pękam...

[emkacha]

kurcze, już nie daję rady. nie widzę wyjścia z sytuacji, w jakiej się
znajduję. wieczny dół coraz bardziej daje mi się we znaki. już nie chcę
cholernej depresji!!!!chcę być normalna!!!! chcę żyć i funkcjonować jak
człowiek, a nie jak cień...nie wytrzymuję tego i nie wiem, co robić.tak mi
źle...
a żyć muszę...

[nikusia85]

człowiek nic nie musi...

[emkacha]

nieprawda

[beambam]

Do psychologa albo psychiatry. Mnie pomoglo.

[emkacha]

od roku biorę leki i chodzę na terapię do psychologa. pomogło na chwilę. a
teraz wróciło ze zdwojoną mocą:(

[ocki2]

Wiesz co ja też już powoli pękam, bo czekam już 4 tygodnie na działanie
kolejnego leku i nie ma poprawy. Ale w tej chorobie nauczyłem się cierpliwości
trzeba niestety brać leki i cierpliwie czekać. Czasami chciałbym już nie żyć
ale jeszcze mam nadzieję, że się kiedyś wyleczę. Wiem jak to jest kiedy
przychodzi ten dzień kiedy czujesz się lepiej. Trzeba mieć nadzieję, że on
kiedyś w końcu nadejdzie, a wtedy to dopiero jest radość.

[nina9999999]

nie pękaj! :) jest takie jedno mądre stwierdzenie: człowiek zniesie wszystko
prócz jajka......... to moje motto, i zawsze jak jest mi źle przypominam je
sobie. a potem wybiegam myślami w przyszłość i wiem, że to minie , a ja i tak
żyć będę, z tą jedynie różnicą , że będę troszkę silniejsza i mądrzejsza.....
wszystko co się zdarza , nawet jak jest ciężkie i nie do zniesienia jest po
coś. i z każdej sytuacji wychodzimy. trzeba swoje przecierpieć- ale w życiu
jest i zło i dobro. to się równoważy. dużo siły życzę i zobaczysz... przyjdzie
jeszcze czas, że będziesz zadowolona ,że taki zły czas przeżyłaś ... bo dzięki
temu w perspektywie bardzo dużo zyskasz. to jest jak niechciana nauka na
przyszłość, może pouczenie, a może pokazanie czerni by móc później zobaczyć
biel....pozdrawiam.bądź silna.

[emkacha]

ja się zmagam z tym stanem odkąd pamiętam. tylko na moment, jak zaczęłam brać
leki, uwolniłam się. przeżyłam wtedy szok, że można nie mieć doła. i
pomyśłałam, że jeżeli jeszcze kiedyś to wróci, to będzie źle. i jest źle.
myślę, że to czego miałam się nauczyć, już się nauczyłam, tzn. wiem, że
doświadczając różnych przeżyć stajemy się silniejsi i mądrzejsi, ale co z tego?
jak długo można znosić taki stan?

[nina9999999]

zapomniałam dodać co nieco o pokorze.......... pokornie przyjmuje wszystkie
nawet złe rzeczy. w życiu nie jest tak, że chcę lizaka i mam lizaka. czasem nic
nie wskazuje bym mogła przetrwać w miarę normalnie następny dzień, albo noc
przed. ale co mam zrobić......jaja nie zniosę... muszę żyć. z różnych względów.
muszę -po prostu. więc staram się odnajdywać dobre rzeczy. to głupie i naiwne,
ale nauczyłam się już przez te x lat na tym świecie, że jestem tu i teraz. i
albo będę tu i teraz w fatalnym nastroju , albo instynkt samozachowawczy każe
mi cieszyć się jak idiota z małych , drobnych rzeczy , których z reguły w
pędzie nie zauważamy. po latach rozterek doszłam do wniosku, że pokora to
podstawa. nic bez niej nie istnieje. pokornie przyjmuję wszystkie razy, bo
wiem , że również dużo od życia dostaję. tylko czasem ciężko to docenić.

[mskaiq]

Piszesz ze nie widzisz wyjscia z sytuacji w jakiej jestes. To jest powodem
Twojego wiecznego dolu.
Zawsze jest wyjscie z trudnej sytuacji. Postaraj sie roawiazywac Swoje problemy
i budowac Swoj nastroj, rob to co lubisz, co sprawia Ci satysfakcje. To
wszystko buduje dobry nastroj i znika dol. Postaraj sie rowniez kontrolowac
Swoje emocje. Kazdy sport jest dobry, pomaga rozladowywac stres, a bez niego
duzo latwiej sie zyje.
Serdeczne pozdrowienia.

[tlenoterapia]

mozna sie przyzwyczaic do doła i tak sobie dryfowac jak kijanka w wodzie
odpychajac sie lekko.A moze proszki na depresje by pomogły?

[emkacha]

ja do doła nie mogę się przyzwyczaić, a trwa już u mnie trochę (o czym w tym
wątku już pisałam).Pisałam też, że od roku się leczę, a to znaczy, że biorę
proszki, a ostatnio (2 tyg temu)zwiększyłam dawkę.
pozdrawiam

prywata do Maska

[lucyna_n]

napiszę Ci coś co Cię ucieszy Masku:)
biegam sobie od miesiąca codziennie kilometr, a jak dobrze idzie to półtora, no może biegam to za duże
słowo, i jest to bardzo fajne, a najbardziej fajne jest to że wreszcie mam na to siłę:)

[emkacha]

gratulacje:)

[clandestino]

może zmień lekarza? terapeutę?

[mskaiq]

Nawet nie wiesz jak bardzo sie ciesze, to wielki zwrot Lucynko. Teraz tylko
trzeba wywalic strach, jednego dnia napiszesz mi ze go juz nie ma, wtedy
bedziesz wolna, zniknie depresja i nerwica. Wiele, wiele, wiele usciskow
Lucynko.
Sereczne pozdrowienia.
Antek

[j215]

Jak szybko zaczęłaś tak pewnie szybko skończysz.Leniwce do niczego nie
dochodzą.

[sneeper_1]

właśnie...kiedy ty wreszcie zgłupiejesz !?

[j215]

Wtedy ty nie miałbyś tu życia i musiał spadać.

[sneeper_1]

zgaś światło..idziemy

[j215]

Idż,ja niedługo przyjdę....hehe....

[sneeper_1]

....eh eh