No i przegrałam...

[marcja2]

z własnymi lękami i obawami.

Nie pojechałam na wczasy.
Dzis o 6 rano pożegnałam znajomych,straciłam 1.800 zł(bo zrezygnowałam dzień
przed wyjazdem,do końca miałam nadzieje,ze jednak odważe sie pojechać) i
poczułam wielką ulgę.Nie bawiłabym sie dobrze.

Ale teraz chce mi sie płakać.To jest straszna choroba,ta nerwica.Nie widać jej
(mimo,że ostatnio sypiam po 4 godziny wyglądam świetnie,uśmiech wygląda na
szczery i promienny)a kompletnie uniemożliwia normalne funkcjonowanie.Nie
pojechać na opłacone przez siebie wczasy,ze wzglądu na jakies lęki?To
naprawde KOSZMAR!!!Czuje sie strasznie ze świadomością,ze przegrałam.Wiem,że
jest coraz gorzej ze mną,ataki paniki zdażają sie rzadziej ale wciąż
towarzyszy mi lęk,zupełnie irracjonalny.Za tydzień mam jechac do kuzynki nad
morze ale tez nie wiem czy sie odważe...Nigdy nie miałam tak koszmarnych
wakacji:(W dodatku ten upał mnie dobija.Niech spadnie w końcu deszcz!!!

[anatemka]

jedź nad morze. poszukam cie na plaży:) i suchy będzie...

[marcja2]

A gdzie będziesz?Ja we Władysławowie.Musze pojechac,bo mysl,ze znajomi bedą
wylegiwać sie na tureckich plażach a ja będe gnic w domu,jest maksymalnie
załamująca:(

Nie znany jest mi Suchy:)Kto to?

[euforyk]

Forumowy Efeb. Śliczny jak Ronaldo w biegu, może kilka razy dziennie, i jest
wrażliwy.

[anatemka]

będę w okolicach Mielna a suchy w Darłówku. Nie wiem jak się to ma do
Władysławowa.
suchego nie znasz?????

[miriam11]

Oj to przykro, że nie dałaś rady. Szkoda, chociaż Cię rozumiem. Spróbuj do tej
kuzynki pojechać i choć nad polskim morzem poodpoczywać.

Kasa to nie wszystko, nie myśl tak:)))))

[ida37]

Łączę się w bólu. Pozdrawiam. Odpiszę dziś wieczorkiem,teraz wychodzę na ten
wstrętny ukrop - bo już wymiotuję kompem. Pa.:)

[aga_ta85]

Tyle siana stracic....o nieee

[tarja30]

jak jest lęk to siano sie nie liczy

[abasia471]

Szkoda kasy ale największa strata to ta, że trudniej Ci będzie zaufać w swoje
możliwości na przyszłość. Każda taka porażka zostawia w nas mętny osad.
Współczuję, może chociaż pojedź do tej kuzynki. Pozdrawiam.

[aga_ta85]

Jasne! Siano sie liczy! Mi byłoby szkoda 1800zł.

[tarja30]

siano to chyba masz w glowie
gdy w glowie jest lęk to kasa schodzi na dalsze plany
ale spoko lepsze siano w glowie niz lęk

[aga_ta85]

Widze, ze Wy tylko obrazac lubicie. Tarja30 popatrz w lustro i odnies do siebie
to co napisałam do mnie:).

To była moja opinia, nie masz prawa obrazac mnie tylko dlatego, ze uwazam
inaczej niz TY. Pomysl o tym.

[lucyna_n]

Jakbym już taką kasę zaplacila tobym z samego skąpstwa pojechala, ja w depresji jestem prawdziwe
skąpiradło.

[anatemka]

no, też tak sobie myslę, tylko bałam sie pisać, że przez agorafobiczki
zakrzyczana zostanę...

[marcja2]

Tak?
Żeby przeżywać np.coś takiego?(z forum nerwica)


"Ja męczę się z nerwicą lękową kilkanaście lat.
Często łapie mnie jak jestem daleko od domu.

W zeszłym roku jechaliśmy do Chorwacji z żoną i trójką dzieci. Pogoda była nie
za ciekawa, tak pochmurno. Te wszystkie przygotowania i stres z nimi związany
dał mi popalić już przed wyjazdem. Oczywiście w nocy prawie nie spałem, ale to
tylko szczegół.
Jadąc do Chorwacji już w okolicach Bielska zaczęło mi się robić niedobrze. A
przed Cieszynem dostałem takiego ataku lęku, że musiałem stanąć i wyjść z
samochodu. Chciało mi się płakać, wyć i co tylko możliwe. Miałem uderzenia
gorąca i lodu. Drętwiały mi nogi i to uczucie wymiotów. Cały czas nic tylko
rezygnujemy i wracamy. Żona mówiła mi, że wyglądałem jak bym miał gorączkę.
Szkoda mi było dzieci, które musiałyby zrezygnować z wczasów. Na co dzień biorę
Seroxat. Wtedy to był drugi miesiąc brania. Nie toleruje żadnych psychotropów
typu Relanium, Xanax i.t.d. Jadąc jednak w drogę zabrałem ze sobą jakieś tam bo
mówiłem sobie że jak by mnie nie daj boże tam złapało, a nie ma lekarza to
muszę czym się uspokoić. Za dzwoniłem do swojego lekarza ( dr. Sternalski ) i
powiedziałem co się dzieje. Prosił, aby się uspokoił, stanął na jakąś herbatkę
i się zrelaksował. Odpowiedziałem, że nie da rady, bo ja się strasznie męczę.
Wtedy kazał mi wziąć jak mam jakiś lek uspakajający. Ja powiedziałem, co
zabrałem, więc kazał mi wziąć. Myślicie, że dużo pomogło. Pojechaliśmy dalej,
żona kierowała, ale ja musiałem siąść za kierownice, bo jak patrzyłem jak ona
to robi to jeszcze bardziej się bałem. Miałem cały czas natrętne myśli, że nie
wytrzymam i by wracać. Jeszcze w Austrii miałem oblewanie zimnym potem i
skręcanie żołądka. I te potworne myśli że ja tam nie wytrzymam.
Zajechaliśmy tam. Byłem 10 dni i był to jeden wielki koszmar, jeśli chodzi o
stan ducha. Wcześniej jeździłem i jakoś mijało. Tym razem było inaczej.
Trzymało całe wczasy. Nie mogłem spać. Pociłem się, duchoty i.t.d. Podejrzewam,
że cała przyczyna tak długiego stanu tkwiła w tym że przed wyjazdem trzymał
mnie lęk jakieś dwa tygodnie i te tabletki."


"A ja ostatnio bylam na Slowacji i juz w kraju sie zastanawialam jak ja
wytrzymam w pensjonacie,w gluszy miedzy lasami i gorami gdzie ani widu lekarza
nie mowiac o szpitalu.Straszny lek zaowocowal juz w drodze na Slowacje i
dostalam takiego ataku paniki,ze cala zdretwialam i mialam szalone oczy-caly
wyjazd lezalam przerazona w lozku i modlilam sie by nie umrzec,by dotrwac
jeszcze do powrotu.Lek byl tak silny,ze mnie paralizowal.Wyjazdy za granice to
naprawde straszne wyzwanie dla nas nerwicowcow"


Wole stracić kase niż tak sie męczyć.
Moja dusza jest dla mnie ważniejsza niz moja kasa.
Ale rozumiem,ze nie rozumiecie tego.Ja tez nigdy nie rozumiem niczego,czego nie
przeżyłam a to spora wada i ubolewam nad tym.

[aga_ta85]

To skoro wiecie, ze moze sie tak zdarzyc, to po co wykupujecie jakies wycieczki
i tym podobne. Przeciez to bez sensu.

[marcja2]

Nie wiem jak u innych ale u mnie nerwica nie trwa cały czas.

Kiedy płaciłam za wyjazd było dobrze,nie sądziłam,ze znów bede miała ataki,bo
nie zdarzały mi sie już przez 4 lata(jeżdziłam przez te lata za granice
kilkanascie razy i na wakacje i na kilkudniowe wypady i zawsze było super).

Teraz ataki wróciły(trzy tygodnie temu,po opłaceniu wczasów),bez wyraznej
przyczyny,o wiele silniejsze niż przed 4 laty.Po prostu nie dałabym rady
jechać...Kilka lat temu podjełam ryzyko i pojechałam(wtedy jeszcze na obóz
młodzieżowy)w trakcie nawrotu choroby.Wyjazd był koszmarem,cały czas
przesladowała mnie wizja śmierci,nie bylam na zadnej imprezie obozowej,miałam
gorączkę z nerwów,a teraz w ogóle nie wiem co by sie działo,bo mój stan jest
dużo gorszy.Po prostu jak już pisalam wcześniej,obawiam sie,ze wróciłabym w
kaftanie bezpieczeństwa do kraju;)

[lucyna_n]

bez sensu jest się nakręcać takimi opisami.

[aga_ta85]

Popieram Cie Lucyna:)

[marcja2]

Ja również.
Ale czytanie takich rzeczy uzaleznia,podobnie jak np.to forum.
Zastanawiam sie czy czytanie tego wszystkiego ma dla mnie jakąś "wartość
terapeutyczną" i dochodze do wniosku,ze nie-raczej bywanie na różnych forach w
klimatach depresyjno-nerwicowych powoduje u mnie jeszcze większe obniżenie
nastroju i jeszcze większy lęk ale...nie moge sie opanować,żeby tu czasem nie
zerknąc:).Jak tylko przychodze do domu,natychmiast włączam komputer:)

[aga_ta85]

Ja nie, ja mam czasami niezły ubaw z tego wszystkiego.

[marcja2]

tak,tak,ja też:)
Szczególnie forum nerwica(nie to z gazety.pl)obfituje w zabawne
teksty.Dosłownie rycze ze śmiechu:)

Ale zastanawiam sie,czy gdyby coś odcieło mi neostrade i odizolowało od
netu,nie okazało by sie to zbawienne.Mimo,że smieje sie czytając różne
teksty,intuicyjnie czuje,że to nie jest dla mnie dobre,prowadzi do błędnego
koła.Przeczytam,ze ktoś coś tam ma,pózniej wydaje mi sie,ze ja to mam,więc
zaglądam na forum w poszukiwaniu rady i kółko sie zamyka...

[aga_ta85]

Aha, nie to ja zagladam tak po prostu. Czasami lubie poczytac jakie ludzie maja
problemy i w jaki sposob inni udzielaja rad. :)

[marcja2]

Jak to tak po prostu?
Nie masz nerwicy,depresji czy innych tego typu problemów i zaglądasz tu?

Musze przyznać,ze i ja tak robiłam.Mimo,ze miałam naprawde niewiele czasu w tym
roku na siedzenie w necie,oprócz forum kobieta,moda,społeczeństwo zaglądałam z
niewiadomych mi przyczyn na to forum,stąd tez perypetie niektórych osób stąd są
mi doskonale znane,choć oni nie zdają sobie z Tego sprawy.Po prostu profile
tych osób zainteresowały mnie do tego stopnia,ze nie mogłam sie opanować i
czytałam,czytałam...

[aga_ta85]

Nie, nie nie mam nerwicy , depresji itp. Zagladam tutaj tak po prostu.

[marcja2]

No to uważaj:)

Mi tez sie wydawało,ze mam silną konstrukcje psychiczną:)

Ile czasu tu juz zaglądasz?Ja zaglądalm nieregularnie przez ponad rok,problemy
osób,które mnie ciekawiły śledziłam co jakiś czas zaglądając w wyszukiwarke i
sprawdzałam co napisali od mojej ostatniej wizyty.
I do czego mnie to doprowadziło...

[marcja2]

Dziwne jest tez to,ze zafascynowały mnie same profile osób,nie depresja jako
zjawisko.Czytałam to forum ale nadal nie wiem nic o depresji,tylko można
powiedzieć "znam"osoby stąd.

[lucyna_n]

Czyli że gadanie z Tobą o depresji to jak ze ślepym o kolorach.
Muszę to sobie zakonotować.

poprzedni wpis do Agaty oczywiście.

[lucyna_n]

[aga_ta85]

I tu sie Lucyno mylisz. Niestety. A ze slepym o kolorach mozna porozmawiac.
Twoja wiedza na ten temat widac nikła.
Pozdrawiam.

[aga_ta85]

[lucyna_n]

no i co taka zła jesteś?
przecież nie powiedziałam że z Tobą nie ma sensu wogóle rozmawiać, tylko o depresji nie:)
mam kilku znajomych niewidomych, jakoś nie kwapią się do rozmowy o kolorach, ale fakt moja wiedza o
tym jest nikła i modle się żeby taka pozostała.

[aga_ta85]

Nie znasz mnie, a od razu piszesz ze o depresji nie mozna ze mna pogadac. A na
jakiej podstawie tak twierdzisz, skoro nie wiesz jaka jest moja wiedza na ten
temat?

[lucyna_n]

Czy Cię znam czy Cię nie znam to nie ma znaczenia, bo ja na ten temat gadam tylko z lekarzem i z tymi
co na wlasnej skórze odczuli.
Nie neguję Twojej wiedzy teoretycznej, bo pewnie jak większość tutaj jesteś albo psychologiem, albo
studentką psychologii albo entuzjastką psychologii. Ja nie jestem, jestem chora, a to duża rożnica.
Poza tym możemy gadać o czym chcesz, ja tam lubię ludzi i jestem gadatliwa.

[aga_ta85]

Wiesz to, ze TERAZ nie mam depresji to chyba dobrze, a nie zle. Ciesze sie ze
jestem zdrowa, a to najwazniejsze. Nie trzeba byc teraz chorym aby miec pojecie
o depresji:)

[lucyna_n]

Rozumiem że chorowalaś kiedyś na depresję?

[aga_ta85]

Majac anoreksje, chorowałam rowniez na depresje.

[marenta]

chyba nie można powiedzieć jednoznacznie czy ten forum pomaga czy nie
zależy chyba od nastawienia czytacza, czego tu szuka, jeżeli rozwiązań i
zrozumienia to można je tu znaleźć, tak uważam
a tak na marginesie przykro jest czytać że kogoś śmieszą czyjeś problemy ze
zdrowiem

[marcja2]

> a tak na marginesie przykro jest czytać że kogoś śmieszą czyjeś problemy ze
> zdrowiem


Eeee tam, przesadzasz:)


Z siebie samej też sie śmieje.Wiem,ze w czasie ataku lęku na koszmarnie długim
czerwonym świetle(w samochodzie,autobusie,tramwaju-nie znosze bezruchu,kto stał
choć raz na skrzyzowaniu Okopowej z Wolska chyba,wie o czym mówie,tam sie czeka
na światło czasem 7 minut,dla mnie to wieczność)zachowuje sie w sposob zabawny
dla obserwatora-klepie sie po policzku,ruszam nogą-koniecznie lewą,przeglądam
sie w lusterku-ZAWSZE mam je przy sobie,nie żeby sprawdzić czy rozmazał mi sie
tusz, lecz żeby ocenić,czy nie mam bladych ust.Gdybym miała,to oznaczałoby,ze
to nie kolejny atak lęku lecz niechybnie zbliża sie mój koniec. Jeżeli
stwierdzam,ze usta sa nieco blade,koniecznie musze zrobic oczy spaniela w celu
ocenienia,czy przynajmniej spojówki są czerwone.Musze to sprawdzić przeważnie 3
razy-podchodzi troche pod nerwice natręctw.Oprócz tego pije a raczej udaje,że
pije,grzebie w przepastej,zagraconej torebce,wyjmuje coś tam,chowam,znowu
czegoś szukam,znajduje,chowam itd,wszystko po to,zeby mieć zajete ręce.Czasami
widza to moi koledzy z uczelni(przy nich pomijam jedynie motyw oczu spaniela) i
mają niezły ubaw z tego.A ja razem z nimi,prawie dusze sie ze śmiechu,naprawde!

Raz spotkała mnie bardzo dziwna i groteskowa sytuacja.Wsiadłam do autobusu,w
którym stał arcyciekawy pod wzgledem zachowania,co sie po chwili okazało
pasażer,z zespołem Downa.Ponieważ autobus ani myslał ruszyc z przystanku(korek)
oczywiście zaczeło sie:dusznosci,walenie serca,ciemno przed oczami itp.Własnie
robiłam wszystko to,co opisałam wyżej,kiedy zobaczyłam,że osobliwy
pasażer ,nasladuje mnie!!!Robił dokładnie to samo-klepał sie po policzku,ruszał
noga,szukał czegoś w plecaku,udawał,ze przegląda sie w lusterku itp.To była
prawdziwa terapia szokowa!!!Lęk zniknął tak szybko jak sie pojawił,zastąpił go
wstyd a po chwili myślałam,ze skonam ze śmiechu.Opusciłam autobus najszybciej
jak to było możliwe,bo naprawde zaczełam zachowywac sie jak wariatka i bałam
sie,ze ktoś sie do mnie przyczepi.

Jak widac dystansu do samej siebie mi nie brakuje,inni tez niech sie
uczą,jeżeli to dla nich problem,zeby sie śmiac z siebie.

dobre:)))))))))))))))

[ida37]

ja też buraka-lęka biorę na wesoło!!! Dzisiaj mój facet w markecie stwierdził
"trzymaj się kosza" (mówi tak specjalnie)i to mnie rozbawiło - gdybym się nie
miała czego trzymać w duuużym sklepie, to bym tam w ogóle nie weszła

[marcja2]

:D

Mnie akurat sklep nie przeraża.Jestem zakupową maniaczką.Jedynie kiedy miewam
te depresyjne epizody,mam w dupie zakupy,wczoraj wołami by mnie nie wyciągneli
do sklepu.Po tym poznaje,że cos jest nie tak i trace kontrole nad
sytuacją,dlatego tez musze sie leczyć,nieodwołalnie.Z psychiatra spotkam sie we
wtorek(kurde,o 14 czy 16?)i zobaczymy co stwierdzi.

Swoją droga fajnego masz faceta,mój były(na szczęście:)) stwierdził,że jestem
jakas dziwna,gdy zobaczył jak sie czasami zachowuje...
Pozdrawiam

[lucyna_n]

a ja kiedyś pojechalam sama na wczasy za granicę i nic mi nie było, wspaniale się czułam i do dzisiaj
wspominam z przyjemnością.
w zeszlym roku natomiast po dwóch dniach nad naszym poczciwym morzem dostałam takiego ataku
paniki że myślałam że już nie wyżyję, mimo że nie byłam sama tylko z mężem i synem, i do domu nie
było wcale tak daleko.

[aga_ta85]

Rozumiem.

[ollaboga77]

ja też przegrałam....
ale życie to sztuka wyborów... z miłą chęcia nie dokładałabym sie to całego
nieszczęścia świata swoim nieszczęściem, ale już się stało ....... niestety...

jeśli wybierzesz nie tak jak czujesz to potem ma się niezłego kaca... :(

[marcja2]

Wybrałm tak jak czułam...
Za bardzo bałam sie jechac i nie żałuje decyzji.

Ale wiem,ze to nienormale stracić tyle kasy z powodu leków,wiem,ze to zaszło
już za daleko...
Musze to wyleczyć,zeby nie wpaść w kompletny dół...

[luba9]

bujda, wcale pewnie tak nie czułaś, czuję że miałaś niesamowitą ochotę
pojechać, ale choroba mogłaby kompletnie spaprać cały wyjazd o czym wiesz, stąd
rezygnacja, szkoda zdrowia
choroba zmusza do niewygodnych kompromisów i radzenia sobie jakoś, a wyleczyć
warto

[marenta]

a ci znajomi to jacyś dalsi?

[marcja2]

Nie,bliscy(tzn.najczęściej sie z nimi spotykam)
A cooo?:)

[marenta]

no to szkoda trochę

[marcja2]

szkoda,szkoda...

ale nie aż tak bardzo:)

[marenta]

skąd wiesz? rzeczywistość nigdy cię nie zaskakuje?

[marcja2]

prawde mówiąc,rzadko.

Zresztą mam intuicje,która mówiła mi,ze to nie bedzie fajny wyjazd.

[marenta]

trzeba było tak od razu

;) ntx

[marenta]