika15]

uhu_an
eeee cos sie skopsalo y klawiatura. jak to ymienic.aaaa!

Ctrl+Shift(lewy) powinno pomóc:)
----------------------------------
oskar53
Kochani moi, no i po co to wszystko?

Bo mamy szansę - właśnie te leki a inni jej nie mają.
Nie możemy więc...nie wolno nam jej zaprzepaścić.
To jakby zmarnować całkiem dobre życie.

są ciężkie dni, ale są też dni radosne.
odwagi:)

[zombi19]

Może macie racje że przyjdą lepsze dni, ale mimo wszystko trudno się pogodzić z
tym co straciliśmy. Można po kilku latach obudzić się z palcem w nocniku, bez
dawnych przyjaciół, bez pracy, bez perspektyw a życie przecieka nam przez
pacle. Czasami tak naprawdę to może być przyczyną prawdziwej depresji-stracony
czas i nieprawdziwe wybory życiowe. Pociesza mnie fakt że przemijanie dotyczy
nas wszystkich a nasze życie to tylko kilkadziesiąd lat, może istnieje 4
wymiar ? :). Ja w każdym razie przestałem wierzyć w ideały, życie to gra
pozorów, tzw autorytety kryją za sobą często niemiłą niespodziankę.

[suchyxxx]

a moja babcia przez lata brała jakiś stary lek i po 6 latach nagle zaczeła się
śmiać i lek stopniowo odstawiła.Do dzisiaj czuje się bardzo dobrze a mineło z 15
lat już.Czyli jednak da się wyleczyć

Życ z tym

[ooptymistka]

Ja żyje ze sobą poprostu z taka jaka jestem. Czasami drażliwa, czasami
płaczliwa, nerwowa, ale też optymistycznie nastawiona do życia, potrafiaca
kochać i współczuć. Jestem jaka jestem, przede wszystkim pogodzona z tym co mi
się dostało od losu i zmieniam tylko to co moge zmienić. Mam 33 lata - męża i
syna niedepresyjnego jak nie mam doła giganta do da się z tym żyć.

[suchyxxx]

dokładnie-po jakimś czasie brania leków nie ma się huśtawek nastroju i dołów
więc da się normalnie żyć.A że leki będę brał przez lata byc może to co z
tego.Ważne żeby się dobrze czuć

[teresa995]

Nieprawdą jest to, co piszesz, ja chorowałam na depresję przez 6 lat piętnaście
lat temu, nie chciałam żyć, ciągle myślałam o skończeniu z tym swoim
popapranym, strasznym życiem, usiłowałam popełnić kilka razy samobójstwo,
odratowali mnie (na szczęście). Też żarłam prochy przez wiele lat, nie
wierzyłam w wyleczenie mnie z tego bałaganu w mojej głowie. A jednak od wielu
lat mam chorobę za sobą, owszem czasem lekkie zaburzenia nerwicowe mam, bardzo
rzadkie lekkie załamania (kilkugodzinne) (ale chyba teraz większość ludzie je
ma, prawda?), ale depresja odeszła całkowicie. Też bałam się, tak jak Ty, że za
kilka miesięcy lub lat depresja wróci, ale do tej pory przez te 15 lat ani
jednego epizodu depresji.
Gdy o niej czasem pomyślę, aż się boję, dziwię się, że ten koszmar udało mi się
przeżyć, i oczywiście bardzo współczuję wszystkim, którzy na depresję chorują.
Ale wierz mi, u większości chorych ona nie wraca - je jestem tego przykładem.
Pozdrawiam, życzę więcej wiary w siebie, więcej optymizmu (chociaż wiem, ze to
trudne i całkowitego wyleczenia (tak jak w moim przykładzie. Głowa do góry !!!

[nocny.lot]

A jednak po 15 latach ciagnie wilka do lasu. WWW daje nowe, niezwykle mozliwosci.

bez leków

[virusti]

Spotkałem jednego z moich kumpli z którym nie rozmawiałem od kilku lat.
Wykorzystując pogodę przeszliśmy się z psami do opuszczonego parku. Kolega od
zawsze ćwiczył sporty walki dlatego zdziwiły mnie jego obawy o to czy miejsce
jest aby bezpieczne. Kolejnym zaskoczeniem było pesymistyczne podejście do
większości spraw. Podczas rozmowy przyznał się do przebytej depresji. Poradził
sobie bez leków, wychodził około roku. Nie było nawrotów. Tylko smutku jakby
wiecej.

[mskaiq]

Mozna pozbyc sie depresji na zawsze, jej powrot zalezy tylko od nas. Ludzie
ktorym udalo sie jej pozbyc sa bardzo otwarci na wszystko wokol i na ludzi, nie
ma w nich smutku, zalu, potrafia dobrze radzic sobie ze strachem.
Serdeczne pozdrowienia.

[oskar53]

Sprawa jest bardzo prosta- za każdym razem, kiedy będziemy mieli muchy w nosie
i najdzie nas chętka aby zafundować sobie nawrót depresji lub lęku, należy
porozrzucać po całym domu marchew oraz dać sobie w twarz z całej siły packą na
muchy.
Marchwiowo-packowe pozdrowienia.