Dzisiaj idę do psychologa

[edytunia86]

Dzisiaj idę na pierwszą wizyte u psychologa , z którym rozmawiałąm
dwa razy jak byłam drugi raz w tym roku w szpitalu i mam pewne
odbawy związane z tą wizytą , bo nie wiem czego się po niej
spodziewać i nie wiem jak zareaguję na to co dzisaj usłyszę od
psychologa. Cały czas ZASTANAWIASM co jeszcze poza skierowaniem ,
legitymacją ubezpieczeniową, dowodem osobistym i poza notatkami czy
jeszcvze coś powinnam zabrać ze sobą i cały czas się boję, żebym o
czymś nie zapomniała.
Pozostasje mieć tylko nadzieje, że nie wrócę nie zadowolona z tej i
obym się nie myliła.
Wiem tylko, że coś już o mnie wie ta pani psycholog, po tym jak
rozmawiałam z nią kiedy byłam drugi raz w szpitalu, ale chyba
jeszcze nie wszystko.
Staeram się jak najlepiej przygotować do tej wizyty , ale nie wiem
czy wystarczająco dobrze uda mi się do niej przygotować.

[little_emma]

Na pewno będzie w porządku. Daj znać jak poszło:)

[edytunia86]

Jak na nic się takiego nie dzieje , ani nie stało co mogłoby mniE
zniechęcić do dalszych wizyt u psychologa i jak na razię jestem w
stanie i chcę kontynuować te wizyty u psychologa. Pomimo, że na
wizyte pojechałąm z tatą to był problemem z trafieniem na miejsce ,
bo oznakowanie Osiedla Bolesława Chrobrego nie jest najlepsze , ale
po tym jak zadzwoniłam i dowiedziałam się gdzie jest ta poradnia w ,
której przyjuje psycholog na końcu u udało się jakoś trafić na
miejsce i już mam zadanie domowe na następną wizytę i ostatnia jego
część jest chyba dla mnie najtrudniejsza , ale na szczęście mam na
to zadanie domowe dużo czasu i więc jest nadzieja , że zdąże je
wykonać i pozostaje mieć nadzieje , że mnie nie przerośnie to
zadanie domowe.
Jak na mnie to na razie jestem wyjątkowo spokojna . Będe musiała też
poszperać trochę w tej swojej dokumentacji medycznej , a dokładniej
w tych opiniach z poradni psychologicznej i wypisach ze ze
szpitala , bo bo psycholog prosił o dostarczenie ich kserokopii. Na
razie jakoś się trzymam po tej wizycie , ale już mam co robić po
tej wizycie . Chyba powinnam też trochę poczytać na temat
psychosomatyki , bo jak to psycholog stwiedziła jest to ważne.
Jeszcze nie dokońca wiem jak co ma to wspólnego z moimi problemami ,
ale może kiedyś do tego dojde. Mam nadzieje, że mnie to nie
przerośnie i, że dam sobie radę wytrwać do końca i , że coś mi to
pomoże, ale to się okaże czy tak będzie.

[marilla26]

A mozesz napisac wiecej, jakie mialas zadanie? Ja tez jestem po pierwszej wizycie, na dodatek nowa na forum, wiec niewiele wiem i tak porownuje

[edytunia86]

Jutro w wolnej chwili napiszę jakie mam zadanie , bo dzisiej jest
juz późno i powinnam już dawno spać i chyba czas najwyższy, żeby
już sie położyła i zasnęła bo rano będe nie wyspana i na
wpółprzytonmna.

[edytunia86]

pierwsza część mojego zadania domowego polega na wymienienieniu w
podpunktach wszystkich spraw, które chciałabym poddać pracy z
psychologiem , druga na uporządkowaniu ich według ich wartości i
wybraniu trzech najważniejszych , a trzecia część tego zadania
polega na napisaniu , co musiałabym zmienić, aby poczuć się lepiej
aby być bardziej zadowoloną.

[marilla26]

dzieki, interesujące, moze zaloze o tym oddzielny watek nawet

[edytunia86]

Nie ma za co. Nie wiem czy ineteresujące i dla mnie , ale coś już
udało mi się na ten temat napisać , w każdej z tych części tego
zadania domowego, ale nie jestem pewna czy o to chodziło. Chociaż
może się nie rozspisałam , ale przynajmniej spróbowałam się zabrać
za to swoje zadanie domowe.

[edytunia86]

Dzisiaj miałam drugą wizyte u psychologa i pomimo, że się
denrwowałam nawet sama pani psycholog zauwazyła , że się denerwuje
to się otworzyłam i sama pani psycholog mi powiedziała, że to jest
już połowa sukcesu i dzisiaij w końcu zabaczyła we mnie osobę
dorosłą , a takei dziecko jak do tej pory.

[nieadekwatna]

moje gratulacje - mnie otworzenie się przed terapeutką zajęło prawie 9 miesięcy
(przy częstotliwości 3 sesje/na tydzień). Jeśli jesteś w stanie się otworzyć -
masz duże szanse, ze praca pójdzie naprzód.

powodzenia!

[edytunia86]

Dziekuje. Oby też tak było.
Achodzę do tej pani psycholograz na ok. 4 tygodnie, ponieważ chodzę
do niej w ramach NFZ , ponieważ nie stać mnie na wizyty prywatne ,
jest to pani psycholog, która udało mi się już przed tymi wizytami
trochę poznac i ona też mnie trochę wcześniej poznała, bo była juz
u mnie dwa razy jak lerzałam w szpitalu w tym roku i wtedy mi
pomagały rozmowy z nią. Więc może to dlatego jest mi trochę łatwiej
się otworzyć . Chociaż jeszcze w trakcie pierwszej wizyty znała mnie
z zupełnie innej strony . Wię tym bardziej ucieszyło mnie to co od
niej usłyszałam jak byłam u niej ostatnio, ponieważ zależało mi na
tym, żeby poznała mnie też z tej drugiej strony.
Jak sama zauwarzyłam zadania domowe mam urozmaicone , bo na druga
wizyte miałam miałąm tylko coś do napisania , a teraz mam i coś do
przeczytania , ale też coś do napisania . To jest chyba też
pierwszy psycholog , u którego byłam , który zagłębia się w
wypisy ze szpitala i w różne opinie, ale którze , który robi
jaskieś , który wszystko zapisuje , ale może i dobrze.
pozdrawiam

[little_emma]

Otwierasz się to bardzo ważne. Bo to umożliwia szczerą rozmowę i
prawdziwą terapię. Ja nadal mam problem z otworzeniem się przed t. i
wiem, że to utrudnia cały proces terapii. Liczę że z czasem mi się
to uda. Także cieszę się że u Ciebie jest coraz lepiej w tym
względzie bo to krok naprzód:)
Teraz pewnie myślisz nad swoim kolejnym zadaniem domowym:)
Pozdrawiam Edytko:)

[edytunia86]

Teraz o tym nie mysle, bo już cos na ten temt napisałam , ale
bardziej mnie cos trafia , ale nie z powodu terapii i nie przez
psycholog.
Pozdrawiam.

[dididia]

Ja chodzę do psychologa już dwa miesiące i nic jeszcze niemal z siebie nie
wydusiłam. To mój duży problem. Kiedy zacznę odpowiadać pełnym zdaniem nie wiem.
Piszecie że to długo trwa i różnie z tym jest jedni szybciej jedni dłużej. Od
kogo to zależy w dużej mierze by poszło to od razu. Luźna rozmowa o tym co
potrzebujemy rozmawiać. Ja sie nadal boję, iż powiem za dużo lub też nie
zrozumie mnie odpowiednio i zrobię z siebie kategoryczną wariatkę.Ja mam
psychologa, którego znalazłam sama i chodzę mniej więcej raz na tydzień no atak
do 10 dni czekam na wizytę. Z tym, że powiedział mi coś co mnie zdziwiło a
mianowicie że on nie prowadzi ze mną terapii!Więc po co te rozmowy, zadania
domowe i wizyty u niego.Co to za rodzaj wizyt jak to nazwać? Dla mnie właśnie to
coś w rodzaju terapii. Rozmowa jego ze mną ale i też moje zaangażowanie w nią,
mam racje?

[little_emma]

Są różnego rodzaju formy pomocy psychologicznej - konsultacje,
poradnictwo czy właśnie stricte terapia.
Konsultacje czy poradnictwo zazwyczaj są rzadsze niż terapia.
Częstotliwość spotkań raz na tydzień to już jest dużo. Ale częstość
spotkań to nie wszystko. Jeśli usłyszałaś że psycholog nie prowadzi
z Tobą terapii to pewnie rzeczywiście tak nie jest. Może powinnaś go
zapytać co w takim razie prowadzi, zwłaszcza że jest to dla Ciebie
ważne.