Czy to jest depresja??

[agsa22]

Od moze dwuch miesiecy przestalam sie usmiechac.Ze wszystkiego robie
problem.Schudlam i waze 48kg!Na poczatku zwalalam cala wine na chlopaka,ze
przez niego sie denerwuje i dlatego to wszystko.Przyjechala jego matka.Kilka
dni horroru.Klotnia z nia klotnia z nim i w kolko.Mieszkam w Anglii.Ciagle
padaja deszcze.Nic mnie nie cieszy.Nigdzie nie widze pozytywnych rzeczy i
mimo,ze chcialabym zeby wszystko wrocilo do normy z calych sil to sama chyba
nie dam rady.Czekam na wizyte u psychologa.Najgorsze,ze ciagle chudne jeszcze
bardziej,a niby wcale tego nie chce.Czasem musze w siebie cos doslownie
wmusic.Nie przechodzi przez gardlo.Lubie sie nad soba uzalac.Ciagle slysze
zebym sie zebrala do kupy ale nie wiele mnie te slowa obchodza.Mam dziecko.Rok
skonczy w lutym.Moj chlopak mnie chyba nie rozumie.Kiedy sie mniej wiecej
zorientowalam,ze to moze byc depresja i powiedzialam chlopakowi o tym on
chcial zebym sama rozporzadzala naszym wspolnym budzetem.Zebym byla pania
domu...Tylko,ze ja sie boje wyjsc po zakupy,boje sie,ze czegos zapomne
kupic,ze nie bedzie do obiadu.A jemu to sie nie podoba,ze czasem zapomne o
cukrze czy masle nie daj Boze.Mowi wtedy takie rzeczy,ze robi mi sie bardzo
przykro i rycze.On tego nie rozumie.Chcialabym zyc normalnie.Moze mysli,ze
zwariowalam.Czasami sie boje,ze mnie zostawi z tym samej sobie.Codziennie rano
nie jest fajnie.Nic mnie nie cieszy.Nie mam ochoty rozmawiac z ludzmi(chyba,ze
akurat jest ladna pogoda,a ja postanawiam isc z dzieckiem na spacer)Jak mam
czerpac przyjemnosc z rzeczy ktore mnie zawsze interesowaly?Chce jakos
funkcjonowac w miare do wizyty lekarskiej.Moze ktos cos mi napisac?Jak do tego
czasu poradzic sobie samej?Najbardziej mnie martwi,ze chudne.Wygladam juz jak
szkieletor.Wszystko na mnie wisi.A ludzie sie gapia.

[gabi_niedzisiejsza]

Lekarz niezbędny, nie wiem czy psycholog pomoże, może lepiej
psychiatra, do tego czasu spróbuj iść do zwykłego lekarza, może
przypisze coś na wyciszenie i bedziesz mogła jeść, nie denerwuj się
wagą, na pewno nie wyglądasz aż tak źle, ja ważę 47 kg i żyję i
nawet uchodzę za niezłą laskę.

[agsa22]

Boje sie.Czy ja to bede miala juz do konca zycia z nawrotami czy mi
przejdzie?Szczerze mowiac moje zycie jest teraz beznadziejne.Bardzo chce zeby
wszystko wrocilo do normy.Mam tez zal,bo ludzie z niewiedzy tylko mnie w tym
bardziej pograzyli(na czele z tesciowa i chlopakiem).

[lucyna_n]

a co Ty się już teraz o nawroty przejmujesz?

[agsa22]

Pisze o tych nawrotach,bo tu czytam niektorzy pisza,ze maja nawroty.A jak
przeczytalam,ze potrzebuje pomocy psychiatry,a nie psychologa to sie
przestraszylam.Ogolnie mam taka nadzieje,ze to tylko bardzo mocna
chandra...tylko niepokoi mnie ten ciagly spadek na wadze.W kilka miesiecy
schudlam siedem kilo.

[gabi_niedzisiejsza]

Nie taki psychiatra straszny jak go malują. Po wizycie możesz byc
nawet lekko zawiedziona, wysłucha, wypyta, przypisze receptę powie
jak przyjmować i wyznaczy nastepną wizytę, nie musisz sie nikomu
tłumaczyc o wywnętrzać, że sie leczysz. A nawroty? z tym tez jest
różnie. Ja miałam kilka epizodów depresji (może trzy) pomiędzy 16 a
21 rokiem życia, a pote wiele lat nic się nie działo, chć życie
kopało mnie strasznie uwierz, (śmierć taty, wypadek
samochodowy,przeprowadzka do obcego miasta, gdzie nie znałam nikogo,
strasznie ciężki poród, choroby dziecka, problemy z pracą) ale z
problemów wychodziłam o własnych siłach. A teraz znów jestem na
lekach i wierzę, że to minie i znów będzie względny spokój.

[agsa22]

Ale nie powinnam tego w zaden sposob bagatelizowac??Moj chlopak raz
powiedzial,ze ja wykorzystuje swoj zly nastroj do tego zeby nic nie robic.A
gdyby slowo depresja nie obilo mi sie o uszy to nikt,by sie nie zorientowal.No
moze po prostu nikt nie chcial mi "stawiac diagnozy".Zdalam sobie sprawe,ze nie
jest ok kiedy rozmawiajac z kolezanka tracilam watek po watku.To nie podobne do
mnie.Dziekuje za slowa otuchy.Pomogly mi troche,bo przeciez znowu dzis rano
plakalam.Musze sie jakos zmobilizowac i isc na miasto,bo obiad sie sam nie
zrobi(a szkoda).Bede sie czasem odzywac,bo lepiej mi sie wyrzalic stukajac w
klawiaturke niz bliskim osobom.Pozdrawiam

[lucyna_n]

sama zadecydujesz co dla Ciebie najlepsze, jeżeli uważasz że nie ma porzeby iść
do lekarza to najwyraźniej tak jest. Ty wiesz najlepiej na ile źle /dobrze się
czujesz.

[gabi_niedzisiejsza]

Co do chudnięcia, spróbuj jeść fast foody w Mcdonaldzie i innych
dodają do jedzenia polepszacze, które wzmagają apetyt, no i mają
dużo kalorii, nie zastanawiaj się, czy jesteś głodna, po prostu
wejdz, kup zestaw usiądź i zjedz ile możesz, nawet pięć gryzów
kanapki pomoże.

[lucyna_n]

zanim pójdziesz do psychiatry idź do lekarza neich Ci da skierowanie na
podstawowe badania, koniecznei też na tarczycę, często problemy z tarczycą mają
związek z gwaltownym chudnięciem, przybieraniem na wadze z wahaniami nastroju.
Jak lekarz wykluczy inne choroby to idź do psychiatry i nie traktuj tego jako
końca świata, wizyta u psychiatry to nei operacja na otwartym sercu, sama w
sobei nei jest niczym poważnym.

[awanturka]

Duża część ludzi (nie pamiętam statystyki, ale coś mi się wydaje, że większość) przechodzi jeden epizod depresyjny i potem nie ma nawrotów. Do psychiatry idź szybko, im szybciej rozpoczniesz leczenie tym lepiej zareagujesz na leki. A leki czasem potrafia zdziałać cuda. A psychiatry się nie bój, to, że będziesz korzystać z leczenia u niego wcale nie oznacza, że jesteś chora psychicznie. Zupełenie zdrowym psychicznie ludziom tez zdarzają się epizody depresyjne a nawet psychotyczne!

[bertrada]

Może najpierw idź do lekarza ogólnego i zrób podstawowe badania. Takie nagłe
chudnięcie wymaga konsultacji lekarskiej.

Otoz to.

[marouder.eu]

Moze cos nie w porzadku jest z wydzielaniem wewnetrznym po prostu?

[ewelunka]

Moja droga powiem Ci co masz na juz do zrobienia jak najpredzej
pojsc do psychiatry i tylko psychiatry masz gwarantowana pomoc
przypuszczam ze weszłas w depresje nie martw sie swoja waga to jest
jeden z objawów depresji jesli chcesz zostaw telefon zadzwonie
notabene tez jestem w stadium leczenia depresji

[iso1]

moim zdaniem to zespół depresyjny
koniecznie idź do lekarza
ja w depresji schudłem 34 kilo w 5,5 miesiąca
chudnięcie to jeden z wyznaczników depresji
oczywiście zgadzam się z Lucyną że warto też wykluczyć problemy z tarczycą

[ewelunka]

ISO zespol depresyjny to jedno depresja to drugie ktora dzieli sie
na endo egzogenna i inne i tylko to moze stwierdzic lekarz
psychiatra i zastosowac odpowiednie leczenie .Kobieto czem predzej
udaj sie do specjalisty Nadmieniam ze depreasja nie jest choroba
psychiczna ale nieleczona doprowadzi do takiego finału

[agsa22]

Dziekuje wszystkim za zaineteresowanie moja sytuacja.Ze mna zdecydowanie
lepiej.Co nie oznacza,ze zbagatelizuje ten moj caly dotychczasowy stan.Mieszkam
w Anglii i na specjaliste prywatnego mnie nie stac niestety.Ale tutaj mozna udac
sie do lekarza pierwszego kontaktu,ktory skieruje mnie do psychologa czy do
psychiatry.Na wizyte u lekarza musze poczekac do trzeciego lutego.Mam nadzieje
cicha,ze to nie jest depresja mimo wszystko.Od wczoraj czuje sie znacznie
lepiej.Moze dzieki chlopakowi,bo wytlumaczylam mu jak sie czuje i ze to moze byc
depresja i wytlumaczylam mu na czym ona polega i jak postepowac z ludzmi chorymi
na depresje.I wreszcie mnie zrozumial.A wieczorem przyniosl nam nawet
szampana.Wykapal naszego synka.I powiem tak na marginesie chociaz moze to nie
stosowne dla niektorych-mialam orgazm.Po raz pierwszy od paru miesiecy.Tylko,ze
potem sie zaraz poryczalam i nie wiem o co mi wogole chodzilo.To do mnie nie
podobne.Chyba zrobilo mi sie przykro,ze sie tak kochamy nawzajem a jednak mnie
nie rozumial tak dlugo...No ale dzis juz jest lepiej.Posprzatalam mieszkanie i
nawet zrobilam gularz.Wiec moze to jednak nie jest depresja...Ale nie ma co
gdybac i tak pojde do tego lekarza.

[agsa22]

Aha odnosnie lekarza pierwszego kontaktu w mojej miejscowosci w Anglii to jesli
dzieje sie cos bardzo powaznago i groznego to przyjmuja na drugi dzien zaraz.Ale
widocznie w tym kraju depresja nie jest grozna...Musze wiec poczekac,bo wizyte z
lekarzem mam zarezerwowana dopiero trzeciego lutego.

[lucyna_n]

ciesz się że tam wogóle są lekarze
tutaj już niedługo tyko baby znachorki a i to nie dam głowy czy one już od dawna
nie pracują na zachodzie w koncernach zielarskich:)
Dzisiaj żeby dostać się do ogólnego moja matka warowala z zapaleniem oskrzeli
pod przychodnią od 5 rano a i tak się ledwo załapała, a zapisow na jakiś termin
choćby z dwutygodniowym wyprzedzeniem wogóle nie ma, trzeba pół dnia spędzić w
przychodni i tracić czas i nerwy.
czym się, do lekarza idź nawet jak poczujesz się lepiej, najwyżej powie Ci że
jesteś zdrowa.

[agsa22]

No i dzisiaj znowu nie najlepiej.Juz myslalam,ze mi przeszlo.A dzisiaj rano
zamartwiam sie,bo nie mam sie w co ubrac i wszystko na mnie doslownie wisi.Z
tego powodu najchetniej calymi dniami siedzialabym w domu.Wygladam
beznadziejnie.Ale przeciez mam dziecko nie moge siedziec w domu wiec to mnie
jeszcze mobilizuje do wyjscia na krotki spacer.I martwie sie o bzdury.Boje sie
kupic tort dla dziecka.Bo moze nie wybiore dobrego.Z checia poszlabym
natychmiast do lekarza.i boje sie,bo niedlugo jade do Polski i wrocic bede
musiala sama z dzieckiem samolotem spowrotem.Ogolnie czesto odczuwam
strach.Nigdy nie bylam jakas lekliwa.Lot samolotem.Setki razy latalam i nigdy
nie balam sieogromnych lotnisk...

[gabi_niedzisiejsza]

Idz do apteki i kup na razie coś na uspokojenie bez recepty, ja
zanim doczekałam się wizyty u specjalisty (2 tygodnie) i to
prywatnie to brałam Kalms, po 2 tabletki ze trzy razy dziennie,
troche luzował żołądek i coś można było zjeśc, przynajmniej z
rozsądku i kup jeszcze witaminy, najlepiej dla kobiet w ciąży
(zapobiegną ewentualnym skutkom niedożywienia) . A o figurę się nie
martw, na pewno wyglądasz super, taka szczupła, popatrz na Victorię
Bekcham, idź do sklepu i dumnie zanieś do przymierzalni rzeczy w
rozmiarze 34, wszystkie baby Cię znienawidzą z zazdrości. Głowa do
góry, nie ma takiego doła z którego nie można się wykaraskać, uwierz
w to i nie słuchaj smętów o nawrotach

[agsa22]

Wiec bylam dzis na miescie.Zamowilam tort dla synka urodzinowy.Bylam w
McDonald`s i zjadlam podwojnego czisburgera z frytkami.Nawet mi smakowalo.Ale
pozniej zaczal mnie bolec zoladek.Jakos jest tak monotonnie a ja bez
usmiechu.Chcialabym zeby bylo lato.Witamin i czegos na uspokojenie nie kupilam
ale zamierzam zrobic to jutro.I musze isc na angielski a bardzo mi sie nie
chce.Nawet nie odrobilam zadania domowego bo nie moge sie skupic.Moze sie
jeszcze zmobilizuje.

[irga7]

Nie zrazaj się.Wychodz z domu,to daje chwilowe zapomnienie o
problemie i oddalenie go od Ciebie.Dzieki Bogu masz dzieciątko,ktore
Cię mobilizuje.Rozmawiaj otwarcie z chłopakiem jak
najczęsciej.Myślę,że po prostu ciężko Ci na obczyznie.Nie każdy
nadaje się do życia z dala od domu ,bliskich.Pewno ja też bym tak
reagowała.Trzymaj się dzielnie...jeszcze miesiac dwa i przybędzie
słonecznych dni,tez z niecierliwościa na nie czekam.Pozdrawiam
ciepło.:)

[agsa22]

Bylam dzisiaj u mojego lekarza.Dal mi skierowanie do terapeuty na jutro.Od
trzech dni czuje sie lepiej.Nie patrze na wszystko tak pesymistycznie.Za tydzien
urodziny mojego brzdaca,ktore zamierzam wyprawic.Wszystko jest OK jak narazie.

[gabi_niedzisiejsza]

Od razu podwójny czisburger, pewnie, że rozbolał taki żołądeczek
przyschnięty do kręgosłupa, pomału, spokojnie. Miej stały
harmonogram dnia, jedną porę wstawania i ustalone pory na wszystkie
czynności, stałe zającia pozalekcyjne (ten angielski dobra rzecz),
czasem zostaw dziecko z kimś odpowiedzialnym i sama, albo z jakąś
koleżanką wypuść się na plotki, a jeśli nie to z mężem wyjdźcie
gdzieś najlepiej potańczyć, albo się pośmiać na komedię i dużo sie
przytulaj do faceta i do dziecka, to wzmaga wydzielanie serotoniny.
I pomyśl:świat jest moim przyjacielem.

[agsa22]

Hej dziewczynki!Dziekuje za dotychczasowe wsparcie:)U mnie juz duuuzo
lepiej.Okazalo sie wlasciwie nie potrzebuje zadnych lekow.Owszem mialam objawy
depresji dosyc niepokojace.Ale po szczerej rozmowie z psychoterapeuta i pozniej
z facetem okazalo sie,ze bylo kilka przyczyn mojego bardzo zlego
samopoczucia.Jest zancznie lepiej.Gdyby moje objawy powrocily mam sie
niezwlocznie skontaktowac z psychoterapeuta.Tak na marginesie to dobila mnie
tesciowa podczas swojego pobytu juz tak na dobre i od tamtego czasu bylo ze mna
nie ciekawie.Zafundowala mi prawdziwy koszmar.Ale coz jak ktos juz tu napisal co
nas nie zabije to nas wzmocni:D A dwudziestego lutego lece do Polski i mam
zamiar sie tylko i wylacznie relaksowac:D Pozdrawiam Was wszystkich cieplutko:D

[agsa22]

Acha i przytylam juz dwa kilogramy:D