Nadwrazliwosc

[largeman]

Chyba bardziej przejmuje sie tym co ktos czuje i mysli niz ja sam.
Dzisiaj musialem prowadzic rozmowe kwalifikacyjna w pracy i denerwowalem sie
bardziej niz kandydat.
Im wieksze widzialem oznaki zdenerwowania u tej osoby tym bardziej sie
nakrecalem.
Doslownie balem sie zadac pytania w obawie, ze ten ktos nie bedzie znal
odpowiedzi.
Mam wrazenie, ze dla ludzi jestem bardziej poblazliwy niz dla siebie.
Podczas gdy innym pozwalam na bardzo wiele dla siebie jestem bardzo surowy.
To chyba kolejny z objawow nerwicy czy fobii. Macie podobnie?

[depresyjka4]

a to cos nowego! jeszcze nie słyszałam aby przeprowadzający rozmowę
kwalifikacyjna denerwował się bardziej od kandydata ;-) myślę, że to nie takie
złe. ja bym nie miała nic przeciwko aby ktos był w takiej sytuacji równie
zdenerwowany jak ja.
to znaczy, że jesteś bardzo wrażliwy i rozumiesz co czuje ta osoba. ja bym sie
tym nie przejmowała na Twoim miejscu.
nie wiem czy to kolejny objaw fobii czy nerwicy. zreszta co za różnica. po co
na siłę szukać kolejnych objawów tych chorób...
ja jeszcze nie byłam w takiej sytuacji więc nie wiem jak by to u mnie
wyglądalo, ale zapewne podobnie jak u Ciebie. nie ma się co przejmować largeman.
myslę, że jesteś naprawdę cudownym człowiekiem, a to, ze przy okazji cierpisz
na jakąś fobię czy nerwicę nie ma tak naprawdę większego znaczenia.

[sajder86]

jakbym czytał o sobie

[mars43]

U mnie też to występowało i występuje.Gdy naprzeciw mnie stawała lub staje
osoba lękliwa,mało zaradna ze swoimi sprawami,problemami ,to ze z dwojoną siłą
starałem sie i staram się jej pomóc.Wiedziałem,że jest to chorobliwe i taka
osoba potrzebuje większego wsparcia.Taką pomoc w przeszłości otrzymało bardzo
wiele osób.

[largeman]

Ale u mnie wystepuje to wobec wszystkich. Nawet osob, ktore tej pomocy nie
potrzebuja albo nawet nie zasluguja na nia. Z pozoru moze to wygladac jako
niezwykla zyczliwosc, dobroc ale glebiej to jest cos jak taka nadgorliwosc,
uleglosc, nieswiadoma chec przypodobania sie, nie wiem jak to nazwac.

[mars43]

largeman napisał:

> Ale u mnie wystepuje to wobec wszystkich. Nawet osob, ktore tej pomocy nie
> potrzebuja albo nawet nie zasluguja na nia. Z pozoru moze to wygladac jako
> niezwykla zyczliwosc, dobroc ale glebiej to jest cos jak taka nadgorliwosc,
> uleglosc, nieswiadoma chec przypodobania sie, nie wiem jak to nazwac.
Rozumiem,to trochę się różnimy.Gdy jest to ktoś normalny lub jakiś cwaniaczek
to dostaje tyle co " książka pisze".Twoje powyższe określenia są chyba
trafne.Najbardziej chyba chęć przypodobania się,dodałbym jeszcze to -aby
wszyscy mnie lubili i nie mówili złego słowa o mnie.Nie wiadomo czy to jest
wada czy zaleta.Dla wielu będzie wadą.Ale tak jak napisała depresyjka-jesteś
bardzo dobrym człowiekiem.Cześć!

[sylwek07]

tez to mam ,hm czasami udaje mi sie z tego wyjsc ale od pewnego czasu co raz
trudniej mi jest zyc z ta przypadloscia .

[kurka.mala]

Witam. Rozumiem Was doskonale, też to mam. Ale uważam, że to nic dobrego, nie
uważam takiego zachowania za nadwrażliwośc, wg mnie to objaw niskiej samooceny.
Jeśli kandydatowi zależy na dostaniu tej pracy to powinienon dołożyć wszelkich
starań aby się jak najlepije przygotować i zaprezentować, obowiązkiem
oceniającego jest bezstronna, obiektywna, "na chłodno", rzeczowa ocena, nie
można kierować się emocjami, współczuciem etc. W ten sposób krzywdzimy nie
tylko siebie ale i wbrew pozorom tego kandydata.

A oprócz teju chęci przypodobania się ludziom, dodałabym jeszcze do tych uczuć,
taką postawę "przepraszam że żyję", nie będę pełnić w pełni swoich obowiązków,
tylkon będę się starac zeby ludziom zrobic jak najlepiej, zeby nikt nic zlego
o mnie nie powiedzial, strach przed niechęcią do swojej osoby, która jest
czasami pozorna, bo kierujesz sie w pracy jasnymi zasadami i jesli ktos nie
odpowiada wymogom firmy, nie zatrudnisz go, i ten ktos napewno to rozumie i nie
bedzie mial pretensji do ciebie osobiscie ze przez ciebie nie ma pracy, tylko
bedzie wiedzial ze przez swoja niewiedze, napewno bedzie wiedzial jakie ma
luki, i bedzie zly na siebie, ale ty bys pewnie wolal zeby wszyscy byli
zadowoleni. No w kazdym razie ja sie czuje podobnie. Wyobrazcie sobie ze mam
zosatc nauczycielka i jak ja z taka samoocena mam byc autorytetem wsrod
mlodziezy>?? raz dwa okręcą sopbie mnie wokolo palca. pewnie bede sie bala
postawic zla ocene zeby uczniowie mnie lubili, chociaz w glebi duszy wiem, ze
to i tak by nie byla (jesli juz) prawdziwa sympatia.

[largeman]

To na pewno jest wada. Uderza bezposrednio w nas. Ja probuje w ten sposob chyba
zyskac jakis szacunek czy uznanie ale efekt jest zupelnie odwrotny. Prowadzi to
tylko do nadmiernej uleglosci, wykorzystania i jeszcze nizszej samooceny. Ktos
mi powiedzial, ze jestem zbyt dobry ale to wcale nie jest dobroc.

[layal]

Też tak kiedyś miałam, ale mi przeszło.
Wczoraj napisałam tutaj coś więcej na ten temat, ale mój post zniknął albo
zaostał wykasowany. Nie było w nim nic niestosownego. Dziwne, hmmm...