znowu to samo

[aga10024]

czyli wchodzę do biblioteki i z pozoru wszytsko zapowiada się przyjemnie, a
przynajmniej normalnie, siedzę sobie nad książką oczywiście skupic się nie
mogę i znowu mnie dopada ten lęk, że coś mi się stanie, że coś mi zagraża i
potęguje się ten strach więc wychodze z czytelni że może przejdzie, no po
prostu boję się nie wiem czego, nawracająca obsesja i znowu nie rozumiem tego
po co ja to wytwarzam, echh okropne

[pestka71]

Ja siedząc w bibliotece kiedy jest cisza i są ludzie także czasami zaczynałam
się dusić i musiałam wychodzić, jednak nieporównywalnie rzadziej niż w
kościele. Czy boisz się że gmach biblioteki się zawali, czy że ktoś ci coś
zrobi, a może boisz się czegoś czego nie możesz określić? Ja często wkurzam się
na takie rzeczy, że np w hipermarkecie jest dużo ludzi akurat kiedy ja jestem,.
że akurat kiedy ja idę do kasy jest kolejka itp. generalnie wkurzają mnie
tłumy, ale najbardziej kiedy widzę kogoś "znajomego z widzenia". Najlepsze jest
to, że kiedy jestem gdzieś w dużym mieście za każdym razem spotkam kogoś z
mojego zadupia, jakieś fatum czy coś.

[ida37]

Właśnie! Nie cierpię marketów i zatłumionych miejsc. Kolejka w banku to
koszmar, ale jakoś z tym walczę. Raz jest lepiej, raz gorzej. Bardzo pomogły mi
lekarstwa. Pozdr.

[aga10024]

też nie lubię tłumów, a siedząc ostatnio w bibliotece maiałam wizję, że nagle
zrywają sie wszystkie żyrandole i oczywiście spadają na mnie, nawet popatrzyłam
sobie do góry, ale to raczej każdy może sobie wyobrazić, natomiast z chodzeniem
do kościooła, teatru i innych miejsc publicznych to towaqżyszy mi od czasu do
czasu taki strach,, że na przykład jestem w kościele i nagle ksiądz wyznacza
mnie do czytania Pisma Świątego i muszę iśc i występować przed tłumem ( chociaż
przeciez kobiety go nie czytają) podobnie jest w teatrze mam poczucie, że nagle
jakiś aktor zaprosi mnie na scenę, bo przeciez tak się czasami zdarza dlatego
chodzenie do teatru tez wiąże sie dla mnie ze stresem, pamiętam jak na jednej
ze sztuk aktorzy zeszli ze sceny i zaczęli podchodzić do widzów, dobrzeże
siedziałam w ostatnim rzędzie, ale co sie nastresowałam to już moje. zresztą
jak chodzę na zajęcia to mam ciąghle wizję, ze to mnie wywołuje wykładowca na
śroedek sali brrr, jeszcze w kościele nie wiem czy tak macioe mam problem z
chodzeniem do komunii, a raczej z wracaniem od niej, bo wtedy wszyscy się
patrzą, mam wrażenie,że komunia wypadnie mi z buzi, moze to trochę takie
kościelne lęki, pozdrawiam